เซียนคีย์บอร์ด [陆地键仙] - บทที่ 1369 ผู้ชนะได้ทั้งหมด ....................

บทที่ 1369 ผู้ชนะได้ทั้งหมด

………………..

บทที่ 1369 ผู้ชนะได้ทั้งหมด

“ข้าจะดื่ม!” ใบหน้าของอวี้หนานเคร่งขรึม แม้ว่าเขากำลังจะพ่ายต่อฤทธิ์สุราแต่สุดท้ายเขาก็ยังเลือกที่จะดื่ม หลังจากดื่มลงไปอีกสามจอกท้องไส้ก็ปั่นป่วน รู้สึกราวกับว่ากำลังจะอาเจียนได้ทุกเมื่อ

เกมดำเนินต่อไป แต่ไม่มีใครเลือกความกล้าอีกเลย

หลังจากผ่านไปสองสามรอบ ในที่สุดอวี้หนานก็ทนไม่ได้อีกต่อไป เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเลือกความกล้าอีกครั้ง

ซูอันหยิบกระดาษยู่ยี่ที่ถูกโยนทิ้งไปด้วยรอยยิ้มกว้าง

อวี้หนานคงจะปฏิเสธแน่หากเป็นก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถดื่มต่อได้แล้ว สุรายังทำให้จิตใจของเขาปั่นป่วน เขาเมามากจนไม่มีเหตุผลเหลืออยู่ ปี่เซียงเกือบจะเตะเขาในขณะที่ล้มลงด้วย ดังนั้นเขาจึงรู้สึกว่ามีบางอย่างพลุ่งพล่านในตัว

“เดี๋ยวข้าทำเอง! ไม่มีอะไรที่ข้าอวี้หนานไม่กล้าทำ!” เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาจึงลุกขึ้นและนั่งลงบนตักของปี่เซียงท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคนเขาทุบหน้าอกในขณะที่พูดว่า “ฮึ่ม! ทั้งหมดเป็นความผิดของเจ้า! เจ้าไม่สนใจข้า (??ˇ?ˇ??) ข้าจะร้องไห้จริง ๆ รู้ไหม? ข้าจะตบเจ้า คนบ้า!!! (￣^￣)ゞฮึ่ม! QAQ ข้ากำลังทุบหน้าอกเจ้าอยู่ เอาเลย! (=?w?)? ข้าอยากจะกอด~~~…ข้าจะฟาดเจ้าด้วยกำปั้นน้อย ๆ ของข้า!!!(?? ︿???) ข้าเกลียดเจ้า ข้าจะตีเจ้าให้ตาย(つд?)!”

ซูอันเก็บศิลาบันทึกที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้าอย่างระมัดระวัง ในเวลาเดียวกันเขารู้สึกประทับใจที่อวี้หนานแสดงอารมณ์ฉุนเฉียวแบบนี้ทำได้ดีเกินไปจริง ๆ

ปี่เซี่ยงตกตะลึงจนพูดไม่ออก เขาจะคิดว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?

ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้นและผลักอวี้หนานออกไปอย่างรวดเร็ว เขาอยากจะสาปแช่งอีกฝ่าย แต่ก็รู้สึกคลื่นไส้เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่ทั้งสองคนเคยอยู่ในอ้อมแขนของกันและกันได้

อวี้หนานรั้งตัวเองเอาไว้ไม่ไหว เขารีบวิ่งไปด้านข้างและเริ่มอาเจียน

ปี่เซี่ยงได้กลิ่นอาเจียน เขากระอักกระอ่วนเมื่อฤทธิ์สุราปั่นป่วนในร่างกาย ในที่สุดก็อาเจียนออกมาเช่นกัน

แม้ว่าหญิงงามลึกลับที่อยู่อีกด้านหนึ่งจะไม่ได้กลิ่นอะไร แต่นางก็ใช้มือทำว่าโบกพัดไปมาโดยไม่รู้ตัว สาวใช้ข้าง ๆ พูดว่า“ ชายแซ่ซูผู้นั้นน่าขยะแขยงจริง ๆ”

หญิงลึกลับอยากรู้อยากเห็นและขบขัน นางไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเสือผู้หญิงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเมืองหลวงสองคนจะอยู่ในสภาพอนาถเช่นนี้

…

ทันใดนั้นก็มีเสียง ‘ตุ้บ’ ดังขึ้น ปรากฎว่าอวี้หนานเมามากเกินไปจนหมดสติ

หนานซวิน รีบให้สาวใช้พาอวี้หนานไปพักผ่อน นอกจากนี้นางยังจัดผู้หญิงบางคนจากหอคณิกาไปดูแลเขาเป็นพิเศษ

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าจะมีคนพ่ายแพ้ด้วยวิธีนี้! ถึงอย่างนั้นปี่เซี่ยงก็ไม่สามารถทำให้ตัวเองรู้สึกมีความสุขได้เลย สีหน้าของเขาแปลกเมื่อมองไปที่ซูอัน ตอนนี้เขารู้สึกเสียใจ… ตอนนี้อวี้หนานถูกกำจัดแล้ว นั่นหมายความว่าเขาต้องเผชิญหน้ากับซูอันเพียงลำพัง! ใครจะรู้ว่าเขาจะต้องเผชิญกับแผนการชั่วร้ายแบบไหน?

พวกเขาเล่นเกมต่อไปไม่ได้แล้วเพราะมีคนหายไปหนึ่งคน หนานซวินสั่งให้คนปิดงานและทำความสะอาด

หากนี่เป็นโลกก่อนหน้าของซูอัน คงเป็นเรื่องยากที่จะทำความสะอาดอย่างรวดเร็ว แต่นี่คือโลกของผู้บ่มเพาะ บางคนมีธาตุลมและน้ำ…ทุกอย่างถูกจัดการอย่างรวดเร็ว

หนานซวินกล่าวกับซูอันและปี่เซี่ยงว่า “ขอบคุณนายน้อยสำหรับความเมตตาต่อข้า ด้วยสถานะของข้า ย่อมไม่มีสิทธิ์ประเมินพวกท่าน แต่ผู้หญิงคนเดียวไม่สามารถมีสามีสองคนได้ ดังนั้นข้าจึงไม่มีทางเลือก โปรดเข้าใจด้วย”

ปี่เซี่ยงพูดอย่างเฉยเมยว่า “ไม่เป็นไร”

ซูอันชี้ไปที่หน้าต่างและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “รีบหน่อยจะเป็นการดีที่สุด ไม่งั้นถ้าเราใช้เวลาแต่ละรอบนานขนาดนี้ฟ้าคงสว่างไปแล้ว เมื่อนั้นเราจะไม่มีเวลาทำอะไรอีกต่อไป”

ปี่เซี่ยงสาปแช่งซูอันที่หยาบคายอยู่ในใจ แต่เขาก็มีความคิดที่คล้ายกัน ตอนนี้กระบวนการคัดเลือกดำเนินไปอย่างยาวนาน ความอดทนของเขาก็หมดลงเช่นกัน

หนานซวินหน้าแดงและพูดว่า “คงไม่นาน ใกล้เสร็จแล้ว” นางปรบมือ สาวใช้คนใหม่เดินเข้ามาพร้อมกระเช้าดอกไม้ มีกลีบดอกไม้สวยงามมากมายในตะกร้า

หนานซวินรับตะกร้าดอกไม้และพูดอย่างอ่อนโยนว่า “เพื่อเป็นการขอบคุณสำหรับความรักของพวกท่านทั้งสอง หนานซวินขอร่ายรำให้กับพวกท่าน กลีบดอกไม้เหล่านี้จะกระจัดกระจายไปในอากาศ ในระหว่างนั้น ใครทายจำนวนกลีบดอกไม้ได้ถูกต้องจะเป็นผู้ชนะ หากไม่มีใครตอบถูก ผู้ที่ทายใกล้เคียงที่สุดจะเป็นผู้ชนะ

“เพื่อป้องกันไม่ให้คนที่สองใช้คำตอบของคนแรกเพื่อประโยชน์ของตน ถ้าคำตอบเหมือนกัน คนที่พูดก่อนจะเป็นผู้ชนะ นายน้อยทั้งสองมีข้อโต้แย้งหรือไม่?”

ปี่เซี่ยงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “การทดสอบของแม่นางหนานซวินนั้นยุติธรรมอย่างแท้จริง ข้าย่อมไม่มีข้อโต้แย้ง”

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าการทดสอบแรกเกี่ยวกับภูมิหลังและความมั่งคั่ง การทดสอบที่สองเกี่ยวกับทักษะการประพันธ์ และการทดสอบที่สามย่อมเกี่ยวกับการบ่มเพาะซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุด นั่นคือสิ่งที่เขามีความมั่นใจมาก

ซูอันหัวเราะเบา ๆ และพูดว่า “ข้าก็ไม่มีข้อโต้แย้งเหมือนกัน”

“ดีแล้ว นายน้อยโปรดเตรียมตัวให้พร้อม” หลังจากพูดจบหนานซวินก็เริ่มร่ายรำในขณะที่ถือตะกร้าดอกไม้

พวกเขาเคยเห็นการเต้นรำที่ยอดเยี่ยมและน่าทึ่งของนางมาก่อนในห้องโถงใหญ่ ตอนนี้สามารถเฝ้าดูนางอย่างใกล้ชิด ชื่นชมส่วนโค้งเว้างดงามที่ละเอียดอ่อนได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

แต่ปี่เซี่ยงไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะชื่นชมร่างกายของหนานซวิน เขาจ้องที่ตะกร้าดอกไม้ในมือของนางแทน

หนานซวินใช้ท่าร่ายรำชูกระเช้าดอกไม้ขึ้นไปในอากาศ กลีบดอกไม้โปรยปรายลงมาจากเบื้องบนอาบท่วมเรือนร่าง นางสวยและงดงามราวกับเทพธิดาดอกไม้

ดวงตาของ ปี่เซี่ยงหมุนวนด้วยแสง จากนั้นเขาเป็นคนแรกที่ให้คำตอบ “มีทั้งหมด 2,047 กลีบ!”

เขาไม่ได้ขอคำยืนยันจากหนานซวินด้วยซ้ำ กลับมองไปที่ซูอันอย่างมั่นใจแทน “น้องซู ข้าต้องขอโทษด้วย กระบี่สร้างโลกของข้าเน้นความสามารถในการมองเห็น หนึ่งในการฝึกคือการทะลวงกลีบดอกทั้งหมดด้วยการจ้วงแทงเพียงครั้งเดียว ข้าเกรงว่าตัวเองจะมีข้อได้เปรียบที่ไม่ยุติธรรมในการแข่งขันครั้งนี้”

ท่าทางของเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ตรงกันข้ามกลับดูสุภาพเรียบร้อยมากขึ้น อย่างที่คาดหวังได้จากนายน้อยของหนึ่งในตระกูลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง แต่การที่เขาไม่พูดออกมาก่อนการแข่งขันและรอจนกระทั่งหลังจากนั้นทำให้ดูไม่จริงใจเลยสักนิด

ซูอันหัวเราะเบา ๆ และพูดว่า “แต่คำตอบของข้าแตกต่างจากของเจ้า มีทั้งหมด 2,048 กลีบ”

หนานซวินพยักหน้า “ใช่แล้ว คำตอบที่ถูกต้องคือ 2,048 กลีบ”

รอยยิ้มของปี่เซี่ยงแข็งค้างทันที เขาร้องว่า “เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางที่ข้านับผิด!” เขามีความมั่นใจอย่างยิ่งในสายตาของตัวเอง เขานับกลีบดอกทั้งหมดที่ตกลงบนพื้นแล้ว!

ซูอันเดินไปที่ด้านข้างของหนานซวินและดึงกลีบดอกไม้ออกจากผมยาวสลวยของนางและพูดว่า “มีอีกกลีบหนึ่งอยู่ตรงนี้ แม่นางหนานซวินขอให้เรานับกลีบดอกไม้ทั้งหมด ไม่ใช่จำนวนกลีบบนพื้นดิน”

หนานซวินตกตะลึงและพูดว่า “เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ข้าพยายามหลีกเลี่ยงกลีบดอกไม้อย่างดีที่สุดแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะมาติดผมของข้ากลีบหนึ่ง”

ซูอันยิ้ม เขาโคจรพลังชี่ส่งกลีบดอกไม้กลีบหนึ่งเข้าไปในปอยผมของนางจริง ๆ และสุดท้ายมันก็กลายเป็นตัวตัดสิน

สีหน้าของปี่เซี่ยงเปลี่ยนไป เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะพ่ายแพ้เพราะเหตุนี้!

………………..