เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 961 คฤหาสน์มีชีวิต

ฉู่ลั่วตอบนิ่ง ๆ “มีบางฉากไม่เหมาะสมกับการไลฟ์สตรีม”

ฉู่หร่านทำหน้าไม่เชื่อ “มีอะไรที่ไลฟ์สตรีมไม่ได้ รายการของ

พวกเราถ่ายทำมาตั้งหลายตอนแล้ว มีอะไรที่ไม่เคยถ่ายออกอากาศ

บ้าง?”

“ลั่วลั่ว เธออย่าหาข้ออ้างอย่างนั้นอย่างนี้มาพูด แค่เพราะเธอไม่

อยากให้ไลฟ์เลย”

“ฉันไม่ปล่อยให้พวกเธอทอดทิ้งมอริสหรอกนะ!”

“ผู้ชมก็ไม่ยอม”

“ครอบครัวของมอริสก็ไม่ยอม”

“เพราะฉะนั้น… ฉันจะมาจับตาดูพวกเธอ และให้ผู้ชมช่วยกัน

จับผิดด้วย!”

ฉู่ลั่ว “…”

เอวาทนไม่ไหวแล้ว ถึงกับกลอกตามองบน “ประสาทหรือเปล่า?

ไม่ให้เธอมาก็เพื่อตัวเธอเอง เกิดมาไม่เคยเห็นใครรนหาที่ตายเท่าเธอ

มาก่อนเลย!”

“ได้… ไม่กลัวตายนักก็ตามมา”

“ปล่อยให้หล่อนไลฟ์ไป!”

เอวาออกแรงผลักประตูคฤหาสน์ให้เปิดออกอย่างแรง ก่อนจะจับ

แขนปรมาจารย์ฉู่ พาเธอเข้าไปข้างใน

ฉู่ลั่วหันกลับไปมองตากล้อง “ปิดเถอะค่ะ”

ตากล้องกำลังจะปิดกล้องด้วยความเชื่อฟัง แต่ฉู่หร่านกลับห้าม

เอาไว้ “ลั่วลั่ว ทำไมเธอถึงไม่ยอมให้พวกเราไลฟ์สตรีม?”

ฉู่ลั่วบอก “เพราะมีภาพน่ากลัว ใครจิตใจไม่มั่นคงจะได้รับ

ผลกระทบได้ง่าย”

ฉู่หร่านยืนกราน “ไม่ได้ ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีมของฉันใจกล้า

กันทุกคน!”

[ใช่แล้ว ใช่แล้ว! ฉันติดตามมาตั้งแต่ ep. แรกจนถึง ep. สุดท้าย

ตนนี้ขนาดดูหนังผียังไม่กลัวเลย!]

[ฉันก็ไม่กลัว!]

[ก็แค่หาเหตุผลเพราะไม่อยากไลฟ์สตรีม กลัวว่าถ้าทำอะไรไม่ดี

จะถูกเผยแพร่ออกไปใช่ไหมล่ะ]

[หร่านหร่าน ต้องไลฟ์สตรีมนะ!]

[เพื่อช่วยมอริส พวกเราต้องได้เห็นไลฟ์สตรีมตลอดเวลา!]

ฉู่หร่านกวาดตาแล้วอ่านคอมเมนต์หนึ่งออกมา “ลั่วลั่ว เธอได้

ยินแล้วใช่ไหม พวกผู้ชมกำลังสงสัยในตัวเธอ เธอแน่ใจเหรอว่าจะไม่

ไลฟ์สตรีม?”

“หรือจะเป็นอย่างที่ผู้ชมบอกจริง ๆ ว่าเธอกำลังร้อนตัว”

ฉู่ลั่วมองช่องไลฟ์สตรีมอีกครั้ง น้าเสียงของเธอจริงจังมาก “ภาพ

ต่อจากนี้นองเลือดมาก คนใจไม่กล้าพอ อย่าดูนะคะ”

พูดจบ เธอก็ไม่สนใจฉู่หร่านกับตากล้องอีก แต่หันหลังเดินไป

แล้ว

ตากล้อง “…”

เขาพูดได้ไหม?

ว่าตัวเองไม่อยากถ่ายแล้ว!

ถ้าไม่ใช่เพราะตนเองเป็นตากล้องที่ต้องตามถ่ายฉู่หร่าน คงวิ่ง

หนีไปนานแล้ว

ยิ่งปรมาจารย์ฉู่พูดแบบนี้ เขายิ่งอยากโยนกล้องทิ้งให้รู้แล้วรู้

รอด!

ตากล้องเดินตามไปสองปรมาจารย์ไป

ฉู่ลั่วกับเอวามองไปรอบ ๆ ห้องรับแขก

เอวาบอกว่า “คฤหาสน์หลังนี้ถูกวิญญาณร้ายสิงสู่จนกลายเป็น

อสูรกาย ตอนนี้มันยังไม่มีสติสัมปชัญญะ รู้แค่ว่าต้องกลืนกิน

สิ่งมีชีวิต และตามหาตัวปรสิตเท่านั้น”

“ถ้าเราอยากตามหามอริสเจอ ก็ต้องตามหาวิญญาณร้าย

ทั้งหมดในคฤหาสน์หลังนี้ก่อน ถึงจะรู้ว่ามอริสอยู่ที่ไหน”

เอวาขมวดคิ้ว “ก่อนหน้านี้ตอนมาที่นี่ ฉันเคยลองแล้ว แต่หาไม่

เจอเลย”

หล่อนมองฉู่ลั่ว

ฉู่ลั่วหยิบกระดาษยันต์ปึกหนึ่งออกมา ระหว่างที่ท่องคาถา มืออีก

ข้างก็ปลดกระบี่ทองสัมฤทธิ์จากคอไปด้วย

เมื่อกระบี่มาอยู่กลางฝ่ามือ มันก็กลับคืนสู่ขนาดปกติทันที

ฉู่หร่าน “…”

ตากล้อง “…”

ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีม “…”

[ฉันเห็นอะไรเนี่ย!]

[เอฟเฟกต์พิเศษนี้… สมจริงเกินไปหน่อยหรือเปล่า?]

[นี่คืออาวุธที่เปลี่ยนขนาดได้ตามใจที่พวกผู้บำเพ็ญเซียนเขาใช้

กันใช่ไหม?]

[ฉันเคยบอกไว้นานแล้ว โรงเรียนฝึกเซียนต้องลืมส่งหนังสือแจ้ง

รับฉันเข้าเรียนแน่ ๆ]

[ว้าว-ว-ว! ท่านเทพธิดาเท่มาก!]

[สุดยอด! นี่คือฉู่ลั่วเหรอ? ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่าฉู่ลั่วเป็นพวก

หลอกลวงมาตลอด แต่ตอนนี้… ตอนนี้เวลานี้ ฉันอยากบอกว่า ท่าน

ปรมาจารย์ช่วยรับฉันเป็นศิษย์ได้ไหม]

[เธอรับลูกศิษย์หรือเปล่า?]

[ฉันรินน้าชาได้ นวดไหล่ทุบหลังก็ได้นะคะ]

[ฉันให้เงินเป็นค่าคำนับอาจารย์ได้!]

[คำนับเป็นอาจารย์อะไรกัน! ฉันขอแค่ได้เป็นศิษย์นอกสำนักก็

ขอบคุณฟ้าดินมากแล้วล่ะ!]

ฉู่หร่านติดตามดูความคิดเห็นในช่องไลฟ์สตรีมเป็นระยะ เมื่อ

เห็นว่าความคิดเห็นในช่องกำลังชื่นชมฉู่ลั่วแทบทั้งหมด สีหน้าของ

หล่อนก็เปลี่ยนไป

หล่อนส่งสัญญาณให้ตากล้องหันไปถ่ายที่อื่น

ตากล้อง “…”

จะบ้าหรอ?

ฉากที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ไม่ยอมให้เขาถ่าย จะให้เขาถ่าย

เฟอร์นิเจอร์รึไง

เขาหันกล้องออกไปสองวินาที …แล้วรีบหันกลับมาอย่างรวดเร็ว!

พร้อมจับภาพไปที่ฉู่ลั่วโดยตรง

ฉู่หร่าน “…”

ฉู่ลั่วโยนกระดาษยันต์ขึ้นไป ยันต์เหล่านั้นหยุดอยู่กลางอากาศ

ก่อนยกกระบี่ขึ้นมา รวบรวมพลังวิญญาณ หลังจากฟาดฟัน

กระบี่อย่างแรง!

ยันต์พวกนั้นก็ลอยไปยังบริเวณที่แตกต่างกัน

ฉู่ลั่วเก็บกระบี่ พลางเดินไปยังห้องครัวที่อยู่ใกล้กับตำแหน่งของ

พวกเขามากที่สุด

ยันต์แปะสนิทลงบนตู้ครัว

“ในตู้ครัวมีอะไรบางอย่างอยู่เหรอ?”

ฉู่หร่านถามอย่างสนอกสนใจ

แต่ไม่มีคนตอบ

ฉู่ลั่วหันหน้ามาหากล้องพร้อมเอ่ยเตือนอีกครั้ง “อีกเดี๋ยวจะมี

ภาพนองเลือดมาก คนขี้กลัวปิดไปก่อนนะคะ”