เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 215 นี่แหละคือความรู้สึกของความรัก

บทที่ 215 นี่แหละคือความรู้สึกของความรัก

มนุษย์จักรกลนั้นเชื่อฟังคำสั่ง หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ครางออกมาตามสัญชาตญาณของร่างกาย

มนุษย์จักรกลเรียนรู้สิ่งต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว หลัวโหวสั่งให้เธอจัดท่าทางต่างๆ ซึ่งเธอก็ทำได้อย่างถูกต้องแม่นยำ แม้กระทั่งให้เธอขยับร่างกายอย่างกระตือรือร้น เธอก็ยังทำออกมาได้จนทำให้หลัวโหว ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหอบ

ในตอนนั้นเอง หลัวโหวก็สัมผัสได้ว่าส่วนล่างของเขาเกิดการบีบรัดอย่างรุนแรง ของเหลวร้อนๆ หลั่งไหลออกมา

หลัวโหวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ก่อนจะระเบิดออกมา เขาก็ได้ยินเสียงครางอย่างมีความสุขที่สุดจากซิงเอ๋อร์ เสียงครางแบบนี้เขาไม่เคยได้ยินจากหญิงสาวคนไหนของเขามาก่อน

ความคิดเดียวที่เขามีคือ มนุษย์จักรกลในตอนนี้ทำทุกอย่างตามสัญชาตญาณ ในขณะที่ผู้หญิงของฉันในตอนนั้น พวกเธอยังคงมีสติสัมปชัญญะอยู่บ้าง

หลัวโหวพบว่าร่างกายของซิงเอ๋อร์มีเหงื่อผุดขึ้นมามากมาย

ในขณะเดียวกัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะลูบไล้ไปตามร่างกายของเธอ บนแขนและลำคอที่ขาวเนียนนุ่มนวลของเธออย่างไม่หยุดหย่อน

“นี่แหละคือความรู้สึกของความรัก” หลัวโหวกระซิบข้างๆ หูของเธอ “เธอกำลังมีความสุขอยู่ใช่ไหม”

แววตาของซิงเอ๋อร์ไม่เย็นชาอีกต่อไป เธอจ้องมองหลัวโหว อย่างอ่อนโยนและเอ่ยว่า “ฉันมีความสุขมาก ฉันชอบคุณแล้ว”

หลัวโหวยิ้มกว้าง รีบถอนกายออกเตรียมที่จะให้ซิงเอ๋อร์ช่วยทำความสะอาดด้วยริมฝีปากเล็กๆ ของเธอ แต่กลับได้ยินเธอพูดว่า “ฉันยังไม่อยากให้ของๆ คุณออกไปจากที่นั่น”

หลัวโหวหัวเราะอย่างอารมณ์ดี เห็นเธอนั่งลงแล้วนำมันมาจ่อที่ริมฝีปากของเธอ เขาจึงพูดว่า “ใช้ลิ้นเลียเบาๆ นะ อย่าใช้ฟันกัดล่ะ เธอต้องปฏิบัติกับมันเหมือนกับสิ่งของล้ำค่า ใช้ความรู้สึกที่ชอบของเธอที่มีต่อมัน”

ซิงเอ๋อร์เข้าใจ เธอจึงช่วยหลัวโหวทำความสะอาด ความรู้สึกนั้นทำให้หลัวโหว ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

เมื่อทำความสะอาดจนเกือบหมดแล้ว หลัวโหวก็ขึ้นคร่อมร่างของเธออีกครั้ง เขาใช้นิ้วมือลูบไล้เบาๆ ได้ยินเสียงครางของซิงเอ๋อร์อีกครั้ง เขาจึงถามว่า “ตอนนี้ยังอยากให้ฉันเข้าไปอีกไหม”

ซิงเอ๋อร์ส่ายหน้าและตอบว่า “มันเจ็บนิดหน่อย เมื่อกี้ก็อยาก แต่ตอนนี้ไม่ค่อยอยากแล้ว”

“อย่าบอกเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ใครฟังเด็ดขาด แม้แต่เหล่าสิ่งมีชีวิตที่ชาญฉลาดของเธอก็ห้ามบอก เข้าใจไหม” หลัวโหวกล่าว

ซิงเอ๋อร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้าแล้วตอบว่า “ไม่ได้ คำสั่งของพวกเขามีความสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด”

หลัวโหวรู้สึกท้อแท้ เมื่อรู้ว่าซิงเอ๋อร์ร์เป็นเพียงปัญญาประดิษฐ์ ความรู้สึกดีๆ มากมายที่เพิ่งมีเมื่อครู่ก็หายไปในพริบตา

“เธอก็แค่เครื่องจักรที่ใกล้เคียงกับสิ่งมีชีวิตที่มีปัญญาเท่านั้นแหละ” หลัวโหวพลันคิดขึ้นมา

แต่แล้วก็ได้ยินซิงเฉินตะโกนในหัวของเขาว่า “ไอ้ลิงน้อย ห้ามเหยียดปัญญาประดิษฐ์นะ พวกมันก็เป็นสิ่งมีชีวิตอย่างหนึ่งเหมือนกัน เพียงแต่ไม่ได้เกิดจากวิวัฒนาการตามธรรมชาติ ถ้าพูดว่ามนุษย์ถูกสร้างโดยพระเจ้า แล้วพวกเธอกับซิงเอ๋อร์จะต่างกันตรงไหนล่ะ”

หลัวโหวได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกว่ามีเหตุผล จึงถอนหายใจพูดกับซิงเอ๋อร์ว่า “ก็ได้ ฉันไม่สนใจว่าเธอจะรายงานหรือไม่ แต่อย่าไปบอกเพื่อนของเธอหรือมนุษย์คนอื่นๆ นะ”

ซิงเอ๋อร์ตอบว่า

“ได้ค่ะ”

แม้หลัวโหวจะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังให้ความเคารพซิงเอ๋อร์ตามสมควร เขาอุ้มเธอไปอาบน้ำในห้องน้ำ และพบว่าคำพูดของซิงเฉินเมื่อครู่มีเหตุผล ถ้ามนุษย์ถูกสร้างโดยพระเจ้า แล้วมนุษย์กับซิงเอ๋อร์ร์จะต่างกันตรงไหน

หลังอาบน้ำเสร็จ หลัวโหวก็กอดเธอนอนสักพัก แล้วพูดว่า “ต่อไปนี้นอกจากพวกสิ่งมีชีวิตที่มีปัญญาของเธอแล้ว ฉันก็เป็นคนสำคัญที่สุดของเธอ เธอห้ามหลอกฉันนะ”

ซิงเอ๋อร์ร์ตอบว่า “หลัวโหว ฉันชอบคุณ ฉันชอบที่คุณมีเพศสัมพันธ์กับฉัน ชอบที่คุณลูบไล้ฉัน จูบฉัน ชอบที่คุณอาบน้ำให้ฉัน ชอบที่คุณกอดฉันแบบนี้และคุยกับฉัน”

หลัวโหวคิดในใจ ไอคิวของซิงเอ๋อร์คงไม่ใช่แค่ 4 ขวบหรอกนะ

ดังนั้น เขาจึงลูบหน้าอกที่สมบูรณ์แบบของเธอ พลางชื่นชมว่า “สิ่งมีชีวิตที่มีปัญญา ร่างกายที่สมบูรณ์แบบแบบเธอนี่หาได้ยากมากในแต่ละตัว อารยธรรมของพวกเธอยิ่งใหญ่จริงๆ ฉันเชื่อว่าสักวันหนึ่ง ความหวังในการฟื้นคืนอารยธรรมของพวกเธอจะอยู่ที่พวกปัญญาประดิษฐ์เหล่านี้ ยีนในร่างกายของพวกเธอเหมือนกับสิ่งมีชีวิตที่มีปัญญาของพวกเธอหรือเปล่า”

ซิงเอ๋อร์พยักหน้าตอบว่า “ใช่ค่ะ”

หลัวโหวถามต่อ “งั้นก็ถูกต้องแล้ว แต่พวกเขาไม่เคยทดลองเหรอ พวกเธอมียีนที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมหรือเปล่า”

ซิงเอ๋อร์ส่ายหัว

จู่ๆ หลัวโหวก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงถามซิงเฉินว่า “ผู้หญิงบนดาวน้ำบางคนก็ตั้งครรภ์ได้ด้วยการดื่มน้ำใช่ไหม ทำไมล่ะ”

ซิงเฉินตอบว่า “นั่นก็เป็นเพียงสิ่งที่เหมาะกับอารยธรรมของพวกเขา สัตว์บนดาวน้ำดื่มน้ำแบบนั้นก็ไม่ตั้งท้องนะ แล้วอารยธรรมอื่นๆ ล่ะ ถ้ามันตั้งท้องได้จริง สาธารณรัฐดาวเงินก็คงรู้แล้ว”

ซิงเอ๋อร์รายงาน “ประสบการณ์ความสุข” ของเธอขึ้นไปอย่างรวดเร็ว เสี่ยวกั๋วจื่อก็ส่งข่าวมาว่า “หลัวโหว หลัวโหว พวกเขาบอกว่าจะส่งสิ่งมีชีวิตที่มีปัญญาลงมา พวกเขาบอกว่าคุณน่าจะรู้เจตนาของพวกเขาแล้ว”

ตอนนี้ ซิงเฉินหัวเราะอย่างมีเลศนัยในหัวของหลัวโหว หลัวโหวพูดอย่างอ่อนใจว่า “พวกเขาเอาฉันเป็นหนูทดลองเหรอ จะส่งก็ต้องส่งประธานหญิงของพวกเขามาสิ โอ้ ไม่สิ อย่างน้อยก็ต้องส่งคนที่มีตำแหน่งสูงมา”

หลัวโหวรู้ว่าชาวดาวเงินคงไม่ได้หน้าตาเหมือนกันหมด เพราะพวกปัญญาประดิษฐ์ข้างนอกก็ไม่เหมือนกัน และซิงเอ๋อร์ก็ถือว่าเป็นหนึ่งในคนที่สวยที่สุดที่มาที่โลก

เสี่ยวกั๋วจื่อพูดอีกครั้งว่า “เรียบร้อยแล้ว พวกเขาตกลงตามที่คุณขอ แต่พวกเขาบอกว่าจะปรากฏตัวในรูปแบบของมนุษย์โลก คุณอาจจะไม่มีวันรู้ว่าพวกเขาเป็นมนุษย์โลกหรือไม่”

ซิงเฉินถอนหายใจ “นายน้อย พวกเธอพูดถูก ถ้าพวกเธอปรากฏตัวในฐานะสาวงามอันดับหนึ่งของโลก และนายไม่ได้รู้จักเธอมาก่อน ถ้าพวกเธอไม่ต้องการให้นายรู้ว่ามาจากสาธารณรัฐหยินซิง นายก็จะไม่รู้อะไรเลย จริงสิ น่าจะเป็นเธอ ไม่ใช่พวกเธอ ตอนนี้บนโลก นอกจากนายแล้ว พวกเธอยังไม่อยากติดต่อกับมนุษย์คนอื่น และนาย ถ้าไม่ใช่เพราะอดีตเจ้านายของฉัน พวกเธอก็ไม่อยากเจอนายหรอก”

หลัวโหวได้แต่ยิ้มแห้งๆ “จะมาอย่างไรก็มาเถอะ แต่อย่ามาแบบเสียเปล่าสิ จะให้ฉันเป็นหนูทดลองฟรีๆ โดยที่ฉันไม่รู้อะไรเลยงั้นเหรอ ฉันไม่ต้องการผลึกพลังงานหรอก อย่างน้อยก็ต้องมอบยานอวกาศขนาดใหญ่ที่สามารถข้ามผ่านโลกทั้งสามพันใบได้สัก 10 ลำสิ พวกเธอมีตั้งเยอะแยะ แค่ 10 ลำไม่ทำให้กระดูกหักหรอก”

ซิงเฉินหัวเราะคิกคัก “นายนี่หน้าไม่อายจริงๆ นายน้อย นายยังหน้าไม่อายกว่าอดีตเจ้านายของฉันอีก นี่มันเรียกว่าอะไรนะ ขายเนื้อหาเงินงั้นเหรอ”

หลัวโหวโวยวาย “แล้วไงล่ะ ถ้าขายให้กับประธานหญิงแห่งอารยธรรมหยินซิง ฉันก็ยินดี”

สักพักเสี่ยวกั๋วจื่อพูดขึ้นว่า “หลัวโหว เรียบร้อยแล้ว พวกเธอบอกว่าเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม นายจะได้พบกับเธอ แต่อาจจะไม่ใช่ตอนนี้ พวกเธอบอกว่าตอนนี้นายยังอ่อนแอเกินไป”

หลัวโหวโมโหสุดๆ

จึงเรียกซิงเอ๋อร์ไปที่ห้องหนังสือ บอกให้เธอนอนคว่ำบนโซฟา ยกสะโพกขึ้น ซิงเอ๋อร์ทำตาม แล้วถามอย่างสงสัย “หลัวโหว นายจะทำอะไรเหรอ เหมือนที่แล้วๆ มา เข้ามาในร่างกายของฉันจากทางด้านหลังเหรอ”

เมื่อได้ยินแบบนั้น หลัวโหวก็รู้ว่าซิงเอ๋อร์ฉลาดน้อยจริงๆ

จึงเดินเข้าไปหา นวดคลึงสะโพกกลมกลึงของเธอ แล้วตบลงไปอย่างแรง ซิงเอ๋อร์ร้องออกมา จากนั้นก็พูดว่า “หลัวโหว ถึงแม้จะรู้สึกเจ็บ ทำไมฉันถึงรู้สึกมีความสุขด้วยล่ะ”

“ฉันบอกให้เธอเล่าทุกอย่างให้พวกเธอฟัง เธอเป็นเด็กโง่” หลัวโหวหาคำเปรียบเทียบที่เหมาะสมไม่ได้ จึงได้แต่พูดว่า

“เด็กโง่”