เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง - บทที่ 66 ซากุระ สุดยอดผู้พิทักษ์ (3)

บทที่ 66 ซากุระ สุดยอดผู้พิทักษ์ (3)

เมื่อนั่งอยู่ในรถ ลู่ลู่หัวใจเต้นแรงขึ้นด้วยความไม่สบายใจ “พี่อิงไม่ได้ไปเที่ยวพักผ่อนเหรอ?”

อิงเจ๋อเพิ่งถ่ายทำละครเสร็จและขอลางานสองเดือน เขาบอกว่าจะไปพักร้อนที่ยูนนาน จึงฝากงานทั้งหมดไว้กับผู้จัดการ

กิจกรรมช่วงนี้จึงถูกระงับไว้ และพวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้บอกแฟน ๆ เกี่ยวกับกำหนดการเดินทางของชายหนุ่ม

แล้วทำไมคนที่ไปพักผ่อนที่ยูนนานถึงได้อยู่ที่อะพาร์ตเมนต์ปินเจียง

“เขา…เขาไม่ได้ไปยูนนานจริง ๆ เขาอยู่ที่เมืองหมิงเฉิง*[1]ตลอด” หลี่หยางกล่าวจริงจัง “อะพาร์ตเมนต์ปินเจียงเป็นบ้านที่พ่อแม่ของอิงเจ๋อทิ้งไว้ก่อนเสียชีวิต ไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ที่นั่นยกเว้นฉัน”

หลี่หยางหันกลับมาแล้วถามว่า “คุณได้ติดต่อกับแฟนคนนั้นบ้างไหม ทำไมเธอถึงพูดว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับอิงเจ๋อล่ะ?”

ลู่ลู่มองโทรศัพท์ของเธอและข้อความที่ส่งมาจากฉู่ชูอย่างซื่อสัตย์ “เธอบอกว่า เธอคุยกับอาจารย์ฮวงจุ้ยผ่านช่องไลฟ์สด และเธอบอกว่าพี่อิงป่วย จึงขอให้เราช่วยพี่อิง”

นี่คงไม่ใช่เรื่องตลกร้ายหรอกนะ

อิงเจ๋อตรวจสุขภาพทุกปีและร่างกายของเขาก็ไม่มีอะไรผิดปกติ ทำไมเขาถึงล้มป่วยกะทันหันและต้องการความช่วยเหลือได้ล่ะ?

ลู่ลู่พบว่าเรื่องราวเริ่มไร้สาระขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแหล่งข้อมูลของอีกฝ่ายมาจากหมอดูออนไลน์

“เอาละ อย่าเพิ่งกลับตอนนี้ เราต้องเดินทางไปเขตปินเจียงกันดูก่อน” เมื่อได้ยินว่าข้อมูลมาจากหมอดูออนไลน์ หลี่หยางก็ผ่อนคลายร่างกายที่ตึงเครียดลง

ผู้จัดการหนุ่มหลงคิดว่าอีกฝ่ายมีข้อมูลบางอย่างจริง ๆ ดังนั้นเขาจึงมั่นใจว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับอิงเจ๋อ

ทว่าอีกฝ่ายกลับหลงเชื่อหมอดูออนไลน์ ทำเอาหลี่หยางกุมขมับด้วยความปวดตุ้บ

แต่อย่างไรก็มาที่นี่แล้ว ไปดูสักหน่อยเพื่อความสบายใจ

ฉู่ชูกัดริมฝีปากโดยไม่รู้ตัวเมื่อเห็นข้อความที่ไม่ได้รับการตอบกลับ

เธอมองไปที่เฝ่ยไป๋ลู่อย่างขอความช่วยเหลือ “อาจารย์ ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนพวกเขาไม่เชื่อฉัน”

[ตลกละ ถ้าจู่ ๆ มีคนมาพูดแบบนี้กับฉัน ฉันก็ไม่เชื่อหรอก ฉันคงกังวลด้วยซ้ำว่าจะเป็นนักต้มตุ๋นน่ะ แล้วอีกฝ่ายก็เป็นถึงทีมงานของดาราดัง เขาคงได้รับข้อความแปลก ๆ มาเยอะ คงไม่ตอบมันเสียทุกครั้งหรอกจริงไหม?]

[ที่สำคัญคือเธอไม่มีหลักฐาน เราเชื่อว่าไป๋ลู่มีความสามารถในการทำนายโชคชะตา ดังนั้นเราจึงเชื่อว่าคำพูดของเธอเป็นความจริง แต่คนอื่นไม่เชื่อ พวกเขาคงจะคิดว่ามันไร้สาระ และอาจมองว่าคุณเป็นแอนตี้แฟนตัวจ้อยที่จ้องจะสาปแช่งคนดัง]

[แค่เชื่อโชคชะตา แล้วส่งคลิปไลฟ์สดให้อีกฝ่ายดูก็พอ]

ฉู่ชูแชร์ช่องไลฟ์กับทางสตูดิโอตามที่ชาวเน็ตบอก พร้อมส่งข้อความไปว่า “พวกคุณไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อ อาจารย์ทำนายแม่นมาก เธอไม่ได้โกหก”

ลู่ลู่คลิกเข้ามาดูการถ่ายทอดสดด้วยความสงสัย และก็ต้องประหลาดใจกับความนิยมที่สูงไม่น้อยของไป๋ลู่

ความนิยมนี้เทียบได้กับความนิยมในไลฟ์สดของนักแสดงระดับแนวหน้าในอุตสาหกรรมบันเทิงด้วยซ้ำ

เมื่ออ่านชื่อของสตรีมเมอร์อีกครั้ง ลู่ลู่ก็ต้องตกตะลึง “ไป๋ลู่…นี่ไม่ใช่สตรีมเมอร์หมอดูที่ได้รับความนิยมอย่างมากเมื่อเร็ว ๆ นี้เหรอ?”

ในฐานะทีมงานในวงการบันเทิงที่ให้ความสำคัญกับคำค้นหาที่มาแรงอยู่เสมอ ชื่อของเฝ่ยไป๋ลู่จึงไม่ใช่ชื่อแปลกสำหรับเธอ

จากสตรีมเมอร์หญิงชื่อดังที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์จากคดีฉ้อโกงการบริจาค กลายมาเป็นสตรีมเมอร์นักทำนายยอดนิยมที่มีผู้ติดตามหลายสิบล้านคน และครั้งหนึ่งเธอเคยกลายเป็นที่อิจฉาของผู้คนนับไม่ถ้วนในอุตสาหกรรมบันเทิงด้วย

สตูดิโอของพวกเขายังวิเคราะห์กระบวนการทำงานทั้งหมดของอีกฝ่าย ตั้งแต่การริเริ่มประกอบอาชีพไปจนถึงการสร้างชื่อเสียงด้วยตัวเอง แต่พวกเขาก็พบว่าวิธีการของเธอเลื่อนลอยเกินไป จนคนธรรมดาไม่สามารถเรียนรู้ได้

ทันใดนั้น เธอมองไปที่หลี่หยางด้วยสีหน้าหวาดหวั่น “พี่หยาง… สิ่งที่แฟนคลับคนนี้พูดอาจเป็นเรื่องจริงนะคะ…”

หัวใจของหลี่หยางพลันดิ่งวูบ

เขารีบเหยียบคันเร่ง

รถพุ่งทะยานไปข้างหน้าทันที

……

โทรศัพท์ของฉู่ชูสั่นหลายครั้ง หญิงสาวพลันตะโกนด้วยความประหลาดใจว่า “มีข่าว พวกเขาเชื่อฉัน และถามฉันว่าฉันรู้อะไรอีก”

[เจ๋งเลย ไป๋ลู่ยังรักษาหน้าไว้ได้ ถ้าอะไรเกิดขึ้นในอนาคต ฉันจะเปลี่ยนชื่อตัวเองเลย]

ในเมื่อพูดสิ่งที่ต้องพูดหมดแล้ว ฉู่ชูก็มองเฝ่ยไป๋ลู่อย่างอ้อนวอน “อาจารย์ คุณรู้อะไรอีกไหม เช่น เราจะช่วยเขาได้ยัง เขาต้องการยาอะไร หรือตอนนี้อาการของเขาเป็นยังไงบ้าง”

“คุณจะรู้ว่าจะช่วยเขาได้ยังไงเมื่อถึงที่เกิดเหตุ อาการของเขาค่อนข้างแย่ แต่ไม่จำเป็นต้องใช้ยา” เฝ่ยไป๋กล่าวรวบรัด

ฉู่ชู หลี่หยาง และลู่ลู่หวั่นใจกับคำพูดของเธอ

การขับรถที่ต้องใช้เวลาครึ่งชั่วโมงถูกบีบอัดให้เหลือเพียงสิบนาทีกว่า ๆ

เมื่อมาถึงข้างล่างอะพาร์ตเมนต์ ลู่ลู่ก็ส่งข้อความถึงฉู่ชูเพื่อขอให้เธอติดต่อขอความช่วยเหลือจากเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยความกังวล [เรามาถึงชั้นล่างของอะพาร์ตเมนต์แล้ว แต่ไม่มีใครตอบหลังกดกริ่งประตู และเขาก็ไม่รับโทรศัพท์ด้วย ตำรวจคงต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะมาถึง เราจะทำยังไงดี?]

ฉู่ชูบอกข้อความนี้แก่เฝ่ยไป๋ลู่ซึ่งมีสีหน้าเคร่งขรึม พลังชีวิตของอิงเจ๋อลดลงอย่างต่อเนื่อง หากรอให้ตำรวจพังประตูแล้วเข้าไป อาจจะไม่สามารถช่วยเขาได้ทันเวลา

ได้แต่ลองเสี่ยงเท่านั้น เฝ่ยไป๋ลู่พลันกล่าวขึ้น “หาทางปีนขึ้นไปชั้นสอง ทุบกระจกระเบียง แล้วปีนเข้าไป หาสถานที่ซึ่งมีน้ำ คนอยู่ที่นั่น เร็วเข้า!”

ลู่ลู่พูดทันที “ฉันจะไปหานิติบุคคล”

หากมัวแต่อธิบายคงสายเกินไป ผู้จัดการหลี่หยางผุดยืนขึ้นและพูดว่า “ฉันจะไปเอง”

เขาเคยเป็นทหารปลดประจำการ การปีนขึ้นไปชั้นสองย่อมไม่ใช่เรื่องยาก

[กังวลจัง หวังว่าคนจะสบายดี ถ้าดาราคนนั้นรอดจริง ๆ ฉันกินมังสวิรัติเป็นเวลาหนึ่งเดือน!]

[ไม่ใช่เราหรอกที่เดาว่าคนดังคนนี้คือใคร กระทั่งชาวเน็ตในเวยปั๋ว*[2]เองก็ยังถกเถียงกันอยู่เลย ถึงขั้นไล่สืบค้นทั้งดาราชายหญิงตั้งแต่อันดับหนึ่งยันอันดับที่สิบแปด เรียกว่าแทบทั้งวงการบันเทิงแล้ว แต่ก็ยังไม่มีข่าวที่แน่ชัด แฟนคลับจากทุกแฟนด้อม*[3] ต่างก็เกรงว่าคนคนนี้จะเป็นดาราที่พวกเขาชื่นชอบ จึงขอให้แต่ละสตูดิโอตอบปฏิเสธข่าวลือดังกล่าว จนถึงกับมีคนดังหลายคนออกมาปฏิเสธด้วยตนเองเลยด้วย]

[สิ่งนี้แสดงว่าสตรีมเมอร์ของเราได้รับความนิยมมากจนการเชื่อมต่อครั้งหนึ่งทำให้เกิดความปั่นป่วนไม่น้อย แต่ตอนนี้มีข่าวลือต่าง ๆ นานาแพร่กระจาย จนผู้คนรับรู้กันทั่ว ถึงตอนนี้ฉันจะยืนอยู่ในทุ่งแตง แต่ก็เป็นแตงปลอม*[4]อยู่ดี

หัวใจของฉู่ชูพลันแล่นมาจุกอก

เธอจ้องโทรศัพท์ด้วยความอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในที่เกิดเหตุ แต่ก็กลัวจะได้รับข่าวร้ายเช่นกัน

แต่เฝ่ยไป๋ลู่เห็นว่ากลิ่นอายความตายใบหน้าของผู้ชายในภาพเลือนหายไปอย่างเงียบ ๆ

หญิงสาวจึงเอ่ยกับฉู่ชูพร้อมรอยยิ้ม “ยินดีด้วย เขารอดแล้ว”

ในเวลาเดียวกันนี้ หลี่หยางรีบอุ้มอิงเจ๋อซึ่งตัวเปียกโชกออกมาจากห้องน้ำด้วยสีหน้าซีดเผือด

“ฮือ ขอบคุณค่ะอาจารย์” ฉู่ชูร้องไห้ด้วยความดีใจ ดวงตาผลวอลนัตเปียกชื้นด้วยน้ำตาใส

[ฉันไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมบางคนถึงติดตามดารา ถ้าไม่มีอินเทอร์เน็ตละก็ ดารากับแฟนคลับคงเป็นได้เพียงคนแปลกหน้า และไร้ความรู้สึกผูกพันต่อกัน ให้ตายเถอะ มันทำให้ฉันเสียน้ำตา!]

[ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ในสายตาดาราซึ่งมีเงินเดือนตกวันละ 2.08 ล้านหยวน แฟนคลับก็ไม่ต้องถึงกับหั่นกระเทียมตัวเอง*[5]หรือเปล่า เราต้องทำถึงขนาดนั้นเลยหรือ ช่างน่าขยาดเหลือเกิน ถ้ามีเงินกับเวลาขนาดนั้นละก็ เอาไปดูแลพ่อแม่ดีกว่ามั้ง อ๊ะ หรือบางทีพ่อแม่อาจไม่ได้ดีเท่ากับคนดังก็ได้]

ฉู่ชูอ่านคอมเมนต์นี้ด้วยสายตาว่างเปล่า “ฉันกำพร้า เพราะพวกท่านเสียไปเร็ว และก็ไม่มีสมาชิกครอบครัวคนอื่นด้วย หลังจากที่ปู่ของฉันเสียชีวิต ฉันก็โดดเดี่ยวมาตลอด”

“และเขาก็ไม่ใช่คนแปลกหน้า ฉันเป็นโรคออทิสติก ใช้ชีวิตซังกะตายอยู่ทุกวัน แล้วเขาก็ค้นเจอเวยปั๋วของฉัน และส่งข้อความส่วนตัวมาให้กำลังใจฉัน บอกว่า ‘ถ้าไม่รู้ว่าต้องทำอะไร ก็แวะมาให้กำลังใจเขาทุกวันสิ’ ดังนั้นเขาคือเพื่อนคนเดียวที่ฉันมี”

ดวงตาของเธอแดงก่ำและเสียงของเธอก็อู้อี้

[บางทีไม่ต้องพูดมากก็ได้ ทุกคนรู้ว่าคุณไม่ได้เป็นใบ้!]

[‘หอยทากจอมขโมยซีน’ ไม่ใช่ว่าคนอย่างคุณมีชีวิตที่ไม่น่าพอใจถึงได้พูดเรื่องน่าเกลียดแบบนี้หรอกเหรอ คุณเป็นใครถึงมาชี้นิ้วสั่งชีวิตคนอื่น]

[ซากุระ สุดยอดผู้พิทักษ์ ฉันอยากจะบอกคุณว่าฉันก็มีประสบการณ์คล้ายกับคุณ พ่อแม่ของฉันเองก็ไม่อยู่ที่นี่แล้ว กระทั่งบรรดาญาติก็เป็นเพียงบุคคลในความทรงจำ แต่ฉันก็ยังมีชีวิตที่วิเศษได้ ฉันเปิดบริษัท และสยบญาติทุกคนไว้ใต้เท้า แต่ไม่ว่ายังไง พ่อแม่และญาติพี่น้องล้วนต้องการเห็นเรามีชีวิตที่ดี ถ้าไม่รังเกียจฉันสามารถเป็นเพื่อนทางอินเทอร์เน็ตของคุณได้นะ]

[พ่อแม่ และปู่ไม่ได้ทิ้งคุณไป ลองเงยหน้ามองท้องฟ้าสิ พวกท่านคงกำลังเฝ้าดูคุณอยู่ที่ไหนสักแห่ง]

คอมเมนต์เหน็บแนมต่างถูกคอนเมนต์อื่น ๆ สกัดไว้ เมื่ออ่านข้อความให้กำลังใจบนหน้าจอ ฉู่ชูก็รู้สึกทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย “ขอบคุณ ขอบคุณทุกคน”

ขณะอ่านข้อความมากมายไหลผ่านไป เฝ่ยไป๋ลู่ก็ประสานนิ้วเข้าด้วยกัน ในมุมที่ผู้รับชมมองไม่เห็น แววตาของหญิงสาวเย็นชาขึ้น

ทว่าผู้รับชมไลฟ์ที่มีนามแฝงว่า ‘หอยทากจอมโขมยซีน’ กลับรู้สึกว่าอุณหภูมิรอบกายลดฮวบ

ผู้ชายคนนั้นอ่านคอมเมนต์ที่โจมตีตนบนหน้าจอด้วยความกระสับกระส่าย และคอมเมนต์ดูถูกเหยียดหยามต่อ

[ใครจะรู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า แค่อยากขายความดราม่าเท่านั้นแหละ]

“โอ๊ะ!” เจ้าหนุ่มหอยทากกำลังกดส่งข้อความ ทว่ามือกลับจับโทรศัพท์ไม่มั่นคง จนตกลงพื้นเสียงดัง

เขาก้มมองโทรศัพท์ที่นอนนิ่งอยู่บนพื้น “ดวงซวยชะมัด”

แต่เมื่อกลับเข้าระบบอีกครั้ง บัญชีของเขาก็ถูกพี่ชายอันดับหนึ่งปิดกั้นการเข้าถึงคลิปไลฟ์สดของไป๋ลู่เสียแล้ว

[1] เมืองหมิงเฉิง ตั้งอยู่เมืองโฝซาน มณฑลกวางตุ้ง เป็นเมืองแห่งอารยธรรมและวัฒนธรรมเก่าแก่เกาหมิง

[2] เวยปั๋ว คือ แพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียของจีน

[3] แฟนด้อม คือ กลุ่มเฉพาะแฟนคลับของดารา นักร้อง

[4] แตงปลอม หมายถึง ข่าวหลอก ข่าวปลอม

[5] หั่นกระเทียม คือ ทรมานตัวเอง หรือกังวลแทน