เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 962 หัวมนุษย์

เพราะคำเตือนซ้าแล้วซ้าเล่าของฉู่ลั่ว ผู้ชมที่กลัวจึงพากันออก

จากช่องไลฟ์สตรีมไปแล้ว

แต่กลับมีคนอีกจำนวนมากที่ถูกดึงดูดเข้ามาเพราะคำพูดของ

ฉู่ลั่ว พวกเขาอยากเห็นว่ามันจะนองเลือดขนาดไหน

แฟนรายการเกาะขอบจอรอดู

ประตูตู้ครัวเปิดออก ในนั้นนอกจากถ้วยชามที่วางเอาไว้อย่าง

เรียบร้อย ก็ไม่มีอะไรอีกแล้ว

ฉู่หร่านอุทาน “ลั่วลั่ว เธอบอกว่าจะมีภาพน่ากลัวไม่ใช่เหรอ จาน

ชามพวกนี้มีอะไรน่ากลัวล่ะ?”

“ไม่ใช่ว่าเธอทำนายผิดหรอกใช่ไหม?”

“หรือยันต์ของเธอมีปัญหา?”

“เธอไม่ต้องท้อใจไปหรอกนะ ถ้าเกิดว่าพลาด…”

เคร้ง เคร้ง!

เสียงดังขึ้นมาชัดเจน ฉู่ลั่วกำลังกวาดจานชามทั้งหมดในตู้ครัว

ออกมากองไว้บนพื้น

ฉู่หร่านเอ่ย “ลั่วลั่ว เธอกำลังทำอะไร!”

เอวาหรี่ตา “มันอยู่ที่นี่เหรอ?”

“นี่เป็นแค่หนึ่งในนั้นค่ะ”

เอวาเอ่ย “ก่อนหน้านี้ฉันก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่กลับ

ไม่พบอะไรเลย”

ฉู่ลั่วยืนยัน “อยู่ตรงนี้แหละค่ะ”

“ไม่เห็นมีอะไรเลย!?” ฉู่หร่านทำหน้าสงสัย “ลั่วลั่ว ต่อให้เธอ

บอกว่าตรงนี้จะมีภาพนองเลือด แต่พวกเรามองไม่เห็นอะไรเลยนะ!

หรือว่ามีแค่ปรมาจารย์อย่างพวกเธอที่มองเห็น? ถ้าอย่างนั้นจะเตือน

พวกเราทำไม…”

ฉู่ลั่วไม่ได้ตอบอะไรหล่อนเลย

แต่เดินตรงไปด้านข้าง หยิบค้อนที่วางอยู่ตรงนั้นขึ้นมา

เธอเหวี่ยงค้อนเข้าไปในตู้

“ลั่วลั่ว! เธอกำลังทำลายข้าวของบ้านคนอื่นนะ!”

เปรี้ยง!

ที่ตอบกลับมามีเพียงเสียงบางอย่างแตก

“แว้ก-ก-ก-ก” แต่ทันใดนั้นเอง ตากล้องก็กรีดร้องออกมา พร้อม

กับถอยหลังออกไปหลายก้าว

[ให้ตาย ฉันเห็นอะไรเนี่ย?]

[ฉันเสียใจทีหลังแล้วสิ!]

[ฉันเสียใจแล้วจริง ๆ!]

[ฉันควรจะฟังคำเตือน! ตอนนี้ฉันกำลังท่องมนต์ยี่สิบสี่ตัวอักษร

อยู่!]

[เพื่อน ๆ ทุกคน ถ้าเกิดว่ากลัว ฉันจะบอกวิธีดี ๆ อย่าหนึ่งให้

เปิดเพลงชาติ เปิดเพลงปลุกใจอะไรก็ได้ จากนั้นเธอก็จะไม่กลัวอะไร

แล้ว]

[ขอบคุณพี่สาว! ลองแล้ว ได้ผลมาก!]

[ได้ผล ฉันคิดว่าฉันสามารถดูไลฟ์สตรีมต่อได้แล้วล่ะ]

ฉู่หร่านเบิกตากว้าง มองตู้ครัวตาค้าง

หล่อนเห็นว่าในตู้ครัวที่เปิดค้าง มีกำแพงที่ถูกทำลาย ข้างในคือ

ภาพคนคนหนึ่ง…

พูดให้ถูก ศีรษะคนอันหนึ่งต่างหาก

หัวมนุษย์ที่ดูใหม่ยังไม่เน่าเปื่อย

มันยังกะพริบตา ปากของมันอ้า ๆ หุบ ๆ “ร่างกายของฉันล่ะ?

ร่างกายของฉันอยู่ที่ไหน รีบเอาร่างกายมาคืนให้ฉัน!”

ศีรษะอันนั้นจ้องมาที่พวกเขาเขม็ง สายตาของมันน่ากลัวมาก

“ร่างกายของฉันล่ะ? พวกแกขโมยร่างกายของฉันไปใช่ไหม คืนมา

ให้ฉัน! เอาร่างกายของฉันคืนมา!”

เอวาขมวดคิ้ว

ฉู่ลั่วเอายันต์แปะลงไปทันที แล้วปิดประตูตู้ครัวเสียงดัง

ปึง!

…

ทางด้านทีมงานรายการในคฤหาสน์ใกล้ ๆ

ครอบครัวสตีฟมาถึงกองถ่ายรายการแล้ว พวกเขาเห็นภาพใน

ช่องไลฟ์สตรีม สีหน้าก็ซีดลงกว่าเดิม

พ่อแม่รีบไล่เด็ก ๆ ออกไป แต่สองสามีภรรยายังคงนั่งดูไลฟ์

สตรีมกันอยู่

ทางด้านของฉู่ลั่ว พวกเขามายืนตรงหน้ายันต์อีกหนึ่งแผ่นแล้ว

ซึ่งอยู่ในห้องน้า

ยันต์ถูกบรรจงติดลงตรงหน้ากระจก

ฉู่หร่านเสียงสั่น “หรือว่าที่หลังกระจกบานนี้ก็มีเหมือนกัน?”

ตากล้องหัวเราะเสียงแห้ง “ไม่… ไม่หรอกมั้งครับ! คือว่า… คือว่า

ด้านหลังกระจกนี้จะมีอะไรอยู่ได้ยังไงล่ะครับ?”

เขาส่ายหน้าอย่างแรง!

แต่ฉู่ลั่วกลับหยิบค้อนขึ้นมาทุบอีกแล้ว

ศีรษะของผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏออกมา!

หญิงสาวคนนั้นสวยมาก น้าเสียงเวลาพูดก็เพราะมากเช่นกัน ทั้ง

ยังสุภาพอีกด้วย

“ขอโทษนะคะ พวกคุณเห็นร่างกายของฉันไหมคะ?”

“ตอนนี้ฉันกำลังตามหาร่างกายอยู่ค่ะ ถ้าพวกคุณเห็นร่างกาย

ของฉัน ช่วยบอกฉันด้วยนะคะ”

ฉู่ลั่ว “…”

ตากล้องหน้ามืดแล้ว “ปรมาจารย์ฉู่ ช่วยส่งผมออกไปตอนนี้เลย

ได้ไหมครับ? ผมคิดว่างานนี้ ผมทำไม่ไหวแล้ว!”

“ผมจะออกไปตอนนี้เลย!”

ฉู่ลั่วหันกลับไปมอง “คฤหาสน์หลังนี้มีชีวิต ยันต์ของฉันกระตุ้น

ที่นี่ไปแล้ว ตอนนี้มีแต่ต้องตามหามอริสให้เจอ แล้วทำลายคฤหาสน์

หลังนี้”

“ไม่อย่างนั้นพวกเราก็ออกไปไม่ได้ค่ะ”

ฉู่หร่านได้ยินก็ตกใจ “ออกไปไม่ได้! พวกเราออกไปไม่ได้

เหรอ?!”

“ลั่วลั่ว เรื่องสำคัญขนาดนี้ ทำไมเธอไม่บอกพวกเราล่ะ”

“ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเราจะทำยังไง?!”

เอวารับค้อนมาจากฉู่ลั่วแล้วเริ่มทุบกำแพงอีกด้านหนึ่ง “พวกเรา

เคยเตือนคุณแล้วนี่!”

“คุณต่างหากที่ยืนกรานว่าจะเข้ามาให้ได้ บอกว่าจะช่วยคน

บอกว่าจะไลฟ์สตรีม”

“คุณรนหาที่ตายเอง พวกเราพยายามห้ามก็ห้ามไม่ได้ หรือ

อยากให้พวกเราคุกเข่าขอร้องไม่ให้คุณไลฟ์สตรีม ไม่ให้คุณรนหาที่

ตายรึไง?”

สิ้นเสียงของเธอ ก็มีเสียงทุบจากค้อนดังตามมาอีก