เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 895 พระโพธิสัตว์กลับชาติมาเกิด
ณ สนามบิน
“ข่าวใหญ่ล่ะ! เมื่อคืนผู้จัดการของฉู่หร่านออกแถลงการณ์ บอก
ว่าเพราะสุขภาพไม่ดี ไม่สามารถทำงานได้ชั่วคราว เลยขอยกเลิก
สัญญาเป็นผู้จัดการของฉู่หร่าน!”
เฉิงยวนถือโทรศัพท์มือถือไว้ และป่าวประกาศด้วยความตกใจ
“นางเป็นอะไรไปนะ? ก่อนหน้านี้ยังให้คำแนะนำฉู่หร่าน ให้กอบ
กู้ชื่อเสียงกลับมาได้อีกครั้งอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับประกาศว่าสุขภาพ
ไม่ดี?”
ฉู่ลั่วนั่งลงบนเก้าอี้ ไม่ได้ตอบคำถามของเฉิงยวน แต่มองไปยัง
เณรน้อยที่ตามผีร้ายพันปีมา “ฉันให้พวกเธอพาเขาไปหาพ่อแม่
ไม่ใช่เหรอ”
หร่วนย่วนย่วนลูบศีรษะโล้นเกลี้ยงของเณรน้อยด้วยความเอ็นดู
“อย่าให้เล่าเลยค่ะ! มันพูดยาก”
เฉิงยวนทำหน้าไม่แยแส “มีอะไรที่บอกไม่ได้? เณรน้อยของพวก
เราบรรลุได้แล้ว ยังจะสนใจความสัมพันธ์ในครอบครัว ความสัมพันธ์
ระหว่างศิษย์อาจารย์ได้ยังไง ใช่ไหม!”
ฉู่ลั่ว “…”
หร่วนย่วนย่วนยังรับไม่ไหว หล่อนพาเณรน้อยเดินไปอีกด้าน
หนึ่ง ปล่อยให้เฉิงยวนอธิบายเรื่องราวให้ฉู่ลั่วฟัง
เฉิงยวนยักไหล่อย่างไม่แยแส “มนุษย์ก็มักจะเต็มไปด้วยความ
โลภนั่นแหละ ทันทีที่เกิดมา เขาก็ผิดแปลกไปจากคนอื่น ดูเหมือนจะ
ว่ากันว่าเป็นพระโพธิสัตว์สักองค์กลับชาติมาเกิด”
“คนในครอบครัวเลยพาไปฝากตัวที่วัด บอกว่าฝาก… ที่จริงก็คือ
ขายให้นั่นแหละ! วัดแห่งนั้นเป็นวัดปลอม เมื่อหลายปีก่อนถูก
ตรวจสอบเจอว่ามีปัญหา เลยถูกรัฐบาลท้องถิ่นสั่งปิดไปแล้ว”
“ตอนนี้คนในครอบครัวไม่ต้องการเขา วัดก็ถูกปิดไปแล้ว พวก
เราจะไม่สนใจเหรอ?”
“ก็มีแต่ต้องพาเขากลับมาด้วย!”
ฉู่ลั่วมองเณรน้อยที่อยู่อีกด้าน “จะพากลับตี้จิงเหรอ?”
“ไม่อย่างนั้นจะไปไหนล่ะ ส่งไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเหรอ? พระ
โพธิสัตว์กลับชาติมาเกิดนะ! บนร่างกายยังมีหนี้กรรมเปื้อนเลือด
รวบรวมอยู่มากมาย ต่อไปจะกลายเป็นพระหรือกลายเป็นมารก็ไม่รู้
หากเจ้าส่งเขาไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เจ้ายินยอม แต่ทางองค์กร
ศักดิ์สิทธิ์จะยินยอมหรือเปล่า?”
ฉู่ลั่วครุ่นคิด
เธอคิดว่าทางองค์กรศักดิ์สิทธิ์ไม่น่าจะยอมจริง ๆ
“พากลับตี้จิงก่อน ไปให้ทางองค์กรศักดิ์สิทธิ์ตรวจสอบก่อน จะ
ได้หาแนวทางที่ชัดเจน” ฉู่ลั่วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาติดต่อไปหาซู่เซี่ยง
หยาง ให้เขาจัดเตรียมคนมารับเณรน้อย
ตอนนี้เณรน้อยไม่มีหลักฐานยืนยันตัวตน จะขึ้นเครื่องบินเหมือน
พวกเขาไม่ได้
หลังจากทางซู่เซี่ยงหยางเข้าใจทุกอย่างแล้ว ก็ส่งมือทำท่าโอเคก
ลับมา
ผ่านไปสักพักหนึ่ง ก็เห็นผู้ชายสวมชุดสูท ผูกเนกไท สวม
แว่นตากันแดดห้าคนปรากฏตัวขึ้น
ทั้งห้าคนสูงเท่ากัน เดินในจังหวะเดียวกัน กำลังเดินเข้ามาทางนี้
พวกเขาดึงดูดความสนใจของผู้คนที่ผ่านไปผ่านมาได้ในทันที ทุก
อย่างดูเอิกเกริกวุ่นวายไปหมด จนกระทั่งทั้งห้าคนเดินมาหยุด
ตรงหน้าฉู่ลั่วกับเฉิงยวน
ทั้งห้าคนยืนตัวตรงแล้วพูดพร้อมกัน
“สวัสดีครับคุณหนูฉู่ สวัสดีครับคุณหนูเฉิง”
ฉู่ลั่ว “…”
เฉิงยวน “…”
เฉิงยวนกระแทกไหล่ฉู่ลั่วเบา ๆ ก่อนชำเลืองตามอง “นี่เป็นบอดี้
การ์ดที่ฮั่วเซียวหมิงเตรียมมาให้เจ้าเหรอ? เหมือนจะสมองมีปัญหา
นะ!”
“ข้าต้องคุยเรื่องนี้กับฮั่วเซียวหมิงสักหน่อยแล้ว หาบอดี้การ์ดมา
ให้ได้ แต่อย่าหาพวกท่าทางน่าอายแบบนี้มาสิ!”
ฉู่ลั่วเม้มปาก “พวกเขาไม่ได้บอดี้การ์ดของฮั่วเซียวหมิง”
“งั้นเหรอ?”
ชายคนหนึ่งเลื่อนแว่นตากันแดดลง แล้วก้มหน้าลงมาตรงหน้า
เฉิงยวน “พี่ยวน นี่พวกเราเองนะ! พวกเราเอง!”
เขาทำท่าทางคลืบคลานไปมาบนพื้น
เฉิงยวนเบิกตาโพลง “พวกเจ้า… ปีศาจทั้งห้าของเซี่ยอู่ถงเอง
เหรอ!”
ชายหนุ่มสวมแว่นกันแดดกลับเข้าไปพลางเชิดหน้า “ใช่แล้ว!
ตอนนี้พวกเราได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการแล้ว พอออกมาข้าง
นอก ทางองค์กรศักดิ์สิทธิ์กลัวว่าจะถูกพวกนักพรตจะสัมผัสได้ถึง
พลังหยินบนตัวพวกเรา ก็เลยเตรียมยันต์ให้พวกเราเพื่อใช้สำหรับ
ปกปิดพลังพยิน”
“แน่นอนว่า ยันต์พวกนี้ไม่สามารถปกปิดเจ้านิกายได้”
ทั้งห้ามองฉู่ลั่วท่าทางประจบประแจง
เฉิงยวนเห็นพวกเขาห้าคนเหมือนกันอย่างกับแกะ ก็พูดอย่าง
ปลง ๆ “คนเราต้องพึ่งพาเสื้อผ้าจริง ๆ ! พอเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว
บรรยากาศก็ต่างออกไปเลย”
ทั้งห้าคนหัวเราะคิกคักขึ้นมา
“แน่นอนอยู่แล้วครับ! แต่ก่อนมีแค่เส้นทางบำเพ็ญ ตอนนี้ต่าง
ออกไปแล้ว พวกเรามีอนาคต ต่อให้ไม่บำเพ็ญ ก็มีของให้กินดื่ม มีที่
ให้พักอาศัย”
เจ้าสอง “พวกเรายังมีเงินเดือนด้วย!”
เจ้าสาม “ยังสีสัญญาว่าจ้างอีก!”
เจ้าสี่ “ผู้บัญชาการซู่บอกแล้วว่า รอให้พวกเราผ่านทดลองงาน
ก่อน ก็จะมีบัตรประจำตัวประชาชนใช้ ต่อไปพวกเข้าออกสถานที่
ต่าง ๆ ได้อย่างเปิดเผย สามารถนั่งเครื่องบินกับรถไฟความเร็วสูงได้
ด้วย”
เจ้าห้าดูมีความสุข “ในที่สุดพวกเราก็ไม่ต้องระเหเร่ร่อนอยู่ข้าง
นอก ไม่ต้องมีอนาคตที่สิ้นหวังแล้ว!”
“ขอบคุณท่านเจ้านิกายที่ให้โอกาส พวกเราจะตั้งใจทำงานครับ
ผม!”
ฉู่ลั่วพยักหน้า ก่อนจะกวักมือเรียกเณรน้อยเข้ามาหา
หลังพูดคุยกันสองสามประโยค ก็ให้ปีศาจทั้งห้าพาเณรน้อยไป
หร่วนย่วนย่วนพูดอย่างกังวลว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันไปกับพวกเขานะคะ!
ช่วงนี้ฉันยังไม่ได้ไปให้ทางองค์กรศักดิ์สิทธิ์ตรวจสอบเลยค่ะ”
“อืม”
หร่วนย่วนย่วนกับเณรน้อยจากไปพร้อมกับปีศาจทั้งห้า
YOU MAY ALSO LIKE
