เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 955 ยันต์ของเอวา
คืนนั้น
ฉู่ลั่วยืนอยู่ด้านนอก มองคฤหาสน์ที่มีไฟสว่างซึ่งห่างออกไปร้อย
เมตรพร้อมกับขมวดคิ้วแน่น
เอวาเดินออกมา “ฉันบอกแล้ว… ว่าการสะกดของฉันไม่มี
ปัญหา”
ฉู่ลั่วเ่่อย “เมื่อกี้ฉันทำนายดวงชะตาของเย่อวิ๋นชู จะเกิดเรื่อง
ขึ้นกับเธอค่ะ”
เอวามองมาดวงความตกตะลึง “จริงสิ ฉันเคยดูคลิปของคุณมา
ก่อน คุณรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า สามารถทำนายอนาคตได้!”
คิดมาถึงตรงนี้ หล่อนก็มองไปที่คฤหาสน์ของครอบครัวสตีฟ
“ถึงฉันจะเชื่อในพลังของคุณ แต่ก็เชื่อในพลังของตัวเอง
เหมือนกัน”
“การสะกดของฉันไม่มีทางมีปัญหาแน่นอนค่ะ”
จนถึงตอนนี้ หล่อนยังไม่รู้เลยว่ายันต์สะกดที่เธอสร้างไว้จะเกิด
ปัญหาได้ยังไง
ฉู่ลั่วก็มองคฤหาสน์หลังนั้นเช่นกัน
ภายในคฤหาสน์ครอบครัวสตีฟ
เย่อวิ๋นชูขดตัวอยู่บนโซฟาเดี่ยว ศีรษะเอียงไปด้านหนึ่ง
จี้ไจ่นั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวอีกตัวหนึ่ง เขานั่งขัดสมาธิหลับตา
บำเพ็ญพลังวิญญาณ
โดยบนโซฟาตัวใหญ่ มีฉู่หร่านกับฝางไคจี้นั่งอยู่
ฝางไคจี้เอาผ้ามาห่มให้ฉู่หร่านด้วยความใส่ใจ
ฉู่หร่านรู้สึกหดหู่ เธอเอนตัวพิงลงบนโซฟาอย่างไร้เรี่ยวแรง
ท่าทางน่าสงสาร “ง่วงมากเลย แต่ฉันนอนบนโซฟาไม่หลับ!”
ฝางไคจี้มีสีหน้าปวดใจ “ถ้าอย่างนั้นเธอนอนลงไปกับพื้นเลยดี
ไหม?”
“นอนลงไปกับพื้นก็นอนไม่หลับค่ะ” ฉู่หร่านพูดด้วยน้าเสียงน้อย
อกน้อยใจ “ฉันต้องนอนบนเตียงเท่านั้น”
ฝางไคจี้เม้มปากมองไปที่จี้ไจ่ “ปรมาจารย์จี้ไจ่ พวกเราไปนอนที่
ห้องไม่ได้เหรอครับ?”
จี้ไจ่ไม่ได้ลืมตาขึ้นมา “ห้องรับแขกมีพลังหยางรุนแรง แต่ใน
ห้องนอนมีพลังหยินแรงที่สุด”
เย่อวิ๋นชูก็หลับตาลงเช่นกัน เธอพูดอย่างอ่อนแรง “พี่หร่านหร่าน
ถ้าคุณนอนไม่หลับจริง ก็ไม่ต้องฝืนตัวเองหรอกค่ะ คุณไปไลฟ์สตรีม
คุยกับผู้ชมสิคะ!”
“เล่นโทรศัพท์ เลื่อนดูคลิปอะไรก็ได้”
น้าเสียงของเธอฟังดูเกียจคร้าน แต่ก็พอให้ผู้ชมในช่องไลฟ์
สตรีมได้ยิน “เมื่อก่อนที่เมืองซินตอนพี่หร่านหร่านนอนไม่หลับ ก็คุย
เล่นกับชาวเน็ตไม่ใช่เหรอคะ? ตอนนี้ก็ทำได้นะ”
“ฉันเชื่อว่าแฟนคลับของพี่หร่านหร่านต้องดีใจมากแน่นอน”
ฉู่หร่าน “…”
ริมฝีปากของหล่อนขยับเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดสิ่งที่อยู่ในใจ
ออกมา
หล่อนทำได้เพียงคว้าโทรศัพท์ กดเข้าไปในช่องไลฟ์สตรีมของ
ตน และเริ่มทำการไลฟ์สตรีมเพื่อพูดคุยกับผู้ชม
ฝางไคจี้นั่งร้องเพลงอยู่ข้าง ๆ จากไลฟ์สตรีมที่จืดชืดน่าเบื่อก็มี
ชีวิตชีวาขึ้นมาทันที
[มีแต่ไลฟ์สตรีมของหร่านหร่านที่น่าสนใจ]
[หร่านหร่านรักแฟนคลับที่สุดแล้ว]
[ไลฟ์สตรีมของคนอื่นดูธรรมดามาก]
[ฉันมาที่ช่องไลฟ์สตรีมของฉู่หร่าน เพราะอยากมาคอยดูข่าว
คราว ฉันมีความรู้สึกว่าคืนนี้จะไม่สงบสักเท่าไหร่]
[ไม่สงบเหรอ ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่เกี่ยวกับหร่านหร่านของพวกเรา
หร่านหร่านของพวกเราอยู่ในห้องตามที่พวกเขาบอกอย่างเชื่อฟัง
เธอไม่ไปที่ห้องนอนด้วยซ้า]
[เอ็กซอร์ซิสต์เอวาบอกแล้วว่าไม่มีปัญหาอะไร ฉู่ลั่วก็ทำให้ตกใจ
ไปอย่างนั้นเอง…]
ช่องไลฟ์สตรีมครึกครื้นขึ้นมาแล้ว ความคิดเห็นก็มากขึ้นเรื่อย ๆ
ทันใดนั้น ฉู่หร่านก็มองเห็นความคิดเห็นหนึ่ง ทำเอายิ้มจนตา
โค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว เธอพูดเป็นภาษาอังกฤษว่า “คุณอยากมาหา
ฉันเหรอคะ?”
“ได้สิคะ! ที่นี่เป็นบ้านของคุณ คุณอยากมาตอนไหนก็ได้”
“คุณรู้จักบ้านของคุณมากกว่าฉันเยอะ ต้องไม่น่าเบื่อแน่นอน
ค่ะ”
ประกายในดวงตาของฝางไคจี้หายไป ลูกชายคนโตของ
ครอบครัวสตีฟกำลังคุยโต้ตอบกับฉู่หร่านในช่องไลฟ์สตรีม
ไม่นาน ก็มีเสียงกริ่งดังขึ้นจากหน้าประตู
ฉู่หร่านยืนขึ้นด้วยความดีใจ แล้วรีบตรงไปเปิดด้วยท่าทาง
ตื่นเต้น “มอริส คุณมาจริงเหรอ?”
มอริสที่หน้าตาหล่อเหลายิ้มให้หล่อน “คุณกลัวนี่ครับ ผมต้องมา
อยู่กับคุณแน่นอนอยู่แล้ว”
เขาทักทายคนที่อยู่ในห้องรับแขกตามมารยาท จากนั้นจึงพาฉู่ห
ร่านเดินสำรวจภายในห้องรับแขก
“นี่เป็นของเล่นสมัยผมเป็นเด็กครับ ผมเอามาด้วยตอนย้ายบ้าน”
“นี่เป็นของน้องสาวผม…”
“นี่เป็นรูปตอนผมเรียนจบมัธยม…”
ห้องรับแขกที่ตอนแรกเงียบมาก กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เพราะ
การมาถึงของมอริส
ฝางไคจี้เดินตามหลังพวกเขาสองคนเงียบ ๆ เขาพูดแทรกขึ้นมา
เป็นครั้งคราว แต่ไม่ได้รับความสนใจจากฉู่หร่านเลย
“มอริส นี่คืออะไรเหรอคะ” ฉู่หร่านชี้ไปยังลวดลายสีม่วงเข้มตรง
มุมกำแพงมุมหนึ่ง “ดูแปลกจังเลยค่ะ! ไม่เหมือนลายกำแพงตรงจุด
อื่นเลย”
มอริสมองดูครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างไม่พอใจว่า “เอ็กซอร์ซิสต์เอ
วาวาดเอาไว้ครับ บอกว่า… ช่วยกำจัดวิญญาณร้ายในบ้านของพวก
เรา”
“เอ็กซอร์ซิสต์เอวาวาดไว้เหรอ! ขอฉันดูหน่อยได้ไหมคะ?”
มอริสพยักหน้า “ได้แน่นอนครับ นี่ไม่ใช่ความลับอะไร”
เขาย้ายตู้ออกไป เผยให้เห็นยันต์ทั้งหมด
ฉู่หร่านมองด้วยใบหน้าประหลาดใจ “ว้าว น่าทึ่งมากเลยค่ะ!”
“น่าทึ่งอะไรกันครับ?” มอริสมีสีหน้ารังเกียจ “หล่อนบอกว่าแค่
วาดสิ่งนี้เอาไว้ ก็ทำให้วิญญาณชั่วร้ายในบ้านไม่ปรากฏออกมาแล้ว
ตอนนี้คุณก็เห็นแล้ว…”
ฉู่หร่านกลับพูดว่า “แต่เอ็กซอร์ซิสต์เอวาเก่งมากนะคะ เธอมี
ชื่อเสียงมากด้วย!”
หล่อนแตะปลายนิ้วลงบนยันต์ที่กำแพงแผ่วเบา “อักขระพวกนี้
แตกต่างจากอักขระของฉู่ลั่ว แต่ไม่รู้นะคะว่าระหว่างเอ็กซอร์ซิสต์เอ
วากับลั่วลั่ว ใครจะเก่งกว่าใครกันแน่”
กล้องแพลนไปที่อักขระบนกำแพง
YOU MAY ALSO LIKE
