เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 815 ไม่เคยท าเรื่องร้ายแรง
แม่ชวีถอนหายใจอีกครั้ง “ครอบครัวของพวกเราเป็นแบบนี้แล้ว
ก็ไม่อยากจะลากลูกสาวจากครอบครัวที่ดีลงมาจมปลักด้วย”
หล่อนแนะนำอย่างจริงใจ “หนูยังอายุน้อย ยังมีความเป็นไปได้ไม่
จำกัด ฉันกลัวว่าในอนาคตหนูจะเสียใจทีหลัง…”
“คุณป้าคะ!” ถงเนี่ยนพูดอย่างไม่พอใจว่า “ในอนาคตหนูจะ
เสียใจทีหลังหรือเปล่าไม่รู้ แต่ตอนนี้หนูไม่เสียใจค่ะ เรื่องในอนาคต
เอาไว้ค่อยว่ากัน ถ้าเกิดว่าในอนาคตหนูรู้สึกเสียใจขึ้นมา หนูก็จะไป
จากเขาค่ะ”
“แต่ตอนนี้หนูไม่เสียใจเลย!”
แม่ชวีมองถงเนี่ยนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนแอบถอน
หายใจอีกครั้ง
หล่อนไม่เข้าใจความคิดของวัยรุ่นสมัยนี้เลยจริง ๆ
“แต่หนูวางใจได้ ถ้าหนูรู้สึกเสียใจขึ้นมา พวกเรา… ไม่มีทางรั้ง
หนูไว้แน่นอน”
ถงเนี่ยนยิ้ม โดยไม่ได้ตอบอะไร
ถ้าเธอรู้สึกเสียใจขึ้นมาจริง ๆ ต่อให้คนตระกูลชวีรั้งอย่างไร เธอ
ก็ไปอยู่ดี
…
ทางด้านของศาลเจ้าเซี่ยอู่ทง
ปีศาจห้าตนคุกเขาอยู่บนพื้น แผ่นหลังตั้งตรง
เฉิงยวนเดินไปเดินมาตรงหน้าพวกเขา และไล้สายตาพิจารณา
“พวกนายไม่เคยทำเรื่องร้ายแรงผิดกฎสวรรค์จริงเหรอ?”
ปีศาจทั้งห้าตนพยักหน้าพร้อมกัน
“ไม่เคย!”
“พวกเราไม่เคยจริง ๆ นะ”
เฉิงยวนเดินไปมาอีกครั้ง “ไหน? คิดให้ดี ๆ อีกสักครั้งซิ หลายปี
มานี้ พวกเจ้าไม่เคยทำร้ายคนแม้แต่คนเดียวจริงเหรอ?”
“ถ้าไม่เคยทำ… แล้วทำไมบนตัวพวกเจ้าถึงมีหนี้กรรมเปื้อน
เลือด?”
“อะไรนะ หนี้กรรมเปื้อนเลือด!”
ปีศาจทั้งห้าตกใจต่างมองกันไปมองกันมา มันเพ่งดูอีกฝ่ายอย่าง
ละเอียด ราวกับว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบกัน
“ข้าเปล่านะ”
“ข้าก็ไม่ได้ทำ”
ในตอนนี้พวกมันทั้งระแวดระวัง ทั้งสงสัย
“ใช่ครั้งก่อนตอนที่เจ้าไปแจกใบปลิวหรือเปล่า เจ้าให้มันกับคน
แก่คนหนึ่ง หลานสาวของคนแก่คนนั้นด่าเจ้าว่าเป็นนักต้มตุ๋น เจ้าลง
มือไปหรือเปล่า?”
“เปล่านะ! ข้าไม่ได้ทำอะไรเลยโอเคไหม ข้าก็แค่เก็บใบปลิวที่
นางทิ้งไปกลับมาเท่านั้นเอง จริงอยู่ว่าตอนนั้นข้าโกรธมาก แต่ข้า
ไม่ได้ลงมือ กลับกันเจ้าน่ะ…”
“ครั้งก่อน เจ้าบอกว่าได้รับการว่าจ้างงานหนึ่ง งานขโมยหมา
ของคู่รักที่เลิกกันไปแล้ว ใครจะไปรู้ว่าหลังจากขโมยสำเร็จ อีกฝ่าย
จะแจ้งตำรวจ แถมยังโยนความผิดให้เจ้า ทำเอาพวกเราลงจากเขา
ไม่ได้ไปหนึ่งเดือน เจ้าได้ลงมือหรือเปล่า?”
“ข้าเปล่านะ ฝีมือเจ้าสามหรือเปล่า ก่อนหน้านี้เจ้าสามเอาไข่ไป
ส่งให้พวกตายายผู้เฒ่า ให้พวกเขามาเป็นสาวกของพวกเรา ใครจะรู้
ว่าตายายผู้เฒ่าพวกนั้นจะแย่งไข่ไก่กัน จนทำไข่ไก่ของพวกเรา
เละเทะเสียหายไปหมด… เจ้าสาม หลังจากนั้นเจ้ากลับไปลงมือกับ
พวกเขาใช่ไหม”
เจ้าสามทำหน้าเหมือนไม่ได้รับความยุติธรรม “ไข่ไก่หมื่นฟองใน
ตอนนั้น ข้าใช้เงินเก็บทั้งหมดของข้าซื้อมา ตอนนั้นพวกเขาดันแผง
ของข้าจนล้ม แน่นอนว่าข้าโกรธ…”
“แต่ข้าไม่ได้ลงมือนะ”
“เจ้าสี่…”
“เจ้าห้า…”
พวกเขาโยนความผิดกันไปมา ทั้งยังสงสัยกันเอง
เฉิงยวนที่ถูกทิ้งให้ยืนอยู่ที่เดิม ใบหน้าแข็งข้างเหมือนไม่อยากจะ
เชื่อ แม้แต่มือที่โบกพัดยังหยุดลง
ใบปลิว?
ขโมยหมา?
แจกไข่ไก่?
…
“ใบปลิวอะไร ขโมยหมาอะไร? แจกไข่ไก่อะไร?” เฉิงยวนมีสีหน้า
ประหลาดใจ
“ก็แจกใบปลิวยังไงล่ะ! ยังเหลืออีกตั้งกองใหญ่ พวกเราจะออกไป
แจกใบปลิวทุกสัปดาห์ เพื่อสั่งสมสาวก” เจ้าใหญ่พูดอย่างโอ้อวด “นี่
ยังเป็นวิธีการที่ข้าค้นพบในโลกมนุษย์”
เขาหยิบใบปลิวในอ้อมแขนส่งให้เฉิงยวนไปหนึ่งใบ
เฉิงยวนรับใบปลิวมา หล่อนแค่มองแวบเดียวก็ขมวดคิ้วแล้ว
ยิ่งมองต่อไปเรื่อย ๆ มุมปากของหล่อนก็กระตุกจนทนไม่ไหว
ตัวอักษรขนาดใหญ่เขียนไว้หน้าใบปลิว
อยากรวยในชั่วข้ามคืนไหม?
อยากได้อะไรแบบไม่ต้องเปลืองแรงไหม?
อยากมีเงินทองและสมบัติมากมายนับไม่ถ้วนหรือเปล่า?
โปรดติดต่อมาที่เบอร์โทรศัพท์นี้ ศาลเจ้าเทพอู่ทงจะทำให้ความ
ปรารถนาของคุณเป็นจริง
และด้านหลังใบปลิว มีรูปศีรษะของพวกเขาทั้งห้าเรียงกันอยู่
ด้านล่างยังมีข้อความอีกหนึ่งบรรทัด
เชื่อในเทพอู่ทง ได้รับชีวิตนิรันดร์!
เฉิงยวนเบ้ปาก “…นี่ใครเป็นคนออกแบบ?”
“พวกเราออกแบบกันเอง! ต้องมีจุดสนใจ สอดคล้องกับความคิด
ของมนุษย์ และสะท้อนตัวตนของพวกเรา!”
“ข้าเคยได้ยินมาว่า มนุษย์สมัยนี้อยากมีเงิน พวกเราสามารถ
เคลื่อนย้ายโชคชะตาทางด้านเงินทองได้ วิชาเคลื่อนย้ายโชคชะตา
ของพวกเราทั้งห้าตนสมบูรณ์แบบมาก สามารถเติมเต็มความ
ปรารถนาของมนุษย์ได้พอดี”
“ยังมีบางคนต้องการชีวิตอมตะ แม้วว่าการเชื่อในเทพอู่ทงจะ
ไม่ได้รับชีวิตอิสระก็ตาม”
“แต่คนที่ออกแบบใบปลิวบอกว่า บางครั้งก็ต้องใช้คำที่มันเกิน
จริงไปบ้างเพื่อการโฆษณา”
เจ้าสามก็ภูมิใจใจ “พวกเรายังเขียนตัวอักษรเล็ก ๆ เอาไว้ข้าง
หลังด้วยว่า สิทธิ์ในการตีความเป็นของพวกเราทั้งหมด”
ปีศาจทั้งห้าพูดอย่างได้ใจ
แต่เฉิงยวนสับสนมาก