เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 909 รอยมือผี
หรงอวี่ชวนหยิบรูปออกมา
เป็นรูปหน้าอกของผู้ชายคนหนึ่ง บนแผ่นอกนั้นเต็มไปด้วยรอย
ฝ่ามือเลือด อีกรูปหนึ่ง เป็นแผ่นหลัง ที่เต็มไปด้วยรอยแบบเดียวกัน
“ตอนนี้…บนใบหน้าและศีรษะของคุณพ่อผมมีรอยฝ่ามือเลือด
หมดแล้วครับ”
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา “นี่คือรูปที่ผมให้คนที่บ้านถ่าย
มาให้ครับ”
ในโทรศัพท์มือถือ ใบหน้าของผู้ชายคนหนึ่งเต็มไปด้วยรอยฝ่า
มือเลือด
เฉิงยวนก้มหน้าเข้ามาดู ก่อนส่งเสียงจิ๊จ๊ะออกมาสองครั้ง “ช่วย
ไม่ได้แล้ว!”
“ท่านปรมาจารย์!”
ฉู่ลั่ววางโทรศัพท์กับรูปถ่ายลงพร้อมอธิบาย “นี่คือรอยมือผี
ปกติแล้วจะปรากฏที่แขนกับไหล่เท่านั้น”
“มีคนที่ไม่เคารพผี หรือไม่ระวังไปแตะป้ายวิญญาณหรือไม่ก็เถ้า
กระดูกของผีเข้า ผีจึงจับแขน ไม่ก็เกาะอยู่ปีนไปบนตัวให้เขาแบก…”
“ดังนั้นบนร่างกายเลยมีรอยมือผีปรากฏขึ้นมา”
“แต่ว่า… รอยมือผีเยอะขนาดนี้ ฉันก็เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกค่ะ”
หรงอวี่ชวนพยักหน้ารัว ๆ “พวกเราเคยหาปรมาจารย์มาดูแล้ว
ครับ ต่างก็บอกว่าเป็นรอยมือผี คุณพ่อของผมต้องไม่เคารพผีสักตน
แน่นอน”
“แต่ว่า หลายปีมานี้คุณพ่อของผมอยู่ต่างประเทศมาตลอด ไม่ได้
กลับมาที่จีนเลย”
“พวกคุณก็รู้จักสุสานในต่างประเทศดี โอกาสได้เจอไม่บ่อย
หรอกครับ อีกอย่าง… หลายปีมานี้ คุณพ่อของผมก็ไปร่วมงานศพแค่
สองครั้ง ครั้งสุดท้ายก็เมื่อสองปีก่อนเลยครับ”
“เป็นรอยมือผีจริงค่ะ” ฉู่ลั่วหยิบรูปขึ้นมาดูอีกครั้ง “รอยมือผีจะ
เกิดจากการได้พบเจอหรือไม่เคารพผี ให้ผีเกิดความโกรธเคือง ถึง
ได้ทิ้งรอยมือเอาไว้บนร่างกาย”
หรงอวี่ชวนได้ยินคำพูดเด็ดขาดของฉู่ลั่ว ก็แอบถอนหายใจด้วย
ความผิดหวัง
“ท่านปรมาจารย์ พ่อของผมไม่ได้เจอผีอะไรจริง ๆ นะครับ”
ฉู่ลั่วยังคงพูดว่า “รอยมือผีมีความเป็นไปได้เพียงทางเดียวค่ะ”
“แต่ว่านี่มันเป็นไปไม่ได้นะครับ อีกอย่าง…” หรงอวี่ชวนถอน
หายใจออกมา “อีกอย่าง ผมอยู่ที่ประเทศ E ก็… ก็เคยเห็นวิญญาณ
ของคุณแม่ผมด้วย ท่านกำลังด่าทอคุณพ่อของผม และแช่งให้คุณ
พ่อของผมไปตาย”
“ผมได้ยินมากับหู”
“ท่านปรมาจารย์ครับ เป็นคุณแม่ที่ทำร้ายคุณพ่อของผม! ผม…”
เขารู้สึกว่ามันยากจะพูดออกมา “คุณพ่อของผมนอกใจ คุณแม่ก็เลย
แค้นฝังลึก”
“ตอนมีชีวิต ท่านแก้แค้นคุณพ่อไม่ได้ หลังจากตายไปท่านจึง
เลือกใช้วิธีนี้เพื่อให้คุณพ่อผมสำนึกผิด”
เฉิงยวนชี้ไปบนรอยมือผีจำนวนมากในรูปภาพ “แม่ของเจ้ามีคน
เดียว แต่มีรอยมือผีมากมายขนาดนี้ หรือว่าแม่ของเจ้าเป็นกวนอิม
พันมือหรือ?”
“ต้องเป็นผีที่คุณแม่เรียกมาแน่นอนครับ!”
“ท่านปรมาจารย์ ผมไม่ขออะไรอย่างอื่นเลยครับ แค่หวังว่ารอย
มือผีบนร่างกายของคุณพ่อผมจะหายไป และขอให้คุณแม่ของผม
ท่านได้ไปเกิดสักที” หรงอวี่ชวนพูดอย่างเหนื่อยใจ “ผมรู้ว่าพ่อทำผิด
ต่อแม่”
“หากคุณแม่ไม่สามารถหยุดความโกรธลงได้ ก็รอให้คุณพ่อ
ตายไปก่อน ท่านค่อยไปสั่งสอนเขาในยมโลกก็ได้”
“ปรมาจารย์ครับ ตอนนี้ทางด้านพ่อผมหาคนกำจัดแม่ผมแล้ว!”
พูดถึงเรื่องนี้ หรงอวี่ชวนชักร้อนใจ “ชีวิตแม่ผมลำบากมากพอแล้ว
ผมไม่อยากให้เธอต้องไม่สงบแม้แต่ตอนตาย”
“ขอร้องล่ะครับปรมาจารย์ ช่วยแม่ผมด้วย!”
ฉู่ลั่วจดจ้องรูปถ่าย “รอยมือผีบ่งบอกว่ามีการดูหมิ่นผีจริงค่ะ คุณ
มีรูปถ่ายคุณแม่ไหมคะ?”
“มีครับ!”
หรงอวี่ชวนควักมือถือออกมา กดเปิดอัลบั้มรูปถ่าย “มีรูปถ่าย
ตอนยังสาว และมีตอนไม่กี่ปีที่ผ่านมา…”
“ได้ทั้งหมดค่ะ” ฉู่ลั่วมองผู้หญิงที่ยิ้มอย่างอ่อนโยนในรูปถ่ายแล้ว
ขมวดคิ้ว “คุณแม่ของคุณหน้าผากอิ่ม คิ้วสูง ดวงตาหวาน จมูกกลม
และเป็นสัน คนลักษณะนี้ต่างมีนิสัยนุ่มนวล แล้วยังเสริมดวงสามีอีก
ด้วย เพียงแต่…”
“วังชะตาคู่ครองของเธออิ่มเอิบมีไฝ บ่งบอกว่าถึงจะแต่งงานได้
อย่างราบรื่น แต่การแต่งงานก็จะไม่ยืนยาว ไม่เฉยเมยต่อกันจนหย่า
ก็มีเรื่องให้บาดหมางจนต้องหย่ากัน”
หรงอวี่ชวนได้ยินที่ฉู่ลั่วพูดแล้วรีบพยักหน้าเห็นด้วย
“ปรมาจารย์พูดถูกครับ แม่ผมเป็นคนอ่อนโยนมาก เท่าที่ทราบมา
ก่อนแต่งงาน ธุรกิจพ่อผมยังไม่ใหญ่โตขนาดนี้ พอแต่งงานกับแม่
ผมฐานะที่บ้านถึงดีขึ้นเรื่อย ๆ”
น่าเสียดาย…
หลังฐานะทางบ้านดีขึ้น พ่อกลับดูแคลนภรรยาที่อายุมากและ
โรยรา เริ่มเลี้ยงผู้หญิงข้างนอกอย่างเปิดเผยอีกทั้งมีลูกกันด้วย
สุดท้ายยังบีบคั้นแม่จนต้องสูญเสียทุกอย่าง กลับประเทศพร้อม
เงินไม่กี่แสนและไร้ลูกตามติด
“โหงวเฮ้งและนิสัยอย่างแม่ของคุณไม่มีทางกลายเป็นผีร้ายหลัง
ตายแล้วไปทำอันตรายคนอื่นหรอกค่ะ”
หรงอวี่ชวนมีสีหน้ายินดี เพราะอย่างนั้น ที่ทางบ้านเกิดปัญหาก็
ไม่ใช่เพราะคุณแม่ “แต่ผมได้ยินแม่ผมแช่งพ่อผมกับหูตัวเอง แล้วยัง
สาปให้พ่อผมไปตาย…”
ขณะที่เล่า มือถือเขาดังขึ้น
YOU MAY ALSO LIKE
