เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 854 แค่อยากให้…
“ฉู่หร่านเป็นแค่คนธรรมดา แต่ฆ่าคนมากมายขนาดนี้ได้
อย่างไร?”
“เรื่องนี้ต้องเริ่มเล่าจากวันแรกที่กองถ่ายรายการไปถึงเมืองซิน”
ซ่งเชียนหย่าเห็นเจ้าของบล็อกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสองวันนี้
สมองก็มึนงงไปหมด
“จะเป็นหร่านหร่านได้ยังไง? เป็นไปไม่ได้!”
“หร่านหร่านใจดีขนาดนั้น เธอจะฆ่าคนได้ยังไง”
“นี่เป็นการใส่ร้าย! ใส่สีตีไข่!”
เจ้าของบล็อกยังคงพูดต่อไป
แต่สีหน้าฉู่จิงกลับเคร่งเครียด เขาไม่ได้ตอบคำถามของซ่งเชียน
หย่า แค่ขับรถต่อไปเงียบ ๆ
“ดูมาถึงตรงนี้ ทุกคนคนสังเกตเห็นแล้ว” เจ้าของบล็อกพูดต่อ
“ฉู่ลั่วได้ทำการสะกดวิญญาณร้ายในโลงศพแดงไว้ได้อย่างสมบูรณ์”
“ตามปกติแล้ว ไม่ควรเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาได้อีก”
“แต่ว่า…”
“เพื่อน ๆ ผู้ชมทุกท่าน สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือคำว่า ‘แต่’ นี่แหละ
ค่ะ!”
“แต่ว่าในกองถ่ายรายการมีฉู่หร่านอยู่ด้วย!”
“หลังจากที่ปรมาจารย์ฉู่ลั่วยืนกรานหนักแน่นว่าไม่ให้ทุกคนแตะ
ต้องโซ่ แต่ฉู่หร่านก็ยังแกะยันต์ที่อยู่บนโซ่ออก”
“ฉันไปถามเหล่าปรมาจารย์ในลัทธิเต๋ามา ค่ายกลแปดทิศเป็น
ค่ายกลแห่งความสมดุล หากมุมหนึ่งถูกทำลาย ค่ายกลก็หมดพลัง
อำนาจ”
“นี่คือเหตุผลว่าทำไมหลังจากฉู่หร่านแกะยันต์ออกไปหนึ่งแผ่น
โซ่ทั้งแปดเส้นถึงหลุดจากการควบคุม และคร่าชีวิตผู้บริสุทธิ์ทั้งแปด
คน!”
ซ่งเชียนหย่านิ่งอึ้งไปแล้ว
เธอดูวิดีโอที่เล่นซ้าในตอนที่ฉู่หร่านกำลังดึงยันต์ออก หล่อนยัง
หันมายิ้มเจ้าเล่ห์ให้กล้องด้วย
มองดูฉู่หร่านพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้น หล่อนแค่
แปะยันต์กลับไปก็พอแล้ว
แต่ว่า…
โซ่ไม่ให้โอกาสหล่อนได้ตอบสนองอะไร มันพุ่งตรง… ไปสังหาร
แปดชีวิตแล้ว
“ทุกคนแปลกใจไหมคะ ทำไมภายใต้สถานการณ์ที่ปรมาจารย์
ฉู่ลั่วกำชับว่าห้ามแตะต้องยันต์ ฉู่หร่านถึงยังแกะยันต์ออก นี่ไม่ใช่
การรนหาที่ตายเหรอ?”
“ทุกคนงงกันมากใช่ไหม?”
“พูดมาถึงตรงนี้ ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะไม่พูดถึงอดีตที่เป็น
ความลับของตระกูลร่ารวยในเมืองเจียงอย่างตระกูลฉู่ไม่ได้”
“ว่ากันว่าเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน ในคืนที่ฝนตกหนักคืนหนึ่ง คนท้อง
สองคนคลอดลูกสาวออกมาในโรงพยาบาลเดียวกัน”
บล็อกเกอร์คนนี้เล่าเรื่องราวอย่างถึงพริกถึงขิง ราวกับเห็นภาพ
การสลับตัวลูกสาวมากับตาตัวเอง
สีหน้าของซ่งเชียนหย่าดำมืด
เมื่อเห็นว่าในช่องความคิดเห็นกำลังด่าฉู่หร่าน เธอก็พูดเสียงเบา
ว่า “เรื่องถูกเปลี่ยนตัว หร่านหร่านยังเป็นทารกอยู่เลย เธอไม่ผิด”
“หร่านหร่านเป็นผู้บริสุทธิ์”
เสียงตอบโต้ของซ่งเชียนหย่า ดังเข้าไปถึงในหูของลูกชายรอง
ฉู่จิงหัวเราะเย้ยหยัน ไม่ได้โต้แย้งอะไร ปล่อยให้วิดีโอในมือถือ
ยังคงเล่นต่อไป
“ฟังมาถึงตรงนี้ ทุกคนคงคาดเดากันได้แล้ว”
“ใช่! คนที่ถูกเปลี่ยนตัวในตอนนั้นคือปรมาจารย์ฉู่ลั่วของพวก
เรา และลูกสาวตัวปลอมคนนั้นก็คือซุปเปอร์สตาร์ฉู่หร่าน”
“ช็อกกันเลยใช่ไหม มันดูไม่น่าเชื่อเลยใช่หรือเปล่า?”
“ที่ไม่น่าเชื่อยิ่งกว่านั้นคือเรื่องต่อจากนี้ต่างหาก!”
“หลังจากตระกูลฉู่ตามหาฉู่ลั่วลูกสาวตัวจริงกลับมาได้แล้ว พวก
คุณรู้ไหมว่าพวกเขาทำอะไรบ้าง?”
บล็อกเกอร์ส่งเสียงกระแนะกระแหน
ซ่งเชียนหย่า “…”
“ตามข่าวที่เชื่อถือได้ ฉู่ลั่วอาศัยอยู่ในห้องเก็บของของบ้าน
ตระกูลฉู่ ใช้เฟอร์นิเจอร์ที่ฉู่หร่านไม่เอา สวมเสื้อผ้าที่มีราคาเพียงแค่
เศษเสี้ยวเดียวของฉู่หร่านเท่านั้น”
“พวกคุณคิดว่าแค่นี้จบแล้วใช่ไหม?”
เจ้าของบล็อกยกนิ้วขึ้นมา ส่ายเบา ๆ “ยังค่ะ ยังไม่หมดค่ะ ที่น่า
ตกใจกว่านั้น คือฉู่ลั่วถูกไล่ออกจากบ้านตระกูลฉู่ ไปอยู่ข้างนกเพียง
ลำพัง!”
“คิดว่าน่าตกใจแล้วใช่ไหม!”
“ยังค่ะยัง ผู้ชมทุกคนคะ มีเรื่องน่าตกใจยิ่งกว่าที่พวกคุณ
จินตนาการปรากฏขึ้นอีก!”
“เรื่องพวกนี้ฉันไม่ได้พูดขึ้นมามั่ว ๆ นะ เป็นเรื่องจริง พวกคุณไป
ถามที่เมืองเจียงดูก็ได้ รับรองว่าไม่ใช่เรื่องโกหกแน่นอน”
เจ้าของบล็อกเองก็มีสีหน้าตกตะลึงและตกใจเช่นกัน
“คุณนายฉู่ แม่แท้ ๆ ของฉู่ลั่ว เธอไม่ใช่แค่ยึดบ้านที่ให้ฉู่ลั่วคืน
มา แต่ยังไปบอกกับบริษัทอสังหาริมทรัพย์ทั้งเมืองเจียง ว่าถ้าใครกล้า
ขายบ้านหรือให้ฉู่ลั่วเช่าบ้าน เท่ากับต่อต้านคนทั้งตระกูลฉู่ทั้ง
ตระกูล!”
ซ่งเชียนหย่าริมฝีปากสั่นระริก “ฉัน… ฉันแค่อยากให้ลั่วลั่วกลับ
บ้าน ไม่ได้อยากขับไสไล่ส่งเธอ”
ลั่วลั่วเป็นลูกสาวแท้ ๆ
ฉันจะไล่ลูกสาวตัวเองไปได้ยังไงล่ะ!
ฉันไม่เคยคิดจะบีบให้เธอออกไปจากเมืองเลย!
แค่อยากให้ลั่วลั่วเรียนรู้จากหร่านหร่าน แค่อยากให้ลั่วลั่ว
เหมือนกับหร่านหร่าน เป็นสมาชิกในครอบครัวและสามารถอยู่
ด้วยกันได้อย่างมีความสุข
YOU MAY ALSO LIKE
