เซียนคีย์บอร์ด [陆地键仙] - บทที่ 1501 ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งชั่วร้ายเช่นการพนันหรือยาเสพติด

บทที่ 1501 ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งชั่วร้ายเช่นการพนันหรือยาเสพติด

………………..

บทที่ 1501 ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งชั่วร้ายเช่นการพนันหรือยาเสพติด

หงเซ่าเงยหน้าขึ้นจึงเห็นว่าเป็นชายที่มีดวงตาเป็นประกายเหมือนเต็มไปด้วยดวงดาวและคิ้วเรียวยาว เขากำลังมองนางด้วยรอยยิ้ม เสื้อผ้าของเขาบริสุทธิ์ยิ่งกว่าหิมะ ราวกับองค์ชายในฝันของเหล่าหญิงสาว… ใบหน้าของนางเปลี่ยนเป็นสีแดงและไม่กล้ามองตรงไปที่เขา นางก้มหัวลงอย่างรวดเร็วและพูดว่า “นายน้อย… นายน้อย”

“เจ้าช่างน่ารักซะจริง” ซูอันลูบหัวของนาง สาวน้อยคนนี้น่ารักทีเดียว เขากล่าวว่า “ดูแลคุณหนูของเจ้าให้ดี ข้าไปก่อนล่ะ”

“ลาก่อน นายน้อย” หงเซ่าตอบ นางยังคงไม่กล้าสบตาเขา

“เมื่อคืนนี้เจ้าทำงานหนักแล้ว ครั้งหน้าข้าจะเอาขนมอร่อย ๆ มาฝาก” ซูอันพูดพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ คนทั้งคฤหาสน์ตระกูลเพ่ยเริ่มตื่นขึ้น ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถอยู่ต่อไปได้ จำเป็นต้องจากไป

“งานไม่หนักเท่าไหร่…” หงเซ่ามีสีหน้าแปลก ๆ ท่านและคุณหนูหรือเปล่าที่ทำงานหนักกว่า?

ซูอันถอยห่างออกไป นางจึงกล้าที่จะเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นร่างของเขาลอยไปในระยะไกลอย่างรวดเร็ว ปากน้อย ๆ ของนางก็อ้ากว้าง การบ่มเพาะของนายน้อยนั้นสูงยิ่ง!

เพ่ยเหมียนหมานพูดอย่างเกียจคร้าน “หยุดมองนายน้อยของเจ้าแล้วมาทำงานของเจ้าได้แล้ว”

ทุกเดือนในวันนี้ ตระกูลเพ่ยจะมีพิธีเล็ก ๆ ทุกคนจะมารวมตัวกันในห้องโถงบรรพบุรุษเพื่อจัดเครื่องเซ่นไหว้และรอคำแนะนำจากบรรพบุรุษ แม้ว่านางจะไม่สนใจ แต่นางก็ไม่ต้องการให้ใครมีเหตุผลใด ๆ ในการพูดถึงนางในทางไม่ดี

เมื่อได้ยินสิ่งที่หญิงสาวพูด หัวใจของหงเซ่าที่เพิ่งสงบลงก็เริ่มเต้นแรงอีกครั้ง “ข้าไม่ได้…” นางปฏิเสธขณะรีบวิ่งเข้าไปข้างใน

เพ่ยเหมียนหมานลุกขึ้นจากเตียงแล้ว เมื่อนางเห็นรูปร่างที่ยอดเยี่ยมของเจ้านาย หงเซ่าก็ก้มศีรษะลงเพื่อมองที่หน้าอกของตัวเอง เฮ้อ ของข้าเทียบกับคุณหนูไม่ได้เลย

นางรีบหาเสื้อผ้าให้คุณหนูแต่งตัว ทันใดนั้น นางก็ย่นคิ้วถามว่า “หือ? ทำไมถึงมีกลิ่นแปลก ๆ อบอวล? ตอนนี้เป็นฤดูหนาวไม่ใช่เหรอ?”

เพ่ยเหมียนหมานตัวสั่น แต่แล้วก็อดไม่ได้ที่จะหยิกแก้มอ้วนของหงเซ่า นางกล่าวว่า “ไม่แปลกใจที่พวกเขาเรียกเจ้าว่าหญิงโง่ ฮึ่ม ในอนาคตเจ้าจะรู้เอง”

“โอ้…” หงเซ่าพยักหน้าเข้าใจเพียงครึ่งเดียว ในขณะที่ช่วยเพ่ยเหมียนหมานแต่งตัว นางถามเสียงเบา “คุณหนู นายน้อยคือชายหนุ่มที่ท่านพบในเมืองเมืองจันทร์กระจ่างหรือเปล่า?”

เพ่ยเหมียนหมานพูดไม่ออก นางสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามอดทนต่อแรงกระตุ้นที่อยากจะเฆี่ยนตีหงเซ่า นางกล่าวว่า “ถ้าเจ้าไม่รู้วิธีใช้สำนวน อย่าพูดมั่ว ๆ”

“ข้าไม่ได้…” หงเซ่ากระพริบตามองไปที่เพ่ยเหมียนหมานอย่างไร้เดียงสา

เพ่ยเหมียนหมานหายใจติดขัดในลำคอ นางพูดได้เพียงว่า “ใครบอกว่าเราทำอย่างนั้น? ฮึ่ม เราแต่งงานกันอย่างถูกต้องแล้ว มีพยานทั้งแผ่นดินด้วยซ้ำ” ความหวานล้ำเต็มตื้นใจเมื่อนางนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในมิติลับซากเมืองอินซวี

“หือ?” หงเซ่ามองนางด้วยสีหน้าแปลก ๆ คุณหนูบ้าไปแล้วเหรอ? เมื่อไหร่กันที่นางแต่งงานกับนายน้อยและมีคนทั้งแผ่นดินเป็นสักขีพยาน?

ท่านมักจะบอกว่าข้าโง่ แต่ทำไมข้ารู้สึกว่าคุณหนูโง่กว่า? ท่านยอมทิ้งร่างกายอย่างไร้ค่า แม้แต่ความทรงจำของท่านก็เลอะเลือนไปหมด

หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง นางคิดว่าแม้นายน้อยจะให้ปิ่นล้ำค่านั้นแก่นาง แต่นางก็ยังต้องคิดเพื่อเห็นแก่นายน้อย นางถามว่า “คุณหนู เขาเป็นนายน้อยของเผ่าพันธุ์ปีศาจใช่ไหม?”

“ไม่ใช่” เพ่ยเหมียนหมานตกตะลึง นางหันกลับไปมองหงเซ่า “ทำไมเจ้าถึงถามอย่างนั้น?”

“ข้าคิดว่านายน้อยเป็นจิ้งจอกตัวผู้และล่อลวงคุณหนูหรืออะไรทำนองนั้น…” หงเซ่าพึมพำ

“ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าจิ้งจอกตัวผู้ในโลกนี้” เพ่ยเหมียนหมานดุนางอย่างขี้เล่น

หงเซ่าคิดกับตัวเอง หมายความว่ายังไงที่ว่าไม่มี? แค่นายน้อยมองมาที่ข้าเพียงครั้งเดียว ข้าก็… เป็นอย่างนี้แล้ว

“ คุณหนู นายน้อยจะมาที่คฤหาสน์เพ่ยเพื่อขอท่านแต่งงานเหรอ?” นางถาม

“เขาบอกอย่างนั้น แต่ข้าห้ามเขาไว้ มันยังไม่ถึงเวลา รออีกหน่อยดีกว่า” เพ่ยเหมียนหมานมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกซึ่งอ่อนโยนและสวยงาม ตราบใดที่ข้าได้อยู่กับเขา ข้าก็มีความสุขมากแล้ว

หงเซ่ามองแผ่นหลังของเพ่ยเหมียนหมานอย่างเป็นกังวล พลางคิดว่า ปกติแล้วคุณหนูคนนี้ค่อนข้างเฉลียวฉลาด แต่ทำไมวันนี้นางถึงดูโง่เขลาจัง ทำไมท่านยังบอกว่านายน้อยไม่ใช่จิ้งจอกตัวผู้

นางเริ่มพูด “แต่ทายาทของราชันลมปราณมักจะมาเยี่ยมคฤหาสน์ เห็นได้ชัดว่าเขาชอบคุณหนู…”

“เกี่ยวอะไรกับข้า? อะไรนะ หรืออยากให้ข้าวิ่งไปถามเขาว่าชอบส่วนไหนของข้า ข้าจะได้เปลี่ยนส่วนนั้นให้เขาไม่ชอบข้าอีก” เพ่ยเหมียนหมานโต้กลับ

หงเซ่าหัวเราะออกมาและกล่าวว่า “ทายาทของราชันลมปราณอาจจะตายเพราะความโกรธหากเขาได้ยินสิ่งที่คุณหนูพูด แต่คฤหาสน์ราชันลมปราณนั้นทรงพลังมาก! นายท่านและนายหญิงต้องการให้ท่านแต่งงานกับเขาเช่นกัน จะเกิดอะไรขึ้นหากความสัมพันธ์ระหว่างท่านกับนายน้อยถูกเปิดเผย? นั่นเป็นปัญหาใหญ่แล้ว!”

“ข้ารู้แล้ว! เจ้าจู้จี้เหมือนท่านย่าตั้งแต่เมื่อไหร่?” เพ่ยเหมียนหมานกระแทกเครื่องประดับศีรษะที่เพิ่งหยิบขึ้นมาบนโต๊ะ รู้สึกอารมณ์ไม่ดีขึ้นมาทันควันเมื่อคิดถึงเรื่องเหล่านั้น

เมื่อเห็นว่าคุณหนูอารมณ์เสีย หงเซ่าก็แลบลิ้นออกมา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

…

ในขณะเดียวกัน ซูอันเพิ่งกลับไปที่ที่พักชั่วคราวของตัวเอง เมื่อบังเอิญเจอเพ่ยโยวและเกาอิ้งกำลังออกกำลังกายตอนเช้าจึงพยักหน้าทักทาย แม้ว่าสองคนนี้จะเป็นนายน้อยจากตระกูลที่มีชื่อเสียง แต่ความจริงที่ว่าพวกเขามีระดับการบ่มเพาะเช่นในปัจจุบันได้ตั้งแต่อายุยังน้อยนั้นเป็นเพราะความขยันหมั่นเพียรของพวกเขาเอง

เขาสองคนก็เห็นซูอันเช่นกัน เพ่ยโยวขยับเข้าไปใกล้และดมกลิ่น เขารู้สึกอิจฉาทันที “ช่างเป็นกลิ่นที่เย้ายวนใจจริง ๆ! พี่เกา บอกข้ามาซิ เราบ่มเพาะกันอย่างขมขื่นตลอดทั้งวันทั้งคืน แต่เราไม่สามารถเปรียบเทียบกับคนที่สนุกกับตัวเองทุกคืนได้เลย! นี่มันอะไรกันเนี่ย? ความยุติธรรมอยู่ตรงไหน? คุณธรรมล่ะ? ศีลธรรมก็ด้วย? ที่ที่เจ้าไปมาอยู่ที่ไหน?” เขาขยับเข้าไปใกล้ซูอันเมื่อพูดส่วนสุดท้าย

“เจ้าเหมาะที่จะเป็นชายเจ้าเสน่ห์ชัด ๆ แต่ก็ยังยืนกรานที่จะเป็นนักแสดงตลก” ซูอันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อเห็นท่าทางลามกของเพ่ยโยว

เพ่ยโยวโวยวาย “ข้าแค่แสดงให้เจ้าเห็นด้านนี้เพราะข้าถือว่าเจ้าสองคนเป็นพี่น้องกัน แต่เจ้ากลับเยาะเย้ยข้า! รีบบอกที่อยู่หอคณิกาที่เจ้าไปมา! สิ่งนี้เท่านั้นที่จะซ่อมแซมเรือแห่งความสนิทสนมลำน้อยของเรา”

“ข้าไปสืบคดีมา” ซูอันพูดอย่างช่วยไม่ได้

“สืบคดีกับผีน่ะสิ” เพ่ยโยวกลอกตา

แม้แต่เกาอิ้งก็มีสีหน้าแปลก ๆ พี่ซู อย่างน้อยเจ้าก็ควรพยายามโกหกบ้างไม่ใช่เหรอ?

ซูอันกระแอมและพูดว่า “ก็แล้วแต่พวกเจ้า ที่จริงข้าต้องการให้พวกเจ้าช่วยสืบเรื่องของคณิกา…”

ดวงตาของเพ่ยโยวและเกาอิ้งสว่างขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“อะแฮ่ม!” ซ่างหงเดินผ่านพวกเขาในตอนนั้น เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงใจและมีความหมายว่า “พวกเจ้าล้วนเป็นสมาชิกคณะทูต เป็นตัวแทนแห่งศักดิ์ศรีของราชสำนัก ไม่สามารถทำอะไรไร้สาระได้อย่างแน่นอน”

สีหน้าของเพ่ยโยวแข็งทื่อ เขาตอบว่า “ท่านซ่าง ไม่ต้องกังวล ข้าไม่กล้าสัญญาอะไร แต่ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งชั่วร้ายเช่นการพนันหรือยาเสพติดเป็นอันขาด”

ซ่างหงตกใจกับคำตอบของเขา อย่างไรก็ตาม เขาโต้กลับว่า “จิ๊ เจ้าไม่ได้พูดถึงเรื่องเพศในคำสาบานนั้นเลย”

เพ่ยโยวเปลี่ยนคำพูดทันที “ตราบใดที่จักรพรรดิและสวรรค์อยู่เหนือข้า ข้า เพ่ยโยว จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสิ่งชั่วร้ายเช่นการพนันหรือยาเสพติดเป็นอันขาด!” *[1]

ซ่างหง: w(?Д?)w *[2]

ซูอัน: w(?Д?)w

เกาอิ้ง: w(?Д?)w

[1] คำว่าเรื่องเพศ/ลามกคือ ‘หวาง’ ซึ่งฟังดูเหมือนคำว่า ‘จักรพรรดิ’

[2] อิโมจิแสดงอารมณ์

………………..