เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 851 แกะยันต์ออก
ฉู่หร่านพล่ามต่อไป “นี่ดูเหมือนจะมีคุณค่าทางด้านการ
ศึกษาวิจัยมาก ถ้าไม่ถูกทำลายก็คงดีนะคะ! ไม่รู้ว่าจะมีนักโบราณคดี
มากมายแค่ไหนที่เสียใจ”
มือหล่อนยังถือโทรศัพท์เอาไว้ เพื่อติดตามดูความคิดเห็นและ
ท่าทีในช่องไลฟ์สตรีม
เมื่อเห็นว่าแฟนคลับกำลังตำหนิที่ฉู่ลั่วทำลายสมบัติทาง
วัฒนธรรมตามคำพูดชี้นำ มุมปากก็ยกขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้
ในตอนนี้เองก็มีความคิดเห็นหลายข้อความเด้งขึ้นมา
[ฉู่ลั่วบอกว่ายันต์อันนั้นพิเศษมากไม่ใช่เหรอ ช่วยไลฟ์สตรีมให้
ดูหน่อยได้ไหม?]
[เธอก็แค่วางท่าไปอย่างนั้นเอง เลยบอกว่ายันต์แตะต้องไม่ได้!
ฉันอยากรู้เลย ถ้าแตะต้องแล้วจะเป็นยังไง!]
[ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ไม่แน่ว่าถ้าแตะแล้วอาจจะไม่มีอะไร
เกิดขึ้นเลยก็ได้]
[แน่นอนสิ! ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าต้องใช้เลือดของตัวเอง แต่ห
ร่านหร่านใช้เลือดของคนอื่น ก็ยังสะกดโลงศพเลือดได้ไม่ใช่เหรอ?
ไม่ต้องไปเชื่อหรอก]
[หร่านหร่าน แกะยันต์เลย!]
[แกะยันต์!]
[แกะยันต์ออก!]
ฉู่หร่านอ่านความคิดเห็นเหล่านี้ ก่อนจะมองโซ่เส้นหนาที่อยู่
ด้านข้างพลางครุ่นคิด
ชั้นบน ฉู่ลั่วกับจี้ไจ่กำลังดูช่องไลฟ์สตรีมของหล่อน หรี่ตามอง
ความคิดเห็นที่ยุยงให้ฉู่หร่านแกะยันต์ออก
จี้ไจ่ยกมือกอดอก พลางขมวดคิ้ว “เป็นไปไม่ได้หรอกครับ! คุณ
เพิ่งเตือนไปเมื่อกี้เองว่าไม่ให้เธอแตะต้องยันต์ เธอจะแกะจริง ๆ
เหรอ?”
ฉู่ลั่วแค่นเสียง “หล่อนทำแน่”
จี้ไจ่ครุ่นคิดถึงการกระทำของฉู่หร่านตามปกติ ก็เกิดความข้อง
ใจขึ้นมา
ในตอนนี้เอง พวกเขาก็เห็นผ่านทางช่องไลฟ์สตรีมว่าฉู่หร่าน
สาวเท้าเดินเข้าไปหาโซ่ และยืนอยู่ตรงที่มียันต์แปะเอาไว้
จี้ไจ่ “…”
เขาบุ้ยปาก แล้วมองไปที่ฉู่ลั่ว “หน้าม้าพวกนี้ คุณให้คนของฮั่ว
เซียวหมิงช่วยจัดการเหรอครับ?”
“อืม ฉันไม่มีทรัพยากรทางด้านนี้น่ะ”
จี้ไจ่เก็บสายตากลับมา เขาเดินไปตรงหน้าต่าง พร้อมกับทำมือ
ส่งสัญญาณให้เฉียวโจวที่อยู่ข้างล่าง
เฉียวโจวพยักหน้า
ด้านล่าง
เฉียวโจวยืนขึ้น แล้วบอกกับทุกคนว่า “เอาล่ะ วันนี้ทุกคนเหนื่อย
กันแล้ว ไลฟ์สตรีมก็พอเท่านี้ก่อนแล้วกันครับ! ทุกคนไปพักผ่อนกัน
ก่อน”
นอกจากฉู่หร่าน ทุกคนต่างปิดช่องไลฟ์สตรีมของตัวเองแล้ว
เฉียวโจวเหลือบมองก็เห็นว่าฉู่หร่านยังไม่ปิดไลฟ์ของตัวเอง แต่
เขาไม่ได้เร่งเร้า เพียงแค่ใช้สายตามองไปทางพวกเย่อวิ๋นชูเท่านั้น
ในแววตาของเย่อวิ๋นชูซ่อนความตื่นเต้นไว้ไม่มิด หล่อนกะพริบ
ตาถี่ ๆ
เฉียวโจวเลื่อนสายตาไปหาคนอื่น ๆ อีก พวกฝานจื้อต่างพากัน
พยักหน้า
ผู้กำกับถึงมองฉู่ลั่วกับจี้ไจ่ที่ริมหน้าต่างชั้นบน
ฉู่ลั่วกดคางเป็นเชิงรับรู้
…
ฉู่หร่านมองช่องไลฟ์สตรีมที่มีคนยุยงให้แกะยันต์มากขึ้นเรื่อย ๆ
หล่อนจึงมองดูคนอื่นอย่างระมัดระวัง ก็พบว่าไม่มีใครสังเกต หล่อน
จึงค่อย ๆ นั่งยอง ๆ ลงไป
ตากล้องหญิงขมวดคิ้ว พลางเอ่ยเตือน “แบบนี้ไม่ค่อยดีนะคะ!
ปรมาจารย์ฉู่บอกแล้วว่าห้ามแกะ!”
ฉู่หร่านกระซิบ “ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ฉันแค่ลองแกะดู ถ้าเกิด
อะไรขึ้น ฉันจะรีบแปะมันลงไปทันที จะมีปัญหาได้ยังไง?”
ตากล้องหญิงพูดไม่ออก ทำได้เพียงมองอีกฝ่ายค่อย ๆ เอื้อมมือ
ไปแกะยันต์
นิ้วของฉู่หร่านแตะที่ยันต์แล้ว หล่อนหันหน้าไปที่กล้อง พร้อม
ถามว่า “จะแกะไหมคะ?”
ความคิดเห็นในช่องไลฟ์สตรีมต่างก็บอกให้แกะ
ฉู่หร่านหัวเราะ “ถ้าอย่างนั้นก็ฟังทุกคนแล้วกัน แกะกันค่ะ”
หล่อนแกะยันต์ออกมา ก่อนจะเบิกตาโพล่งมองไปยังโซ่บนพื้น
โซ่ไม่ขยับแม้แต่น้อย
หล่อนรีบกะพริบตาถี่ “ไม่เป็นอะไรค่ะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย!”
[ฉันบอกแล้วว่าฉู่ลั่วจงใจทำให้ลึกลับไปอย่างนั้นเอง! ไม่เกิด
อะไรขึ้นสักอย่าง]
[ฉันเดาได้ตั้งแต่แรกแล้ว]
[ฉู่ลั่วเป็นคนหลอกลวง]
[เธอแกะยันต์ได้จริงด้วย!]
[หร่านหร่านกล้าหาญเกินไปแล้ว! แต่ฟินมาก ได้ตบหน้าคน
โกหก]
ฉู่หร่านมองความคิดเห็นในช่องไลฟ์สตรีมด้วยความภูมิใจ “ลั่ว
ลั่วอยู่ข้างนอกมาตั้งแต่เด็ก ต้องอยากเป็นที่สนใจของทุกคนอยู่แล้ว
เธอน่ะ! เพื่อให้ได้รับความสนใจจากทุกคน ก็พูดได้ทุกอย่างนั้นแหละ
ค่ะ…”
แต่หล่อนยังไม่ทันพูดจบ โซ่ที่ตอนแรกยังสงบอยู่เริ่มสั่น
วินาทีต่อมา โซ่ทั้งแปดเส้นก็ลอยขึ้นมาพร้อมกัน!
ตากล้องหญิงที่อยู่ใกล้ที่สุดกรีดร้อง หล่อนล้มลงไปบนพื้นทั้งตัว
กล้องถ่ายทำกลิ้งลงไปบนพื้นหลายตลบ
“กรี๊ดดดด!”
เสียงกรีดร้องของฉู่หร่านดังเข้ามาในช่องไลฟ์สตรีม
ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีมร้อนใจมาก
[เกิดอะไรขึ้นน่ะ?]
[อะไรเหรอ?]
[เกิดอะไรขึ้นกันหรอ?]
[บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าแกะยันต์ออกไม่ได้ ทำไมถึงยังไปแกะออก
อีกล่ะ! ฉู่ลั่วเคยเตือนแล้วไม่ใช่เหรอ?]