เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 979 จิ่งอันฉิง
ปีศาจจิ้งจอกกลายร่างเป็นร่างเดิม แล้ววิ่งไปซ่อนตัวบนต้นไม้
ส่วนฉู่ลั่วเดินตามหรงอวี่ซีกับเยว่ฝานเข้าไปในโถงจัดเลี้ยง
หรงอวี่ซีกระซิบบอกเธอ “ไฉกู้เรียกพวกเรามาครั้งนี้ ดูเหมือนว่า
จะเรียกมาเพื่อขายยันต์นะ อีกอย่างยันต์พวกนี้ก็ไม่ได้เอาออกมา
ขายเป็นครั้งแรกด้วย ก่อนหน้านี้เขาก็แอบขายแล้ว แต่ครั้งนี้กลับ
เรียกพวกเรามา”
เยว่ฝานพูด “ไม่รู้ว่าทำไม แต่ฉันรู้สึกว่าไฉกู้ไม่ได้มีเจตนาดี ถ้า
ยันต์พวกนี้ได้ผลขนาดนั้นจริง ๆ ทำไมเขาถึงเอามาขายในราคาถูก
ขนาดนี้ล่ะ?”
“นั่นสิคะ” หรงอวี่ซีพยักหน้าเช่นกัน
หลังจากเดินไปไม่กี่ก้าว จู่ ๆ ฉู่ลั่วก็หยุดเดินแล้วจ้องมองพวกเธอ
ทั้งสองคน
หรงอวี่ซีกับเยว่ฝานมองหน้ากันไปมา “ปรมาจารย์ เกิดอะไรขึ้น
เหรอคะ?”
ฉู่ลั่วขมวดคิ้วแล้วยกมือขึ้นรวมพลังวิญญาณ จากนั้นก็จิ้มไปที่
ท้องของหรงอวี่ซี และเยว่ฝานด้วย
“อ้วก!”ทั้งสองคนอาเจียนออกมาทันที ในบรรดาสิ่งสกปรกที่
ออกมาก็มีหนอนตัวสีดำขนาดเท่านิ้วก้อยดิ้นอยู่ในนั้นด้วย
“กรี๊ด! นี่มันอะไรกันเนี่ย!”
“หนอนกู่”
ฉู่ลั่วใช้พลังวิญญาณฆ่ามันทิ้งไป
เธอมองตามแสงเจิดจรัสจากโถงจัดเลี้ยงอย่างเย็นชา “หนอนพิษ
กู่นี่น่าจะเพิ่งเข้าร่างกายของพวกคุณ ยังส่งผลกระทบไม่มาก
เท่าไหร่”
พอนึกถึงว่าในตัวของพวกเธอมีหนอนอยู่ด้วย หรงอวี่ซีกับเยว่
ฝานก็อยากจะอาเจียนออกมาอีกครั้ง
“แย่แล้ว! อาชวนสังสรรค์อยู่ข้างใน ดื่มไปมากกว่าพวกเราอีก
ไม่ได้การแล้ว ฉันจะไปเรียกเขาออกมาค่ะ!”
หลังจากนั้นไม่นาน เยว่ฝานก็ลากหรงอวี่ชวนออกมาจากงาน
อย่างไม่เต็มใจ
หรงอวี่ชวนหันไปมองข้างหลังต่อ “ยังแสดงอยู่อีกเหรอ พวกเธอ
ลืมไปแล้วหรือไงว่าถ้าพวกเขาเห็นเข้า…”
ยังไม่ทันที่จะพูดจบ ฉู่ลั่วก็จิ้มไปที่ท้องเขาก่อนแล้ว
หรงอวี่ชวนก็อาเจียนสิ่งสกปรกออกมา
“เอ๊ะ! ทำไมไม่มีล่ะ?”
หรงอวี่ชวนเห็นหรงอวี่ซีกับเยว่ฝานพากันจ้องมองสิ่งสกปรกที่
เขาอาเจียนออกมา ก็ลากทั้งคู่ถอยออกไปทันที “พวกเธอสองคนทำ
อะไร! มันมีอะไรน่าดูนักเหรอ?”
หรงอวี่ซีสะบัดมือ “ปรมาจารย์ฉู่คะ พี่ใหญ่ไม่ได้อาเจียนอะไร
ออกมาเลย เป็นเพราะเขาไม่ได้ถูกพิษกู่หรือเปล่าคะ?”
“ถูกพิษกู่? ถูกพิษกู่อะไร”
เยว่ฝานจึงเล่าเรื่องเมื่อกี้ให้เขาฟัง แล้วก็ชี้หนอนพิษกู่สองตัวที่
ฉู่ลั่วฆ่าไปให้ดู
หรงอวี่ชวน “…”
เมื่อเห็นหนอนพิษกู่ที่มีปีกรูปร่างประหลาดสองตัวนั้น เขาก็รู้สึก
มวนท้องคลื่นไส้ขึ้นมาจนต้องวิ่งไปอาเจียนตรงข้างทางอีกรอบ
ฉู่ลั่วจ้องมองหรงอวี่ชวน “เขาถูกพิษไปเยอะมาก หนอนพิษกู่
หลอมรวมเข้ากับอวัยวะภายในของเขาแล้ว ใช้พลังวิญญาณก็บีบให้
มันออกมาไม่ได้ค่ะ”
“อะไรนะ?!”
หรงอวี่ชวนก็ตกใจจนตาโตเช่นกัน เขาใช้นิ้วล้วงคอตัวเองอย่าง
แรง เพราะอยากอาเจียนเอาแมลงกู่ออกมา
ฉู่ลั่วเอ่ย “ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ ยิ่งแมลงกู่แฝงตัวอยู่ในร่างกาย
มนุษย์นานเท่าไหร่ ก็ยิ่งเกาะติดกับอวัยวะภายในแน่นเท่านั้น”
“คุณต่างจากพวกเธอ พวกเธอเพิ่งโดน แต่คุณน่าจะโดนพิษกู่
มานานแล้วค่ะ”
“…” หรงอวี่ชวนนิ่งไปสักพักจนนึกอะไรออก “ผมเคยมารวมกลุ่ม
กับไฉกู้สองสามครั้งแล้วครับ”
แต่ว่า เขาคิดไม่ถึงเลย…
ไฉกู้รู้วิธีเลี้ยงกู่ด้วย！
“ท่านปรมาจารย์ ตอนนี้จะทำยังไงดีครับ”
“ในร่างกายของพวกคุณเป็นกู่ตัวลูก ต้องตามหากู่ตัวแม่ให้เจอ
เพื่อให้กู่ตัวแม่เรียกตัวลูกกลับไป ไม่อย่างนั้น กู่ตัวลูกจะทำอันตราย
ร้ายแรงกับร่างกายของพวกคุณ”
“คนที่ควบคุมกู่ตัวแม่เอาไว้ จะสามารถควบคุมพวกคุณได้ด้วย”
หรงอวี่ชวนตกใจจนหน้าซีด
เยว่ฝานเดินเข้ามากุมมือคู่หมั้นไว้ ทั้งสองคนกันมามองกันและ
กัน ก่อนหล่อนจะรับปาก
“พวกเราจะฟังที่ท่านปรมาจารย์บอกทุกอย่างค่ะ”
ฉู่ลั่วถาม “เข้าไปกันเถอะค่ะ ไปตามหากู่แม่กัน!”
เจ้านิกายควงแขนหรงอวี่ชวนเดินเข้าไปในห้องโถงสำหรับจัด
เลี้ยง โดยมีหรงอวี่ซีกับเยว่ฝานเดินตามเข้ามาทีหลัง
ลูกหลานคนรวยในห้องจัดเลี้ยงดื่มกันจนได้ที่แล้ว บางคนเต้นรำ
บางคนร้องเพลงเสียงดัง บางคนถึงกับเปลื้องผ้าโดยไม่สน
ภาพลักษณ์ ก่อนจะกระโดดลงไปในสระน้า…
ทุกอย่างดูครึกครื้นและฟุ่มเฟือย
ฉู่ลั่วหันไปมองรอบ ๆ สุดท้ายสายตาของก็ไปตกอยู่ที่ผู้หญิงใน
ชุดเดรสสีแดงสวยตรงมุมห้อง
หล่อนก็เห็นฉู่ลั่วเช่นกัน ดวงตาคู่สวยนั้นมีความประหลาดใจอยู่
หลายส่วน
หรงอวี่ชวนมองตามสายตาของฉู่ลั่วไป “คนนั้นเป็นลูกสาวของ
ตระกูลจิ่ง จิ่งอันฉิงครับ”
ราวกับคิดอะไรขึ้นมาได้ เขาจึงพูดแบบมีลับลมคมในว่า “จิ่ง
อันฉิงคนนี้ค่อนข้างแปลก หลายเดือนก่อนเธอเป็นลมล้มไปในงาน
เลี้ยง หลังจากตื่นขึ้นมาก็เปลี่ยนไปเหมือนเป็นคนละคนเลยครับ”
“ก่อนหน้านี้เธอเอาแต่ตามตอแยเสิ่นฮว่าน บังคับให้เขาแต่งงาน
กับเธอ แต่หลังจากล้มไปตอนนั้น พอตื่นมาก็โวยวายจะเลิกรา
กับเสิ่นฮว่าน”
“ทำเอาตระกูลจิ่งกับตระกูลเสิ่นอับอายมาก”
จิ่งอันฉิงยกแก้วขึ้นมาโบกเบา ๆ แทนการทักทายฉู่ลั่ว
YOU MAY ALSO LIKE
