เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 2983 วางใจ / ตอนที่ 2984 ไม่เป็นไร
ตอนที่ 2983 วางใจ
ชายชราที่นั่งอยู่ในรถลากเห็นภาพนั้นก็ตกตะลึงตาค้าง นึกไม่ถึงว่าจะซัดคนชุดดำคนนั้นจนปลิวออกไปด้วยหมัดเพียงอย่างเดียว ขณะกำลังคิดเอยู่นั้น ก็เห็นพวกเขาก้าวออกไปข้างหน้ า แบ่งกำลังคุ้มกันคนละจุด ทำให้คนชุดดำพวกนั้นไม่อาจฝ่าวงล้อมป้องกันของพวกเขาเข้ามาได้
ชายวัยกลางคนมองอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานก็วางใจ แม้จะยังจัดการคนชุดดำพวกนั้นไม่ได้ แต่เขาดูออกว่าทหารรับจ้างกลุ่มนี้แข็งแกร่งมาก แทบจะสามารถต่อกรแบบหนึ่งต่อสิบ หรือกระทั่งห หนึ่งต่อร้อยเลยทีเดียว คนชุดดำพวกนั้นแม้โจมตีรุนแรง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับพวกเขากลับไม่สามารถทำอะไรได้เลย
กระแสพลังอันรุนแรงไหลเวียนอยู่ในอากาศโดยรอบ ไอสังหารกระจายปกคลุมไปทั่ว ผู้เฒ่าหยางที่นั่งอยู่ในรถเห็นตู้ฝานพ่อหนุ่มที่ท่าทางเหมือนหนอนหนังสือตวัดพัดออกไป กระแสพลังอันด ดุดันก็พุ่งออกไปทันที ดูแล้วไม่ได้ด้อยไปกว่ากระบี่ยาวอันแหลมคมเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย
นาทีนี้เขาเพิ่งรู้ ที่แท้พัดที่ดูไม่ได้มีอะไรสะดุดตานั่นก็เป็นอาวุธต่อสู้ชิ้นหนึ่งนี่เอง
เมื่อคนชุดดำพวกนั้นล้มลง กลิ่นคาวเลือดกระจายไปในอากาศ เสียงกรีดร้องมากมายดังลั่นไปทั่วทั้งเขา ชายชราที่อยู่ในรถลากฟังแล้วก็หนังหัวชาหนึบ
ทหารรับจ้างท่าทางไม่น่าเชื่อถือกลุ่มนี้กลับร้ายกาจได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ? เสียแรงที่เขากังวลมาตลอดทาง จากที่เห็น พวกเขาไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรอีกแล้ว
เพียงแต่พวกเขาร้ายกาจขนาดนี้ เหตุใดจึงวิ่งมาเป็นทหารรับจ้างได้เล่า? หรือจะเป็นอย่างที่พวกเขาบอกจริงๆ เพียงเพราะนายท่านของพวกเขาสั่งให้เขาออกมาฝึกฝนข้างนอก?
ครั้นเห็นคนฝั่งตนเองล้มตายลงทีละคน หัวหน้ากลุ่มคนชุดดำก็กัดฟันตวาดถามเสียงดัง “พวกเจ้าเป็นใคร! เหตุใดต้องยุ่งไม่เข้าเรื่อง!”
“ยังต้องถามอีกหรือ? ไม่เห็นเหรียญตราทหารรับจ้างของพวกข้าหรือไร พวกข้าเป็นทหารรับจ้างอย่างไรเล่า!” ฮุยหลางฉีกยิ้ม ชี้ไปที่ตราบนแขนของตนเอง
หัวหน้ากลุ่มคนชุดดำหรี่ดวงตาที่ชั่วร้ายลง ก่อนพูดขึ้นว่า “ข้าให้ราคามากกว่าสิบเท่า พวกเจ้าสังหารคนพวกนั้นให้ข้า! จากนั้นก็เอาแหวนมิติของชายวัยกลางคนคนนั้นมามอบให้ข้า เป็นอย่างไรเล่า?”
ชายวัยกลางคนที่อยู่ในรถลากได้ยินดังนั้นก็หันไปมองพวกหลัวอวี่ เขาไม่กังวลแต่อย่างใด ดูจากพฤติกรรมของคนพวกนี้ น่าจะไม่ทำเรื่องอย่างนั้นแน่นอน
แต่ชายชราที่อยู่ข้างๆ ได้ยินดังนั้นแล้วกลับรู้สึกตึงเครียดไปทั้งตัว เงินสิบเท่า? นะ…นี่มันเป็นสิ่งยั่วยุอย่างใหญ่หลวงเลยนะ พวกเขาจะหันมาฆ่าเขากับนายท่านใหญ่เพราะทนแรง ยั่วยุนี้ไม่ไหวหรือไม่?
“ไม่เป็นอย่างไร” ตู้ฝานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย โบกพัดในมือเบาๆ ก่อนเอ่ยว่า “นี่เป็นภารกิจแรกของพวกข้าเชียวนะ จะทำพังได้อย่างไร นั่นไม่เท่ากับเป็นการทำลายความน่าเชื่อถือ อของตนเองหรือ เหล่าสหาย พวกเจ้าว่าใช่หรือไม่”
“ฮ่าๆๆ! แน่นอนสิ พวกข้าตั้งใจจะสร้างชื่อเสียงของพวกข้าให้เลื่องลือ จะทำพังเพียงเพราะเหตุผลแค่นี้ได้อย่างไร!” หลัวอวี่โถมตัวไปข้างหน้า แย่งกระบี่ในมือคนชุดดำคนหนึ่งมา ก่อน จะฟาดใส่คนชุดดำคนนั้น
“อ๊าก!”
เสียงกรีดร้องดังลั่น บนพื้นมีศพนอนกองเพิ่มอีกหนึ่งศพ รวมถึงเลือดสีแดงสดที่กระจายเต็มพื้น เห็นดังนั้น หัวหน้ากลุ่มคนชุดดำก็กัดฟันกรอด ก่อนจะโบกมือส่งสัญญาณ “ถอนกำลัง!”
บัดซบ! พวกเขาไปหาทหารรับจ้างคุ้มกันฝีมือวิปริตพวกนั้นมาจากไหนกัน? หากยังสู้ต่อไป เขาคงต้องสูญเสียแม้กระทั่งคนที่เหลืออยู่ไปแน่ๆ!
เห็นกลุ่มคนชุดดำถอนกำลังออกไป ชายชราที่อยู่ในรถลากถอนหายใจออกมา จ้องพวกเขาด้วยแววตาตื่นตระหนก “นึกไม่ถึงว่าพวกเจ้าจะเก่งกาจขนาดนี้ ดูท่าการเดินทางครั้งนี้พวกข้าคงไม่ต้องก กังวลอะไรอีกแล้ว”
พวกหลัวอวี่หันไปมองหน้ากันยิ้มๆ
………………………………….
ตอนที่ 2984 ไม่เป็นไร
ชายวัยกลางคนเห็นดังนั้นก็เดินลงมาจากรถลาก ก่อนจะประสานมือคารวะพวกเขาอย่างจริงใจ “ทุกท่าน โปรดรับการคารวะจากผู้แซ่หยางด้วย”
“ผู้เฒ่าหยางไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้” ตู้ฝานยื่นมือไปประคอง ไม่ยอมรับการคารวะจากเขา เพียงกล่าวว่า “นี่เป็นหน้าที่ของพวกข้า พวกข้ารับภารกิจนี้มา ย่อมต้องคุ้มกันพวกท่านไปส่งใ ให้ถึงที่หมายอย่างปลอดภัย ไม่อาจปล่อยให้เกิดเรื่องขึ้นกับพวกท่านได้อยู่แล้ว”
หลัวอวี่มองศพบนพื้นแวบหนึ่ง ก่อนยิ้มพลางเอ่ยว่า “มาๆ เก็บกวาดสินสงครามกันเถอะ”
ก่อนออกมานายท่านสั่งไว้แล้ว ต่อไปศัตรูที่พวกเขาสังหาร สินสงครามล้วนกลายเป็นของพวกเขาเอง ซึ่งก็หมายความว่า สมบัติที่อยู่ในแหวนมิติหรือถุงฟ้าดินบนตัวพวกคนที่ตายไปแล้ว ไม่ จำเป็นต้องส่งมอบให้เบื้องบน
ถึงแม้แต่ก่อนพวกเขาจะได้รับทรัพย์สินมาไม่น้อย แต่วิธีการแบ่งส่วนตามความเหนื่อยยากเช่นนี้ ยิ่งทำให้พวกเขาตั้งตารอคอย
ชายวัยกลางคนกับชายชรา รวมถึงองครักษ์สองคนที่คุ้มกันรถลากเห็นพวกเขาเก็บของที่ได้ใส่ถุงฟ้าดินของตนเองก็อดตะลึงไปไม่ได้ เพราะพวกเขาไม่ได้แบ่งส่วนให้กับกู่โม่และฟั่นหลินท ที่ขับรถลาก
ชายชราเห็นก็อดถามขึ้นด้วยความแปลกใจไม่ได้ “สิ่งของเหล่านี้ที่พวกเจ้าได้รับ คือส่วนแบ่งหลังจบงานหรือ”
“ไม่ใช่ นี่คือส่วนแบ่งตามความเหนื่อยยากของแต่ละคน” หลัวอวี่ยิ้มบอก ก่อนหันไปมองกู่โม่กับฟั่นหลิน “ที่จริงข้าคิดว่าวิธีการแบ่งนี้ของนายท่านไม่เลวเลยล่ะ”
“ไม่เลวจริงๆ อีกเดี๋ยวเปลี่ยนเจ้ามาขับรถลากบ้าง” กู่โม่เอ่ยเสริม
“ได้เลย!” หลัวอวี่ยิ้มๆ หลังจากจัดการศพบนพื้น เขาก็จูงม้ามาที่ข้างรถลาก “เอ้า ให้เจ้า! ข้าขับรถลากแทนเอง”
ด้วยประการฉะนี้ หลังจากที่ทุกคนจัดระเบียบคณะเดินทางเสร็จ ก็ออกเดินทางต่อ การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้ผู้เฒ่าหยางกับชายชราวางใจได้แล้ว พวกเขาคิดในใจว่าหลังจากประกาศภารกิจคุ้มกันระดั บสองในครั้งนี้ออกไป ถือเป็นโชคดีของพวกเขาที่ได้ทหารรับจ้างหกคนนี้มา
ในอีกด้านหนึ่ง ที่หอประมูล เฟิ่งจิ่วยกมือข้างหนึ่งเท้าคางมองการประมูลบนเวที ตอนนี้ประมูลสินค้าออกไปได้สองชิ้นแล้ว แต่นางยังไม่เจออะไรที่น่าสนใจเลย
ขณะกำลังคิด จู่ๆ ก็รู้สึกว่ามีคนจงใจลูบขาอ่อนนางทำราวกับไม่ได้ตั้งใจ นางเอียงหน้าไปมองแวบหนึ่ง ก่อนเห็นว่าเป็นชายอายุสามสิบห้าสามสิบหกปีคนหนึ่งกำลังมองมา เขาเผยยิ้มขอ อโทษ “ขออภัย ข้าไม่ระวังถูกตัวแม่นางเข้าแล้ว”
กลีบปากของเฟิ่งจิ่วหยักยกขึ้นเป็นเส้นโค้ง นัยน์ตาสุกใสจับจ้องไปที่เขา ก่อนจะตอบอย่างไม่ยี่หระว่า “ไม่เป็นไร”
รอยยิ้มบนใบหน้าชายคนนั้นยิ่งกว้างขึ้น เขาถามว่า “ไม่ทราบแม่นางชื่ออะไรหรือ เป็นคนในเมืองสี่ทิศนี้ใช่หรือไม่”
เฟิ่งจิ่วเบนสายตาออกไป ไม่มองเขาอีก เพียงแต่เมื่อได้ยินเสียงของเขาดังมาข้างหู นัยน์ตาสุกใสมีประกายมืดหม่นพาดผ่าน นางเอื้อมมืออกไปที่โต๊ะตัวเล็กซึ่งวางถ้วยน้ำชาไว้ ขณะที่ แขนเสื้อพลิ้วผ่าน ลมหอมสายหนึ่งพัดโชย ชายคนนั้นได้กลิ่นหอมก็อดสูดดมฟอดใหญ่ไม่ได้
เสียงการประมูลบนเวทียังดังอย่างต่อเนื่อง เฟิ่งจิ่วเห็นของประมูลชิ้นต่อไปถูกนำขึ้นเวที เมื่อผ้าสีแดงถูกเปิดออก หลายคนที่อยู่ข้างล่างต่างพุดคุยถกเถียงกันเสียงดัง ชายผู้ด ดำเนินการประมูลกำลังแนะนำสินค้าชิ้นนั้นให้ทุกคนอยู่บนเวที
ในเวลานี้เอง ชายที่นั่งอยู่ด้านข้างนางก็ยกมือขึ้นนวดขมับเล็กน้อย เขาสะบัดหน้า รู้สึกวิงเวียนศีรษะ
เฟิ่งจิ่วยกมือปิดปาก ท่ามกลางแสงสว่างอันมืดมน กลีบปากบางกำลังขยับ เสียงอันนุ่มนวลและเย้ายวนลอยเข้าไปในหูของชายคนนั้น…
YOU MAY ALSO LIKE
