เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 898 การนัดพบของฮั่วเซียวหมิง

ฉู่หร่าน?

ฮั่วเซียวหมิงเหลือบมองฉู่ลั่ว เขากวักมือเรียกพนักงานพลาง

กระซิบเสียงเบาสองสามประโยค

ผ่านไปสักพักหนึ่ง เสียงโวยวายอีกฝั่งก็เงียบลง

ฉู่จ้านที่อยู่ฝั่งนั้นพาฉู่หร่านออกไปแล้ว

“แผนการครั้งก่อน ผลลัพธ์เป็นไปตามที่คุณคิดเอาไว้หรือ

เปล่า?” ฮั่วเซียวหมิงหยิบแก้วไวน์คริสตัลขึ้นมาจิบเบา ๆ อึกหนึ่ง

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ไม่ต่างจากที่ฉันคิดมากค่ะ”

ฮั่วเซียวหมิง “คงไม่มีสถานการณ์อย่างเคราะห์กรรมถึงตาย

ปรากฏขึ้นอีกใช่ไหม?”

“ตอนนี้ไม่มี พลังวิญญาณของฉันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว อีกอย่าง

ฉันหาทางควบคุมหล่อนได้แล้วด้วย”

ฮั่วเซียวหมิงยกแก้วไปตรงหน้าเธอ “ยินดีด้วยนะ”

กริ๊ง

ฉู่ลั่วมองแก้วไวน์คริสตัลในมือของเขา ก็ยกแก้วนมของตัวเอง

ขึ้นมา ชนเข้ากับแก้วไวน์ของเขาเบา ๆ “ยินดีกับคุณเช่นกัน”

ฮั่วเซียวหมิง “…ยินดีกับผมทำไม?”

ฉู่ลั่วดื่มนมไปอึกหนึ่ง “พลังวิญญาณของฉันแข็งแกร่งมาก

พอแล้ว ตอนนี้ฉันสามารถใช้วิชาทำให้วิญญาณของคุณมั่นคงได้”

“ฉันรับปากคุณแล้ว ว่าจะทำให้วิญญาณของคุณคงที่”

มือที่ของฮั่วเซียวหมิงที่ยกแก้วไว้เอาไว้ชะงักไป

ฉู่ลั่วพูดต่ออีกว่า “ยังมีอีกเรื่องที่ฉันรับปากคุณไว้ ว่าจะตามหา

คนของลัทธิเต๋าที่ทำร้ายคุณอยู่เบื้องหลัง แล้วกำจัดพวกเขา”

“เรื่องพวกนี้ผมไม่รีบครับ”

“เพราะวิญญาณของคุณไม่มั่นคง ผลกระทบจากขวดผนึกรักถึง

ได้รุนแรงมาก หากกำจัดคนที่อยู่เบื้องหลังในการทำร้ายคุณได้ ทำ

ให้วิญญาณของคุณมั่นคง ผลกระทบจากขวดผนึกรักก็จะลด

น้อยลง”

“ตอนนี้… ก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับผมมากนัก” นิ้วเรียวยาว

ของฮั่วเซียวหมิงลูบแก้วคริสตัลเบา ๆ “ฉู่ลั่ว…”

ขณะที่ฉู่ลั่วกำลังจะเอ่ยปาก ฮั่วเซียวหมิงก็เอ่ยขึ้นมาก่อน เพื่อ

หยุดไม่ให้เธอพูดอะไรต่อ

“ผมเชิญคุณมาทานข้าวด้วยกัน ใส่ใจคุณ เป็นห่วงเป็นใยคุณ

ไม่ใช่เพราะผมอยากให้คุณทำตามสัญญา ”

ฉู่ลั่วเงยหน้าขึ้นอย่างชะงักไปชั่วขณะ “ฉันรู้”

เธอสบสายตากับดวงตาดำขลับคู่สวยของฮั่วเซียวหมิง

“คุณรู้จริงเหรอ?”

ทั้งที่เป็นคำถามง่าย ๆ แต่เมื่อดังเข้ามาในหูของฉู่ลั่ว ก็ราวกับถูก

บางอย่างชโลมจิตใจเบา ๆ จนรู้สึกชา เธอก้มหน้าลงโดยไม่รู้ตัว

“อืม รู้แล้วค่ะ”

เธอตอบเบา ๆ สามคำ ทำให้มุมปากของฮั่วเซียวหมิงยกขึ้น

เขายกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มหมดในอึกเดียว

“ไปครับ ผมจะไปส่งคุณกลับบ้าน”

คนขับรถขับพาทั้งสองคนไปส่งที่คฤหาสน์ของเธอ ซึ่งตอนนี้ก็

มืดแล้ว

ฮั่วเซียวหมิงยกกระเป๋าเดินทางของเธอลงจากท้ายรถ ก่อนจะ

ลากมันเข้าไปข้างใน

ฉู่ลั่วกำลังจะเอื้อมมือไปรับกระเป๋ามาจากมือเขา แต่ถูกชายหนุ่ม

เบี่ยงหลบ

ฉู่ลั่ว “…”

“ดึกมากแล้ว คืนนี้ผมขอค้างที่นี่ได้ไหม”

ขณะมองเขา… แววตาเธอสั่นไหว

“ผมดื่มเหล้ามา มึนหัวมาก”

ตอนที่ฮ่วเซียวหมิงพูดแบบนี้ ดวงตาของเขานิ่งมาก มุมปากยก

ยิ้ม ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนที่ดื่มจนเมาเลยสักนิด

แต่ตอนที่ยืนอยู่หน้าประตู ฮั่วเซียวหมิงกลับยืนไม่มั่นคงขึ้น

มาแล้ว

เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย มองฉู่ลั่วที่อยู่ตรงหน้า

“ฉู่ลั่ว…”

“…”

“ผม…”

ครืด

เสียงประตูเปิดออกช้า ๆ

น้าเสียงไม่เย็นชา แต่ก็ไม่เป็นมิตรดังมาจากหลังประตูเหล็ก “ลั่ว

ลั่ว เธอกลับมาแล้ว!”

ฉู่เหิงเดินออกมาจากหลังประตูเหล็ก เขารับกระเป๋าเดินทางมา

จากมือของฮั่วเซียวหมิง พร้อมรอยยิ้มทางการ “ขอบคุณ

ผู้อำนวยการฮั่วที่มาส่งลั่วลั่ว ‘ของพวกเรา’ ที่บ้านครับ!”

ฮั่วเซียวหมิงก็กลับมายืนตัวตรง เขาเอี้ยวตัวไปด้านข้าง บัง

ร่างกายครึ่งหนึ่งขอฉู่ลั่วไว้ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง “ประธาน

ฉู่ไม่รีบไปจัดการเรื่องของฉู่หร่านน้องสาวของคุณเหรอครับ?”

ฉู่เหิง “…”

มุมปากของเขากระตุก

ฮั่วเซียวหมิงพูดต่อไป “ประธานฉู่งานยุ่งมาก ถ้าไม่มีธุระสำคัญก็

คงไม่มาถึงนี่ คุณมาที่คฤหาสน์ครั้งนี้ มีเรื่องอะไรจะให้ลั่วลั่วช่วยอีก

เหรอครับ?”

พูดจบ เขาก็คว้าข้อมือของฉู่ลั่วไว้ แล้วจับมือเธอเดินเข้าไปใน

คฤหาสน์

ฉู่เหิงถูกทำให้สะอึกอีกครั้ง ทำได้เพียงลากกระเป๋าเดินทาง

ตามหลังฮั่วเซียวหมิงไป

“ผู้อำนวยการฮั่วล้อเล่นแล้ว ต่อให้ยุ่งแค่ไหนก็ต้องมาเยี่ยม

น้องสาวของตัวเองบ้าง” เขาสาวเท้ายาว ๆ เข้ามา แล้วแทรกกลาง

ระหวางฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิง

มือข้างนั้นที่จับฉู่ลั่วไว้ ถูกทำให้คลายออก

“ลั่วลั่ว เธอรู้ไหมว่าสองวันก่อนมีเรื่องซุบซิบอะไรเกิดขึ้นในตี้

จิง?” ฉู่เหิงหวาดตามองฮั่วเซียวหมิงเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม

“ผู้อำนวยการฮั่วแห่งฮั่วกรุ๊ปนัดพบกับสาวโสดกลางดึกใน

โรงแรม เรื่องนี้ถูกนักข่าวจับได้พอดี!”

ฝีเท้าของฮั่วเซียวหมิงชะงัก “ไม่ได้นัดพบครับ!”

“นักข่าวถ่ายรูปมาได้นะ?”