เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 833 องค์หญิงฉู่ลั่ว
ได้เวลาถ่ายทอดสดของรายการ ‘ซุปตาร์ล่าผี’ อีกแล้ว
หนนี้ ทางรายการประกาศที่หมายตั้งแต่ก่อนถ่ายทอด
เมืองซิน
สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม
[ฮ่า ๆ ๆ! เมืองซินก็มีเรื่องลี้ลับเหรอ]
[ว่าแต่เมืองซินมีผีจริงเหรอ]
[ในฐานะคนท้องที่ของเมืองซิน บอกได้แค่ประโยคเดียวว่า บ้าน
เรามีเรื่องลี้ลับมากพอสมควร แต่ส่วนใหญ่ไม่ใช่เรื่องจริง]
[นี่ทางรายการเกาะกระแสฉู่ลั่วเหรอ คราวก่อนที่ฉู่ลั่วสตรีมก็เป็น
เรื่องลี้ลับของเมืองซิน]
[ฉันรู้ ฉันรู้ คนขับรถเทรลเลอร์สุดซวยที่ดัง ๆ ช่วงนี้ใช่ไหม ได้
ยินว่าช่วงนี้เขาไม่วิ่งรถแล้ว]
[ฮ่า ๆ ๆ ฉันดูไลฟ์ของคนขับเทรลเลอร์คนนั้นแล้ว เห็นว่าหลัง
เขาได้ดูวิดีโอที่อัดจากสตรีมครั้งนั้นก็กลัวจนนอนไม่หลับหลายคืน
ต้องไปนอนที่สำนักเต๋าอยู่หลายวัน]
[ฮ่า ๆ ๆ]
[บ้านเขามียันต์แปะอยู่เต็มไปหมด]
[ฉันก็เห็นเหมือนกัน ตลกสุด ๆ!]
[ทั้งที่เป็นเรื่องสยองขวัญแท้ ๆ แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกตลกนะ]
ทางรายการเริ่มถ่ายทอดสดแล้ว เพียงแต่ตอนนี้แขกรับเชิญ
รายการยังมาไม่ถึง
ผ่านไปสักพัก เย่อวิ๋นชูก็มาถึงคนแรก หลังทักทายกล้องเสร็จ
เธอก็มานั่งรอบนเก้าอี้ หยิบมือถือออกมาดูไลฟ์ไป ตอบข้อความ
ชาวเน็ตไป
ขณะที่คุยกันอยู่ ฝานจื้อก็มาถึง
ผ่านไปพักหนึ่ง แขกรับเชิญรายการมากันครบ
จี้ไจ่เองก็มาแล้ว
มีแค่ฉู่ลั่วที่ยังไม่ถึง
“ปกติปรมาจารย์ไม่เคยสาย ทำไมวันนี้ถึงสายนะ”
“พี่ลั่วคงไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม” เย่อวิ๋นชูเป็นห่วงนิดหน่อย
เฉียวโจวบอกกับแขกรับเชิญของรายการ “เมื่อกี้เราได้ติดต่อ
ปรมาจารย์ฉู่แล้ว บอกว่าอีกเดี๋ยวก็ถึง”
ขณะที่คุยกัน พลันมีรถตู้สีดำคันหนึ่งขับมาจอดข้างนอก
คนขับลงจากรถเปิดประตูให้ฉู่ลั่วเดินลงมา
กล้องซูมเข้าไป ก็เห็นปรมาจารย์สาวอยู่ในเครื่องแต่งกายชนเผ่า
ที่เปี่ยมด้วยเอกลักษณ์ท้องถิ่น
ต่างจากความเรียบง่ายในวันปกติ วันนี้เสื้อผ้าของฉู่ลั่วโดดเด่น
อีกทั้งมีเครื่องประดับผมสะสวย ยามขยับจะมีเสียงใสกังวานของ
กระดิ่งดังออกมา
ที่แท้ทั้งข้อมือข้อเท้า รวมถึงช่วงเอวต่างมีสายห้อยกระดิ่ง
อีกทั้งการแต่งหน้าอย่างประณีตของเธอ ทำให้ความสง่างามเกิน
เอื้อมเมื่อก่อนหน้านี้เปลี่ยนไป จากเดิมที่เคยเป็นเซียนสาวเหนือโลก
มนุษย์ วันนี้ดูราวกับองค์หญิงจากยุคโบราณ
ทั้งสูงส่งและเย็นชา งดงามหมดจดแต่ไม่กล้าจาบจ้วง
เย่อวิ๋นชูร้องออกมาเป็นคนแรก “พี่ลั่ว วันนี้พี่สวยเกินไปแล้ว!”
หล่อนเข้าไปวนรอบฉู่ลั่ว “ชุดนี้สวยฉ่ามาก ทางรายการเป็นฝ่าย
เตรียมให้เหรอคะ? ลำเอียงนะเนี่ย เสื้อผ้าสวยขนาดนี้เตรียมให้แต่
พี่ลั่วคนเดียว”
“ฮือ ๆ ๆ ฉันก็อยากใส่บ้าง”
หางเจียซิ่นหน้าแดงก่า เดินเข้าไปเอ่ยเสียงเบา “พี่ลั่ว… วันนี้สวย
เป็นพิเศษจริง ๆ ครับ”
ก่อนหน้านี้ก็รู้ว่าฉู่ลั่วสวย แต่เป็นความดูดีแบบสูงส่งเกินเอื้อม
แต่วันนี้…
ราวกับเจ้าหญิงลงมาเยี่ยมราษฎร
ถ้าไม่ใช่ว่าสถานะของพี่ลั่วคลุมเครือ เขาอยากตะโกนในใจ
เหลือเกินว่า ‘แม่ครับ ผมมีความรัก!’
น่าเสียดายที่ไม่ได้!
หางเจียซิ่นไว้อาลัยให้การตกหลุมรักอันแสนสั้นของตัวเอง แล้ว
พินิจมองเสื้อผ้าหน้าผมของฉู่ลั่วอย่างชื่นชม
เหยียนอันอี้ก็เยินยอไปหลายประโยค
ฝานจื้อทอดถอนใจ “รูปร่างหน้าตาของปรมาจารย์ สมควรเข้า
วงการบันเทิงแล้วนะครับ”
ทุกคนพากันชมฉู่ลั่ว เธอทำท่าจะพูดบางอย่าง แต่ก็มีเสียงกระ
แนะกระแหนดังเข้ามา “ปล่อยให้พวกเรารอตั้งนาน ที่แท้ก็ไปเปลี่ยน
เสื้อผ้าแต่งหน้าแต่งตัวนี่เอง”
ฝางไคจี้เห็นทุกคนมองเข้ามาเป็นตาเดียว จึงรีบโบกมือแล้วคลี่
ยิ้ม “ฉันไม่ได้ว่าหรอกนะ ปรมาจารย์ก็ต้องดูดีอยู่แล้ว แต่ให้พวกเรา
รอกันแบบนี้ไม่เหมาะเท่าไรมั้ง!”
“น่าจะบอกพวกเราล่วงหน้าหน่อย”
ฉู่หร่านเดินเข้ามาด้วยใบหน้าแย้มยิ้มอ่อนหวานที่สุด “ลั่วลั่ว
ไม่ใช่แค่พวกเราที่รอเธอนะ ผู้ชมในช่องสตรีมก็รออยู่”
“เธอรักสวยรักงามก็ไม่ผิด แต่ให้คนตั้งมากมายมารอแบบนี้ไม่
ค่อยดีเท่าไรนะ”
“อีกอย่าง…”
หล่อนมองการแต่งตัวของฉู่ลั่วขึ้นลง “ไหนว่าการบำเพ็ญต้องละ
กิเลสตัณหาไม่ใช่เหรอ เธอแต่งตัวสวยเกินไปไหม”
ว่าแล้วก็หัวเราะแห้ง ๆ ปิดปากยิ้ม “ฉันก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร แต่
แค่รู้สึกว่าผู้บำเพ็ญแต่งตัวเตะตาเกินไปไม่เหมาะเท่าไร”
ผู้ชมในช่องสตรีมต่างพากันปรามาสฉู่ลั่วเพราะคำพูดของฉู่ห
ร่าน
[ฉันบอกแล้ว ฉู่ลั่วคนนี้อยากเข้าวงการบันเทิงแน่ ๆ ดูสิ พยายาม
ทำตัวเด่นเห็น ๆ!]
[แขกรับเชิญทั้งหกมาถึงหมดแล้ว เธอเป็นแค่บอดี้การ์ดยังกล้า
มาสาย แถมยังแต่งตัวฉูดฉาดแบบนี้ ต้องอยากเข้าวงการบันเทิงแน่
ๆ]
[พวกเธอไม่เห็นรถตู้ที่เจ้าหล่อนนั่งมาเหรอ เป็นรถตู้ชั้นสูงสุด
คันหนึ่งราคาไม่ธรรมดาเลยนะ]
[ได้ยินว่าฉู่ลั่วออกรายการทีเรียกค่าตัวสูงมาก ทำไมทางการไม่
มาจัดการเหล่าผู้บำเพ็ญที่เรียกค่าตัวมั่วซั่วบ้างนะ ควรมีมาตรการ
เด็ดขาดกับผู้บำเพ็ญพวกนี้]
[เรื่องงมงายทั้งนั้น แล้วยังทำเงินได้มากขนาดนี้อีก]
[ใช่น่ะสิ…]
YOU MAY ALSO LIKE
