เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 978 ฉันท ำไม่ได้

ปีศำจจิ้งจอกโกรธมำก ได้แต่ด่ำอยู่ในค่ำยกล “คนอะไรกัน! เห็น

คนจะตำยไม่ช่วยเหลือ แถมยังพูดจำไร้สำระอีก เสียเวลำปรมำจำรย์

ช่วยเหลือคนอื่นเขำ!”

คนอื่นที่ว่ำหมำยถึงหล่อนเองนั่นแหละ

“ปรมำจำรย์ ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่มำเกำะแกะฮั่วเซียวหมิงอยู่

ข้ำงนอกหรือเปล่ำคะ?!”

“ฉันขอบอกปรมำจำรย์เลยนะคะ ว่ำผู้ชำยแบบนี้ใช้ไม่ได้”

“ปล่อยให้ผู้หญิงคนอื่นมำวุ่นวำยกับคุณแบบนี้ ไม่ได้เรื่องค่ะ”

ปีศำจจิ้งจอกโกรธจนด่ำทั้งผู้หญิงคนนั้นทั้งฮั่วเซียวหมิงไปเลย

แต่จู่ ๆ ฉู่ลั่วก็ลุกขึ้น

“!?” ปีศำจจิ้งจอกตกใจ “ปรมำจำรย์ คุณไม่เป็นไรใช่ไหมคะ

พลังวิญญำณในร่ำงกำยของคุณลดลงไปเร็วขึ้นแล้ว!”

ฉู่ลั่วยกกระบี่ขึ้นมำแตะไปที่ฝ่ำมือเบำ ๆ เลือดสดอำบไปทั่วคม

กระบี่ทันที

กระบี่ชิงเจวี๋ยเรืองแสงสีแดงวำวโรจน์

ระบบโผล่มำอีกครั้ง

[นำยหญิง ควำมจริงเมื่อกี้น่ำจะตอบตกลงกับเธอไปนะ นำยหญิง

อยู่บนเส้นทำงของผู้บ ำเพ็ญ ส่วนฮั่วเซียวหมิงเป็นแค่คนธรรมดำ

นำยหญิงกับคนธรรมดำมันจะมี… ชีวิตแต่งงำนที่สวยงำมได้ยังไง

กัน?]

ฉู่ลั่วเขย่งปลำยเท้ำ ลอยตัวขึ้นไปในอำกำศพลำงกระบี่ชิงเจวี๋

ยวำดอักขระอย่ำงรวดเร็ว

ส่วนระบบก็ยังคงบ่นพึมพ ำอยู่ในหัวเธอ

[ก็แค่เสียฮั่วเซียวหมิงไปคนเดียวเอง หรือว่ำนำยหญิงท ำใจ

ปล่อยไปไม่ได้เลยจริง ๆ]

กระบี่ชิงเจวี๋ยวำดตัวอักขระต่ำง ๆ ตรงข้ำมกับธงแปดต ำแหน่ง

กระทั่งวำดอักขระเสร็จหมดแล้ว ยันต์เลือดสีแดงจึงปรำกฏขึ้นมำ

อยู่ฝั่งตรงข้ำมกับค่ำยกล

ฉู่ลั่วร่อนลงมำที่พื้นอย่ำงสงบนิ่ง เธอก ำมือขึ้นมำพร้อมท่อง

คำถำ

“ท ำลำย!”

อักขระเลือดเปล่งแสงสีทองจำง ๆ ออกมำท ำลำยอักขระบนธงจน

หำยไปหมด

ค่ำยกลสูญสลำยกลำยเป็นเถ้ำถ่ำนในพริบตำ

พรวด

ฉู่ลั่วกระอักเลือดออกมำเบำ ๆ

“กรี๊ด! ปรมำจำรย์ คุณเป็นยังไงบ้ำงคะ? ไม่เป็นอะไรใช่ไหม!”

ปีศำจจิ้งจอกเห็นดังนั้นก็รีบเข้ำไปพยุงเธอทันที

ฉู่ลั่วส่ำยหน้ำ “ฉันไม่เป็นไรค่ะ ฉันจ ำเป็นต้องบ ำเพ็ญพลัง

วิญญำณ”

“ฉันจะคุ้มกันปรมำจำรย์เองค่ะ” ปีศำจจิ้งจอกมองไปรอบ ๆ อย่ำง

ระมัดระวัง

ฉู่ลั่วจึงนั่งขัดสมำธิแล้วหลับตำลงบ ำเพ็ญ

แต่ระบบก็ยังคงไม่หยุดพล่ำม

[นำยหญิง นำยหญิงคงไม่ได้ชอบฮั่วเซียวหมิงไปแล้วจริง ๆ ใช่

ไหม! ดูสิว่ำนำยหญิงสูญเสียพลังวิญญำณไปตั้งเท่ำไหร่ ครำวนี้ไม่รู้

ว่ำจะไปสู้กับฉู่หร่ำนได้ยังไงแล้ว]

ฉู่ลั่วตอบในใจ ‘ฉันบอกไปแล้วไง’

[…]

‘ควำมรู้สึกของฮั่วเซียวหมิงมันเป็นของเขำ ไม่ว่ำจะเดินหน้ำต่อ

หรือว่ำยอมแพ้ ฉันก็ไปตัดสินใจอะไรแทนเขำไม่ได้’

ระบบรับรู้ได้ถึงควำมไม่พอใจของเธอ

[แต่ครั้งนี้คนที่ตัดสินใจคือนำยหญิงนะ! นำยหญิงเลือกได้ที่จะไป

จำกฮั่วเซียวหมิง ขอเพียงไปจำกเขำ…]

ฉู่ลั่วยังคงหลับตำอยู่ ‘ฉันท ำไม่ได้’

[…]

[ท ำไมล่ะครับ]

ฉู่ลั่วชะงักไปครู่หนึ่งแล้วถึงได้ตอบออกมำ ควำมรู้สึกของฉันมัน

ก็เป็นของฉันเองเหมือนกัน ถ้ำจะยอมแพ้ ก็ต้องไม่ใช่เพรำะคนอื่น

บังคับ

ระบบเงียบไปแล้ว

‘ถ้ำวันนี้พวกเขำบังคับให้ฉันยอมแพ้จำกฮั่วเซียวหมิงได้ วัน

ข้ำงหน้ำพวกเขำก็บังคับให้ฉันยอมแพ้ในเรื่องอื่น ๆ ได้’ ฉู่ลั่วตอบใน

ใจ ‘ฉันถอยหลังไม่ได้ ถ้ำถอยไปก้ำวหนึ่งก็ต้องถอยไปเรื่อย ๆ’

เสียงระบบหม่นหมองลง

[แต่นำยหญิงสูญเสียพลังวิญญำณไปมำกขนำดนี้…]

ฉู่ลั่วลืมตำขึ้นอย่ำงช้ำ ๆ สีหน้ำที่ซีดเซียวกลับมำมีสีเลือดแล้ว

เธอจึงลุกขึ้นยืน

ปีศำจจิ้งจอกมองไปทำงฉู่ลั่วอย่ำงประหลำดใจ “ปรมำจำรย์ คุณ

ใช้เวลำบ ำเพ็ญพลังวิญญำณแค่นี้เองเหรอ?”

“อืม”

“คนที่นี่มีโชคลำภวำสนำน่ำดูเลยใช่ไหม?”

ปีศำจจิ้งจอกพยักหน้ำ “แน่นอนสิคะ! ไม่อย่ำงนั้นนักพรตเลวนั่น

ก็คงไม่คิดจะเอำยันต์ของฉันไปหลอกล่อคนพวกนั้นหรอก”

ฉู่ลั่วกดคำงลงแล้วก้ำวเท้ำเดินลงไปข้ำงล่ำง โดยมีปีศำจจิ้งจอก

เดินตำมมำ

ฉู่ลั่วเอ่ย “ถ้ำวันนี้ฉันช่วยเหลือคนมีโชคลำภพวกนี้ไว้ พลัง

วิญญำณที่สูญเสียไปจะฟื้นคืนมำได้ไหม?”

ระบบตอบอืมไปอย่ำงไม่เต็มใจนัก

[ถ้ำวันนี้นำยหญิงช่วยพวกเขำไว้โดยที่ไม่ได้เสียพลังวิญญำณ

มำกมำยอะไร พลังของนำยหญิงก็จะแข็งแกร่งขึ้นมำ]

ฉู่ลั่วหัวเรำะเบำ ๆ แล้วหรี่ตำลงเล็กน้อย… ซ่อนแววตำลุ่มลึกของ

ตัวเองไว้

‘ไม่มีปัญหำ วันนี้ฉันก็ได้รับข่ำวส ำคัญมำเหมือนกัน’

ระบบเอ่ยถำมอย่ำงไม่เข้ำใจ

[ข่ำวอะไร?]

ฉู่ลั่วไม่ตอบ ระบบจะโวยวำยอยู่ในหัวยังไงเธอก็ไม่ปริปำก

พอเดินมำถึงสวนดอกไม้ หรงอวี่ซีกับเยว่ฝำนก็วิ่งเข้ำมำหำทันที

“ปรมำจำรย์เป็นยังไงบ้ำงคะ? ไม่เป็นอะไรใช่ไหม”

“ไม่เป็นอะไรค่ะ” ฉู่ลั่วหันไปพูดกับปีศำจจิ้งจอก “คุณรออยู่ข้ำง

นอกก่อนนะ เดี๋ยวฉันจัดกำรเรื่องข้ำงในเรียบร้อยแล้วจะพำไปจำก

ที่นี่”

“ค่ะ ปรมำจำรย์!” ปีศำจจิ้งจอกรับค ำอย่ำงเชื่อฟัง “วำงใจได้เลย

ฉันจะเชื่อฟังอย่ำงดีค่ะ”