เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3116 อสูรกลืนเมฆาตัวเมีย / ตอนที่ 3117 เสน่ห์
ตอนที่ 3116 อสูรกลืนเมฆาตัวเมีย
“มาทางนี้! ไปกับข้า!” เฟิ่งจิ่วตะโกนบอก ก่อนพาพวกเขาออกจากที่นี่ ศิษย์แซ่เฉินที่บาดเจ็บบริเวณท้องถูกศิษย์น้องสองคนของเขาประคองตามมาติดๆ
ทว่าหลังจากที่พวกเขาเหินออกมาไกลหลายจั้งแล้ว ทันใดนั้น เสียงคำรามก็ดังมาจากข้างหลัง เสียงนั้นน่าพรั่นพรึงดุจเสียงของมัจจุราช โดยเฉพาะศิษย์แซ่เฉินสองคนที่ประคองศิษย์พี่ของพวกเขาอยู่ มีเหงื่อผุดซึมไปทั่วหน้าผาก
ความเร็วของพวกเขาลดลงเพราะต้องคอยประคองคนไปด้วย ส่งผลให้ทิ้งระยะห่างจากคนข้างหน้าประมาณหกจั้ง ครั้นเห็นอสูรกลืนเมฆาตัวหนึ่งไล่ตามมาพร้อมเสียงคำราม พวกเขาก็กรีดร้อง สัญชาตญาณในการเอาชีวิตรอดกระตุ้นให้พวกเขาวิ่งเร็วขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“เร็ว วิ่งเร็ว! นั่นมันอสูรกลืนเมฆา!”
เฟิ่งจิ่วที่นำทางอยู่ข้างหน้าได้ยินเสียงที่ดังมาจากข้างหลังก็พลันเลิกคิ้ว อสูรกลืนเมฆาหรือ? เรื่องจริงหรือนี่? เจ้ากลืนเมฆาของนางไร้คู่อยู่พอดี! หากมีอสูรสายพันธุ์เดียวกันปรากฏตัวขึ้นมา นางก็ควรหาคู่ให้มันเสีย
นึกถึงตรงนี้ นางชะลอฝีเท้าและหันไปพูดกับมู่หลิงว่า “เจ้าพาพวกเขาไปข้างหน้าต่อนะ” เอ่ยจบ นางก็พุ่งตัวไปข้างหลัง
มู่หลิงกำลังอ้าปาก แต่นางกลับทิ้งห่างออกไปไกลแล้ว เขาสงสัยว่านางคิดจะทำอะไร แต่เพราะสัตว์เทวะที่ไล่ตามมายากจะรับมือ เขาจึงทำได้แค่พาลูกศิษย์ที่เหลือวิ่งต่อไป
เฟิ่งจิ่วย้อนกลับมาด้านหลังสุด นางค่อยๆ ชะลอฝีเท้าและมองไปข้างหลังนั่น ก่อนจะยกยิ้มอย่างดีใจ อสูรกลืนเมฆาจริงด้วย หนำซ้ำยังเป็นตัวเมียที่มีพลังสูงถึงระดับเจ็ดอีกต่างหาก
เฟิ่งจิ่วกระหยิ่มยิ้มย่องขณะเตรียมลงมือ ในเวลาเดียวกันก็ใช้จิตสื่อสารกับเจ้ากลืนเมฆาที่อยู่ในห้วงมิติว่า ‘ข้างนอกนี้มีอสรูกลืนเมฆาอีกตัว เป็นสัตว์เทวะระดับเจ็ด ที่สำคัญเป็นตัวเมียด้วย เจ้าจะออกมาดูหน่อยหรือไม่? อยากกำราบมันด้วยตัวเองรึไม่?’ โชคดีที่เขตต้องห้ามทลายลงแล้ว ใม่เช่นนั้นสัตว์พันธสัญญาคู่ชีวิตของนางคงออกจากห้วงมิติไม่ได้
เจ้ากลืนเมฆาที่นอนหมอบอย่างเกียจคร้านอยู่ในห้วงมิติ พลิกตัวอย่างเอื่อยเฉื่อยเล็กน้อย “นายท่าน ข้าไม่สนใจหรอก”
“ออกมาดูหน่อย บางทีเจ้าเห็นแล้วอาจจะสนใจก็เป็นได้” เฟิ่งจิ่วเกลี้ยกล่อม นางสะบัดแขนเสื้อ พาเจ้ากลืนเมฆาออกมาจากห้วงมิติ
ประกายแสงวาบผ่าน เจ้ากลืนเมฆาปรากฏตัวข้างกายนาง สัตว์เทวะตัวเมียที่กำลังวิ่งทะยานมาทางนี้เห็นเข้าพลันชะงักงัน มันเห็นสัตว์เทวะตัวผู้รูปร่างองอาจผึ่งผายหันมามองอย่างช้าๆ สายตาของอีกฝ่ายราวกับผู้ที่อยู่สูงกว่าที่กำลังจ้องมองลงมา ก่อนที่สัตว์เทวะตัวผู้ตัวนั้นจะกระโจนเข้ามาพุ่งชนมันที่กำลังวิ่งทะยาน ส่งผลให้มันกระเด็นออกไปหลายจั้ง
“โฮก!”
“โครม!”
เสียงคำรามอันทรงพลังดังกึกก้อง อากาศโดยรอบสะท้านสะเทือน ตามมาด้วยเสียงเท้าสัมผัสพื้นดังกัมปนาท สัตว์เทวะตัวเมียถูกพุ่งชนร่างกระแทกพื้น ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง
เฟิ่งจิ่วส่ายหน้า “เหตุใดไม่รู้จักถนอมบุปผาบ้างเลยเล่า? อย่างไรมันก็เป็นเพศเมีย”
เจ้ากลืนเมฆามองเจ้านายของตนเองอย่างหมดคำจะพูด ไม่รู้ว่านายท่านคิดอะไรอยู่กันแน่
หลังจากที่สัตว์เทวะตัวเมียลุกขึ้นมา มันจ้องเจ้ากลืนเมฆาผู้มีท่าทางน่าเกรงขามอย่างไม่วางตา ดวงตากระหายเลือดค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสงสัย
“เจ้ามาจากที่ใด?” มันถาม อสูรกลืนเมฆาเป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว แม้กระทั่งในแห่งนี้ก็เหลือมันเพียงแค่ตัวเดียว แล้วเจ้าตัวผู้ตัวนี้มาจากที่ใดกัน? แต่ที่คิดไม่ถึงยิ่งกว่าคือมันเป็นสัตว์เทวะขั้นสุดยอดแล้วนี่สิ?
สายตาของมันเป็นประกายขึ้นมาชั่วขณะ เรียกได้ว่ามองเจ้ากลืนเมฆาด้วยสายตาเลื่อมใสได้เลยทีเดียว มันสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายไม่ธรรมดา
………………………………….
ตอนที่ 3117 เสน่ห์
เจ้ากลืนเมฆาเชิดหน้ามองเจ้าตัวเมียด้วยหางตา ไม่คิดจะตอบคำถามของอีกฝ่ายแต่อย่างใด กลับหันไปบอกเฟิ่งจิ่วว่า “นายท่าน จะให้ข้าคอยปกป้องอยู่ข้างๆ หรือไม่”
“เจ้าไม่ชอบเจ้าตัวเมียนี่หรือ” เฟิ่งจิ่วกะพริบตาถี่ๆ พลางถาม นางหันไปมองเจ้าตัวเมียที่ยืนนิ่งแวบหนึ่ง ก่อนจะเผยยิ้มมีเลศนัยออกมา
ดูท่าเจ้ากลืนเมฆาของนางจะเสน่ห์แรงไม่เบา!
เจ้ากลืนเมฆาตอบอย่างจนใจ “นายท่าน สัตว์อสูรอย่างเรายิ่งระดับสูงเท่าใดยิ่งมีลูกยาก แม้มีคู่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร อย่างไรก็ไม่อาจมีทายาทรุ่นหลังอยู่ดี” มันไม่เคยคิดจะหาคู่ครองเลยด้วยซ้ำ
เฟิ่งจิ่วยิ้มน้อยๆ “เจ้าลืมแล้วหรือว่าเจ้านายของเจ้าทำงานอะไร? วางใจเถอะ! ขอแค่เจ้าหาคู่ได้ ข้ามีวิธีทำให้เจ้ามีทายาทรุ่นหลังได้”
เจ้ากลืนเมฆามองนาง ก่อนจะเหลือบมองเจ้าตัวเมียตัวนั้นแวบหนึ่ง มันไม่พูดอะไร มีเพียงประกายบางอย่างที่พาดผ่านดวงตาและหายไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะแปลงกายเป็นอสูรตัวน้อย อยู่ข้างกายเฟิ่งจิ่ว
เจ้าอสูรตัวเมียที่เห็นดังนั้นก็ก้าวมาข้างหน้าสองก้าว แต่กลับหยุดเดินอีกครั้งเพราะเหตุผลบางอย่าง มันจ้องอสูรตัวผู้ที่องอาจน่าเกรงขามแปลงกายเป็นอสูรตัวน้อยนิ่งๆ ครู่หนึ่ง ก่อนจะแปลงกายเป็นอสูรตัวน้อยเช่นกัน และคอยเดินตามพวกเขาอยู่ห่างๆ
เจ้ากลืนเมฆาเห็นอย่างนั้น มันก็เดินไปหาอสูรตัวเมีย ก่อนตวาดเสียงต่ำว่า “เจ้าอยากตายหรือถึงยังอยู่ที่นี่? ยังไม่รีบไปจากที่นี่อีก?”
ครั้นเห็นเจ้ากลืนเมฆาเดินมาพูดกับมัน เจ้าอสูรตัวเมียก็รู้สึกดีใจมาก “เจ้ามาจากไหนรึ? เจ้าเป็นสัตว์เทวะขั้นสุดยอดได้อย่างไร?”
เจ้ากลืนเมฆาตอบด้วยสีหน้าชิงชัง “เกี่ยวอันใดกับเจ้า!”
“มันเป็นสัตว์พันธสัญญาคู่ชีวิตของข้า ยากนักที่จะได้เห็นอสูรตัวเมียสายพันธุ์เดียวกับเจ้านี่ เจ้าสนใจจะเป็นคู่ของมันหรือไม่” เฟิ่งจิ่วยิ้มถามอสูรตัวเมีย
อสูรตัวเมียดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที อสูรตัวผู้ตัวนี้ท่าทางองอาจน่าเกรงขามยิ่งนัก ดูไม่ธรรมดา มันต้องใจตั้งแต่แวบแรกที่เห็นแล้ว จึงรีบตอบว่า “ข้าสนใจ!”
เฟิ่งจิ่วมองเจ้ากลืนเมฆาแวบหนึ่ง ก่อนจะยกยิ้มกว้างเต็มใบหน้า ราวกับกำลังบอกว่า ‘เห็นไหมเล่า! อสูรตัวเมียตัวนี้ต้องใจเจ้าแล้ว’
“อย่างนั้นเจ้าก็ติดตามข้าแล้วกัน! เจ้าแปลงกายให้เล็กลงหน่อย ติดตามข้าอยู่ข้างๆ เจ้ากลืนเมฆา” เฟิ่งจิ่วยิ้มบอก นางจงใจสร้างโอกาสให้สัตว์อสูรทั้งสองได้อยู่ด้วยกัน
อสูรตัวเมียไร้ข้อกังขา มันรีบแปลงกายให้มีขนาดตัวเท่าเจ้ากลืนเมฆา ก่อนจะเดินมาหยุดข้างๆ เจ้ากลืนเมฆา ถามว่า “เหตุใดเจ้าจึงไร้คู่ครอง ที่อื่นก็ไม่มีอสูรกลืนเมฆาเช่นกันหรือ”
เดิมทีมันคิดว่าหากไม่เจอคู่ครองที่เหมาะสม มันก็จะอยู่ในถ้ำภูเขาตัวเดียว นึกไม่ถึงว่าจู่ๆ จะมีอสูรกลืนเมฆาที่แข็งแกร่งขนาดนี้โผล่มา
ระดับสัตว์เทวะขั้นสุดยอด แม้แต่ในนี้ก็นับว่าหายากยิ่ง พลังของมันช่างสูงส่งนัก! สูงส่งจนไม่กล้าทำตัวตามสบายยามอยู่ต่อหน้า
“ข้ามีสหายร่วมกลุ่มอีก พอไปถึงที่นั่น พวกเจ้าสองตัวอย่าพูดกับใครเด็ดขาด แล้วก็ซ่อนพลังเอาไว้ด้วย อย่าทำให้ใครสงสัย” เฟิ่งจิ่วสั่ง พอเห็นอสูรตัวน้อยทั้งสองพยักหน้า นางจึงไล่ตามพวกมู่หลิงไป
ตอนแรกมู่หลิงพาลูกศิษย์คนอื่นวิ่งไปข้างหน้า พลางระวังความเคลื่อนไหวด้านหลังไปด้วย ด้วยเหตุนี้หลังจากรู้สึกได้ว่าสถานการณ์ข้างหลังสงบลงแล้ว เขาจึงรู้สึกโล่งอก ก่อนจะหยุดฝีเท้าลงแล้วหันไปบอกกับทุกคนว่า “พวกเรารอมู่จิ่วตรงนี้เถอะ!”
คนอื่นๆ เมื่อได้ยินต่างก็หยุดฝีเท้าลงพร้อมกัน ในตอนนี้เอง พวกเขาเห็นเงาร่างของคนคนหนึ่งมุ่งหน้ามาทางพวกเขาจากที่ไกลๆ…
………………………………….
YOU MAY ALSO LIKE
