เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง - บทที่ 181 หนึ่งใบไม้ (2)

เสียงแจ้งเตือนการเชื่อมต่อสำเร็จดังขึ้น เฝ่ยไป๋ลู่เก็บซ่อนแววตา “เชิญผู้เชื่อมต่อคนแรกของวันนี้ ‘ซุยเยว่โยวโยว’ เชื่อมต่อสายเข้ามา”

ชาวเน็ตไม่รู้เลยว่าการถ่ายทอดสดวันนี้มีเบื้องลึกเบื้องหลัง พวกเขาต่างแสดงความยินดีกับผู้โชคดีที่ต่อสายสำเร็จ

บนหน้าจอเป็นหญิงวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่า ๆ หล่อนดูสวยสง่า ทว่าคิ้วขมวดราวกับมีหมอกแห่งความทุกข์โศกปกคลุมอยู่

“คุณสตรีมเมอร์ ฉันอยากจะปรึกษาเรื่องหนึ่ง”

เฝ่ยไป๋ลู่กล่าว “เชิญพูดมาเลยค่ะ”

“ฉัน ฉัน…” เซี่ยสุ่ยหรงพูดติด ๆ ขัด ๆ อยู่นาน จนชาวเน็ตแทบรอไม่ไหว สุดท้ายเธอก็รวบรวมความกล้าพูดออกมาจนได้ “ฉันดูการถ่ายทอดสดของหัวเยี่ยนนี จึงรู้ว่าคุณเข้าใจเรื่องการผูกมัดวิญญาณ”

“ถ้าลูกชายของฉันไม่ตาย วันนี้เขาก็คงอายุยี่สิบสาม ถึงวัยที่จะแต่งงานมีครอบครัวแล้ว ฉันฝันถึงเขาบ่อย ๆ เขาบอกว่าเขาเสียใจที่ไม่ได้แต่งงานก่อนตาย ฉันอยากถามคุณว่า การผูกมัดวิญญาณจะทำให้ลูกชายของฉันหมดกังวลแล้วไปเกิดใหม่ได้ไหม?”

[ฉันไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม คุณอยากจะผูกมัดวิญญาณให้ลูกชายคุณ แล้วก็ยังกล้ามาถามความคิดเห็นของไป๋ลู่อีกเหรอ คุณนี่ช่างกล้าหาญนะ!]

[ใบแดง! อย่าทำร้ายผู้หญิงบริสุทธิ์เลย!]

ใบหน้าของเฝ่ยไป๋ลู่ยังคงแย้มยิ้มเหมือนเดิม เธอสบตากับเซี่ยสุ่ยหรงที่เต็มไปด้วยความหวัง พร้อมเอ่ยน้ำเสียงแผ่วเบา “ทำไม่ได้ค่ะ การกล่าวอ้างว่าการผูกมัดวิญญาณหรือการสมรสของวิญญาณจะทำให้ผู้คนไปเกิดใหม่ได้ล้วนเป็นเรื่องหลอกลวง”

ตอนนั้นเอง ชาวเน็ตบางส่วนที่ดูไลฟ์สดอยู่ก็เหยียดหยาม [เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ความสามารถตัวเองไม่มี แต่กล้าปฏิเสธพิธีแต่งงานกับผีที่เล่าขานกันมานับพันปี!]

เซี่ยสุ่ยหรงเม้มริมฝีปาก ถามอย่างดื้อรั้น “ถึงแม้ฝ่ายหญิงจะยินยอมก็ไม่ได้เหรอ?”

เฝ่ยไป๋ลู่ยิ้มแต่ไม่ตอบ สายตามองลักษณะบนใบหน้าของหล่อนอย่างพิจารณา จากนั้นพูดว่า “ยามไฟวิญญาณดับลง ทุกคนย่อมมีที่ไปของตนเอง”

“ลูกชายของคุณตายตั้งแต่ยังหนุ่ม ทั้งยังไม่ได้แต่งงาน คุณเลยรู้สึกผิด ดังนั้นคุณจึงคิดถึงและฝันถึงมันวันแล้ววันเล่า สิ่งที่ลูกชายของคุณพูดในความฝันเป็นแค่ภาพสะท้อนของจิตใต้สำนึกคุณเอง ไม่ใช่ดวงวิญญาณเข้าฝัน”

“คุณอยากจะจัดงานแต่งงานผีเพื่อลดความรู้สึกผิด อยากได้รับการปลอบโยน แล้วบังเอิญว่ามีคนจับตามองความรู้สึกผิดของคุณอยู่ เขาเลยเสนอว่าจะจัดการแต่งงานผีให้ลูกชายคุณ โดยบอกว่าเขามีดวงแปดตัวอักษรของฝ่ายหญิงที่เหมาะสมและยินยอม คุณรู้สึกใจอ่อน แต่คุณก็ยังยึดมั่นในค่านิยม จึงลังเลอยู่สินะคะ”

‘เธอพูดได้ถูกแล้ว!’ เซี่ยสุ่ยหรงหลุบตาลง รู้สึกละอายใจจนไม่กล้าสบตาเฝ่ยไป๋ลู่

มีคนแนะนำหมอผีให้กับเธอ โดยบอกว่าแค่ยี่สิบล้านก็สามารถจัดงานแต่งงานให้กับลูกชายของเธอได้ เพื่อให้สมหวังตามความปรารถนาของลูกชายและเขาจะไปเกิดใหม่อย่างรวดเร็ว

เธอลังเล ยี่สิบล้านไม่ใช่เงินน้อย ๆ และไม่รู้ว่าฝ่ายหญิงยินยอมจริง ๆ หรือไม่ หากการจัดงานแต่งงานผีทำให้บาปกรรมติดตัวจะทำอย่างไร?

ราวกับมองเห็นความคิดของเธอ เฝ่ยไป๋ลู่ส่ายหน้า “การแต่งงานผีไม่ใช่การจัดงานแต่งงานให้กับผู้ตาย แต่เป็นละครที่จัดขึ้นเพื่อให้คนเป็นได้ดูต่างหาก”

เมื่อคนตายลง พลังวิญญาณจะสูญสลายไปอย่างรวดเร็ว สิ่งที่เรียกว่าการแต่งงานผีล้วนเป็นเรื่องเหลวไหลทั้งสิ้น

[คนทรงที่รับจัดการเรื่องแต่งงานกับผีส่วนใหญ่ล้วนทำเพื่อเงิน พวกเขาพูดจาเหลวไหล แต่งเรื่องว่าถ้าคนตายตอนยังไม่มีคู่ครอง จะทำให้ครอบครัวไม่สงบสุข]

[สิ่งนี้เป็นการเอาเปรียบคนตายที่พูดไม่ได้ หลอกลวงผู้บริสุทธิ์นับไม่ถ้วน และสร้างปัญหาที่ตามมาไม่จบสิ้น]

[ยังมีคนอีกประเภทหนึ่ง เช่น ‘หนึ่งใบไม้’ ที่ไม่ได้ต้องการเงิน แต่ต้องการบางอย่างโดยใช้วิธีการแต่งงานผี เลยใช้แผนการและวิธีที่ชั่วร้าย]

[บ้านเกิดของฉันมีคนกลางที่รับจัดการเรื่องแต่งงานผี เรียกว่า ‘คนจับคู่ให้ผี’ พวกเขาทำกันเป็นขบวนการ คอยสืบหาว่าบ้านไหนมีคนตาย เป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ถ้าเป็นผู้ชายก็จะถามว่าอยากแต่งงานผีไหม ถ้าเป็นผู้หญิงก็จะโน้มน้าวให้ครอบครัวของเธอตกลงแต่งงานผี พวกเขายังสามารถหาเงินจากสินสอดทองหมั้นได้ด้วย]

[จะบอกความลับในวงการให้ฟัง ในฐานะที่ผมทำงานอยู่ที่ฌาปนสถาน มีคนแอบขโมยศพไปใช้ในพิธีแต่งงานผีด้วย รับรองว่านี่เป็นเรื่องจริง]

[??? เมื่อไหร่จะเลิกประเพณีคร่ำคร่านี้ได้นะ มันกลายเป็นธุรกิจมืดไปแล้ว!]

[ขอบคุณที่คุณเปิดเผยความจริงให้ทราบ ฉันจะนำวิดีโอนี้ไปให้คนแก่ ๆ ในหมู่บ้านดู! แล้วพวกนายหน้าจัดงานแต่งงานกับผีเหล่านี้จะได้หมดหนทางทำมาหากิน!]

“วิธีที่จะทำให้ผู้ตายสงบสุขและครอบครัวอยู่กันอย่างสงบก็คือ การทำความดี สะสมความดี” เฝ่ยไป๋ลู่จิบน้ำให้ชุ่มคอ “ส่วนคนที่คิดจะทำให้ผู้ตายกับคนที่มีชีวิตอยู่มีชะตากรรมเกี่ยวพันกัน และมีจุดมุ่งหมายแอบแฝง บุญคุณความดีของพวกเขาจะสูญสิ้น และพวกเขาจะต้องรับผลของกรรมของตนเองในเร็ว ๆ นี้”

เซี่ยสุ่ยหรงรู้สึกซาบซึ้งในคำพูดของเฝ่ยไป๋ลู่ กล่าวขอบคุณและมอบของขวัญให้ จากนั้นก็วางสาย

ประโยคนี้เฝ่ยไป๋ลู่กำลังพูดกับเขา! ใบหน้าของหนึ่งใบไม้บิดเบี้ยว เขาจ้องเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงแรงด้วยความอาฆาตแค้น

เมื่อเขาเห็นปุ่มเชื่อมต่อสายอีกครั้ง เขาก็กดไปอย่างไม่ต้องคิด!

ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ กล้าว่าเขาว่าจะได้รับผลกรรมของตัวเองเรอะ! ได้ เขาจะสอนบทเรียนให้เฝ่ยไป๋ลู่ซะ!

พอเห็นคนที่เพิ่งจะเชื่อมต่อสายเข้ามาใหม่ เฝ่ยไป๋ลู่ก็ยิ้มกว้าง “เชิญผู้เชื่อมต่อสายคนที่สองของวันนี้คุณ ‘หนึ่งใบไม้’”

[หนึ่งใบไม้? ชื่อคุ้น ๆ เหมือนจะเป็นคนใที่ส่งชุดแต่งงานสีแดงให้กับยูทูบเบอร์นั่นเลยนะ]

[บ้าจริง เขายังกล้ามาเชื่อมต่อสายอีกเหรอ ไม่กลัวเจ้าของช่องจะไล่ตีจนตายหรือไง]

หนึ่งใบไม้ยิ้มเหี้ยม ตีเขาจนตายเหรอ?

เขาจะดูว่าใครกันแน่ที่จะถูกตีตาย!

หลังจากกดเชื่อมต่อสาย วิดีโอก็แยกออกเป็นสองจอ

สีหน้าของเฝ่ยไป๋ลู่ยังคงนิ่งเฉย แต่ภาพอีกฝ่ายกลับเป็นจอมืดสนิทเสียอย่างนั้น

เหล่าชาวเน็ตอาศัยอิทธิพลของเฝ่ยไป๋ลู่ ส่งข้อความอย่างบ้าคลั่ง [หนึ่งใบไม้อยู่ไหน แกกลัวแล้วเหรอ? เปิดหน้าให้ดูหน่อยซิ!]

จู่ ๆ บนหน้าจอก็ปรากฏใบหน้าซีดเซียวและโหนกแก้มสูง

คนคนนั้นราวกับจะแนบตัวเข้ามา ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำราวกับมีหนอนแมลงรวมตัวกันอยู่ เขาจ้องกล้องไม่วางตา

“เฝ่ยไป๋ลู่ เธอรอความตายให้ดีเถอะ!”

เฝ่ยไป๋ลู่ยังคงสีหน้าไม่เปลี่ยน แต่ชาวเน็ตกลับตกใจกลัวจนตัวสั่น

[กรี๊ด!!! ผีหลอก!]

[ช่วยด้วย! เรียกคนมาช่วยเร็ว! เขาจะฆ่าไป๋ลู่!]

[ไป๋ลู่ เขาขู่คุณ คุณต้องระวังตัวไว้มาก ๆ แนะนำให้แจ้งความไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัย!]

สีหน้าของเวินสือเหนียนที่อยู่คนละฟากกำแพงเย็นชาลงทันที

‘เฝ่ยไป๋ลู่ไปมีเรื่องอะไรเข้าอีกแล้ว?’

ด้านเฝ่ยชิงรั่วก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง กระทั่งตั้งสติได้ก็แทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่

เธออ่านความคิดเห็นที่แนะนำให้เฝ่ยไป๋ลู่ระวังตัวอย่างสนใจ จากนั้นจึงเปิดบัญชีของหนึ่งใบไม้อย่างใจเย็น แล้วส่งข้อความไปให้เขา

[ที่อยู่ปัจจุบันของเฝ่ยไป๋ลู่ xxx]

[คนที่เธอให้ความสำคัญที่สุดคือพ่อแม่บุญธรรม เธอจะไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลเป็นประจำทุกสัปดาห์ ถ้าคุณไม่เจอเธอที่บ้าน คุณก็ไปหาพ่อแม่บุญธรรมของเธอได้เลย]

[ขอให้คุณโชคดี]

หลังจากส่งข้อความสุดท้ายไป เฝ่ยชิงรั่วก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ

ศัตรูของศัตรูก็คือมิตร

หวังว่าหนึ่งใบไม้คนนี้จะทำให้ดีที่สุด และสามารถทำให้เฝ่ยไป๋ลู่หายไปจากโลกใบนี้ได้

…………………………………………………………………………………………………………………………………….