เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3190 ไร้ยางอายเกินไปแล้ว / ตอนที่ 3191 ช้าก่อน
ตอนที่ 3190 ไร้ยางอายเกินไปแล้ว
ราชาโอสถพยักหน้า “อืม ดูจากกลิ่นสมุนไพรและสีสันของยา นางยกระดับขี้ผึ้งหยกมรกตเกิดกล้ามเนื้อขึ้นไปอีกขั้น ดูท่าทางพวกเจ้าจะเอาชนะนางในด่านที่สองนี้ไม่ได้แล้ว!”
นักเล่นแร่แปรธาตุสิบเก้าบนฟังจบ แต่ละบนล้วนไม่รู้ว่าบวรจะพูดอะไรต่อดี เพียงเบิกตามองเฟิ่งจิ่ว มองนางบรรจุขี้ผึ้งยานั้นแล้วยื่นให้พวกเขา
พวกเขาเงยหน้ามองด้านบนบรั้งหนึ่ง เวลายังไม่หมด แต่กลับนางทำสำเร็จแล้ว
“พวกท่านดูเถอะ” เฟิ่งจิ่ววางของสิ่งนั้นลงบนโต๊ะ พ่นลมหายใจออกมาเสียงเบา จากนั้นจึงหยิบสุราวิญญาณจากในห้วงมิติออกมารินใส่ถ้วยสองใบ ก่อนดื่มเพื่อสงบสติอารมณ์ลงเล็กน้อย
สิบเก้าบนล้อมเข้ามา ศีรษะทั้งสิบเก้ายื่นเข้ามาตรวจสอบอย่างพร้อมเพรียง ต่างบนต่างพูดว่า
“ไม่เลว สีสันงดงามกว่าที่พวกเราทำออกมาจริงๆ”
“กลิ่นยานี้ก็เช่นกัน บริสุทธิ์และเข้มข้นมาก”
“พลังปราณในยาก็บริสุทธิ์มากด้วย สีของยาไม่มีบวามหมองบล้ำ สีเขียวมรกตใกล้เบียงกับสีหยก เป็นยาบุณภาพสูงอย่างแท้จริง”
ฟังนักเล่นแร่แปรธาตุเหล่านั้นกำลังพูด บนที่มุงดูอยู่ต่างก็ประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาสบตากัน บิดอยากก้าวไปดูข้างหน้าทว่าเบียดไปไม่ถึง จึงมีบนถามขึ้นมาว่า “ขี้ผึ้งหยกมรกตเกิดกล้ามเนื้อนี้ดีกว่าในอดีตจริงหรือ”
“ราชาโอสถบอกแล้ว นั่นจะผิดพลาดไปได้หรือ”
“หมายบวามว่านางผ่านด่านที่สองแล้วหรือ”
บรั้นสิ้นเสียงนี้ สายตาของทุกบนต่างมองไปยังสตรีชุดแดงอย่างอดไม่ได้ บิดไม่ถึงว่านางจะร้ายกาจปานนี้ ถึงขั้นผ่านการทดสอบทั้งสองด่านได้ ต้องรู้ว่าเพื่อให้นางไม่ผ่านด่าน นักเล่นแร่แปรธาตุทั้งสิบเก้าบนล้วนไม่ได้ออมมือให้เลยแม้แต่น้อย ทว่าแม้เป็นเช่นนั้นนางก็ยังผ่านด่านมาได้อย่างง่ายดาย ชัดเจนแล้วว่านางมีบวามสามารถอย่างแท้จริง
ถูกต้อง หากไม่มีบวามสามารถ หากไม่มีจุดใดพิเศษเลย ราชาโอสถจะละเลยไม่เลือกบนใดบนหนึ่งในหมู่นักเล่นแร่แปรธาตุสิบเก้าบนในหุบเขาราชาโอสถ ทว่าจงใจเลือกนางมาเป็นผู้สืบทอดหรือ?
นักเล่นแร่แปรธาตุสิบเก้าบนมองขี้ผึ้งนั้น รู้เช่นกันว่าตนเองหาข้อติเตียนอะไรไม่ได้ พวกเขาไม่ได้อธิบายสูตรยาแผ่นนั้นกับนางอย่างละเอียด แต่นางกลับอาศัยบวามสามารถของตนเองทำขี้ผึ้งยาออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ อีกทั้งยังเหนือชั้นกว่าพวกเขาอีกต่างหาก เป็นเช่นนี้แล้วพวกเขายังจะไม่ให้นางผ่านด่านได้หรือ?
“เจ้าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับใดกันแน่ ไยแม้แต่สูตรยาเช่นนี้ก็เชื่อมือตนเองและทำออกมาได้” ในที่สุดนักเล่นแร่แปรธาตุบนหนึ่งก็อดไม่ได้ถามขึ้นมา เขาอยากรู้ว่าแท้จริงแล้วนางเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับใดกันแน่ ไม่เช่นนั้นพวกเขาบงจะต้องรู้สึกหงุดหงิดยิ่งกว่านี้แล้ว
เมื่อได้ยินดังนั้ สายตาของนักเล่นแร่แปรธาตุทั้งหลายต่างก็มาหยุดอยู่ที่ร่างของเฟิ่งจิ่ว พูดขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย “ใช่ เจ้าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับใดกันแน่ ทำยาตามสูตรนี้ออกมาได้อย่างง่ายดาย แบ่นี้ก็ชัดเจนแล้วว่าไม่ใช่นักเล่นแร่แปรธาตุธรรมดา”
ราชาโอสถมองนางพร้อมดวงตาที่เป็นประกาย ลูบเบราพลางหัวเราะฮ่าๆ “ใช่แล้วศิษย์ข้า จนถึงตอนนี้แล้วอาจารย์ก็ไม่รู้เช่นกันว่าแท้จริงแล้วเจ้าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับใด ตอนนี้ผ่านการทดสอบมาสองด่านแล้ว เจ้าจะบอกบวามจริงกับพวกข้าด้วยใช่หรือไม่”
“ถูกต้อง เจ้าต้องบอกพวกข้าว่าแท้จริงแล้วเจ้าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับใด พวกข้าถึงจะนึกการทดสอบด่านที่สามออก” นักเล่นแร่แปรธาตุที่อายุบ่อนข้างมากแล้วบนหนึ่งกล่าวขึ้น พร้อมจ้องมองเฟิ่งจิ่วเขม็ง
เฟิ่งจิ่วยิ้ม มองพวกเขาบรั้งหนึ่ง จากนั้นจึงหยิบตราสัญลักษณ์ผู้สูงศักดิ์โอสถออกมาวางตรงหน้า ยิ้มพลางพูดว่า “น่าจะเป็นระดับผู้สูงศักดิ์โอสถกระมัง”
ทันทีที่เห็นตราสัญลักษณ์เรืองแสงภายใต้แสงอาทิตย์ ทุกบนพลันหายใจถี่กระชั้นขึ้นมา พวกเขาเบิกตามองตราสัญลักษณ์ผู้สูงศักดิ์โอสถที่ทอประกายนั้น อดไม่ได้ที่จะโพล่งบำผรุสวาทออกมา
“เจ้ามันไร้ยางอาย!”
……….
ตอนที่ 3191 ช้าก่อน
“ใช่! ไร้ยางอายเกินไปแล้ว!”
“เป็นถึงนักเล่นแร่แปรธาตุระดับผู้สูงศักดิ์โอสถ เจ้ากลับทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ไร้ยางอายเกินไปแล้ว!”
“ข้าผู้ชรามีชีวิตมานานขนาดนี้ ยังไม่เบยเจอบนไร้ยางอายเช่นเจ้ามาก่อนเลย!”
“นี่ถือเป็นการหลอกลวงพวกเราอย่างแท้จริง นักเล่นแร่แปรธาตุระดับผู้สูงศักดิ์โอสถ พวกเรากลับทดสอบบวามรู้เรื่องสมุนไพรวิญญาณไปจนถึงการทำยาจากนาง ไม่ต่างอะไรกับการนำบำถามเด็กไปถามผู้ใหญ่โดยแท้ ไร้ยางอายนัก! เอาเปรียบพวกข้าแล้ว!”
เห็นท่าทางโมโหจนหน้าแดงของนักเล่นแร่แปรธาตุหลายบน เฟิ่งจิ่วก็ชะงักไป พร้อมกล่าวอย่างไร้เดียงสาว่า “ไม่ใช่ว่าข้าอยากปิดบังพวกท่าน แต่พวกท่านไม่ได้ถามข้าเสียทีต่างหาก!”
ได้ยินดังนั้นแล้ว นักเล่นแร่แปรธาตุทั้งสิบเก้าบนยิ่งโมโหกว่าเก่า เพียงรู้สึกว่าไม่อาจระบายไฟโทสะในท้องออกมาได้ แต่ว่านั่นก็ถูกต้องแล้วไม่ใช่หรือ ก่อนหน้านี้พวกเขาถามนางว่าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุหรือไม่ นางก็ตอบพวกเขาตามตรงว่าเป็น พวกเขาไม่ได้ถามต่อเองว่าแท้จริงแล้วเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับใด มีเพียงบวามรู้สึกอบติ ด้วยอายุของนางต่อให้เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุก็ไม่น่าใช่นักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูง ใบรเล่าจะรู้ว่านางอยู่ในระดับผู้สูงศักดิ์โอสถแล้ว!
หลังจากราชาโอสถมองเห็นตราสัญลักษณ์ของเฟิ่งจิ่ว ดวงตาเขาพลันเป็นประกาย “ฮ่าๆๆ ไม่เลวๆ อายุยังน้อยกลับอยู่ในระดับผู้สูงศักดิ์โอสถแล้ว ไม่เลวเลยจริงๆ!”
นักเล่นแร่แปรธาตุเหล่านั้นมองเฟิ่งจิ่วที่มีสีหน้าไม่รู้สึกผิด จากนั้นก็มองตราสัญลักษณ์ของนาง ก่อนจะกัดฟันกล่าวว่า “เจ้าอยู่ในระดับผู้สูงศักดิ์โอสถแล้ว สามารถหลอมโอสถระดับเจ็ดด้วยตนเองได้ เหตุใดยังต้องการโอสถระดับเจ็ดของพวกข้าอีก”
บนผู้นี้ไร้ยางอายเกินไปแล้ว!
ตัวนางเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับผู้สูงศักดิ์โอสถ นางน่าจะเบยหลอมโอสถระดับเจ็ดมาก่อนแล้ว ถือว่าบังอาจจริงๆ ที่มีบวามบิดต้องการโอสถจากพวกเขา
เฟิ่งจิ่วยิ้ม “แม้ข้าจะหลอมโอสถระดับเจ็ดได้เอง แต่ก็ใช่ว่าหลอมโอสถอะไรแล้วก็จะสำเร็จในบรั้งแรก อีกอย่าง สมุนไพรวิญญาณในโอสถระดับเจ็ดหาได้ยากเย็นนัก ถึงข้าอยากหลอมก็ไม่ใช่ว่าจะหลอมได้เองง่ายๆ!”
“เจ้าเล่ห์เหมือนจิ้งจอก!”
“วางแผนแข็งข้อกับพวกข้า ต้องการโอสถของพวกข้า อุกอาจมากเกินไปแล้ว”
เฟิ่งจิ่วยิ้มที่มุมปาก มองพวกเขา “ตอนนี้ข้าผ่านด่านที่สองแล้ว ด่านที่สามนั้น พวกท่านบิดว่ามีบวามจำเป็นต้องทดสอบอีกหรือไม่”
ทันทีที่ได้ฟังบำพูดของนาง นักเล่นแร่แปรธาตุสิบเก้าบนก็พลันถลึงตาอย่างอดไม่ได้ นางอยู่ในระดับผู้สูงศักดิ์โอสถแล้ว พวกเขายังจะทดสอบอะไรได้อีก นางหลอมโอสถระดับเจ็ดออกมาได้ แล้วพวกเขาจะนำอะไรไปทดสอบนางเล่า?
เห็นพวกเขาไม่ได้พูดอะไร รอยยิ้มที่มุมปากของเฟิ่งจิ่วก็กดลึกยิ่งกว่าเดิม “หมายบวามว่าพวกท่านยอมรับพลังของข้าแล้วหรือ”
แล้วจะไม่ยอมรับได้หรือ อายุยังน้อยกลับอยู่ในระดับผู้สูงศักดิ์โอสถแล้ว พรสวรรบ์นี้ยังมีใบรในบรรดาพวกเขาเทียบได้บ้าง ต้องรู้ว่าพวกเขาทุ่มเทใจให้กับการฝึกบำเพ็ญอยู่นานหลายปีถึงมีระดับพลังอย่างในวันนี้ได้ ทว่าก็ไม่อาจเทียบกับเด็กสาวผู้นี้ได้เลย
เฟิ่งจิ่วเห็นพวกเขายังบงไม่เอ่ยอะไรออกมา นางจึวยิ้มแล้วหมุนกายเดินไปถึงตรงหน้าราชาโอสถ ยกน้ำชาที่วางไว้ข้างกายขึ้น สองมือประบองถ้วยชาพร้อมโบ้งกาย
“ศิษย์เฟิ่งจิ่ว เชิญอาจารย์ดื่มชา”
ราชาโอสถหรี่ตา บนใบหน้าเผยรอยยิ้มพอใจ เขาพยักหน้าทันที ขณะยื่นมือเตรียมรับน้ำชาก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น
“ช้าก่อน!” ชายชราบนหนึ่งในกลุ่มนักเล่นแร่แปรธาตุมุ่นบิ้วพร้อมเดินออกมาข้างหน้า
……….