เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง - บทที่ 160 ควงเหวินฟู่ (1)

บทที่ 160 ควงเหวินฟู่ (1) Content Warning : มีเนื้อหาเกี่ยวกับการหมิ่นประมาทบุคคล กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน

ข่าวภัยพิบัติจากฝนตกหนักที่เมืองเจียงนั้นได้อยู่เหนือกว่าข่าวเกี่ยวกับเรื่องการเปิดเผยของควงเหวินฟู่ กว่าเฝ่ยไป๋ลู่จะรู้ถึงต้นสายปลายเหตุของเรื่องทั้งหมด เหตุการณ์นี้ก็กลายเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์บนโลกออนไลน์มาระยะหนึ่งแล้ว

[ฉันรู้มาตลอดว่าเธอไม่ใช่คนดี สมควรแล้วที่จะโดนประจานเรื่องเสื่อมเสียแบบนี้!]

[ไม่แปลกใจเลยที่เธอจะรู้เรื่องเหอซูเจี๋ยทารุณกรรมแมว ไม่ใช่เพราะการทำนายหรอก แต่เพราะเธอก็เป็นหนึ่งในพวกชอบทารุณกรรมแมวต่างหาก เพื่อสร้างภาพที่ดีให้ตัวเองถึงกับเอาเหอซูเจี๋ยมาเป็นเครื่องสังเวย ทั้งชีวิตเขาจึงต้องมืดมนตลอดกาล]

“ผมเปิดโปงเรื่องพวกนี้ เพราะไม่อยากให้ทุกคนถูกหลอกลวง คอยเชิดชูคนที่ประพฤติชั่วขึ้นหิ้งดั่งเทพ!” ควงเหวินฟู่จัดการตัวเองให้สะอาดเกลี้ยงเกลาและแต่งตัวดูดีมีชาติตระกูล

เขานั่งอยู่หน้ากล้องด้วยความโกรธแค้น ทว่าท่าทางที่แสดงออกกลับเปี่ยมไปด้วยความชอบธรรม “ผมหวังว่าทุกคนจะคว่ำบาตรไป๋ลู่ร่วมกับผม กวาดล้างเหล่าสตรีมเมอร์ที่มีพฤติกรรมเสื่อมเสีย สร้างสภาพแวดล้อมบนโลกอินเทอร์เน็ตที่ใสสะอาดกันนะครับ!”

[ข้อมูลเหล่านี้ล้วนเป็นหลักฐานทั้งนั้น! มีทั้งรูปของไป๋ลู่กับคำให้การจากเพื่อนร่วมชั้นของเธอ ไม่น่าเชื่อเลยว่าเธอจะเป็นคนแบบนั้น…]

[จริงเหรอ? ฉันจำได้ว่าตอนที่ไป๋ลู่เพิ่งดังใหม่ ๆ ก็มีข่าวฉาวโฉ่เยอะแยะ แต่สุดท้ายก็มีการพิสูจน์แล้วว่ามันเป็นเรื่องเท็จทั้งหมด ครั้งนี้ก็คงเหมือนกันนั่นแหละ]

[ฉันเป็นเพื่อนร่วมชั้นมหาวิทยาลัยของควงเหวินฟู่ ฉันยืนยันได้ว่าสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริง!]

ควงเหวินฟู่เฝ้าดูกระแสที่ยังคงปะทุขึ้น แม้ว่าในใจจะรู้สึกตึงเครียดอยู่บ้าง

เขาไม่คาดคิดว่า คนที่อยู่เบื้องหลังจะติดสินบนเพื่อนร่วมชั้นมหาวิทยาลัยคนอื่นให้มาสร้างกระแส

[ฉันเตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว พวกคุณดำเนินการตามแผนได้เลย พอสำเร็จก็ถือเงินห้าล้านหยวนหนีออกนอกประเทศไปซะ แบบนั้นเฝ่ยไป๋ลู่ก็ทำอะไรคุณไม่ได้แล้ว]

ข้อความที่ส่งมาในมือถือ ทำให้ควงเหวินฟู่รู้สึกโล่งใจอย่างมาก หากไม่เห็นแก่ตัวก็คงต้องพบกับความหายนะจากสวรรค์ ‘เฝ่ยไป๋ลู่อย่าโทษที่ฉันใจร้ายทำร้ายเธอเป็นครั้งที่สองเลยนะ’

……

ณ บ้านตระกูลหาน หานเสียวเสี่ยวหัวเราะอย่างสะใจ “สมควรแล้ว เรื่องสกปรกที่เธอทำเอาไว้ในที่สุดก็ถูกเปิดเผย”

เธอส่งต่อวิดีโอดังกล่าวไปให้เจียงชิง กลอกตาครุ่นคิดไปมาก่อนส่งต่อให้กานว่าง [พี่ว่าง เฝ่ยไป๋ลู่ทะเลาะกับแฟนเก่าหรือเปล่า? พวกเราช่วยเธอหาทนายดีไหม?]

“เสียวเสี่ยว วันนี้พ่อกับคุณปู่ต้องออกไปข้างนอกหน่อย ลูกอยู่บ้านฝึกฝนไปนะ” หานคังผิงมองลูกสาวที่ถือมือถือหัวเราะคิกคักแล้วส่ายหัว ยังทำตัวเหมือนเด็กไม่รู้ความอย่างเคย

หานเสียวเสี่ยวได้ยินดังนั้นก็วางมือถือลง แล้วพูดอย่างตื่นเต้น “พ่อ พ่อจะไปเมืองต้าหลินทางตอนเหนือของแม่น้ำซวีใช่ไหม พาฉันไปด้วย ฉันอยากไปดูเรื่องสนุก!”

หานเชียนสวมชุดเต๋า เหลือบตามองหานเสียวเสี่ยว เขาทำสีหน้าไม่พอใจพร้อมตะคอกว่า “คนชั่วกระทำชั่ว สวรรค์ลงโทษ แผ่นดินพิโรธ แต่ปากเธอกลับบอกว่าเป็นเรื่องสนุกงั้นเหรอ”

หานเสียวเสี่ยวก้มหน้าลงทันที “คุณปู่ ฉันสำนึกผิดแล้ว”

สองมือกำชายเสื้อไว้แน่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความอัดอั้น

ตั้งแต่การแข่งขันปรมาจารย์สิ้นสุดลง และเฝ่ยไป๋ลู่มาเยี่ยมเยีบนตระกูลหานครั้งนั้น ทัศนคติของปู่กับพ่อที่มีต่อเธอก็เปลี่ยนไปมาก

ก่อนหน้านี้ไม่ว่าจะพูดหรือทำอะไรผิด พวกเขาก็ไม่เคยใช้สายตาแบบนี้มองเธอเลย

สีหน้าของหานเชียนแฝงไปด้วยความโกรธและผิดหวัง เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เขาสามารถตามใจหลานสาวคนนี้ได้

แต่ในสายตาของเธอกลับไม่เห็นความทุกข์ยากของคนอื่น ไม่เห็นความชั่วร้ายของเหล่าปีศาจ เห็นเพียงเรื่องสนุกสนานเท่านั้น!

หานคังผิงรีบออกมาช่วยพูดให้หานเสียวเสี่ยว “เสียวเสี่ยว เรื่องของเมืองต้าหลินจัดการไม่ง่าย แม้แต่พวกเราก็ยังไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น ที่นั่นอันตรายมาก ลูกอยู่ที่บ้านอย่าทำให้พวกเราเป็นห่วงเลย”

หานเสียวเสี่ยวสูดจมูก จำใจพยักหน้าเห็นด้วย

สถานการณ์แม่น้ำทางเหนือของมณฑลซวีช่างเลวร้าย หานเชียนเลยไม่พูดอะไรอีก รีบพาหานคังผิงจากไป

ในห้องเงียบสงบลง หานเสียวเสี่ยวได้ยินเสียงหานเชียนคุยกับหานคังผิงหลังจากเดินออกไปอย่างชัดเจน

“แกเอาข่าวไปบอกกับเฝ่ยไป๋ลู่ เธอจะได้รู้เรื่องเมืองต้าหลินด้วย”

หานคังผิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จึงพยักหน้า “ครับพ่อ”

หลังเงาของหานเซียนกับหานคังผิงหายลับ หานเสียวเสี่ยวก็ยังไม่รู้สึกตัว เธอจิกเสื้อจนแทบฉีกขาด ปลายนิ้วเริ่มซีดขาว

ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็สั่น กานว่างส่งข้อความมา [ฉันเชื่อคุณเฝ่ย]

ถัดมาก็เป็นข้อความของเจียงชิง [พี่เสียวเสี่ยว อย่าไปสนใจข่าวลือบนอินเทอร์เน็ตเลย ฉันก็ไม่ชอบเฝ่ยไป๋ลู่ แต่เธอไม่ใช่คนประเภทชอบนอกใจหรือทิ้งขว้างคนอื่น เอาเปรียบคนทำความสะอาด หรือทารุณกรรมสัตว์หรอกนะ ผู้ชายคนนั้นดูยังไงก็ไม่ใช่คนดี เฝ่ยไป๋ลู่คงไม่ตาถั่วขนาดนั้น]

ทำไมล่ะ?

ทำไมถึงเข้าข้างเฝ่ยไป๋ลู่กันหมด!

แม้แต่กานว่างกับเจียงชิงก็ยังเชื่อหล่อน!

หานเสียวเสี่ยวกัดฟัน ความน้อยใจพุ่งปรี๊ด เสมือนเม็ดงาที่หล่นกระจายเต็มพื้นซึ่งเพียงพอทำให้คนเก็บพังทลายได้

คุณปู่ที่เคยรักใคร่ตัวเธอก็ดุด่า พอเธอจะไปเมืองต้าหลินก็ไม่อนุญาต แต่กลับเชิญให้เฝ่ยไป๋ลู่ไปแทน

ความแตกต่างก่อนและหลังนี้ไม่ว่าใครก็รับได้

หานเสียวเสี่ยวปัดของบนโต๊ะแตกกระจาย ภาพตรงหน้าพร่ามัวไปด้วยละอองน้ำ

เฝ่ยไป๋ลู่มีดีอะไรกัน? ตัวเธอเป็นถึงบุตรสาวตระกูลปรมาจารย์อันยิ่งใหญ่ แต่ถึงขนาดสู้เฝ่ยไป๋ลู่ที่ไม่มีแม้แต่สายเลือดตระกูลหานไม่ได้เลยหรือ?

ทำไมเฝ่ยไป๋ลู่ถึงค่อย ๆ แย่งชิงของของเธอไปทีละอย่างแบบนี้? ทำไมถึงแย่งความสนใจ ความรัก จากคนที่เธอรัก เพื่อน และครอบครัวของเธอไป?…

“อยากได้ของของตัวเองคืนไหม ฉันช่วยเธอได้นะ” สุ้มเสียงคล้ายทั้งชายและหญิงดังขึ้นข้างหู

หานเสียวเสี่ยวตกใจ รีบเช็ดน้ำตา มองซ้ายแลขวาก็ไม่เห็นใคร

“ไปให้พ้น! ฉันไม่ต้องการ!” หานเสียวเสี่ยวร้องตะโกนด้วยเสียงสะอื้น เธอเป็นคุณหนูของตระกูลหาน มีความภาคภูมิใจของตัวเอง แม้แต่ตัวตนที่ไม่กล้าแสดง คิดจะมาช่วยเธอได้เหรอ?

ไม่นานเสียงนั้นก็จางหายไปในอากาศ

……

ที่พักของเฝ่ยไป๋ลู่ตั้งอยู่ในชุมชนเก่า กอปรกับฝนตกฟ้าร้องและสภาพอากาศที่เลวร้ายทำให้กล้องวงจรปิดเสีย จึงไม่รู้เลยว่าใครกันแน่ที่เป็นคนสาดสี

ป้าหลี่เป็นห่วงเฝ่ยไป๋ลู่มาก หล่อนมองด้วยความเป็นห่วง “โชคดีที่เธอไม่ได้กลับมาเมื่อวาน ไม่อย่างนั้นพวกมันอาจจะทำร้ายเธอแน่ ถ้าเธออยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัยอีกแล้ว เราช่วยกันหาที่อยู่ใหม่ให้ไหม”

“มาอยู่กับผม” ชายหนุ่มซึ่งออกไปโทรศัพท์ที่โถงบันไดพูดเสียงทุ้มต่ำ แวบแรกฟังเหมือนเย็นชาไร้ความรู้สึก ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความเป็นกังวลที่ยากจะรับรู้

เฝ่ยไป๋ลู่มองเวินสือเหนียนด้วยสายตาว่างเปล่า

เดิมทีเธอก็เคยคิดเรื่องย้ายที่อยู่มาก่อน

ด้วยตอนนี้คนรู้ที่อยู่เธอเยอะเกินไปแล้ว พวกคนข้างห้องก็เป็นคนธรรมดา ถ้าเธอทำให้ใครไม่พอใจเข้า คนคนนั้นอาจจะมาเอาคืน และพานเดือดร้อนถึงคนข้างห้องได้

แต่จะให้ย้ายไปอยู่กับเวินสือเหนียน… เธอไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน

คิ้วคมกริบของเวินสือเหนียนขมวดเข้าหากัน เป็นครั้งแรกที่เขายอมแสดงความแข็งกร้าวและเผด็จการต่อหน้าเฝ่ยไป๋ลู่ “ผมแจ้งตำรวจแล้ว อีกสักครู่คงมีคนมาจัดการ ผมยังไม่ปิดบัญชีผู้ใช้งานนี้ ทีมทนายจะได้ช่วยรวบรวมหลักฐานการปล่อยข่าวลือเพื่อฟ้องร้องกลับได้”

บางทีเขาอาจสังเกตเห็นอาการลังเลของเฝ่ยไป๋ลู่ จึงกล่าวต่อ “คุณย้ายมาอยู่กับผมก่อนสักพักเถอะ ระหว่างนี้ก็หาที่อยู่ใหม่ไปด้วยแล้วค่อยย้ายออกมา ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือจัดการควงเหวินฟู่”

“ขอบคุณ” การมีเพื่อนก็เป็นแบบนี้สินะ เฝ่ยไป๋ลู่ไม่คิดว่าเขาจะจัดการเรื่องต่าง ๆ ได้รวดเร็วขนาดนี้ บอกตามตรงว่าเธอซาบซึ้งใจมาก นับตั้งแต่มาอยู่ในโลกนี้เธอก็เพิ่งได้สัมผัสกับคำว่าผู้มีอิทธิพลเป็นครั้งแรก

แค่คุณชายสามเวินเอ่ยปาก คุณเฝ่ยจะหาบ้านใหม่ไม่ได้หรือไง

ในใจเจี่ยนต๋าเช่าอดชื่นชมคุณชายสามไม่ได้ สายตาเต็มไปด้วยความปลาบปลื้มใจ ในที่สุดคุณชายสามก็คิดได้เสียที รู้จักวิธีหลอกล่อ อ๊ะ! ผิดแล้ว ๆ ต้องพูดว่า รู้วิธีเกลี้ยกล่อมให้คนอื่นไปอยู่ที่บ้านด้วยกัน เพื่อจะได้สะดวกต่อการสานสัมพันธ์ในอนาคตต่างหาก