เซียนคีย์บอร์ด [陆地键仙] - บทที่ 1445 กลิ่นล่าวิญญาณเจ็ดลี้

บทที่ 1445 กลิ่นล่าวิญญาณเจ็ดลี้

………………..

บทที่ 1445 กลิ่นล่าวิญญาณเจ็ดลี้

“สายลับของซุนจี้” คิ้วสวยของถังเทียนเอ๋อร์ขมวดมุ่น

“ใช่ ซุนจี้รีบจากไป มีแนวโน้มว่าจะมอบจี้หยกให้กับตระกูล แต่คงแค้นจนไม่ยอมปล่อยแขกหมายเลข 333 ไป และมอบหมายให้คนมาคอยจับตาดูเขา” ผู้อาวุโสร่างกำยำอธิบาย

ถังเทียนเอ๋อร์กังวลเล็กน้อย “ภาคีอิสระจะไม่ทำอะไรกับเรื่องนี้เลยเหรอ? แม้ว่านายน้อยอันจะมาจากเผ่าพันธุ์สมุทร แต่ตอนนี้พวกเรายังห่างไกลจากทะเล อาจเกิดปัญหามากกว่าเดิม”

แม้ว่าซูอันจะดูมีความมั่นใจมากก่อนหน้านี้ แต่นางก็ถือว่าเป็นเพียงการโอ้อวดของผู้ชายเมื่อพยายามทำให้ผู้หญิงประทับใจ และไม่จริงจังกับคำพูดของเขามากนัก

ผู้อาวุโสร่างกำยำขมวดคิ้วและพูดว่า “ภาคีอิสระไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของแขก…”

ถังเทียนเอ๋อร์คว้าแขนเสื้อของเขาก่อนที่เขาจะพูดจบ “ลุงบึ้ก นายน้อยอันไม่เหมือนคนอื่น! ในที่สุดเราก็มีโอกาสได้สานสัมพันธ์กับเผ่าพันธุ์สมุทร เราไม่ควรพลาดโอกาสนี้ คิดถึงผลประโยชน์ของภาคีของเราสิ!”

ผู้อาวุโสร่างกำยำกลอกตา “นี่ไม่ใช่เพราะเจ้าชอบชายผู้คนนั้นเหรอ? อืม ข้าคิดว่าไม่เป็นไร ภาคีอิสระจะรับประกันความปลอดภัยของเขา แต่เราไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงเร็วเกินไป เราจะปล่อยให้เขาทนทุกข์กับคนของซุนจี้ แล้วค่อยช่วยเหลือในภายหลัง เขาจะได้รู้สึกขอบคุณมากขึ้น”

ถังเทียนเอ๋อร์หัวเราะคิกคักและมีรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า ขณะที่นางตอบว่า “ลุงบึ้กฉลาดที่สุด ข้าชื่นชมท่านจริง ๆ”

“หยุดเยินยอได้แล้ว” ผู้อาวุโสร่างกำยำไม่พอใจ “ข้าเตือนเจ้าล่วงหน้า เจ้าเล่นกับเขาได้ แต่อย่าถลำลึก”

ถังเทียนเอ๋อร์ตะโกน “ข้าดูเป็นคนแบบนั้นเหรอ!?”

“ตกลง ๆ ข้าเชื่อเจ้า” ผู้อาวุโสร่างกำยำอดไม่ได้ที่จะยิ้ม หญิงสาวตัวเล็ก ๆ คนนี้เล่นกับนายน้อยหลายคนในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่นางก็ไม่เคยมีปัญหาเลย

…

ซูอันลืมตาขึ้นเมื่อทั้งสองคนจากไป เขาเล่นละครกับถังเทียนเอ๋อร์ ไม่ใช่เพราะหลงใหลในความงาม แต่เพราะเขาจะใช้นางเป็นพยาน หลังจากนี้ นางจะเป็นพยานที่สามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขา นี่คือดินแดนของอ๋องเยี่ยนและซุนซวิน ดังนั้นมันอาจจะค่อนข้างน่ารำคาญหากมีปัญหาเกิดขึ้น

แต่ก่อนหน้านี้เขารู้สึกรำคาญเมื่อคิดว่าจะทำอย่างไรให้ถังเทียนเอ๋อร์เล่นด้วย มันคงจะง่ายพอที่จะทำให้นางสลบ แต่นางจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อตื่นขึ้นมา ความตั้งใจที่จะให้นางเป็นข้อแก้ตัวก็จะล้มเหลว

ถ้าถังเทียนเอ๋อร์เป็นผู้ชาย เขาสามารถใช้ต๋าจี่หว่านเสน่ห์ใส่ การยุ่งเกี่ยวกับความทรงจำของนางก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินไป แต่นางเป็นผู้หญิง ดังนั้นเสน่ห์ของต๋าจี่จึงใช้ไม่ได้ เขาเคยคิดจะใช้ ทักษะ ‘คีย์บอร์ด จงมา!’ แต่เขาไม่เคยลองใช้มันในการแก้ไขความจำเลย และไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือมีผลสะท้อนกลับร้ายแรงแค่ไหน

ซูอันไม่คาดคิดว่านางจะเป็นฝ่ายทำให้เขาสลบก่อน! เขาเกือบจะหัวเราะออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นหมอกสีชมพูที่พ่นออกมาจากริมฝีปากของถังเทียนเอ๋อร์

เขาระมัดระวังอยู่เสมอ ดังนั้นจึงไม่ได้สูดควันเข้าไปเลย แม้ว่าเขาจะต้านทานพิษส่วนใหญ่ได้ แต่ใครจะรู้ว่าหมอกนั้นทำมาจากอะไร? ถ้ามันไม่ใช่ยาพิษแต่เป็นยาปลุกกำหนัดล่ะ? เรื่องราวคงยุ่งยากแน่นอน

เมื่อได้ยินว่าผู้อาวุโสร่างกำยำและคนอื่น ๆ จากไป เขาก็เรียกต๋าจี่ออกมา เขาแต่งตัวให้นางด้วยเสื้อผ้าของเขาเองและสวมหน้ากากให้ จากนั้นก็วางร่างของนางไว้ที่ที่เขาเคยนอนอยู่ แสร้งทำเป็นว่าหลับ

ซูอันจากไปหลังจากเตรียมการทั้งหมดเสร็จแล้ว เขาจี้จุดของสายลับที่ซุนจี้ทิ้งไว้อย่างรวดเร็ว และให้ต๋าจี่ใช้ ‘มายาจิ้งจอก’ ใส่อีกฝ่าย แม้แต่ผู้ใต้บังคับบัญชาของซุนจี้ก็สามารถใช้เป็นพยานได้

เขาไม่ได้ติดต่อเกาอิ้งและเพ่ยโยวล่วงหน้า ก่อนจะแอบออกจากภาคีอิสระอย่างลับ ๆ ภาคีอิสระระวังไม่ให้คนนอกเข้ามา แต่การตรวจคนออกไปแทบจะไม่เข้มงวดเท่า เขาสามารถระบุตำแหน่งที่กลุ่มของซุนจี้โดยใช้ป้ายหยกควบคุมสัตว์ที่อยู่รอบ ๆ ได้อย่างแม่นยำ

ครึ่งชั่วยามต่อมา ในที่สุดเขาก็ตามทันรถม้าของซุนจี้ เขาแสร้งเดินนำหน้าและมองหาโอกาสดีที่จะโจมตี แต่นี่คือผู้มีอิทธิพลของมณฑลอวี้ ดังนั้นเขาจึงต้องดำเนินการอย่างรวดเร็ว ไม่อย่างนั้นมันจะลำบากหากมีตัวแปรใหม่โผล่ขึ้นมา

เขาอาจเพิกเฉยต่อซุนจี้หากเป็นเพียงเพราะความแค้นส่วนตัว อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถวางใจกับผลที่ตามมาได้เพราะจำเป็นต้องช่วยหมี่ลี่

ทันใดนั้น เขาก็ได้รู้จากผู้ใต้บังคับบัญชาของซุนจี้ว่าซุนจี้มีแผนจะนำคนกลับมาฆ่าเขาทันทีหลังจากที่ส่งมอบจี้หยกชิ้นนั้นสำเร็จ ซูอันไม่ใช่นักบุญ เขาย่อมต้องการใช้วิธีตาต่อตาฟันต่อฟัน

เมื่อเห็นรถม้ามาถึงอย่างรวดเร็ว เขาเตรียมโจมตี แต่ทันใดนั้นก็สังเกตเห็นบางสิ่งแปลก ๆ เขามองไปทางอื่น

ไม้ไผ่หลายสิบท่อนปลิวว่อน แหวกอากาศเสียงแหลม ผู้ใต้บังคับบัญชาเกือบครึ่งหนึ่งของซุนจี้ถูกกวาดล้างทันที

ปุ่มที่ 1 ใน 4 สารบัญ

ปุ่มที่ 4 ใน 4 ตอนถัดไป

ปุ่มที่ 3 ใน 4 ตอนก่อนหน้า

ปุ่มที่ 2 ใน 4 ความคิดเห็น

ร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากรถม้า นั่นคือหยางหลง ผู้พิทักษ์ของซุนจี้ ฝ่ามือของเขาเคลื่อนเข้าหากัน และพลังระเบิดก็บดขยี้ไม้ไผ่ที่พุ่งเข้ามาเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที เขาตวาด “สารเลวคนไหนกล้าโจมตีรถม้าของตระกูลซุน!”

ซุนจี้รีบออกมาจากรถม้าเช่นกัน ผู้คุ้มกันกรูเข้ามาล้อมรอบเขาทันที

“เอาแต่อวดเบ่งว่ามาจากตระกูลซุน สิ่งที่ข้าเกลียดที่สุดคือคนโง่เง่าอย่างเจ้าที่อาศัยภูมิหลังครอบครัวเหยียบย่ำคนธรรมดา” เสียงที่น่ากลัวกล่าว จากนั้นร่างในชุดดำก็ค่อย ๆ เดินออกมาจากป่าไผ่

“เจ้า!” หยางหลงจำได้ทันทีว่าร่างนั้นคือผู้ที่เคยปรากฏตัวในห้องประมูลก่อนหน้านี้ เขายังสัมผัสได้ไม่ชัดว่าความผันผวนของพลังชี่ของอีกฝ่ายนั้นรุนแรงกว่าของตัวเองหรือไม่ แต่เขามีข้อได้เปรียบด้านจำนวน ดังนั้นไม่มีใครรู้ว่าใครจะเป็นผู้ชนะในท้ายที่สุด

“ทิ้งข้าวของไว้ แล้วข้าจะพิจารณาไว้ชีวิตเจ้า” เสียงของบุคคลในชุดดำไม่ได้แสดงอารมณ์ใด ๆ

“เจ้าตามเรามาได้ยังไง!?” สีหน้าของหยางหลงนั้นน่าเกลียด ตัวตนของแขกทุกคนจากภาคีอิสระนั้นเป็นความลับ แม้ว่านายน้อยของตระกูลซุนจะแสดงตัวตนอย่างชัดเจน แต่การออกจากภาคีอิสระของพวกเขาก็เป็นความลับและมีเพียงคนของภาคีอิสระเท่านั้นที่รู้ว่าพวกเขาจากมา ไม่น่าจะมีวิธีใดที่แขกรายอื่นจะสามารถติดตามพวกเขาได้ อย่าบอกนะว่าภาคีอิสระมีส่วนในเรื่องนี้?

“ข้าทิ้งกลิ่นล่าวิญญาณเจ็ดลี้ไว้ที่ตัวเจ้า แม้ปิดตาก็หาเจ้าเจอ” ชายในชุดคลุมสีดำพูดอย่างภาคภูมิใจ

“กลิ่นล่าวิญญาณเจ็ดลี้? เจ้านี่เอง!” สีหน้าของหยางหลงเปลี่ยนไปอย่างมากในทันที

………………..