เกิดใหม่มาแก้ไขชะตาชีวิต - บทที่ 420 ฉันจะเกษียณแน่นอน!

บทที่ 420 ฉันจะเกษียณแน่นอน!

ทันทีที่กลับมาถึง ลั่วโหวก็อุ้มหลินชิงชิงวิ่งเหยาะ ๆ เข้าห้องนอนไป ครู่เดียวเขาก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอจนเปลือยเปล่าดั่งลูกแกะขาว ลั่วโหวก็ถอดชุดของตัวเองออกเช่นกัน จากนั้นก็ยื่นมือไปสัมผัสแล้วหัวเราะพูดว่า

“ข้างในเปียกชื้นเสียแล้ว”

หลินชิงชิงพูดเย้ายวนว่า

“ที่รัก อย่าพูดอะไรอีกเลย ฉันขอร้องคุณ!”

ลั่วโหวทาบตัวลงบนร่างของเธอ จูบริมฝีปากเล็ก ๆ ของเธอ หญิงสาวตอบสนองอย่างร้อนแรง พลางลูบไล้ใบหูและลำคอของเขาไปด้วย

ลั่วโหวคุกเข่าลงที่ช่วงล่าง แยกต้นขาของเธอออกแล้วพาดขึ้นบนไหล่ จากนั้นจับเอวบอบบางของเธอ เล็งให้ตรงแล้วแทรกเข้าไป ความรู้สึกอุ่นและแน่นกระชับก็แล่นขึ้นมาตามร่างกาย เขาพูดว่า

“โอ้ ที่รักช่างวิเศษจริง ๆ !”

หลินชิงชิงครางเสียงหวานพลางพูดว่า

“ที่รัก มันดีจังเลย!”

ครู่หนึ่ง ลั่วโหวปล่อยขาของเธอลง แล้วโน้มตัวลงมาแนบชิดร่างของเธอ นิ้วมือลูบไล้ริมฝีปากนุ่มนิ่มของเธอ ก่อนจะสอดเข้าไปในปากเล็ก ๆ ท่าทางแบบนี้ ลั่วโหวชอบมาก บรรดาผู้หญิงของเขาต่างก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี แค่เพียงนิ้วมือของเขาลูบไล้ริมฝีปากนุ่มนิ่มของพวกเธอ พวกเธอก็จะอ้าปากรับ แล้วค่อย ๆ งับเบา ๆ ดูดเลีย ลั่วโหวก็จะใช้นิ้วคนเบา ๆ ในปากของพวกเธอ สัมผัสฟันที่เรียงสวย ลิ้นน้อย ๆ และผนังในช่องปาก

“โอ้ ฉันกำลังมีอะไรกับดาราดังอยู่นะ!”

ลั่วโหวแกล้งยั่วเย้าเธอว่า

“หลินชิงชิงช่องทางแคบ ๆ ทั้งลึกทั้งคดเคี้ยว แน่นมากเลย”

หลินชิงชิงปล่อยนิ้วมือของเขาออกจากปาก แล้วกัดลงบนไหล่ของเขา แต่ก็ไม่อาจต้านทานความสุขสมที่ได้รับ จึงส่งเสียงครางออกมาอย่างเร้าร้อน

“โอ้หลินชิงชิงเสียงครางของเธอช่างไพเราะจริง ๆ !”

หลินชิงชิงตั้งใจส่งเสียงครางดังขึ้นเรื่อย ๆ

“โอ้หลินชิงชิงผิวของเธอช่างนุ่มนวลเหลือเกิน ทั้งยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของวานิลลา โอ้ ฉันชอบมันมาก อ๊ะ การได้รักกับเธอช่างทำให้ฉันมีความสุขจริง ๆ !”

จริงอย่างที่ว่า หลังจากที่ได้เรียนรู้พลังพิเศษ หลินชิงชิงสามารถทำให้ร่างกายของตัวเองมีกลิ่นหอมของพืชชนิดใดชนิดหนึ่งหรือหลายชนิดได้

หลินชิงชิงตอบรับในตอนนั้นว่า

“ที่รัก คุณ คุณ คุณ ฉัน ฉันรู้สึกดีมากเลย!”

“ฉันอะไรกัน?” ลั่วโหวพูดต่อ

“ที่รัก บอกมาสิว่าที่รักทำให้ชิงชิงรู้สึกดีมาก ๆ !”

หลินชิงชิงรู้สึกเสียดายที่ได้พบกันไม่บ่อยนัก แม้จะรู้ว่าสามีมีผู้หญิงมากมาย แม้จะรู้ว่าตำแหน่งของเธอในใจสามีต่ำลงกว่าเดิมมาก แต่เธอก็ยังไม่อยากจากเขาไป ในตอนนี้ หลังจากที่ได้สัมผัสความอบอุ่นแล้ว ดวงตาของหลินชิงชิงก็แดงขึ้น พูดด้วยความน้อยใจว่า

“ที่รัก คุณจะไม่ทิ้งฉันจริง ๆ ใช่ไหม?”

ลั่วโหวบีบจมูกเล็ก ๆ ของเธอเบา ๆ

“คนโง่ ที่รักกลัวว่าเธอต่างหากที่จะทิ้งฉันไป จำไว้นะ ถ้าเธอกล้าทิ้งฉันละก็ ฉันจะสร้างห้องทองคำขังเธอไว้ เอ๊ะ ไม่ดิ ทองคำมันดูธรรมดาไป ต้องสร้างวังใหญ่ ๆ จากหินวิเศษ แล้วขังเธอไว้ข้างใน จะแวะไปหาเธอเรื่อย ๆ เพื่อสร้างความสนุก ถ้าเธอไม่ยอมหยุด ฉันจะไปหาเธอทีก็ตีก้นเธอที!”

หลินชิงชิงหัวเราะ แต่ก็ยังแค่นเสียงว่า

“ที่รัก จะให้ฉันแนะนำนักแสดงสาว ๆ จากต่างดาวให้สักคนไหม?”

ลั่วโหวบีบก้นเธอพลางพูดว่า

“โอ้ ผิวของที่รักหอมจังเลย ฉันชอบกลิ่นแบบนี้ ฉันต้องการแค่ชิงชิงคนเดียวเท่านั้น”

“คุณสามียังมีกลิ่นแอปเปิ้ล และกลิ่นดอกไม้อีกหลายชนิด ฉันเป็นผู้มีพลังธาตุไม้ ผู้มีพลังธาตุไม้สามารถเปลี่ยนกลิ่นบนร่างกายได้ ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำหอมเลย!”

พูดจบหลินชิงชิงก็ยื่นมือน้อย ๆ คว้าในอากาศ ทันใดนั้นก็มีแอปเปิ้ลลูกหนึ่งปรากฏขึ้นในอากาศ เป็นแอปเปิ้ลที่ส่งกลิ่นหอมชวนน่าลิ้มลอง เธอพูดว่า

“นี่คือสิ่งที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของพลัง เมื่อเวลาผ่านไปมันก็จะหายไป ไม่เหมือนกับที่เติบโตขึ้นมาจริง ๆ แต่ถ้าฉันใช้พลังธาตุไม้กับต้นแอปเปิ้ล ทำให้แอปเปิ้ลเติบโตเร็วขึ้น แอปเปิ้ลลูกนั้นก็จะเป็นแอปเปิ้ลจริง ๆ ”

ลั่วโหวถามอย่างสนใจ

“แล้วลูกนี้ล่ะ?”

หลินชิงชิงหัวเราะพลางกล่าวว่า

“แน่นอนว่ากินได้และยังมีประโยชน์ต่อร่างกายด้วย แต่ว่าเมื่อเข้าไปในท้องแล้ว มันจะกลายเป็นพลังงานของพืชธาตุไม้อย่างรวดเร็ว แม้แต่กากก็ไม่เหลือ พลังงานของพืชชนิดนี้มีประโยชน์ต่อร่างกายมนุษย์ แต่ผู้ใช้พลังธาตุไม้จะไม่สร้างผลไม้แบบนี้ให้คนกินหรอก เพราะพลังงานที่ต้องใช้นั้นมากกว่าพลังงานที่ร่างกายจะดูดซึมได้มากนัก”

ลั่วโหวก็หัวเราะพลางถามว่า

“คุณสามารถทำให้หญ้างอกบนร่างกายคนได้ใช่ไหม?”

“แม้แต่ต้นไม้ก็ยังทำได้เลย! แต่เมื่อเวลาผ่านไปมันก็จะหายไป ระยะเวลาที่อยู่ได้นานแค่ไหนขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของพลังพิเศษของคนผู้นั้น!”

คนที่มีเมล็ดพันธุ์พลังพิเศษติดตัวมาแต่กำเนิดจะฝึกฝนพลังพิเศษได้ง่ายกว่าคนทั่วไป หลินชิงชิงมีเมล็ดพันธุ์พลังพิเศษธาตุไม้ติดตัวมาแต่กำเนิด ดังนั้นพลังพิเศษธาตุไม้ของเธอจึงติดอันดับท็อปเท็นของนักเรียนในสถาบันมายา การที่สามารถติดอันดับสูงขนาดนี้ได้ก็เพราะอาจารย์ดาย่าคอยสอนพิเศษให้เธออยู่เสมอ

“หลินชิงชิงมีอุปกรณ์พิเศษอะไรที่ช่วยในการฝึกฝนพลังพิเศษบ้างไหม”

ลั่วโหวลูบแขนของหลินชิงชิงสังเกตเห็นว่าร่างกายของเธอแข็งแรงขึ้นกว่าเดิม แต่ผิวของเธอยังคงบางเบาเหมือนเดิม แทบมองไม่เห็นรูขุมขน ทั้งลื่นและนุ่มนิ่ม แค่บีบเบา ๆ ก็จะเป็นรอยแดงทันที

“อืม มีสนามแรงโน้มถ่วง ถ้าฝึกในนั้นจะช่วยเสริมสร้างความแข็งแรงของร่างกาย แล้วก็มีผลึกรวมพลังจิต ก็คือสิ่งนี้นี่แหละ!”

หลินชิงชิงพูดพลางหยิบผลึกรูปสามเหลี่ยมสีแดงออกมาจากภาชนะเก็บของในข้อมือของเธอ มันมีขนาดไม่ใหญ่มาก แค่ใหญ่กว่าเมล็ดถั่วลิสงเล็กน้อย

“อันนี้แตกต่างจากผลึกจิตสำนึก ตอนที่พวกเรานั่งสมาธิ แค่วางผลึกนี้ไว้ตรงหน้าพวกเราก็พอ มันยังลอยได้ด้วยนะ มันจะดูดซับพลังงานพิเศษบางอย่างในอากาศเพื่อให้ผู้มีพลังพิเศษใช้ พวกเราเรียกพลังงานชนิดนี้ว่าเอนโทรปีจิตสำนึก”

ลั่วโหวมองผลึกที่ลอยอยู่ตรงหน้าทั้งสองคนแล้วพูดว่า

“ผมได้ยินมาว่ามันสามารถดูดซับพลังงานไฟฟ้าเพื่อเติมพลังงานได้ใช่ไหม?”

หลินชิงชิงพยักหน้าพลางกล่าวว่า

“ใช่แล้ว สามารถเติมพลังงานให้กับสายพันธุกรรมในร่างกายผ่านพลังงานไฟฟ้าได้ แต่ผลึกนี้ไม่ได้เติมพลังงานให้กับยีน มันเป็นการเติมพลังงานให้กับสมองของผู้มีพลังพิเศษ สามารถเพิ่มพลังจิตได้ ถึงแม้จะมีศักยภาพด้านพลังพิเศษที่แข็งแกร่งแค่ไหน แต่ถ้าไม่มีพลังจิตที่แข็งแกร่งคอยสนับสนุน ก็ไม่สามารถปลดปล่อยพลังพิเศษที่ทรงพลังออกมาได้ และที่สำคัญ ที่รัก ยังมียาบางชนิดที่ใช้เพิ่มพลังสมอง รวมถึงยาที่สามารถเพิ่มพลังจิตได้ทั้งชั่วคราวและถาวร แต่ทั้งหมดเป็นยาพันธุกรรม ฉันไม่ได้ใช้มันเลย คุณดาย่าบอกว่า ฮิ ๆ บอกว่า คุณมีของที่ดีกว่าสำหรับเพิ่มพลังจิต และยังเป็นของธรรมชาติด้วย”

ลั่วโหวหัวเราะพลางถามว่า

“คืออะไรหรือ?”

หลินชิงชิงตอบว่า

“เมล็ดผลปัญญา สิ่งนี้สามารถเพิ่มพลังจิตได้!”

ลั่วโหวหยิบผลปัญญาสีทองออกมาหนึ่งผล หลินชิงชิงรีบแย่งมาทันที สูดดมกลิ่นแล้วพูดว่า

“หอมจังเลย ที่รัก เนื้อของผลปัญญานี้กินแล้วสามารถพัฒนาสายเลือดได้ ทำให้เลือดกลายเป็นสีทอง คนที่มีเลือดสีทองจะเหมาะกับการฝึกเวทมนตร์มากที่สุด ส่วนคนที่มีเลือดสีน้ำเงินจะเหมาะกับการฝึกพลังพิเศษ และคนที่มีเลือดสีแดงอมม่วงจะเหมาะกับการบำเพ็ญเซียน เปลือกและเนื้อของผลปัญญานอกจากจะพัฒนาสายเลือด ยืดอายุขัย เพิ่มความมีชีวิตชีวาให้เซลล์สมองแล้ว เมล็ดของมันยังช่วยรวมพลังจิตได้ด้วย คุณไม่เคยกินผลปัญญาใช่ไหมถึงไม่รู้? เมล็ดของมันเป็นผลึกสีทองนะ ฉันเคยเห็นที่งานประมูลในเมืองหยางเฉิง ตอนนั้นมหาเศรษฐีคนหนึ่งประมูลไปด้วยราคากว่า 100 ล้านเหรียญสหพันธรัฐ”

100 ล้านเหรียญสหพันธรัฐ เทียบเท่ากับ 30,000 ล้านเงินประเทศซี

เมื่อได้ยินราคานั้น ลั่วโหวพูดว่า

“ขายถูกไปหน่อยนะ?”

หลินชิงชิงพูดว่า

“ใช่แล้ว มันถูกมาก แต่มหาเศรษฐีที่มีเงินสดมากมายขนาดนั้นมีไม่กี่คนหรอก ผลึกสีทองใสเหมือนบุษราคัม มีรูปร่างเป็นดาว มีขนาดใหญ่กว่าผลึกที่อยู่ตรงหน้านี้เป็นสองเท่า แต่ประสิทธิภาพมากกว่าผลึกที่อยู่ตรงหน้านี้สิบเท่า หรืออาจถึงร้อยเท่าด้วยซ้ำ ฮิ ๆ ที่รัก ผลปัญญานี่ฉันขอยึดไว้นะ!”

ลั่วโหวหัวเราะพลางพูดว่า

“แล้วเนื้อผลล่ะ? เธอจะเอาแต่เมล็ดไม่เอาเนื้อเหรอ?”

หลินชิงชิงพูดว่า

“ไม่หรอก ผู้ใช้พลังพิเศษก็กินได้เหมือนกัน เพราะพลังพิเศษกับเวทมนตร์คล้ายกันมาก หัวใจแห่งพลังพิเศษไม่สามารถปรับปรุงร่างกายได้มากนัก แต่ผลปัญญานี่ทำได้ ที่รัก คุณไม่ต้องกังวลว่าถ้าฉันกินมันแล้วจะทำให้ฉันเรียนรู้พลังพิเศษไม่ได้หรอก ตรงกันข้าม ฮิ ๆ ฉันก็จะมีอายุยืนถึงหมื่นปีเลยนะ ดีจังเลย!”

ตามตำนานเล่าขานกันมา หากกินผลปัญญาจะมีอายุยืนถึงหนึ่งหมื่นปี!

ลั่วโหวจึงอยากให้เธอกินผลปัญญานี้ แต่หลินชิงชิงส่ายหน้า

“บนเตียงคงไม่เหมาะนะ แล้วอีกอย่าง ฮิ ๆ ฮันนีมูนของเรายังไม่จบเลย ยังเหลืออีกห้าวัน หลังจากห้าวัน ขอให้สามีช่วยหาที่ปลอดภัยให้ฉันหน่อย ฉันจะกินผลปัญญานี้ เมล็ดของมันสามารถนำไปทำสร้อยคอได้ ฉันจะได้ใส่ไว้ที่คอ ที่รัก ถ้าผ่าเมล็ดผลปัญญาออก ข้างในจะมีผลึกสวยงามอยู่ คุณเรียกมันว่าหัวใจแห่งปัญญาก็ได้ เพราะคุณดาย่าบอกว่า คนที่มีพลังจิตยิ่งแข็งแกร่ง ก็จะยิ่งมีปัญญามาก เขาสามารถจดจำได้ในครั้งเดียว เป็นผู้รอบรู้คนหนึ่งเลยทีเดียว”

ปัญญาไม่ใช่สติปัญญา สติปัญญายังมีอีกสองจุดสำคัญคือความสามารถในการคิดเชิงตรรกะและความสามารถในการคิดเชิงอารมณ์!

สองประเด็นสำคัญนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะพัฒนาให้ดีขึ้น โดยเฉพาะในช่วงท้าย แทบจะไม่สามารถพัฒนาต่อไปได้อีก นี่จึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมแม้แต่ในหมู่ผู้ทรงพลังก็ยังมีคนที่ค่อนข้าง “โง่” อยู่บ้าง

ลั่วโหวบีบแก้มเล็ก ๆ ของเธอเบา ๆ

“ในเมื่อเธอฝึกพลังพิเศษแล้ว ต่อไปก็ต้องมีลูกศิษย์บ้าง แล้วเธอวางแผนจะอยู่ในวงการบันเทิงอีกกี่ปี?”

หลินชิงชิงตอบ

“อย่างมากสิบปี! พอครบสิบปีฉันจะเกษียณแน่นอน!”