เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3031 เส้นยาแดงผ่าแปด / ตอนที่ 3032 เสือร้ายสองตัว
ตอนที่ 3031 เส้นยาแดงผ่าแปด
“ทำอย่างไรดี? พวกเราใกล้จะต้านทานไม่ไหวแล้ว” หญิงสาวหนึ่งในนั้นดวงตาแดงก่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“พวกเจ้าไม่ต้องสนใจพวกข้า รีบหนีเอาชีวิตรอดไปเถอะ!” เหล่าชายหนุ่มที่อยู่ข้างหลังเกลี้ยกล่อมให้พวกนางหนีไป
“ไม่ได้! พวกข้าทิ้งพวกเจ้าไว้ไม่ได้!” หญิงสาวอีกคนเอ่ย นางกัดฟัน “อย่างมากก็แค่สู้กับสัตว์ร้ายพวกนี้จนตัวตายเท่านั้น!”
เหล่าชายหนุ่มที่อยู่ข้างหลังได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกบอกไม่ถูก แต่ก็จนใจเช่นกัน อยู่ที่นี่ โดยเฉพาะในสถานการณ์อย่างตรงหน้านี้ พวกเขาหนีเอาชีวิตรอดและต่อสู้มาจนถึงตรงนี้ อาวุธลับที่สามารถใช้ได้ก็ใช้ไปหมดแล้ว แม้แต่อาวุธรักษาชีวิตก็ไม่มีแล้ว ตอนนี้ทำได้เพียงฝากความหวังสุดท้ายไว้กับสัญญาณขอความช่วยเหลือของสำนัก
เพียงแต่ ในหน้าผากลางป่าลึกเช่นนี้ คนของสำนักพวกเขาจะมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร? เกรงว่าครั้งนี้พวกเขาคงไม่รอดแน่แล้ว
“ทั้งที่สามารถหนีเอารอดชีวิตได้ แต่กลับอยู่ต่อแม้รู้ว่าต้องตาย บอกได้เพียงว่าช่างโง่เขลานัก!” ชายสีหน้าเย็นชาหนึ่งในนั้นจ้องพวกนาง “หากไม่ใช่เพราะพวกเจ้าสองคน พวกข้ามีหรือต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้? ยังไม่รีบไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าอีก!”
หญิงสาวสองคนนั้นได้ยินก็กัดเม้มฝีปาก น้ำตาไหลเอ่อ แต่กลับยังคงไม่คิดจะหนีไป แม้พวกนางจะบาดเจ็บ แต่หากหนีเอาชีวิตรอด โดยทิ้งพวกเขาเอาไว้ก็น่าจะหนีรอดไปได้ แต่หากพวกนางหนีไป เหล่าศิษย์พี่ก็มีแต่ต้องตายสถานเดียว
หากพวกนางหนีไป ไม่มีคนต้านทานสัตว์ร้ายพวกนั้น พวกมันจะต้องกระโจนเข้ามาฉีกร่างพวกศิษย์และกลืนลงท้องไปแน่ๆ พวกเขาล้วนเป็นความภาคภูมิใจของสำนัก จะปล่อยให้พบกับความตายที่ไม่เหลือแม้แต่ซากศพได้อย่างไรกัน
“ไม่ได้ยินที่ข้าพูดหรือ? ไสหัวไป! พวกข้าไม่ต้องการให้พวกเจ้ามาปกป้อง!” ชายสีหน้าเย็นชาคนเดิมตวาดลั่น น้ำเสียงดุดัน สายตาเย็นชา คำพูดพวกนั้นทิ่มแทงใจหญิงสาวทั้งสอง ทำให้พวกนางปวดใจจนน้ำตาไหลเอ่อ
แต่พวกนางรู้ เขาแค่คิดจะบีบให้พวกนางไป เพื่อให้พวกนางมีชีวิตรอด
คนอื่นๆ พอได้ยินคำพูดของชายสีหน้าเย็นชา ก็ได้แต่เงียบไม่พูดอะไร พวกเขาเห็นว่าต่อให้จะด่าว่าอย่างไร หญิงสองคนนั้นก็ไม่ยอมจากไป จึงได้แต่ถอนหายใจ “ช่างเถอะ ในเมื่อไม่ไป อย่างนั้นก็อย่าต่อว่าอีกเลย ต่อว่าไปพวกนางก็เสียใจเปล่าๆ”
“กรร!”
“เอื๊อก!”
สัตว์ร้ายพวกนั้นเข้าใกล้มาทีละก้าวๆ ปากก็ส่งเสียงคำราม พวกมันแยกเขี้ยวที่เต็มไปด้วยน้ำลาย ราวกับมองเห็นอาหารเลิศรส ย่างกรายเข้ามาพร้อมกับเสียงคำรามในลำคอ
หญิงสาวหนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้นว่า “ข้าจะใช้กลิ่นอายพลังวิญญาณสร้างเกราะป้องกัน หวังว่าจะป้องกันได้อีกสักหน่อย” ขณะเอ่ย นางรวบรวมกลิ่นอายพลังวิญญาณที่เหลืออยู่ไม่มาก ก่อนจะสร้างเกราะป้องกันล้อมรอบพวกเขา
กระแสพลังที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าไหลเวียนรอบๆ ก่อนก่อตัวกลายเป็นเกราะป้องกันที่ไม่ได้มีขนาดใหญ่มากนัก ห่อหุ้มพวกเขาเอาไว้ตรงกลาง หญิงสาวสองคนนั้นไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย ยังคงยืนถือกระบี่คุ้มกันอยู่ข้างหน้า เหล่าสัตว์ร้ายเมื่อเห็นพวกนางสร้างเกราะคุ้มกัน ก็พากันส่งเสียงคำราม ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะกระโจนพุ่งเข้ามา
“โครม!”
แรงกระแทกมหาศาลพุ่งชนเข้ากับเกราะป้องกัน เพียงครั้งเดียวก็ทำให้เกราะป้องกันนั้นอ่อนลงหลายส่วน ครั้นเห็นอย่างนั้น หญิงสาวทั้งสองคนพลันกลั้นหายใจ กลัวว่าเกราะป้องกันนี้จะถูกพุ่งชนและทลายลง หากเป็นอย่างนั้นจริง เกรงว่าพวกเขาคงรอความช่วยเหลือต่อไปไม่ไหวแล้ว
“โครม!”
เสียงกระแทกดังขึ้นอีกครั้ง สัตว์ร้ายตัวอื่นๆ ก็เข้ามารุมพุ่งชนเกราะป้องกันด้วย ในตอนที่เกราะป้องกันใกล้จะทลายลงนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ขึ้นในโสตประสาทของพวกเขา
………………………………….
ตอนที่ 3032 เสือร้ายสองตัว
“จิ๊ๆ! อสูรศักดิ์สิทธิ์ห้าตัวกับสัตว์เทวะอีกสองตัว พวกเจ้าก็ช่างไปแหย่ถูกตัวจริงๆ เลยนะ!”
เฟิ่งจิ่วเดินออกมาจากป่าด้านหนึ่ง สายตากวาดมองกลุ่มคนที่อยู่ในเกราะป้องกันแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองสัตว์ร้ายพวกนั้น อสูรศักดิ์สิทธิ์ห้าตัวนั้นยังไม่เข้าตานางเท่าใดนัก แต่สัตว์เทวะสองตัวนั้นซึ่งเป็นเสือร้ายขนสีขาวหิมะลวดลายสีลำ กลับทำให้ดวงตาของนางเป็นประกายขึ้นมา
แหม บุรุษของนางเคยบอกว่าอยากได้สัตว์ร้ายสองตัวมาเฝ้าหน้าประตูบ้านนี่นา! สองตัวนี้ดูไม่เลวเลยทีเดียว
“กรร!”
สัตว์ร้ายตัวหนึ่งแยกเขี้ยวอันแหลมคมกระโจนเข้าใส่เฟิ่งจิ่ว เฟิ่งจิ่วเพียงมองด้วยสายเรียบเฉย ก่อนจะยกมือซัดสัตว์ร้ายตัวนั้นตัวปลิวออกไป
“โฮก!”
สัตว์ร้ายตัวนั้นกระเด็นลอยออกไปกลางอากาศ เขี้ยวแหลมๆ สองซี่ก็หลุดจากปากด้วย เสียงคำรามเปลี่ยนเป็นเสียงครวญคราง มันส่งเสียงครางและมองเฟิ่งจิ่วอย่างหวาดกลัว ไม่กล้าเข้าใกล้อีก
คนที่อยู่ในเกราะป้องกันเมื่อเห็นเหตุการณ์ต่างก็ตะลึงค้างไปทันที เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น? พวกเขาเห็นแค่คนคนนั้นยกมือขึ้น สัตว์ร้ายตัวนั้นก็กระเด็นออกไปแล้ว นะ…นี่หรือว่าถูกเขาซัดปลิวออกไปอย่างนั้นหรือ?
หลังจากตกตะลึงอยู่ได้ไม่นาน พวกเขาก็ตาเป็นประกายขึ้นมา บางทีอีกฝ่ายอาจจะมาช่วยพวกตนก็ได้! ในตอนนั้นเอง พวกเขาตะโกนเรียกหนุ่มชุดเขียวทันที “อาวุโส อาวุโสช่วยพวกเราด้วย!”
อาวุโส?
เฟิ่งจิ่วชะงักเล็กน้อย ก้มหน้ามองสภาพตนเอง กลายเป็นอาวุโสเสียแล้ว? แต่วรยุทธ์ของนางแข็งแกร่งกว่าพวกเขา จะเรียกว่าอาวุโสก็คงไม่แปลก
“พวกเจ้ามีกันหลายตัวขนาดนี้ กลับรุมโจมตีพวกเขาแค่ไม่กี่คน ไม่อายบ้างหรือ” เฟิ่งจิ่งยักคิ้ว เหลือบมองสัตว์เทวะสองตัวนั้น ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าผิวของสัตว์เทวะสองตัวนี้งดงามยิ่งนัก ขาวสลับดำ องอาจผึ่งผาย เอากลับไปเฝ้าประตูต้องไม่เลวแน่ๆ
“กรร!”
หนึ่งในนั้นส่งเสียงคำราม เพียงแต่ตอนแรกเสียงคำรามยังฟังดูกึกก้องน่าเกรงขาม ทว่าพอเฟิ่งจิ่วชำเลืองมองไป เสียงนั้นกลับเบาลง กระทั่งเจ้าของเสียงนั้นยังก้มหัวตามลงไปด้วย
“ไม่ต้องเสียงดัง ไม่ต้องคำราม ข้าไม่ได้ใจดีนัก หากทำข้าโกรธจะต้องรับผิดชอบ”
นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแช่มช้า ก้าวไปข้างหน้า มองสัตว์ร้ายพวกนั้นที่ถอยหลังและจ้องนางอย่างระแวดระวัง “ไม่ต้องคิดจะหนี ข้ายังไม่ได้อนุญาตให้พวกเจ้าไปไหน”
“พวกเจ้าสองตัว ข้าต้องการเสือเฝ้าประตูสองตัว พวกเจ้าตามข้ากลับไปก็แล้วกัน!” นางยิ้มตาหยีขณะเอ่ยกับเสือสองตัวนั้น แต่รอยยิ้มและน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อยนั่น กลับทำให้เสือร้ายระดับสัตว์เทวะสองตัวนั้นสั่นสะท้านไปทั้งตัว
พวกมันรู้สึกได้โดยสัญชาตญาณว่ามนุษย์คนนี้อันตรายมาก
เสือร้ายหนึ่งในนั้นย่อขาหน้าทั้งสองข้างลง มันหมอบต่ำและส่งเสียงคำราม นัยน์ตากระหายเลือดจับจ้องเฟิ่งจิ่ว ชั่วพริบตาต่อมา มันออกแรงดีดขาหลัง แยกกรงเล็บกระโจนใส่นางทันที
“กรี๊ด! อาวุโสระวัง!”
หญิงสาวสองคนที่อยู่ในเกราะป้องกันกรีดร้อง กลัวว่าโอกาสรอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียวจะกลายเป็นฟองอากาศ แต่ทว่า ความกังวลของพวกนางกลับกลายเป็นความตกตะลึงในตอนสุดท้าย
เสือร้ายที่กระโจนเข้าไปถูกชายชุดเขียวเตะจนกระเด็นออกไป ขณะที่ร่างของมันร่วงกระแทกพื้น ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นมา เฟิ่งจิ่วในชุดสีเขียวก็พุ่งตัวเข้าไปทั้งต่อยทั้งเตะ เสียงหมัดและลูกเตะดังผสมกับเสียงครวญครางดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำเอาคนที่เหลืออกสั่นขวัญหาย
“โฮก…”
สัตว์ร้ายตัวนั้นหันไปขอความช่วยเหลือจากอีกตัว พอสัตว์ร้ายอีกตัวเห็นดังนั้นก็รีบกระโจนเข้าไป ทว่ายังไม่ทันพุ่งเข้าไปถึงตัว ร่างของมันก็ร่วงตกลงมาจากกลางอากาศเสียก่อน
………………………………….
YOU MAY ALSO LIKE
