เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 947 ประเทศ E (รีไรต์)

เมื่อไม่มีใครสนใจฝางไคจี้ เขาก็ถามเรื่อยเปื่อยขึ้นมาอีก

จี้ไจ่แอบถอนหายใจเงียบ ๆ “ยังไม่ทันถึงสถานที่จริง เราเองก็ไม่

สามารถตัดสินอะไรได้ ทำได้แค่ตัดสินผ่านรูปภาพเท่านั้นเอง ว่าใน

บ้านหลังนั้นมีพลังหยินและสิ่งของชั่วร้ายอยู่จริง ๆ”

ฝางไคจี้ถาม “อย่างนั้นปรมาจารย์ก็คิดว่าเอ็กซอร์ซิสต์เอวา

ไม่ได้กำจัดผีไปจนหมดจริง ๆ ใช่ไหมครับ?”

จี้ไจ่ “…”

ฉู่ลั่วตอบเสียงเรียบ “ใช่ค่ะ”

ทั้งรถตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง

“ถ้าเอ็กซอร์ซิสต์คนนั้นกำจัดผีไปหมดแล้วจริง ๆ ในรูปภาพจะ

ไม่มีพลังหยินที่รุนแรงขนาดนี้ค่ะ”

เมื่อได้รับคำตอบที่ตนเองต้องการแล้ว ฝางไคจี้ก็ยิ้ม “ปรมาจารย์

ฉู่มีพลังอย่างแท้จริง ถึงได้ให้คำตอบอย่างตรงไปตรงมา”

“ไม่รู้ว่าปรมาจารย์ฉู่กล้าที่จะพูดประโยคนี้ต่อหน้าของเอ็กซอร์

ซิสต์เอวาไหม”

“ผมมีเพื่อนที่รู้จักเอ็กซอร์ซิสต์เอวา เขาบอกว่าเอ็กซอร์ซิสต์เอ

วาให้ความสนใจปรมาจารย์ทั้งสองเป็นอย่างมาก อยากจะทำความ

รู้จักกับทั้งสองท่านครับ”

“ได้ค่ะ” ฉู่ลั่วตอบรับไปอย่างไม่ลังเล

ฝางไคจี้เอ่ย “…ปรมาจารย์ฉู่ต้องคิดดี ๆ นะครับ! อีกฝ่ายเป็นเอ็ก

ซอร์ซิสต์ที่เก่งกาจมาก และมีชื่อเสียงไปทั่วทั้งประเทศ E ด้วย”

เย่อวิ๋นชูไม่รอให้ฉู่ลั่วได้เอ่ยปาก เธอทนไม่ไหวแล้วจึงเอ่ยปากไป

“พี่ลั่วเองก็เก่งกาจมาก ๆ เช่นกันนี่! พี่ลั่วไม่ได้โด่งดังในประเทศของ

เราหรือไง ไม่แข็งแกร่งเหรอ? ทุกครั้งที่พี่ลั่วไลฟ์มีคนเข้ามาในช่อง

ไลฟ์ตั้งเท่าไหร่คุณรู้หรือเปล่า?”

ฝางไคจี้พูดอย่างเฉยเมย “นั่นมันก็แค่ในประเทศ ไม่

เหมือนกับเอ็กซอร์ซิสต์เอวา…”

“เอวาดังมากเลยเหรอ? เธอก็ดังแค่ในประเทศ E ไม่ใช่หรือไง?

ตอนอยู่ในประเทศฉันก็ไม่เห็นจะเคยได้ยินชื่อเอ็กซอร์ซิสต์เอวาอะไร

นี่เลย!”

หางเจียซิ่นรีบกระตุกแขนเสื้อของเย่อวิ๋นชูเอาไว้แล้วขยิบตาให้

เธอ

ตอนนี้กำลังไลฟ์อยู่ แม้ว่ากล้องจะไม่ได้จับหน้าเธอตรง ๆ แต่

คำพูดนี้ก็เข้าไปในไลฟ์ได้

เย่อวิ๋นชูตกใจแล้วรีบเปลี่ยนน้าเสียง “แม้ว่าตอนอยู่ในประเทศ

ฉันจะไม่เคยได้ยินชื่อเอ็กซอร์ซิสต์เอวามาก่อน แต่หลังจากที่ค้นหาดู

เมื่อกี้แล้วก็รู้ว่าเอ็กซอร์ซิสต์เอวาแข็งแกร่งมาก”

“แต่ฉันก็คิดว่าพี่ลั่วแข็งแกร่งกว่า!

เพราะว่าฉันไม่เคยเจอเอ็กซอร์ซิสต์เอวามาก่อน

พี่ไคจี้ เคยเจอคุณเอวาเหรอ?”

ฝางไคจี้ตอบ “ไม่เคย!”

“ก็ไม่เคยเจอเหมือนกัน แล้วพี่ไคจี้แน่ใจได้ยังไงว่าเอ็กซอร์ซิสต์

เอวาเก่งกว่าพี่ลั่ว? เราถ่ายรายการกับพี่ลั่วมาตั้งนานขนาดนี้แล้ว เรา

ได้สัมผัสความเก่งกาจของพี่ลั่วด้วยตัวเองมาแล้วนะ”

ฝางไคจี้ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้นมา “แต่เอ็กซอร์ซิสต์เอวาเป็น

ปรมาจารย์ที่เก่งมาก ๆ ในประเทศ E”

เขาเน้นย้าที่คำว่าประเทศ E

เย่อวิ๋นชูจึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ แต่ในขณะที่เธอกำลังจะเอ่ย

ปาก ก็ถูกหางเจียซิ่นกระตุกที่ชายเสื้อไว้ก่อน

เธอทอดถอนใจเบา ๆ แล้วพูด “ถึงตอนนั้นเดี๋ยวก็ได้รู้เองว่าใคร

กันแน่ที่เก่ง”

ฝางไคจี้มีความสุขขึ้นมาเลย “อย่างนั้นผมจะให้เพื่อนของผมไป

เชิญเอ็กซอร์ซิสต์เอวามาเอง ปรมาจารย์ทั้งสองตกลงแล้วนะ!”

[เอ๊ะ! น้าเสียงของฝางไคจี้เมื่อกี้ดูแปลก ๆ ไหมนะ]

[ดูสอพรอ! ไม่น่าใช่มั้ง ภาพลักษณ์ของฝางไคจี้คือคนรัก

ประเทศไม่ใช่เหรอ? ตอนที่เกิดเรื่องก่อนหน้านี้ ก็ปฏิเสธการเป็น

ตัวแทนสินค้าทันทีเลย]

[พี่ชายของเราไม่ใช่พวกบูชาชาวต่างชาตินะ เขาก็แค่สงสัยใน

ตัวของฉู่ลั่วกับจี้ไจ่เท่านั้นเอง ฉันเองก็สงสัยเหมือนกัน เมื่อกี้ฉันไป

ค้นหาเรื่องเอ็กซอร์ซิสต์เอวามา เธอเก่งมากจริง ๆ นะ!]

[ฉันก็ไปค้นหามาเช่นกัน! เธอมีหมายเลขบัญชีในซอฟแวร์

ต่างประเทศด้วยนะ ดาราดังมากมายต่างให้ความสนใจเธอ]

[ที่จริงฉันก็อยากจะเห็นการประลองกันนะ ฉันว่าฉู่ลั่วก็เก่ง!]

[เอวาอะไรนั่นมีความสามารถจริง ของฉู่ลั่ว… เป็นเทคนิคพิเศษ

ทั้งนั้น หวังว่าคราวนี้จะไม่อับอายขายหน้าคนต่างประเทศหรอกนะ!]

[เทพธิดาของพวกเราน่ะเหรอจะขายหน้า? พวกเธอรอดูเอา

เถอะ!]

ช่องแสดงความคิดเห็นเกิดการทะเลาะกันขึ้นอีกแล้ว

รถยนต์เคลื่อนมาถึงหน้าประตูโรงแรมโดยสวัสดิภาพแล้ว

เย่อวิ๋นชูเห็นสัญลักษณ์โรงแรมห้าดาวด้านนอกรถก็พูดขึ้นมา

“ผู้กำกับเฉียว ในที่สุดคุณก็ทำตัวเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาแล้ว พวกเราจะ

ได้พักที่นี่จริง ๆ เหรอคะ โรงแรมห้าดาวเชียวนะ!”

“คืนละเท่าไหร่กันเนี่ย”

“ได้ยินมาว่าโรงแรมนี้แพงมาก ๆ เลยนะ!”

เฉียวโจวแย้มรอยยิ้ม “สปอนเซอร์น่ะครับ! มีคนสนใจในรายการ

ของเราแล้วสปอนเซอร์ให้ Ep. นี้พวกเราได้พักที่โรงแรมนี้ ทีม

รายการจนมาก ไม่มีเงินที่จะได้พักโรงแรมดีขนาดนี้หรอกครับ!”

รถยนต์แล่นเข้ามาจอด

จากนั้นทุกคนก็ลงจากรถ

มองเห็นฉู่หร่านที่แต่งตัวด้วยชุดลำลองสีขาวยืนอยู่ที่หน้าประตู

โรงแรมอย่างสดใส และโบกมือให้ทุกคนอย่างดีใจ

กระทั่งทุกคนลงจากรถกันหมดแล้ว เธอก็เข้าไปกอดไปจับมือทุก

คนอย่างตื่นเต้น

“ไม่เจอกันนานเลย ฉันคิดถึงพวกคุณมาก ๆ ค่ะ”

เย่อวิ๋นชูกลอกตาใส่เธออยู่ในมุมที่กล้องถ่ายมาไม่เห็น

หลังจากทักทายกันเสร็จแล้ว ทุกคนก็เดินเข้าไปในโรงแรมกัน

ฉู่หร่านเดินตรงเข้ามาหาฉู่ลั่วแล้วขวางหน้าเธอไว้ “ลั่วลั่ว ฉัน

ต้องการคำอธิบาย”

ฉู่ลั่ว “…?”

“ทำไมพี่สามบาดเจ็บแล้วเธอไม่ไปเยี่ยม?!”

“เธอรู้ไหมว่าพี่สามเจ็บหนักขนาดไหน”

“เธอยังเห็นพี่สามเป็นพี่ชายอยู่หรือเปล่า!”