เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 922 ไม่มีสิทธิ์โกรธ

หลังจากพูดจบ ฉู่หร่านก็รีบปิดปากตัวเอง “พี่สาม อย่าคิดมาก

นะคะ ที่ลั่วลั่วไม่มาคงไม่ใช่เพราะไม่สนใจพี่สามหรอกค่ะ แต่คงจะยุ่ง

เกินไป”

ฉู่เหว่ยฮ่าวจึงเอ่ยด้วยน้าเสียงไม่พอใจ “ถึงจะยุ่งยังไง มันจะ

สำคัญไปกว่าคนในครอบครัวเหรอ? คนนอกต่างรู้จักเป็นห่วงอาจ้าน

กันทั้งนั้น เธอเป็นน้องสาวแท้ ๆ กลับใจจืดใจดำไม่ถามไถ่อะไรเลย”

ซ่งเชียนเหย่าเม้มปากไม่พูดอะไร

ฉู่เหิงจึงอธิบาย “ไม่ใช่ว่าลั่วลั่วไม่ถามไถ่ครับ ตอนที่ผมมา เธอก็

ให้ผมเอายันต์มาด้วยเพื่อให้การผ่าตัดของอาจ้านราบรื่น”

“พี่ใหญ่! พี่พูดแบบนี้ได้ยังไงคะ! เป็นเพราะหมอที่ทำการผ่าตัด

ฝีมือดีต่างหากถึงช่วยพี่สามได้ พี่จะพูดตัดเครดิตของหมอออกไปได้

ยังไงคะ?”

“…ที่เธอพูดก็ถูก” ฉู่เหิงไม่แม้แต่จะเหลือบมองหล่อน “ไปเถอะ!

เราอย่าไปกวนอาจ้านเลย”

ทุกคนออกจากห้อง ส่วนฉู่จิงที่ออกจากห้องคนสุดท้ายเอามือถือ

วางไว้ข้าง ๆ ฉู่จ้าน “มือถือแบตเต็มนะ หากเบื่อ ๆ ก็เล่นมือถือไปแล้ว

กัน”

“อืม”

“ตอนที่นายประสบอุบัติเหตุ หร่านหร่านกำลังไลฟ์อยู่พอดี นาย

จะดูสถานการณ์ตอนเกิดเหตุก็ได้นะ”

ฉู่จิงจงใจพูดขึ้นมาก่อนออกจากห้อง

ฉู่จ้านจึงตอบอืมกลับไป

…

ณ หน้าโรงพยาบาล

ฉู่เหิงกำลังเตรียมจัดรถไปส่งครอบครัวที่โรงแรมอยู่

จู่ ๆ ฉู่หร่านที่ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างฉู่เหว่ยฮ่าวกับซ่งเชียนหย่า

ก็อุทานขึ้นมา “หนูก็ว่าทำไมลั่วลั่วถึงไม่มาเยี่ยมพี่สาม ที่แท้ก็

เพราะว่าจะไลฟ์นี่เอง!”

“ไลฟ์อะไรกัน?” ฉู่เหว่ยฮ่าวมองมาพลางขมวดคิ้ว

แล้วก็เห็นว่าในจอมือถือของฉู่หร่านเป็นใบหน้าของฉู่ลั่ว เห็นได้

ชัดเลยว่าเพิ่งจะเริ่มไลฟ์

“ว้าว มีคนดูไลฟ์สดลั่วลั่วเยอะมากเลยค่ะ!”

“มีคนเรียกลั่วลั่วว่าเทพธิดาเยอะเลยด้วย!”

ฉู่เหว่ยฮ่าวส่งเสียงเย็นชา “ไม่มาเยี่ยมพี่ชายแท้ ๆ ที่ประสบ

อุบัติเหตุเพื่อที่จะไลฟ์สดเนี่ยนะ”

“พ่อคะ อย่าโกรธเลยนะคะ! ไลฟ์นี้สำคัญกับลั่วลั่วมาก เธอต้อง

พึ่งไลฟ์นี้เพื่อเรียกกระแสค่ะ”

“เหอะ กระแสมันสำคัญกว่าพี่ชายแท้ ๆ อีกงั้นเหรอ? ไม่ได้เลี้ยงดู

อยู่ข้างกายก็เลยไม่รู้สึกผูกพันจริง ๆ สินะ”

เขาส่ายหน้า แล้วก็ได้ยินเสียงส่งของขวัญดังขึ้นมา

พอหันไปดูก็เห็นซ่งเชียนหย่าหยิบมือถือออกมา แต่ไม่ใช่แค่

ดูไลฟ์เท่านั้น แต่ยังส่งของขวัญให้ด้วย

เขางุนงงขึ้นมาทันที “ที่รัก…”

ซ่งเชียนหย่าก็ยังคงส่งของขวัญต่อไปโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามอง

ที่หน้าจอไลฟ์นั้นเป็นภาพเอฟเฟกต์เครื่องบินลอยเต็มไปหมด

ผู้ชมทุกคนที่อยู่ในไลฟ์ต่างก็ประหลาดใจกับความร่ารวยนี้

[นี่เป็นคนใหญ่คนโตจากไหนกัน?]

[พวกเธอไม่รู้เหรอว่าในช่องไลฟ์ของเทพธิดามีคนใหญ่คนโตอยู่

หลายคน?]

[ฮ่า ๆๆ! ไม่ใช่แค่คนใหญ่คนโตเท่านั้นนะ แต่ยังมีตำรวจที่รอทำ

ผลงานด้วย]

[นี่เป็นครั้งหนึ่งเลยที่ฉันได้ใกล้ชิดกับคนใหญ่คนโตขนาดนี้]

ฉู่เหว่ยฮ่าวเรียกซ่งเชียนหย่าอีกครั้ง แล้วเธอก็มองเขาอย่าง

รำคาญ “มีอะไรคะ?”

ฉู่เหว่ยฮ่าวตอบเสียงเบา “ฉู่ลั่วยอมไลฟ์แต่ไม่ยอมมาเยี่ยมอา

จ้าน คุณไม่โกรธเหรอ?”

ฉู่หร่านยืนอยู่ข้าง ๆ ก็พูดขึ้นมา “พ่อคะ แม่คะ ลั่วลั่วไม่ได้ตั้งใจ

หรอกค่ะ การไลฟ์ครั้งนี้จะต้องสำคัญมาก ๆ แน่นอน เธอถึงได้ไม่มา

เยี่ยมพี่สาม”

พูดแล้วเธอก็คอยสังเกตท่าทีของพ่อแม่อย่างระวัง

ฉู่เหว่ยฮ่าวเดือดดาลอย่างที่คาด

แต่ท่าทีของซ่งเชียนหย่ากลับนิ่งเฉย “ลูกพูดถูก”

ฉู่หร่าน “…”

แล้วฉู่เหิงก็เดินเข้ามา “พ่อครับ แม่ครับ ผมเตรียมรถไว้เรียบร้อย

แล้ว ไปโรงแรมกันเถอะครับ”

ซ่งเชียนหย่ากับฉู่เหว่ยฮ่าวนั่งรถไปด้วยกัน

“ที่รัก คุณไม่โกรธจริง ๆ เหรอ? ลั่วลั่วไลฟ์ได้แค่ไม่ยอมมาเยี่ยม

อาจ้านนะ…”

ซ่งเชียนหย่าหยุดส่งของขวัญแล้ว แต่ก็ยังมุ่งความสนใจทั้งหมด

อยู่ที่หน้าจออยู่ สายตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของฉู่ลั่ว

“ฉันมีสิทธิ์โกรธเหรอคะ?”

ฉู่เหว่ยฮ่าวเงียบลงไป

“ที่เธอเติบโตมาได้ขนาดนี้ ตระกูลฉู่ไม่ได้ทำอะไรให้เธอเลย

พวกเราเคยได้เลี้ยงเธอสักวันหรือเปล่า? เธอไม่ได้เงินเรียน

มหาวิทยาลัย ในหนึ่งวันต้องทำงานตั้งหลายอย่าง ป่วยมาตั้งแต่ยัง

เล็กอีก ตอนนั้นพวกเราทำอะไรกันอยู่ล่ะ…”

ฉู่เหว่ยฮ่าว “…”

“เราดูแลเอาใจลูกสาวอีกคน คอยตามใจลูกสาวอีกคน”

แล้วซ่งเชียนหย่าก็เงยหน้าขึ้นมามองฉู่เหว่ยฮ่าว “เรามีสิทธิ์ไปตั้ง

คำถามกับเธอเหรอคะ?”

“แต่เราเป็นครอบครัวเดียวกัน…” ฉู่เหว่ยฮ่าวนึกถึงคำพูดของฉู่ห

ร่านและคิดจะโต้เถียงโดยไม่รู้ตัว แต่เห็นว่าภรรยามีท่าทีเศร้าสร้อย

จึงกลืนคำพูดเหล่านั้นไปจนหมด

เขาเองก็ก้มหน้าลงอย่างหงอย ๆ เช่นกัน