เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 954 เป้าหมายคือพวกเขาต่างหาก
ทีมผู้ชนะทั้งสามคนแค่มองตากันก็เข้าใจ โชคดีที่วันนี้พวกเขา
พยายามจนชนะในมินิเกมมาได้ ไม่อย่างนั้นตอนนี้… คงเป็นพวกเขา
คนใดคนหนึ่งที่ต้องไปร่วมทีมกับสองตัวอันตราย
พวกเขาพากับสวดภาวนาให้เย่อวิ๋นชูอยู่ในใจ
ขณะที่กำลังอธิษฐาน เฉียวโจวก็ลุกขึ้นมา “ในเมื่อปรมาจารย์ทั้ง
สองท่านมีความคิดเห็นเป็นของตนเอง ถ้าอย่างนั้น…”
เขาเหลือบมองแขกรับเชิญอีกสามคนที่ว่างเพราะไม่มีอะไรทำ
“ถ้าอย่างนั้นคืนนี้พวกเราจะพักในที่ที่ไม่ไกลจากคฤหาสน์ของ
ครอบครัวสตีฟครับ!”
“แบบนี้ปรมาจารย์ทั้งสองก็จะเฝ้าสังเกตการณ์ได้อย่างใกล้ชิด!”
ฝานจื้อ “…”
เหยียนอันอี้ “…”
หางเจียซิ่น “…”
ทั้งที่พูดกับฉู่ลั่วและเอวาแท้ ๆ แต่ทำไมพวกเขาถึงรู้สึกตัวเอง
ต่างหากที่ตกเป็นเป้าหมาย?
เอวากับฉู่ลั่วมองหน้ากัน
เจ้านิกายถาม “กล้าไหมคะ”
“ทำไมจะไม่กล้าล่ะคะ?” เอวามองฉู่ลั่วด้วยความสงสัย ก่อนจะ
มองจอมอนิเตอร์อีกครั้ง
เธอมั่นใจในการสะกดของตัวเองมาก มันไม่มีทางถูกแก้ได้ง่าย ๆ
แต่ว่า คนของรายการกลับเชื่อคำพูดของฉู่ลั่วอย่างไร้ข้อกังขา
แม้กระทั่งแขกรับเชิญหลายคนก็ด้วย
หรือว่า…
การสะกดของฉันจะมีปัญหาอะไรจริง ๆ กันนะ?
…
คฤหาสน์ครอบครัวสตีฟ
ฉู่หร่านยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอย่างมีความสุข “ลั่วลั่วกับเอ็ก
ซอร์ซิสต์เอวามาแล้ว มีพวกเธอสองคนอยู่ด้วย พวกเราก็ปลอดภัย
หายห่วง”
“อวิ๋นชู! เธอไม่ต้องประหม่าขนาดนั้น ลั่วลั่วกับเอ็กซอร์ซิสต์เอ
วาเก่งสุด ๆ ต้องปกป้องพวกเราได้แน่”
เย่อวิ๋นชูหัวเราะแห้ง “ต่อให้ปรมาจารย์ทั้งสองท่านปกป้องพวก
เราได้ แต่ทางที่ดีอย่าทำอะไรตามอำเภอใจนะ”
“ไม่ต้องออกไปชมจันทร์ตอนกลางคืนแล้ว ดวงจันทร์ในหรือ
นอกประเทศก็เหมือนกันทั้งนั้น!”
“และอย่าแตะต้องอะไรมั่วซั่วด้วย!”
สีหน้าของฉู่หร่านแข็งค้างไป
“และไม่ต้องคิดจะช่วยใคร พวกเราต่างคนต่างดูแลตัวเองให้ดี
แค่นี้ก็ช่วยเหลือปรมาจารย์จี้ไจ่มากแล้ว”
สีหน้าของฝางไคจี้ก็แข็งค้างไปชั่วขณะ
หลังจากเย่อวิ๋นชูพูดกำชับเสร็จ ก็หันไปถามจี้ไจ่ “ปรมาจารย์จี้
ไจ่คะ คืนนี้ให้พวกเราอยู่เฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย ไม่ต้องเดินไปไหน
พวกเราก็จะผ่านคืนนี้ไปได้อย่างปลอดภัยใช่ไหมคะ? จะไม่เกิด
เหตุการณ์เหมือนหลายครั้งก่อนหน้านี้ใช่ไหมคะ?”
จี้ไจ่มีสีหน้าลังเล “คฤหาสน์หลังนี้ค่อนข้างแปลก คืนนี้ทางที่ดี
พวกเราอย่าแยกกันไปไหน ให้อยู่รวมกลุ่มกันเอาไว้ที่ห้องรับแขกนี่
แหละครับ”
“อะไรนะคะ!” ฉู่หร่านร้องอุทานด้วยความตกใจ “อยู่ใน
ห้องรับแขก นี่ไม่ค่อยดีนะคะ ฉัน… ถ้าไม่นอนบนเตียง ฉันนอนไม่
หลับหรอกค่ะ”
“เอ็กซอร์ซิสต์เอวาบอกแล้วไม่ใช่เหรอคะ คฤหาสน์ไม่ได้มี
ปัญหาอะไร ปรมาจารย์จี้ไจ่ข้องใจในตัวเธอเหรอคะ?”
ถ้าไม่ใช่เพราะมีกล้องอยู่ จี้ไจ่คงไม่คิดจะสนใจฉู่หร่านเลย
ตอนนี้เขารู้สึกเสียใจขึ้นมาแล้ว ตอนนั้นไม่น่ามาร่วมรายการนี้
เลย!
“ผมทำเพื่อความปลอดภัยของพวกคุณ”
“แต่เอ็กซอร์ซิสต์เอวาบอกว่าคฤหาสน์แห่งนี้ปลอดภัยมากนะ
คะ!” ฉู่หร่านตั้งข้อสงสัยด้วยใบหน้าใสซื่อ จ้องมองมาด้วยแววตา
สงสัยใคร่รู้
จี้ไจ่เม้มปาก ไม่ตอบคำถาม
ฉู่หร่านหัวเราะออกมาก่อน “ฉันรู้แล้วค่ะ! ปรมาจารย์จี้ไจ่เชื่อลั่ว
ลั่วใช่ไหมคะ เพราะลั่วลั่วบอกว่าคฤหาสน์นี้มีปัญหา…”
เห็นหล่อนตั้งคำถามหาเรตติ้งบ่อย ๆ ไอดอลสาวเลยเอาบ้าง
“หรือว่าพี่หร่านหร่านไม่เชื่อพี่ลั่วเหรอคะ”
“…อะไรนะ?”
เย่อวิ๋นชูทำหน้าใสซื่อ ทั้งยังใช้น้าเสียงไร้เดียงสายิ่งกว่าฉู่หร่าน
“พวกเราอยู่กับพี่ลั่วมานานขนาดนี้ พี่ลั่วยังเคยช่วยชีวิตพวกเรามา
หลายครั้ง”
“ที่สำคัญกว่านั้น พี่หร่านหร่านบอกว่าเห็นพี่ลั่วเป็นน้องสาว
ไม่ใช่เหรอ?”
“หรือพี่หร่านหร่านไม่เชื่อพี่ลั่วที่ช่วยพวกเรามาตั้งหลายครั้ง ไม่
เชื่อน้องสาวตัวเอง แต่เชื่อคนที่ไม่เคยเจอกันเลยสักครั้งเหรอคะ”
พูดจบ ก็ไม่รอให้ฉู่หร่านได้พูดอะไร หล่อนก็ถอนหายใจออกมา
พร้อมทำสีหน้าเจ็บปวด
“เฮ้อ! ถ้าพี่ลั่วรู้เข้า จะต้องเสียใจมากแน่ ๆ เลยค่ะ”
ฉู่หร่านได้ยินก็รีบพูดว่า “ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น! ฉันแค่
รู้สึกว่า…”
“โธ่เอ๊ย! พี่หร่านหร่านไม่ต้องอธิบายหรอกค่ะ ฉันเข้าใจดี!”
เย่อวิ๋นชูเก็บสีหน้าเสียใจลงไป แล้วทำหน้าเหมือนเข้าอกเข้าใจ
หล่อนเดินเข้าไปตบไหล่ของฉู่หร่านเบา ๆ พลางเอ่ยด้วยน้าเสียง
จริงจัง “พี่หร่านหร่าน พี่กับพี่ลั่วเป็นสมบัติล้าค่าของตระกูลฉู่ทั้งคู่
เป็นลูกสาวตระกูลฉู่ด้วยกันทั้งคู่”
“ไม่ต้องคิดมากนะคะ ตอนนี้พี่ลั่วไม่ได้อยู่ในบ้านตระกูลฉู่ และ
แสดงทัศนคติออกมาอย่างชัดเจนมากด้วย”
“พี่ก็เปิดใจกว้าง ๆ หน่อยสิคะ!”
ฉู่หร่าน “…”
หางเจียซิ่นที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านวิดีโอ มองเย่อวิ๋นชูด้วย
แววตาเคารพนับถือ
แค่ไม่กี่ประโยค ก็ทำให้ฉู่หร่านเชื่อฟังได้แล้ว
ไม่วุ่นวาย และยอมรออยู่ในห้องรับแขกได้ด้วย
YOU MAY ALSO LIKE
