เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน - ตอนที่ 491 ควรท ำเช่นไรดี

หนิงซู่ซู่ฟังคำแนะนำของผู้เฒ่ำชุดดำอย่ำงเชื่อครึ่งมิเชื่อครึ่ง

ทว่ำทุกวัน เมื่อขอบฟ้ ำค่อย ๆ ปรำกฏแสงสีขำว หมอกยำมเช ้ำ ล่องลอย และระหว่ำงที่ตะวันเลื่อนลับขอบฟ้ ำ หมู่นกกำยบินกลับรัง นำงจะดีดเพลงหนึ่งซ้ำ ๆ อยู่ในส่วนลึกของป่ำไผ่

อีกด้ำนหนึ่ง

ในทุกวันเย่ฉำงชิงจะใช ้เวลำบำเพ็ญเพียรอยู่หลำยชั่วยำม จำกนั้นก็จะไปนั่งดื่มชำ หรือดื่มสุรำบ้ำงภำยในศำลำเพียงลำพัง

ส่วนเจี้ยนอู๋เหิน นับตั้งแต่ได้เห็นจิตกระบี่หยั่งรู ้ของเย่ฉำงชิง รวมทั้งคิดไปเองว่ำเย่ฉำงชิงนั้นเป็ นบุคคลในยุคเดียวกันกับประมุข คนแรก เขำก็เอำแต่มุ่งมั่นบำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่อย่ำงบ้ำคลั่งรำวกับ คนเสียสติ

เนื่องจำกภูเขำที่เย่ฉำงชิงอยู่มิห่ำงจำกยอดเขำสตรีหยกมำกนัก เป็ นผลให้ทุกครั้งที่เย่ฉำงชิงมำนั่งดื่มชำหรือสุรำ ก็มักจะได้ยินเสียง พิณลอยมำ

ในครำแรกนั้น เย่ฉำงชิงรู ้สึกชื่นชอบและเคลิบเคลิ้มอย่ำงมำก เพรำะเสียงพิณนั้นไพเรำะนุ่มนวล แม้จะยังมีข้อบกพร่องอยู่บ้ำง แต่ เยี่ยงไรซะก็ยังคงพอฟังได้

อีกทั้งเขำยังรู ้ได้ทันทีว่ำผู้ที่ดีดพิณนั้นหำใช่ศิษย์พี่ชวี่ที่มำจำก สำนักชิงหยำงพร ้อมกับเขำไม่ แต่เป็ นฝีมือของบรรพจำรย์ท่ำนนั้น แห่งนิกำยกระบี่สวรรค์

แต่เมื่อเวลำผ่ำนไป เย่ฉำงชิงก็เริ่มรู ้สึกรำคำญขึ้นมำ เพรำะหนิง ซู่ซู่จะดีดเพลงเดิมซ้ำ ๆ ทุกวัน อีกทั้งข้อบกพร่องที่ได้ยินก็ยังคงเป็ น จุดเดิม

ในที่สุดเย่ฉำงชิงจึงทนมิไหว

วันนี้เย่ฉำงชิงยกมือขึ้นมำคลึงหว่ำงคิ้วระหว่ำงนั่งดื่มเพียงลำพัง ภำยในศำลำ พร ้อมฟังเสียงพิณที่ลอยมำ

“เกือบหนึ่งเดือนแล้ว บรรพจำรย์นิกำยกระบี่สวรรค์ท่ำนนี้เป็ นอัน ใดกันแน่ เหตุใดถึงเล่นเพลงเดิม ๆ ได้ทุกวัน อีกทั้งข้อบกพร่องก็ ยังคงมิได้รับกำรแก้ไขและพัฒนำขึ้นด้วย”

“หรือเพรำะนำงมิสมหวังในตัวข้ำ จึงเลือกวิธีเช่นนี้มำแก้แค้น ? ”

เอ่ยถึงตรงนี้ เย่ฉำงชิงก็ยกจอกสุรำขึ้นมำจิบทีเดียวหมดจอก ก่อนจะเอ่ยงึมงำกับตนเองว่ำ “ก่อนหน้ำนี้ได้ยินว่ำนำงบำเพ็ญเพียร วิถีดนตรี เพลงที่นำงเล่นก็นับว่ำมิเลว ทว่ำเหตุใดถึงยังมีข้อบกพร่อง เดิม ๆ ทุกครั้งกัน ? ”

“จริงสิ พรสวรรค์วิถีกระบี่ของข้ำเรียกได้ว่ำโดดเด่นกว่ำผู้อื่น ส่วนควำมแตกฉำนในวิถีดนตรีก็เรียกได้ว่ำเป็ นระดับปรมำจำรย์ หรือ แท้ที่จริงแล้วคุณสมบัติในวิถีดนตรีของข้ำจะเหนือกว่ำวิถีกระบี่เสีย อีก ? ”

“อืม คงจะเป็ นเช่นนั้น มิเช่นนั้นด้วยตบะบำรมีและควำมแตกฉำน ในวิถีดนตรีของหนิงซู่ซู่ ข้ำจะสำมำรถฟังและรู ้ถึงข้อบกพร่องนี้ได้ เยี่ยงไร ? ”

“แต่วิถีดนตรีควรบ ำเพ็ญเพียรเช่นไรกัน……”

ครุ่นคิดอยู่สักพัก เย่ฉำงชิงก็คิดวิธีบำงอย่ำงขึ้นมำได้

หนิงซู่ซู่เฝ้ ำดีดเพลงนี้แค่เพลงเดียว หรือภำยในเพลงนี้จะแฝง พลังลึกลับเอำไว้ ?

หำกเป็ นเช่นนั้นจริง เช่นนั้นเขำก็จะสำมำรถรู ้แจ้งและอำจได้ เคล็ดวิชำในกำรบำเพ็ญเพียรวิถีดนตรี จำกกำรดีดเพลงนี้ได้น่ะสิ ?

เมื่อคิดได้ดังนั้น เย่ฉำงชิงก็เพ่งสมำธิแล้วหยิบพิณของเขำ ออกมำจำกแหวนเก็บสมบัติ ก่อนจะวำงไว้บนโต๊ะ

มินำนเขำก็คิดทบทวนถึงเพลงที่หนิงซู่ซู่ดีด ก่อนจะนั่งตัวตรง และกรีดนิ้วไปบนสำยพิณเบำ ๆ

ในตอนแรกนั้นเย่ฉำงชิงมองว่ำกำรบำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่ และ กลำยเป็ นเซียนกระบี่ที่ไร ้เทียมทำนแห่งยุคได้ เรียกได้ว่ำเป็ นควำม ฝันของบุรุษทุกคน

ซึ่งเขำเองก็เช่นกัน นี่จึงเป็ นเหตุผลที่เขำมุ่งมั่นบำเพ็ญเพียรวิถี กระบี่มำโดยตลอด

แต่สำหรับเขำที่เกิดในตระกูลนักปรำชญ์ตอนอยู่ที่โลกใบแรก อีกทั้งได้รับกำรปลูกฝังและซึมซับจำกผู้อำวุโสมำตั้งแต่เด็ก จึงพลอย ทำให้เขำชื่นชอบในพิณ หมำก อักษรพู่กันและภำพวำดไปด้วย

มิเช่นนั้นตอนอยู่ที่โลกเบื้องล่ำงก่อนหน้ำนี้ เขำจะสำมำรถอดทน ต่อควำมเหงำและควำมโดดเดี่ยว จำกกำรที่ต้องมำอยู่ในโลกที่มิมี ผู้ใดรู ้จักได้เยี่ยงไรกัน ?

ดังนั้นหำกสำมำรถบำเพ็ญเพียรวิถีดนตรีได้ด้วย เขำย่อมรู ้สึก ยินดีเป็ นอย่ำงมำก

ผ่ำนไปมิกี่อึดใจ

เมื่อเย่ฉำงชิงเริ่มเล่นเพลงของหนิงซู่ซู่

มินำนเสียงพิณที่รำวกับเสียงสวรรค์ก็ดังมำถึงยอดเขำสตรีหยก

เมื่อได้ยินดังนั้น หนิงซู่ซู่ที่หลับตำทั้งสองข้ำงและนั่งอยู่หน้ำโต๊ะ พิณ ก็ได้กดหยุดสำยพิณในทันที

จำกนั้นดวงตำคู่งำมพลันลืมขึ้น ใบหน้ำงดงำมเผยสีหน้ำสับสน ออกมำ

ตำมที่ผู้เฒ่ำชุดดำบอกเอำไว้ก่อนหน้ำนี้

หำกเย่ฉำงชิงมีกำรตอบรับ ก็แสดงว่ำนำงมีหวังบ้ำงแล้ว

หนิงซู่ซู่จึงรู ้สึกตื่นเต้นยินดีขึ้นมำ และเหมือนจะสัมผัสถึงควำม ผิดปกติบำงอย่ำงขึ้นมำได้

เพรำะในตอนนั้นนำงได้ก้ำวเข้ำสู่วิถีดนตรีด้วยเพลง ๆ นี้ ดังนั้น ย่อมสำมำรถจดจ ำทุกรำยละเอียดของเพลงนี้ได้อย่ำงขึ้นใจ

ทว่ำเมื่อนำงได้ยินเสียงพิณนี้ ก็รับรู ้ได้ว่ำเย่ฉำงชิงได้แก้ไข จุดบกพร่องทำให้ตัวเพลงไพเรำะและสมบูรณ์มำกยิ่งขึ้น

ทันใดนั้นนำงก็เกิดกำรรู ้แจ้ง และรู ้สึกรำวกับเมฆหมอกที่บดบัง ได้มลำยหำยไป

และเมื่อนำงหลับตำลงเพื่อซึมซับและทำกำรเข้ำใจในเสียงพิณ อีกครั้ง พลันรอบกำยก็มีแสงเปล่งประกำยขึ้น ไอพลังมหำมรรคำจำง ๆ แผ่ออกมำ

นี่ก็หมำยควำมว่ำนำงกำลังตกอยู่ในภวังค์ของกำรรู ้แจ้งอัน ลึกลับบำงอย่ำง เมื่อตื่นขึ้นมำอีกครั้งควำมแตกฉำนในวิถีดนตรี จะต้องก้ำวหน้ำขึ้นอีกอย่ำงแน่นอน

อีกทั้งเวลำนี้ตบะบำรมีของนำงก็อยู่ในระดับเซียนขั้นสูงสุดแล้ว มิ แน่ว่ำครั้งนี้นำงอำจจะทะลวงพันธนำกำร และก้ำวสู่ระดับเทพพิภพใน ต ำนำนได้ส ำเร็จก็เป็ นได้

“ดูท่ำก่อนหน้ำนี้ข้ำคงประมำทเกินไป”

มิรู ้ว่ำผ่ำนไปนำนเพียงใด

ผู้เฒ่ำชุดด ำก็ปรำกฏตัวขึ้นที่ส่วนลึกของป่ ำไผ่อีกครั้งรำวกับ ภูตผี ก่อนจะยืนเอำมือไพล่หลัง และอยู่มิไกลจำกหนิงซู่ซู่มำกนัก

“ควำมแตกฉำนในวิถีกระบี่ของนำยท่ำนถึงขั้นสูงสุดแล้ว ส่วน เด็กคนนี้มิเพียงมีคุณสมบัติที่มิเลว ควำมรู ้แจ้งก็ยังโดดเด่น หำกทำ ให้นำยท่ำนตอบรับได้ ด้วยควำมแตกฉำนในวิถีดนตรีของนำยท่ำน จะต้องท ำให้นำงตกอยู่ในภวังค์ควำมรู ้แจ้งอย่ำงแน่นอน……”

ทว่ำเมื่อเย่ฉำงชิงเล่นเพลงของหนิงซู่ซู่จบลง

บนใบหน้ำไร ้ที่ติของเขำกลับมีสีหน้ำหงุดหงิดเผยออกมำ

‘นี่มันเรื่องอันใดกัน ? ’

‘ดีดเพลงนี้จนจบแล้ว แต่กลับมิเห็นรู ้สึกอันใดเลย ! ’

‘หรือว่ำคุณสมบัติในวิถีดนตรีของข้ำจะมิได้เรื่อง ? ’

‘มิใช่หรอกกระมัง ! ’

‘บรรพจำรย์ของนิกำยกระบี่สวรรค์ผู้นี้ ยังสำมำรถบำเพ็ญเพียร วิถีดนตรีได้ เหตุใดข้ำถึงจะท ำมิได้เล่ำ ? ’

‘มิใช่สิ ! ’

‘ต้องมิใช่เช่นนี้ ! ’

หลังจำกนิ่งเงียบอยู่สักพัก เย่ฉำงชิงก็ค่อย ๆ สูดลมหำยใจเข้ำ ก่อนจะเริ่มดีดพิณต่อ

บรรพจำรย์นิกำยกระบี่สวรรค์ท่ำนนี้บำเพ็ญเพียรวิถีดนตรี ตบะ บำรมียังลึกล้ำสุดจะหยั่ง แต่ทุกวันกลับเอำแต่ดีดเพลงนี้วันละหลำย รอบ ดังนั้นภำยในเพลงนี้จะต้องแฝงบำงอย่ำงที่ลึกลับเอำไว้อย่ำง แน่นอน

ส่วนเขำเพิ่งจะดีดไปแค่รอบเดียว กลับหวังที่จะรู ้แจ้งในสิ่งที่แฝง อยู่ ดูก็รู ้ว่ำมิมีทำงเป็ นไปได้

ดังนั้นเขำจึงตัดสินใจว่ำจะดีดเพลงนี้ซ้ำไปซ้ำมำ บำงทีอำจจะ สำมำรถรู ้แจ้งในสิ่งที่แฝงอยู่ก็เป็ นได้

ทว่ำสิ่งที่เย่ฉำงชิงคิดมิถึง ก็คือ ระหว่ำงที่เขำดีดเพลงนี้ครั้งแล้ว ครั้งเล่ำ เพลงที่เดิมทีมีจุดบกพร่องกลับกลำยเป็ นเพลงที่สมบูรณ์ใน ที่สุด

กล่ำวอีกนัยหนึ่งก็คือในเพลง ๆ นี้ได้แฝงจิตแท้ของวิถีดนตรี เอำไว้ ระหว่ำงที่ดีดก็จะเกิดกำรสะท้อนกับมหำมรรคำที่ไร ้รูปร่ำง

ทว่ำสิ่งนี้กลับทำให้ผู้เฒ่ำชุดดำที่อยู่บนยอดเขำสตรีหยกในเวลำ นี้ และยืนอยู่มิไกลจำกหนิงซู่ซู่รู ้สึกปวดหัวขึ้นมำ

“ควรจะท ำเช่นไรดี ! ”

ผู้เฒ่ำชุดดำขมวดคิ้วแน่น ด้วยท่ำทำงร ้อนรุ่มใจ

เวลำเดียวกันรอบกำยของหนิงซู่ซู่ที่ปกคลุมไปด้วยแสงอันเจิดจ้ำ ด้ำนหลังศีรษะปรำกฏวงแสงมหำมรรคำอันเป็ นมงคลหลำยวงขึ้น

อีกทั้งบนกำยของนำงยังมีไอพลังมหำมรรคำอันบริสุทธิ์แผ่ ออกมำมิหยุด จนแทบจะปกคลุมไปทั่วป่ำไผ่แห่งนี้เสียแล้ว

นี่ก็หมำยควำมว่ำนำงกำลังจะก้ำวเข้ำสู่ระดับเทพพิภพได้ ตลอดเวลำ

และในเวลำนี้ควำมโกลำหลอันดำมืดยังมิเริ่มขึ้น กฎไร ้เทียมทำน ของสวรรค์บูรพำยังมิถูกบดบัง

เช่นนั้นหำกหนิงซู่ซู่เกิดกำรบรรลุขึ้นมำ ก็จะถูกทัณฑ์สวรรค์ พิฆำตฟำดฟันลงมำทันที จนนำงจำต้องก้ำวสู่เส้นทำงโบรำณ เพื่อ ค้นหำโอกำสในกำรขึ้นแดนเซียนโบรำณ

หำกเป็ นเช่นนั้นสิ่งที่เขำหวังเอำไว้ก็จะจบลงทันที

หลังจำกนิ่งเงียบอยู่สักพัก ผู้เฒ่ำชุดดำก็สะบัดแขนข้ำงหนึ่ง และ น ำกระดำนหมำกเฉียนคุนออกมำปกคลุมด้ำนบนศีรษะของหนิงซู่ซู่ เอำไว้