เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง - บทที่ 87 ใครให้ของสิ่งนี้กับคุณ?

บทที่ 87 ใครให้ของสิ่งนี้กับคุณ?

ซูหวนเช็ดน้ำตาไม่หยุด เธอไม่กล้ามองเฝ่ยไป๋ลู่ตรง ๆ ด้วยกลัวว่าจะเห็นความผิดหวังในดวงตาของเฝ่ยไป๋ลู่

เธอเองก็อยากหลุดพ้นจากการควบคุมของหานจิ่ง แต่ลูกสาวอยู่ในมือของหานจิ่ง เธอจึงจำต้องเชื่อฟัง ไม่อย่างนั้น…

“โง่เขลา! เอาแต่เชื่อฟัง มีแต่จะทำให้อีกฝ่ายไร้ยางอายมากขึ้นเท่านั้น!”

ราวกับเฝ่ยไป๋ลู่อ่านใจคนได้ เธอมองซูหวน ใบหน้าเย็นชาและลดเสียงลง “หมอนั่นเทเครื่องดื่มพิษขวดนั้นลงท้องลูกสาวคุณ และนี่คือสิ่งที่คุณได้รับจากการเชื่อฟัง!”

คำพูดของเฝ่ยไป๋ลู่ราวกับเป็นสัญญาณเตือนภัย ซูหวนตกใจมาก เธอค่อย ๆ ปล่อยมือที่ดึงเฝ่ยไป๋ลู่ออก

ใช่แล้ว!

เธอเชื่อฟัง หานจิ่งก็ทำร้ายลูกสาวของเธอ ไม่เชื่อฟังก็ลงมือกับลูกสาวของเธอเช่นกัน! เธอจะเชื่อคำพูดของอีกฝ่ายได้อย่างไร?

ถ้าคำพูดของชายคนนั้นเชื่อได้ เธอคงไม่ตกต่ำถึงขั้นนี้!

นักข่าวหลินมองเฝ่ยไป๋ลู่แล้วมองซูหวน เขาไม่อาจซ่อนความคลั่งไคล้เรื่องซุบซิบนินทาในดวงตาได้ เขาหันกล้องไปทางซูหวน “ไม่ทราบว่าคุณคือ…?”

ซูหวนน้ำตาคลอเบ้าและมองกล้อง สีหน้าตื่นตระหนกถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว “ฉันคือแม่ของเหม่ยลี่! ทุกคนอย่าให้หานจิ่งหลอกเลยค่ะ ทุกอย่างที่เขาพูดบนอินเทอร์เน็ตไม่ใช่เรื่องจริง!” เธอไม่สามารถปล่อยให้เขาหลอกลวงคนอื่นมากกว่านี้อีกแล้ว

ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าหลังจากซูหวนพูดจบ เด็กหญิงตัวน้อยในอ้อมแขนของหานจิ่งได้หลับตาลง และน้ำตาไหลออกมาจากหางตา

‘ยัยนี่มาเพื่อเปิดโปงและทำลายความดีของเราอย่างที่คิดไว้จริง ๆ’ หานจิ่งมองซูหวนด้วยสีหน้าน่ากลัวและมืดมน “เธอคิดจะทำอะไรกันแน่?”

“ฉันคิดจะทำอะไรงั้นเหรอ?” ซูหวนยิ้มเศร้า ๆ มองหานจิ่ง “ฉันอยากจะถามคุณ ทำไมถึงให้เหม่ยลี่กินยาพิษ?”

“ว่าไงนะ? เหม่ยลี่ถูกวางยา ไม่ใช่เพราะดื่มเครื่องดื่มพิษโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เป็นเพราะพ่อเด็กให้ดื่มมันลงไปงั้นเหรอ?” นักข่าวหลินตกใจมาก ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดก็สับสนเช่นกัน

[เสือถึงร้ายก็ไม่กินลูกตัวเอง ทำไมหานจิ่งถึงป้อนยาพิษให้ลูกสาวตัวเองกิน?]

หานจิ่งโต้แย้งเสียงดัง “เธอบิดเบือนความจริง! ปีนั้นเธอทิ้งเหม่ยลี่ไว้กับฉันแล้วก็หนีไปเลย ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีเธอเลย แต่เธอกลับมาหาฉันถึงที่นี่เพื่อใส่ร้ายฉัน เธอคิดจะแย่งเหม่ยลี่ไปใช่ไหม?”

คำพูดของหานจิ่งได้ยืนยันตัวตนของซูหวนแล้ว

“คุณนั่นแหละที่แย่งเหม่ยลี่ไปจากฉัน!” ซูหวนเกลียดชังจากหัวใจ ตาของเธอแดงก่ำด้วยเส้นเลือดสีแดง “ฉันตั้งท้องอยู่ คุณก็ทุบตีฉันจนคลอดก่อนกำหนด ฉันกลัวว่าจะถูกคุณตีตาย จึงหย่ากับคุณ คุณขู่ให้ฉันส่งเงินให้คุณสองแสนหยวน ฉันเลี้ยงดูลูกจนอายุสามขวบ ก็ถูกคุณแย่งไป!”

“ทั้งหมดนี่คือหลักฐานว่าคุณทุบตีฉัน!” เธอพับแขนเสื้อ ยกขากางเกงขึ้น แล้วยังเลิกเสื้อขึ้นครึ่งหนึ่ง ให้ทุกคนเห็นรอยแผลเป็นบนตัวเธอ

[ความเห็นก่อนหน้าของสาวน้อยที่ซาบซึ้งใจจนออกมาพูดว่าอยากแต่งงานกับพ่อของเหม่ยลี่น่ะ! คนอื่นพยายามหนีแทบตาย คุณกลับอยากกระโดดเข้ากองไฟ ดูไอ้สารเลวนี่สิ ยังกล้าแต่งงานด้วยอีกไหม?]

[พ่อเหม่ยลี่ทำร้ายเธอ ไม่แน่อาจเป็นเพราะว่าเธอแอบมีชู้ อยู่ไฟไม่ถึงเดือนก็รีบร้อนหย่า คนสองคนหย่ากัน แม่ของเหม่ยลี่จะไม่มีปัญหาอะไรเลยเหรอ? พ่อของเหม่ยลี่รักลูกมากขนาดนั้น ไม่มีทางให้เธอกินยาพิษแน่นอน ต้องเป็นแม่เด็กที่บิดเบือนความจริง! ฉันเชื่อพ่อของเหม่ยลี่]

[ช่างเถอะ คำพูดดี ๆ ยากที่จะโน้มน้าวคนดื้อรั้น ความเมตตาไม่อาจช่วยคนที่คิดทำลายตนเอง คุณมีความสุขก็ดีแล้ว]

[อ๊าก ๆๆ ฉันจะบ้าตาย มีคนงี่เง่าที่ไม่ฟังคำแนะนำแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย!]

[คุณคิดว่าแม่สาวคนนั้นโง่ แต่ว่าเธอฉลาดนะ พ่อของเหม่ยลี่ได้เงินบริจาคมากพอที่จะเลี้ยงดูครอบครัวใหญ่ได้ บางทีแม่สาวคนนั้นอาจจะวิ่งเข้าหาเงินก็ได้]

[ฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้! ฉันเสียใจที่บริจาคเงิน ขอเงินคืนได้ไหม? ต่อจากนี้ไม่กล้าบริจาคเงินสุ่มสี่สุ่มห้าอีกแล้ว ใครจะรู้ว่าเป็นพวกหลอกลวงหรือเปล่า…]

นักข่าวหลินอ่านความคิดเห็นนี้แล้วก็อ้าปากอยากจะสานต่อความไว้วางใจทางสังคมอันน้อยนิดนี้ต่อไป แต่กลับไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดี

ทันทีที่ข่าวฉ้อโกงเงินบริจาคปรากฏ ย่อมส่งผลให้ความไว้วางใจของผู้คนในสังคมล่มสลาย

ถึงเขาจะเป็นนักข่าวของเว็บไซต์อันดับสาม สัมภาษณ์ใครก็ตามที่มีกระแส และเขียนบทความซุบซิบที่อยากรู้อยากเห็นจำนวนมากเพื่อยอดผู้เข้าชม แต่ในฐานะของคนทำงานสื่อมวลชน เขาย่อมแขวนอุดมคติข่าวไว้ในหัวใจเสมอ

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันกล้องตรงไปที่หานจิ่ง และเอ่ยถามว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? คุณช่วยอธิบายให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหม?”

หานจิ่งกอดหานเหมยลี่แน่น เขามองกล้องด้วยความโกรธ แล้วโบกมือไปปัดโทรศัพท์ของนักข่าว “ปิดเลย! ไม่อนุญาตให้ไลฟ์! ลูกสาวของผมยังไม่บรรลุนิติภาวะ คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ถ่ายภาพเธอ คุณกำลังละเมิดความเป็นส่วนตัวของพวกเรา!”

นักข่าวหลินถือโทรศัพท์หลบอย่างทุลักทุเล หมัดของหานจิ่งจึงเฉียดผ่านแก้มเขาไป

กล้องบันทึกใบหน้าดุร้ายของหานจิ่งเอาไว้ ทำให้ชาวเน็ตต่างอดไม่ได้ที่จะเดือดดาลกับใบหน้าก่อนและหลังของเขา

[ก่อนที่เรื่องนี้จะถูกไป๋ลู่เปิดเผย คุณเอาแต่แสดงให้พวกเราเห็นถึงสภาพที่น่าสังเวชของเหม่ยลี่น้อย พอเรื่องแดงขึ้นก็มาพูดว่าพวกเราละเมิดความเป็นส่วนตัวงั้นเหรอ?]

[พฤติกรรมปิดปากเงียบ เขารู้สึกผิดแล้ว! นักข่าวระวังตัวด้วย ฉันคิดว่าคนคนนี้มีแนวโน้มใช้ความรุนแรง หลบข้างหลังไป๋ลู่จะปลอดภัยที่สุด ให้ไป๋ลู่ปกป้องคุณ]

แฟนคลับไป๋ลู่ [???]

นักข่าวหลิน “?”

รูปร่างของเฝ่ยไป๋ลู่เล็กและบอบบางกว่าเขา ใครปกป้องใคร เข้าใจผิดไปแล้วหรือเปล่า?

นักข่าวหลินขยับตัวยืนขวางด้านหน้าเฝ่ยไป๋ลู่ เขาหันไปแล้วพูดอย่างเด็ดเดี่ยวและชอบธรรม “ผมจะปกป้องคุณเอง!”

“เอ่อ…ขอบคุณ” เฝ่ยไป๋ลู่กลืนคำว่า ‘คุณกำลังบังสายตาของฉัน’ ลงไป เธอหันไปด้านข้าง ตอนที่มองไปทางหานจิ่งอีกครั้ง ก็เห็นเขาใช้มือข้างเดียวจับหานเหมยลี่ไว้ อีกมือล้วงเข้ากระเป๋า

ทันใดนั้นแสงเย็นเยือกก็ปรากฏขึ้น

“แย่แล้ว!” เจ้าหน้าที่โจวคาดเดาได้ถูกต้อง หานจิ่งพกมีดติดตัวมาด้วยจริง ๆ และเป้าหมายของเขาคือซูหวน!

เฝ่ยไป๋ลู่ตกใจ แล้วกระโจนเข้าใส่ทันทีเพื่อยับยั้งเขาไม่ให้ทำร้ายคน

“อ๊า!!!”

ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องออกมาจากปากหานจิ่ง

เฝ่ยไป๋ลู่แย่งมีดพกในมือเขามาได้ แล้วขมวดคิ้วมองหานจิ่งที่กำลังกลิ้งอยู่บนพื้น

หานเหมยลี่ซึ่งอยู่ในอ้อมแขนของหานจิ่งหลุดจากมือและร่วงลงพื้น ซูหวนกรีดร้องแล้วรีบวิ่งไปกอดลูกไว้ในอ้อมแขนทันที

เจ้าหน้าที่โจวที่รออยู่ข้างนอกได้ยินเสียง ก็รีบนำตำรวจบุกเข้ามาทันที “เกิดอะไรขึ้น?”

“ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น…” นักข่าวหลินสับสนไปหมดแล้ว เวลาแค่พริบตาเดียว สถานการณ์ก็เปลี่ยนเป็นแบบนี้แล้ว?

หานจิ่งถูกเฝ่ยไป๋ลู่ที่เขาต้องการ ‘ปกป้อง’ ปราบลงในการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียวงั้นเหรอ?

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz

และทำไมตำรวจถึงมากันเยอะขนาดนี้?

“ฉันไม่ได้ทำอะไร ฉันไม่ได้ทำร้ายเขา” เฝ่ยไป๋ลู่ส่งมีดให้เจ้าหน้าที่โจว เธอย่อตัวลง จ้องมองเด็กหญิงตัวน้อยซึ่งอยู่ในอ้อมกอดของซูหวนด้วยดวงตาลึกล้ำ “เลิกแกล้งหลับได้แล้ว เธอใช้คาถาทำร้ายคนได้ยังไง?”

ก่อนที่เธอจะสัมผัสตัวหานจิ่ง เฝ่ยไป๋ลู่เห็นวิญญาณชั่วร้ายเข้าไปพันร่างหานจิ่งไว้อย่างชัดเจน ทำให้เขาเจ็บปวดจนอยากตายให้รู้แล้วรู้รอด

และแหล่งที่มาของวิญญาณชั่วร้าย คือเด็กหญิงตัวน้อยที่หลับตาอยู่ในอ้อมแขนเขา

ซูหวนกอดหานเหมยลี่แน่นโดยไม่รู้ตัว

ถึงเฝ่ยไป๋ลู่จะช่วยเหลือเธอก่อนหน้านี้ แต่ท่าทางของเฝ่ยไป๋ลู่ในเวลานี้ทำให้เธอไม่สบายใจ

เธอมองเฝ่ยไป๋ลู่อย่างระแวดระวัง “คุณคิดจะทำอะไร?”

เมื่อสบตากับสายตาป้องกันตัวของซูหวน เฝ่ยไป๋ลู่หัวเราะเบา ๆ และพูดว่า “ลูกสาวของคุณใช้คาถาชั่วร้ายทำร้ายคน เธอมีเลือดออกทางทวารทั้งเจ็ด*[1] และจะตายภายในครึ่งวัน”

ซูหวนราวกับตกลงไปในห้องน้ำแข็ง เธอมองไปยังลูกสาว แล้วม่านตาก็หดลงทันที

ใบหน้าขาวใสของหานเหมยลี่เต็มไปด้วยเส้นเลือดสีน้ำเงินอย่างน่าสยองขวัญ เบ้าตา จมูก หู และปากของเธอมีเลือดออก ร่างกายอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง

เฝ่ยไป๋ลู่ยกปลายนิ้วขึ้นแล้วดึงเครื่องประดับบนคอของหานเหมยลี่ออก มันคือรูปปั้นเทพเจ้าขนาดเล็ก

บนฐานดอกบัว สมบัติที่งามสง่ามีวิญญาณชั่วร้ายอยู่

มันเหมือนกับรูปปั้นของอาจารย์หนิงทุกประการ!

[1] ทวารทั้งเจ็ด คือ หูสองข้าง ตาสองดวง จมูกสองรู และปากหนึ่งปาก