เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3172 รีบไป / ตอนที่ 3173 ไยอยู่ที่นี่
ตอนที่ 3172 รีบไป
แสงเลือดส่องแสงเจิดจ้ากลางท้องฟ้าสีดำสนิท เสียงครืนโครมดังขึ้นราวกับเสียงของสายฟ้าที่ดังขึ้นยามค่ำคืน สั่นสะเทือนพื้นดินจนโยกคลอนโดยพลัน
ความเคลื่อนไหวนี้สร้างความตื่นตระหนกให้กับเหล่าผู้แข็งแกร่งในเมืองโดยรอบ พวกเขารู้สึกตื่นกลัวขณะเดียวกันก็เร่งส่งคนไปสอบถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ขณะเดียวกันนั้นในเมืองสี่ทิศซื่อฟาง ผู้อาวุโสเหมยที่คอยดูแลอยู่ในจวนตระกูลเฟิ่งพลันสะท้านใจ เขามองแสงสีแดงทั่วทั้งท้องฟ้า ในใจเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาสายหนึ่ง
ความเคลื่อนไหวนี้…จะเกี่ยวข้องกับเฟิ่งจิ่วหรือไม่?
เหลิ่งหวา เหลิ่งซวง ฮุยหลาง ไปจนถึงอิ่งอีสี่คนมาถึงตรงจุดที่ผู้อาวุโสเหมยอยู่อย่างรวดเร็ว เห็นเขากระโจนขึ้นที่สูง หลายคนจึงกระโจนขึ้นไปถึงข้างกายเขาเช่นกัน
“ผู้อาวุโสเหมย ความเคลื่อนไหวนี้เกี่ยวข้องกับนายท่านหรือไม่” เหลิ่งหวาถามด้วยความกังวล นายท่านเพิ่งออกไปทางนั้นได้ไม่นานก็เกิดเรื่อง เกรงว่า…
ผู้อาวุโสเหมยมองพวกเขาครั้งหนึ่ง กระแอมเสียงเบาแล้วกล่าว “พวกเจ้าไม่ต้องเป็นกังวล คุณหนูเป็นคนดีฟ้าคุ้มครอง ไม่มีทางเป็นอะไร แสงเลือดพุ่งขึ้นฟ้านั่นน่าจะไม่เกี่ยวข้องกับคุณหนู”
ได้ฟังดังนั้นแล้วทว่าพวกเขากลับไม่รู้สึกวางใจแต่อย่างใด เพราะเรื่องนี้เกิดขึ้นอย่างบังเอิญเกินไป นางเพิ่งจากไปเมื่อครู่นี้ ต่อมาทิศทางนั้นก็เกิดเรื่องพรรค์นี้ขึ้น แล้วจะพวกเขาจะสามารถโน้มน้าวให้ตนเองเชื่อว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับนางได้อย่างไร?
“หงส์ไฟน่าจะรับรู้ได้” เหลิ่งซวงพลันพูดขึ้น ก่อนหมุนกายมุ่งไปยังด้านหลังเขา หงส์ไฟเฝ้าอยู่ในถ้ำด้านหลังเขาที่เจ้าตำหนักเข้าฌานฝึกบำเพ็ญอยู่ ตอนนี้มีความเคลื่อนไหวนี้เกิดขึ้น มันกับนายท่านมีพันธสัญญาคู่ชีวิตอยู่ น่าจะรับรู้ได้บ้างถึงจะถูกต้อง
เมื่อฟังจบแล้ว หลายคนก็รีบหมุนกายตามเหลิ่งซวงไปทางด้านหลังเขาทันที
ในหลังเขาตอนนี้ เจ้าตำหนักที่เข้าฌานฝึกบำเพ็ญอยู่ในถ้ำกินยาเม็ดนั้นไปแล้ว ดูดซับและหลอมรวมยาวิเศษได้โดยสมบูรณ์ เตรียมจะอาศัยโอกาสนี้ทะลวงขีดจำกัดระดับเทพสวรรค์ ทันใดนั้นเขาพลันรู้สึกใจสั่น จึงต้องรีบข่มลมปราณที่เอ่อท้นในร่างกายลงทันที ก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกมาจากในถ้ำ
เมื่อเดินออกมา เขาพลันมองเห็นตรงที่แสงสีแดงพุ่งขึ้นสู่ฟ้า ทั้งยังเห็นหงส์ไฟกำลังเดินอยู่ข้างหน้าด้วยความร้อนใจ เขาถามขึ้นทันที “นางไปแล้วหรือ”
“เจ้าตำหนัก!”
พอเห็นเขาออกฌาน หงส์ไฟก็รีบกระพือปีกเข้าไปหา “พวกตู้ฝานออกไปปฏิบัติภารกิจแล้วไม่ส่งข่าวกลับมาเลย เจ้านายจึงอยากออกไปดูหน่อย ใครเล่าจะรู้ว่าจะเกิดเรื่องขึ้นได้ จู่ๆ ข้าก็ไม่อาจรับรู้ถึงปราณของเจ้านาย ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
ระหว่างมันกับนายท่านมีพันธสัญญาคู่ชีวิตอยู่ การรับรู้ทางจิตวิญญาณจึงเข้มข้นยิ่งกว่าคนอื่น ตอนนี้กลับไม่อาจรับรู้ถึงปราณของเจ้านายได้เสียอย่างนั้น นี่ทำให้มันอดไม่ได้ที่จะเป็นกังวลอยู่บ้าง
ตอนพวกเหลิ่งหวามาถึงที่นี่ เห็นเพียงหงส์ไฟเฝ้าอยู่ที่นี่ พวกเขายังไม่ทันเอ่ยปากถาม หงส์ไฟก็เอ่ยปากขึ้นมาก่อนแล้ว
“เป็นนายท่าน เจ้าตำหนักรีบไปดูแล้ว”
เมื่อฟังจบแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงไปรออยู่ข้างหน้าด้วยกัน แม้พวกเขาร้อนใจแค่ไหนก็ช่วยอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงเฝ้าจวนไว้ให้ดี ไม่ให้นายท่านต้องห่วงหน้าพะวงหลัง
ครั้นเซวียนหยวนโม่เจ๋อมาถึงตรงจุดที่แสงสีแดงพุ่งขึ้นฟ้า แสงสีแดงนั้นก็ค่อยๆ หม่นลงกลางท้องฟ้ายามค่ำคืน เขามาถึงด้านล่าง เห็นเพียงต้นไม้ในป่ารอบๆ หักโค่นลง เหมือนกับถูกกระแสปราณอันยิ่งใหญ่กดอัดอย่างไรอย่างนั้น ตรงกึ่งกลางเหลือเพียงแค่หลุมลึกขนาดยักษ์เท่านั้น…
……….
ตอนที่ 3173 ไยอยู่ที่นี่
มองสถานที่ที่อยู่ตรงหน้าแล้ว ส่วนลึกในดวงตาเขาคล้ายมีเมฆดำลอยอบอวล สีหน้ามืดมนเหมือนสายน้ำ เขามองไปรอบๆ หลังจากสังเกตเห็นรอยเขตอาคมสีเลือดที่หลงเหลืออยู่บนพื้น เขาพลันฉุกคิดขึ้นได้ก่อนรีบหมุนกายจากไปทันที
เขาจากไปได้ไม่นานก็มีคนไม่น้อยมาถึงที่นี่ จ้องมองหลุมใหญ่นั่นแล้ววิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆ นานา สืบค้นอยู่นานก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่กันแน่…
พอกลับถึงจวนตระกูลเฟิ่งแล้ว พวกเหลิ่งหวาก็รีบล้อมไปข้างหน้า
“เจ้าตำหนัก พบนายท่านของพวกเราหรือไม่” เหลิ่งหวาถาม
เหลิ่งซวงและฮุยหลาง อิ่งอีเองก็อยู่ข้างๆ เช่นกัน แม้แต่ฉินซินที่ดูแลห้าวเอ๋อร์อยู่ในลานก็อุ้มเด็กชายมาถึงลานด้านหน้าด้วย
“ยังไม่พบคน แต่บนพื้นมีร่องรอยเขตอาคมเลือด รอบๆ ยังมีปราณสีดำหลงเหลืออยู่ด้วย คล้ายกับคนจากเผ่ามารอยู่บ้าง” เซวียนหยวนโม่เจ๋อพูด สีหน้าฉายแววครุ่นคิด ขณะเดียวกันในใจก็กำลังคาดเดาว่าที่แท้แล้วนางถูกเขตอาคมเลือดนั้นพาไปที่ไหนกันแน่?
“เช่นนั้นจะเกิดเรื่องขึ้นกับนายท่านหรือไม่” ฉินซินถามขึ้นอย่างอดไม่ได้
“ใช่เจ้าตำหนัก จะเกิดเรื่องกับภูตหมอหรือไม่ ไม่ใช่ๆ ถุยๆๆ! ด้วยพลังและความสามารถของภูตหมอ จะเกิดเรื่องขึ้นได้อย่างไร นางจะต้องปลอดภัยและโชคดีอย่างแน่นอน” ฮุยหลางรีบกล่าว
เซวียนหยวนโม่เจ๋อนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน มองพวกเขาครั้งหนึ่งแล้วกำชับเสียงขรึม “ข้าต้องเข้าฌานฝึกบำเพ็ญ ช่วงชิงโอกาสทะลวงระดับเทพสวรรค์ วันนี้เฟิ่งจิ่วยังไม่กลับมา เรื่องเล็กน้อยทุกอย่างในจวนต้องให้พวกเจ้าจัดการเองก่อนแล้ว”
“ขอรับ” ทุกคนตอบรับ แต่ละคนยืนตัวตรง แลดูขึงขัง
“ฮุยหลาง อิ่งอี” แววตาของเซวียนหยวนโม่เจ๋อจับจ้องไปที่ร่างของพวกเขาสองคน
“นายท่าน” สองคนก้าวไปข้างหน้าก้าวหนึ่งแล้วมองอีกฝ่าย
“พวกเจ้าสองคนไปสืบข่าวคราวของเผ่ามารและเจ้าแห่งดอกบัวดำ หลังจากออกฌานแล้วข้าต้องได้รู้ทุกอย่าง”
ได้ยินดังนั้นพวกเขาก็ตอบรับทันที “ขอรับ! นายท่านโปรดวางใจ!”
เซียนหยวนโม่เจ๋อยืนขึ้น กล่าวกับพวกเหลิ่งซวงว่า “ดูแลห้าวเอ๋อร์ให้ดี” จากนั้นเขาก็เดินไปทางหลังเขา
ผู้อาวุโสเหมยและพวกเหลิ่งหวาคอยเฝ้าอยู่ในจวนตระกูลเฟิ่ง ส่วนหงส์ไฟยังคงเฝ้าถ้ำที่หลังเขา ฝ่ายเซวียนหยวนโม่เจ๋อเข้าสู่สภาวะเข้าฌาน เพราะเป็นห่วงเฟิ่งจิ่ว ดังนั้นเขาจึงยิ่งต้องทะลวงพลังให้ได้ภายในเวลาอันสั้น
อีกด้านหนึ่ง เช้าตรู่
เฟิ่งจิ่วที่ชุดคลุมบนกายถูกกรีดจนขาดวิ่นจัดการทำแผลให้พวกตู้ฝานที่นอนอยู่บนพื้นเรียบร้อยแล้ว กำลังนั่งพักหายใจอยู่ข้างๆ แววตาคอยสังเกตความเคลื่อนไหวโดยรอบ
ในตอนนั้นทันทีที่เขตอาคมเลือดทำงาน นางช่วยชีวิตพวกเขาไว้ได้ทัน แต่ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ถูกเคลื่อนย้ายมายังกลางหุบเขาที่ไม่รู้ชื่อ โชคดีที่แม้พวกตู้ฝานจะได้รับบาดเจ็บไม่น้อย ทว่ายังคงรักษาชีวิตเอาไว้ได้
เวลาล่วงเลยไป กู่โม่ฟื้นขึ้นก่อน ทันทีที่ลืมตาขึ้น เขามองเห็นนายท่านนั่งพิงต้นไม้อยู่ข้างๆ จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ “นายท่าน? ไยท่านมาอยู่ที่นี่”
เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองเขาครั้งหนึ่ง “หากข้าไม่อยู่ที่นี่ พวกเจ้าคงได้ไปพบยมบาลแล้ว”
ทันใดนั้นกู่โม่จึงค่อยนึกขึ้นมาได้ เขามองบาดแผลบนร่างกายตนเอง สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย “พวกข้าถูกซุ่มโจมตี ต่อมาเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้างก็ไม่รู้”
เฟิ่งจิ่วส่งกระบอกน้ำที่บรรจุน้ำพุวิญญาณให้เขา “ดื่มดับกระหายหน่อยเถอะ! พวกเจ้าบาดเจ็บไม่น้อย พอพวกเขาตื่นแล้วค่อยพูดกับพวกเจ้าอย่างละเอียดอีกครั้งก็แล้วกัน”
กู่โม่รับกระบอกน้ำที่เฟิ่งจิ่วให้มา เปิดออกดื่มอึกหนึ่ง ดับความรู้สึกกระหายที่ลำคอลงไปได้ เขาก้าวเข้าไปเขย่าคนอื่น ปลุกทุกคนขึ้นมาทีละคน
กู่โม่ปลุกพวกตู้ฝาน วินาทีที่ลืมตาขึ้นมาก็มองเห็นเฟิ่งจิ่วอยู่ตรงหน้า ทำเอาพวกเขาตกใจจนสะดุ้งโหยง
“นายท่าน? ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”
……….
YOU MAY ALSO LIKE
