เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3170 เหยื่อ / ตอนที่ 3171 แสงเลือดทะยาน
ตอนที่ 3170 เหยื่อ
ทว่าผ่านไปนานหลายวันขนาดนี้แล้วกลับยังไม่เห็นพวกเขากลับมา อีกทั้งยังไม่มีข่าวคราวส่งกลับมาเช่นกัน นางกังวลว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างทางกลับหรือไม่
ท้องฟ้าเริ่มมืดลงเรื่อยๆ นางออกนอกเมืองโดยคุมกระบี่เหาะเหินอยู่ท่ามกลางความมืด เมื่อออกห่างจากเมืองสี่ทิศออกมาเรื่อยๆ ป้ายหยกสื่อสารในห้วงมิติก็พลันมีความเคลื่อนไหวขึ้นม มาแล้ว
ครั้นหยิบออกมาดู ก็พบว่าเป็นข้อความขอความช่วยเหลือจากตู้ฝาน ทันใดนั้นแววตาของนางหม่นแสงลง เร่งความเร็วมุ่งหน้าไปยังสถานที่ซึ่งระบุไว้บนป้ายหยก หวังว่าจะไปถึงสถานที่ที่พวก กเขาอยู่โดยเร็วที่สุด
ต่อให้เจอกับเรื่องที่ร้ายแรงกว่านี้ พวกตู้ฝานก็ไม่มีทางส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ เพียงเพราะพวกเขารู้สึกว่าเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของนาง หากแม้แต่ความสามารถในการปกป้องตนเองยังไ ไม่มี ถึงขนาดยังต้องขอความช่วยเหลือจากนายท่าน เช่นนั้นแล้วพวกเขาจะไปมีประโยชน์อะไร?
ด้วยเหตุนี้แม้นางจะกำชับอยู่ตลอดว่าหากเจออันตรายอะไรต้องขอความช่วยเหลือจากนาง แม้พวกเขาจะตอบรับ ทว่าก็ไม่เคยทำตามเสมอมา กระนั้นครั้งนี้กลับส่งข้อความขอความช่วยเหลือมา แค่คิดก ก็รู้แล้วว่าสถานการณ์ของพวกเขาในตอนนี้อันตรายแค่ไหน
ตอนเห็นข้อความนี้ ในสมองของนางเกิดความคิดขึ้นสองอย่าง หนึ่งคือพวกเขาตกอยู่ในอันตราย ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย สองคือพวกเขาอยู่ในกำมือของศัตรู ถึงขั้นแม้แต่สัญญาณข้อความช่ว วยเหลือก็อยู่ในกำมือของอีกฝ่าย ล่อหลอกให้นางไปติดกับ
ไม่ว่าจะเป็นคนไหนในบรรดาพวกเขา นางล้วนต้องไปดูสักหน่อย ต่อให้เป็นเพียงกับดักก็ตามที
กลางป่าทึบ พวกตู้ฝานที่หมดสติถูกขังอยู่ในเขตแดนไม่อาจออกมาได้ บนตัวพวกเขาเต็มไปด้วยเลือด บาดแผลบางแห่งยังคงมีเลือดสดๆ ไหลออกมา แต่ละคนในนั้นไร้ซึ่งความเคลื่อนไหว หากไม่ใ ใช่เพราะหน้าอกยังกระเพื่อมอยู่ คาดว่าคนอื่นคงคิดว่าพวกเขาเป็นคนที่ตายไปแล้ว
ด้านนอกเขตแดน ชายชุดดำคนหนึ่งมาถึงตรงหน้าชายวัยกลางคนในเสื้อคลุมสีดำ รายงานด้วยความเคารพว่า “เฟิ่งจิ่วผู้นั้นออกจากเมืองแล้ว คนที่เตรียมซุ่มโจมตีก็เตรียมพร้อมแล้ว”
“อืม” ชายเสื้อคลุมดำตอบรับเสียงหนึ่ง มือไพล่หลังมองคนเหล่านั้นในเขตแดนครั้งหนึ่ง “อย่าไปยุ่งกับคนที่ถูกขังอยู่ที่นี่ ข้าวางกับดักไว้โดยรอบแล้ว รอให้เฟิ่งจิ่วผู้นั้นมาหา าที่ตายถึงที่!”
“ขอรับ” ชายชุดดำตอบรับ ยืนอยู่ข้างๆ อย่างนอบน้อม
“ไปเถอะ! ที่นี่ไม่จำเป็นต้องมีคนคอยเฝ้าแล้ว ตามข้ากลับไปรายงาน”
“ว่ากันว่าเฟิ่งจิ่วผู้นั้นร้ายกาจมาก พวกเราจะสังหารนางได้จริงๆ หรือ” ชายชุดดำถามด้วยความสงสัยอยู่บ้าง
“สังหารนาง? ฮ่าๆ เฟิ่งจิ่วคือเฟิ่งซิงกลับชาติมาเกิด มีหรือจะสังหารนางได้ง่ายๆ ครั้งนี้ไม่มีคำสั่งให้พวกเราสังหารนาง พวกเราเพียงทำให้นางได้ลิ้มรสความร้ายกาจของพวกเราก็ใช้ได้แล ล้ว”
ชายวัยกลางคนในเสื้อคลุมดำกล่าว ก่อนจะหรี่ตาลงเล็กน้อยพลางนำทางชายชุดดำอีกคนเดินกลางป่า เงาร่างหลายสายวูบไหวรวดเร็ว ก่อนจะหายเข้าไปในป่าลึก
กลางดึก เฟิ่งจิ่วที่คุมกระบี่เหาะเหินอยู่นั้นพลันรู้สึกได้ถึงจิตสังหารอันเข้มข้นจู่โจมมาจากทางด้านหลัง นางหลบเลี่ยงตามสัญชาตญาณ เห็นแสงเยือกเย็นสายหนึ่งวาบผ่าน จิตสังหารเข ข้มข้นนั้นแผ่กระจายไปทั่วฟ้า
“ใครกัน!”
นางตะโกนเสียงเย็น ดวงตาวาวโรจน์นำลมปราณน่าครั่นคร้ามกวาดมองโดยรอบ สุดท้ายก็จ้องเขม็งไปยังใจกลางความมืดบริเวณหนึ่ง
ในความมืดตรงนั้นมีชายชุดดำสองสามคนโผล่ออกมา ลมปราณจิตวิญญาณชั่วร้ายบนตัวพวกพวกเขาเอ่อท้น มาถึงด้านหลังนางอย่างไร้สุ้มไร้เสียงแล้ว
“จับตัวนาง!”
คนเหล่านั้นเอ่ยเสียงขรึม เมื่อหนึ่งในนั้นออกกระบวนท่า คนอีกสิบกว่าคนก็ถลาเข้ามาล้อมนางไว้ทันที
……….
ตอนที่ 3171 แสงเลือดทะยาน
บนร่างกายของพวกเขานั้น ยิ่งลมปราณเอ่อท้น ปราณมืดมนสายหนึ่งก็ยิ่งแผ่ขยายออกมา กลายเป็นเชือกจู่โจมแขนขาของนางด้วยความเร็วที่ตามองเห็นได้ หมายจะพันธนาการนางเอาไว้
เฟิ่งจิ่วมองปราณสีดำที่พันมือเท้าของนาง ก่อนจะหรี่ตาลงอย่างอดไม่ได้ ทันใดนั้นก็กระตุ้นพลังวิญญาณภายในกาย ระดมไฟแท้ขึ้นมา
“เผา!”
สิ้นเสียงนั้น ทั่วทั้งร่างของนางพลันเต็มไปด้วยเพลิงผลาญ ไฟสีแดงฉานปะทุขึ้นมา เผาปราณสีดำที่พันเกี่ยวมือเท้าของนางไว้จนมอดไหม้ ความคิดนางโลดแล่น กระบี่คมพยับทอแสงสีเขีย ยวปรากฏอยู่ในมือ ปราณกระบี่คมปลาบพุ่งออกมา สังหารชายชุดดำสองคนตรงหน้าลงในคราวเดียว
“อ้าก!”
เสียงร้องน่าเวทนาดังขึ้น ชายชุดดำสองคนนั้นถูกฟันเอวขาดเป็นสองท่อน ทว่าร่างกายกลับกลายเป็นควันดำซ่านสลายไประหว่างฟ้าดินในพริบตาเดียว เฟิ่งจิ่วที่เห็นภาพนี้แล้วก็มุ่นคิ้ว วเล็กน้อย มองไปยังคนเหล่านั้นที่กำลังลังเลว่าจะพุ่งเข้าใส่นางดีหรือไม่ นางรู้ว่าคนเหล่านี้เป็นทหารเดนตายจึงลงมืออย่างดุเดือดยิ่งกว่าเดิม
เงาร่างของนางเหาะเหินกลางท้องฟ้ายามค่ำคืนราวกับมังกร กระบี่คมพยับในมือลอยออกไป สำแดงพลังของเทพสวรรค์ พลังทำลายล้างอันทรงพลังสังหารชายชุดดำเหล่านั้นจนหมดภายในเวลาอันสั น
เห็นชายชุดดำเหล่านั้นหายไปกลางฟ้าดินโดยไม่เหลือไว้แม้กระทั่งซากศพ นางพลันหรี่ตาลง มองมือที่จับกระบี่คมพยับเอาไว้ ปราณสีดำกลางฝ่ามือกำลังแผ่ขยาย จุดเล็กๆ ไม่ได้หายไประหว่ างผิวหนัง
นางหยิบยาจากในห้วงมิติออกมากิน ตั้งสติแล้วเดินหน้าต่อไป นางที่คุมกระบี่เหาะอยู่กลางท้องฟ้าสังเกตความเคลื่อนไหวข้างล่างอยู่ตลอดเวลา จนกระทั่งมองเห็นคนสองสามคนนอนอยู่บนพื นกลางป่าถึงได้หยุดการเคลื่อนไหวลง
เงาร่างร่อนลงจากกลางท้องฟ้า มาถึงข้างล่างแล้วเห็นพวกเขาถูกขังอยู่กลางเขตแดนข้างหน้า ทันใดนั้นเสียงตูมพลันดังขึ้น เขตแดนนั้นระเบิดออก ปราณพลังวิญญาณเอ่อท้นออกมาสู่ด้านนอก
ตอนนี้เองที่ลูกศรคมลอยออกมานับไม่ถ้วน เฟิ่งจิ่วที่กำลังคิดจะก้าวไปข้างหน้าพลันสะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่ง สกัดกั้นลูกศรทั้งหมดเอาไว้ได้ หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งแล้วรอบข้างคล้ายสง งบลง กลางป่าทึบมืดมนไม่มีความเคลื่อนไหวอื่นใดอีก
นางมองไปรอบๆ พิจารณาอย่างเงียบเชียบ ตอนที่แน่ใจว่าไม่มีการลอบจู่โจมแล้ว นางถึงเดินไปข้างหน้า “ตู้ฝาน ฟ่านหลิน! หลัวอวี่…”
นางเรียกออกมาสองสามชื่อ ทว่ากลับเห็นพวกเขาทุกคนหมดสติไร้ซึ่งความเคลื่อนไหว หากไม่มีกลิ่นอายปราณเหลืออยู่ พวกเขาก็คงดูราวกับคนที่ตายไปแล้ว
ขณะที่นางหยิบยาจากในห้วงมิติออกมาเตรียมจะให้พวกเขากิน พื้นดินที่พวกเขาอยู่พลันปรากฏเขตอาคมสีเลือดที่ดูแปลกประหลาด เขตอาคมสีเลือดนี้เชื่อมโยงกับเลือดที่ไหลออกมาจากตัว ของพวกเขา รวมกันกลายเป็นเขตอาคมขนาดใหญ่ ทอแสงสีเลือดแปลกตาออกมา
แสงสีแดงเลือดพุ่งสู่ท้องฟ้า พลังวิญญาณแก่กล้าแผ่ขยายไปทั่วทั้งท้องฟ้า ท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิด เห็นเพียงเฟิ่งจิ่วที่ผุดลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตะลึง ทันใดนั้นแสงเลือดที่พุ่งสู ท้องฟ้ากลางเขตอาคมพลันกลายเป็นปราณกระบี่อันน่าเกรงขามและคมปลาบมุ่งจู่โจมไปยังใจกลาง นางพลันสะบัดแขนเสื้อ เก็บหลายคนบนพื้นเข้าไปในห้วงมิติ
โครม! ตูม!
แสงเลือดนับไม่ถ้วนปะทะกับเงากระบี่ เกิดเป็นกระแสปราณยิ่งใหญ่ ส่องสว่างทั่วท้องฟ้า…
……….
YOU MAY ALSO LIKE
