เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง - บทที่ 69 ตำรวจกำลังมา (3)

บทที่ 69 ตำรวจกำลังมา (3)

เสียงเฝ่ยไป๋ลู่เงียบไปไม่ทันไร ตรงประตูพลันมีเสียงคนใช้กุญแจไขที่ล็อกประตู

เฝิงเกาไฉตัวเกร็ง เขาหยิบมีดมาไว้ที่หน้าอกและมองไปทางประตูอย่างระแวดระวัง

“เกาไฉ คุณอยู่ข้างในใช่ไหม? ฉันคือเจ้าของบ้านนะ ชั้นล่างบอกมาว่าห้องน้ำคุณน้ำรั่ว ให้ฉันเข้าไปดูหน่อย”

เสียงที่คุ้นเคยของเจ้าของบ้านทำให้เฝิงเกาไฉผ่อนคลายลงทันที

เขาเกาหัวแรง ๆ ด้วยความฉุนเฉียวเล็กน้อย… แม่มเอ๊ย! เกือบจะเชื่อเฝ่ยไป๋ลู่แล้วเชียวว่าตำรวจมาจริง ๆ

เขารู้จักเพื่อนบ้านทุกคนในระแวกรอบ ๆ ดี ไม่เคยมีใครกล้ามายุ่งเรื่องของบ้านเขา และไม่มีใครกล้าแจ้งตำรวจ เฝิงเกาไฉปลอบใจตัวเองแล้วตะเบ็งสุดเสียงตอบกลับเจ้าของบ้านว่า “ห้องน้ำไม่ได้เสีย ไม่ใช่ปัญหาของบ้านฉัน! รีบกลับไปเลย อย่ามารบกวนฉัน”

“เอาเถอะ อาจจะเป็นปัญหาของบ้านอื่นก็ได้” เจ้าของบ้านหวาดกลัวเฝิงเกาไฉอยู่นิด ๆ จึงไม่อยากจะยุ่งอะไรด้วยอยู่แล้ว

เฝิงเกาไฉเงี่ยหูฟัง หลังจากได้ยินเสียงฝีเท้าเดินห่างออกไป เขาก็ถอนหายใจโล่งอกโดยไม่รู้ตัว

ดูเหมือนว่าเขาจะคิดมากเกินไป

“โล่งใจเร็วไปหน่อยนะ” มุมปากของเฝ่ยไป๋ลู่ยกขึ้นเล็กน้อย

นิ้วมือของเธอขยับเบา ๆ

ก่อนที่เฝิงเกาไฉจะเข้าใจความหมายคำพูดนี้ ทันใดนั้นก็พบว่าเขาควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้ เฝิงเกาไฉลุกขึ้นยืนและเดินไปที่ประตูอย่างไม่เต็มใจ

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” เขากรีดร้องด้วยความกลัว สีหน้าสยดสยอง รู้สึกเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นกำลังควบคุมเขาอยู่!

“ไม่!” เพื่อต้านทานพลังที่มองไม่เห็น เฝิงเกาไฉเอื้อมจับโต๊ะที่อยู่ข้าง ๆ ไว้แน่นด้วยท่าทางที่บิดเบี้ยวอย่างมาก

แต่ก็ไม่ช่วยอะไร เขาได้แต่มองนิ้วมือของตัวเองยกขึ้นทีละนิ้วอย่างตื่นตะลึง

เจอผีหลอกแล้ว!

เขาเจอผีหลอกจริง ๆ!

เฝิงเกาไฉตกใจถึงขีดสุด

ติ๋ง ๆ

เสียงน้ำตกกระทบพื้นดังติ๋ง ๆ ให้ได้ยิน

เพื่อนชาวเน็ตในห้องถ่ายทอดสดต่างตกใจกลัวกับการกระทำประสาทหลอนของเขา

[หยุดเสแสร้งได้แล้ว ฉันรู้นะว่านายต้องการแกล้งทำว่าตัวเองเป็นบ้าเพื่อจะได้หนีบทลงโทษตามกฎหมาย ใช่ไหม? รีบตอบมาเร็ว ๆ ไม่ต้องมาหลอกให้ฉันกลัว ฉันยิ่งขี้กลัวอยู่ด้วย]

[แม่ถามฉันว่าทำไมต้องหมกมุ่นกับการดูไลฟ์สด คำตอบคือ เพราะฉันคิดว่าทั้งหมดนี่เฝ่ยไป่ลู่เป็นคนทำ]

[ฉันได้ยินเสียงน้ำ เขากลัวจนฉี่แตกหรือเปล่า? กางเกงของเขาดูเหมือนจะเปียก ๆ นะ…]

[พูดตามตรงนะ ตอนนี้ฉันก็กลัวจนฉี่แทบแตกเหมือนกัน ยังดีที่กลั้นเอาไว้ได้]

ตำรวจที่ยืนเฝ้าอยู่ด้านนอกประตูกำลังหารือกันว่าจะใช้อะไรพังประตู แต่แล้วจู่ ๆ ประตูก็เปิดออก

ผู้ต้องสงสัยที่เหี้ยมโหดเดินออกมาด้วยตัวเอง บนหน้าเขามีสีหน้าหวาดกลัวและตื่นตระหนกปรากฏอยู่

ทันทีที่เห็นตำรวจ พลังที่ควบคุมเขาก็หายไปในชั่วพริบตา

เฝิงเกาไฉหัวยุ่งเหยิง ปฏิกิริยาแรกของเขาไม่ใช่การวิ่งหนี เวลานี้ดวงตาเขาเป็นประกาย “มีผี! พวกคุณได้โปรดจับผมเถอะ ถ้ามีตำรวจอยู่ด้วย ผีไม่กล้าทำอะไรผม…”

ตำรวจมองหน้ากัน แกล้งบ้างั้นเหรอ?

เอาเถอะ ไม่สนใจแล้ว จับก่อนแล้วค่อยว่ากัน!

กุญแจมือสีเงินถูกพาดไว้บนข้อมือของเฝิงเกาไฉ ก่อนเสียง ‘คลิก’ จะดังขึ้น

ทันใดท่าทางเฝ่ยไป๋ลู่เปลี่ยนไป และสมองของเฝิงเกาไฉก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที

เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น และมองไปที่ตำรวจผู้มีท่าทีเคร่งขรึม ต้นขาก็พลันอ่อนแรง

จบแล้ว

“ถ้าไม่ได้ทำอะไรผิด ก็ไม่ต้องกลัวผีมาเคาะประตู!” ชายคนหนึ่งพุ่งออกมาตบเฝิงเกาไฉหลายครั้ง “คนอย่างแกทำไมถึงไม่ตายไปซะ?”

“แกเป็นใคร? กล้าดียังไงมาตบฉัน!” เฝิงเกาไฉจ้องมองชายคนนั้นอย่างดุเดือด

แม่งเอ๊ย นี่มันเสือลำบากก็ถูกสุนัขรังแกชัด ๆ*[1]

ก่อนหน้านี้มีแต่เขาที่เป็นฝ่ายตบตีคนอื่น เขาเคยโดนคนอื่นตบอย่างน่าคับแค้นใจแบบนี้เมื่อไหร่กัน?

อย่าให้เขาออกไปได้นะ!

“ฉันเป็นแฟนของเฝิงเชี่ยน!” ดวงตาถานลี่ปินแดงก่ำ เขาอยากจะหั่นผู้ชายตรงหน้าให้เป็นชิ้น ๆ จนแทบทนไม่ไหว “แกใช้เถ้ากระดูกของพ่อแม่เฝิงเชี่ยนบีบบังคับให้เธอกลับมา วันแรกที่กลับมาก็ทุบตีเธอเหมือนไม่ใช่คน แล้วยังเอาเธอไปทิ้งไว้ที่โรงพยาบาลอย่างไม่สนใจไยดี ถ้าเธอไม่แอบยืมโทรศัพท์นางพยาบาลโทรหาฉัน ฉันก็คงไม่รู้!”

“แกวางยาพิษน้องสาวได้ยังไง?! แกยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า? ฉันกับเฝิงเชี่ยนจะไม่ปล่อยแกไปแน่ แล้วไอ้ครอบครัวที่แกต้องการแลกเปลี่ยนให้น้องสาวแกไปเป็นเมียนั่นด้วย ฉันจะติดต่อสมาคมสตรีให้จัดการเรื่องนี้! พวกแกไม่มีทางหนีไปได้! พวกแกจะต้องได้รับโทษตามกฎหมาย!”

ชาวเน็ตที่ดูการถ่ายทอดสดจนจบต่างรู้สึกว่าผลลัพธ์น่าพอใจไม่น้อย

[ไป๋ลู่ คุณคือเทพเจ้าของฉัน!]

[ถูกแล้ว! ปล่อยพวกเขาไปไม่ได้! แลกเปลี่ยนน้องสาวไปเป็นเมียนั่นอีก เห็นผู้หญิงเป็นอะไรไปแล้ว? ทรัพย์สินหรือไง? เดรัจฉานชัด ๆ! อ้อ ไม่ถูก สัตว์ยังไม่ทำแบบนี้เลย!]

[ฉันเป็นทนาย ถ้าคุณดูไลฟ์อยู่ สามารถติดต่อฉันหลังไมค์ได้ ฉันจะช่วยน้องสาวดำเนินคดีแบบไม่คิดเงินเลย]

[น้องสาวน่าสงสารจัง ถึงแม้เธอจะไม่ได้ถูกทารุณกรรมจากสามี แต่อาการบาดเจ็บของเธอก็เกิดขึ้นจริง สถานการณ์ในครอบครัวเธอเป็นแบบนี้ และดูแล้วแฟนของเธอก็ไม่ได้มีฐานะที่ดีนัก ฉันคิดว่าโต้วโซ่วสามารถอายัดบัญชีของเฝิงเกาไฉ แล้วใช้เงินบริจาคมาช่วยน้องสาว เพื่อลดภาระทางการเงินของพวกเขาได้]

[ ฉันเองก็คิดว่าโต้วโซ่วควรรีบออกมาจัดการเรื่องของมนุษย์หน่อยเถอะ!]

เดิมทีชาวเน็ตไม่ได้หวังอะไรมากกับการที่เพิ่มเพื่อนกับเจ้าหน้าที่ไป คิดไม่ถึงว่าเจ้าหน้าที่จะมาจัดการจริง ๆ

เมื่อบัญชีเจ้าหน้าที่ได้รับความคิดเห็นแบบลูกโป่งที่ลอยมาแล้ว ทีมงานเบื้องหลังก็ดำเนินการตามกระบวนการ

ชาวเน็ตชื่นชมเจ้าหน้าที่โต้วโซ่วว่า ในที่สุดคุณก็มาทำเรื่องที่ถูกหลักมนุษยธรรมเสียที ไม่ใช่หมาอีกต่อไปแล้ว

หลี่เซียวที่กำลังดูการถ่ายทอดสดโดยมีชื่อตำแหน่งอย่างเปิดเผยพลันมุมปากกระตุก “…”

ช่างมัน ผู้ใช้ต้องมาก่อน

อย่าโต้เถียงกับพวกเขาเลย

หลี่เซียวส่งคนในสำนักงานดูแลระบบไปติดตามเรื่องนี้ บังคับให้มีการจัดการรวบรวมเงินบริจาคอย่างเหมาะสม เพื่อให้แน่ใจว่าเงินบริจาคจะตกเป็นของน้องสาว

เฝ่ยไป๋ลู่ดูเวลา การถ่ายทอดสดกินเวลานานกว่าสองชั่วโมง นานกว่าการถ่ายทอดเมื่อวานลิบลับ

ชาวเน็ตเห็นสีหน้าไร้อารมณ์ของเธอ ก็รีบส่งข้อความ

[อย่าเพิ่งสิ พวกเรายังดูไม่พอเลย อย่าปิดไลฟ์น้า]

[ครั้งก่อนคุณสัญญากับพวกเราว่าจะไลฟ์เยอะขึ้นอีกหน่อย นี่เพิ่งจะเชื่อมต่อสองครั้งเอง เชื่อมต่ออีกครั้งเถอะนะ]

[คุณไลฟ์สดทั้งสั้นและเร็วทุกครั้งเลย ไม่เคยพอเลย แง ๆๆ!!!]

[ความเห็นข้างบนพูดอะไรน่ะ? ห้องไลฟ์ห้ามคุย 18+ นะ]

[ไม่ต้องมาเสแสร้ง ถ้าคุณเก็ตทันที คุณก็ไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องมาจากไหนหรอก]

เฝ่ยไป๋ลู่ถึงกับเงียบกริบ “…”

ก็ได้ งั้นเธอจะถ่ายทอดสดอีกสักพัก เพื่อไม่ให้แฟน ๆ พูดไร้สาระไปมากกว่านี้แล้วกัน

อีกด้านหนึ่ง ข้อความแชตมากกว่าเก้าสิบเก้าข้อความในกรุ๊ปแชตของกลุ่ม ‘สาวกกวาดพื้นนอกประตูสำนักเต๋า’

[ศิษย์พี่ใหญ่หัวเหมียวสอง : ดูเหมือนว่าเธอจะเก่งกว่าเดิม]

[อันฮุยแสนงดงาม : พี่หัวเหมียวสอง ทำไมถึงพูดแบบนี้?]

[ศิษย์พี่ใหญ่หัวเหมียวสอง : การไลฟ์สดช่วงสองสามตอนแรก ไป๋ลู่ได้แสดงทักษะโหงวเฮ้งของเธอ รวมถึงความสามารถในการดึงชาวเน็ตเข้าสู่ภาพเหตุการณ์ผ่านทางคำพูด แต่ตอนนี้เธอสามารถควบคุมคนจากระยะไกลได้ และไลฟ์สดก็เปลี่ยนเป็นนานขึ้นด้วย]

[ศิษย์พี่ใหญ่หัวเหมียวสอง : ตลอดเวลาที่ไลฟ์ มือของเธอไม่ได้โผล่ออกมาเลย อาจจะกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่ก็ได้ แต่การที่เธอทำโดยใช้เวลานานขนาดนี้แบบไม่หยุด แสดงว่าเธอแข็งแกร่งขึ้น ฉันอยากจะศึกษาและแลกเปลี่ยนความรู้กับเธอจริง ๆ ช่างน่าเสียดายที่ฉันต้องอยู่ในป่าลึกอีกหนึ่งเดือน]

[กานว่าง : เห็นด้วย]

[ส้มฤดูใบไม้ร่วง : ยากมากเลยนะเนี่ยที่จะเห็นพี่กานว่างพูด พี่กานว่าง สมาพันธ์ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าสาขาเมืองเจียงของพวกพี่ตรวจสอบจนรู้หรือยังว่าเธอเป็นลูกศิษย์ของใคร?]

[กานว่าง : ตรวจไม่เจอ]

ตอนนี้กานว่างมีสีหน้าซับซ้อนมาก

โดยปกติสมาพันธ์จะบันทึกข้อมูลของปรมาจารย์ลัทธิเต๋าลึกลับที่ปรากฏตัวในเมืองเจียงไว้

ทว่าเขาตรวจสอบประวัติชีวิตทั้งหมดของไป๋ลู่แล้ว แต่กลับไม่รู้ว่าใครสอนวิชาไสยเวทให้เธอ

ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบการสกัดโชคลาภที่ถนนเก่า ผู้อาวุโสที่ทรงพลังในตอนนั้นหรือกระทั่งเฝ่ยไป๋ลู่ที่เติบโตอย่างรวดเร็วและลึกลับ ทั้งสามเรื่องทำให้กานว่างรู้สึกว่ามีบางอย่างกำลังพลุ่งพล่านอยู่ในมุมมืดของเมืองเจียง

กานว่างเงยหน้าขึ้น มองเฝ่ยไป๋ลู่ในจอ ก่อนจะแสดงความคิดเห็นในช่องไลฟ์สด

[งานแข่งขันปรมาจารย์ลัทธิเต๋าครึ่งเดือนหน้า คุณจะมาร่วมด้วยหรือเปล่า?]

[ถึงตอนนั้น จะได้รู้ความลับที่อยู่เบื้องหลังคุณแล้วใช่ไหม?]

[1] เสือลำบากก็ถูกสุนัขรังแก มาจากสำนวน เสือร่วงสู่พื้นราบ หมายถึง ผู้ที่มีตำแหน่งสูงเมื่อตกที่นั่งลำบากก็มีแต่คนคอยซ้ำเติม