เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3192 นายน้อย / ตอนที่ 3193 โอสถร่างสัตว์
ตอนที่ 3192 นายน้อย
“ในเมื่อเจ้ากราบอาจารย์ ไยไม่คุกเข่าตามพิธี” ชายชราจ้องเฟิ่งจิ่วพลางถาม
เฟิ่งจิ่วมองชายชราครั้งหนึ่ง “ก่อนข้าก้าวเข้าสู่การฝึกบำเพ็ญ เพราะชีพจรขาดสะบั้นไม่อาจฝึกบำเพ็ญได้ อาจารย์ของข้าจึงทะลวงชีพจรของข้า ช่วยให้ข้าเดินสู่หนทางของการฝึกเซียน”
เสียงของนางหยุดลง สีหน้าหม่นลงเล็กน้อย “อาจารย์ของข้าไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว เขามีความหมายต่อข้าเป็นอย่างยิ่ง นอกจากเขาที่จากโลกนี้ไปแล้ว ข้าไม่มีทางคุกเข่าให้ใคร เรื่องนี้ข้าบอกกับอาจารย์ก่อนที่จะตกลงกราบอาจารย์แล้ว”
ครั้นฟังจบแล้ว ชายชราอ้าปากเล็กน้อย รู้สึกอึ้งงันอยู่บ้าง ด้วยคิดไม่ถึงเลยว่าเป็นเพราะเหตุผลนี้ ทันใดนั้นเขาก็เงียบเสียงครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าแล้วถอยกลับไปข้างๆ โดยไม่พูดอะไรอีก
ราชาโอสถยังคงตาเป็นประกาย เพียงยิ้มตาหยีและพยักหน้า “ถูกต้อง เฟิ่งจิ่วบอกข้าเรื่องที่จะไม่คุกเข่าเอาไว้แล้ว และข้าเองก็ยินยอมเช่นกัน ขอเพียงในใจนางมีข้าเป็นอาจารย์ก็เพียงพอแล้ว จะคุกเข่ากราบข้าหรือไม่ล้วนไม่ใช่เรื่องสำคัญ”
เขาพูดแล้วมองเฟิ่งจิ่วครั้งหนึ่ง คราวนี้ค่อยรับน้ำชามาจิบเบาๆ คำหนึ่ง จากนั้นก็วางถ้วยชาไว้ข้างกาย “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าเป็นศิษย์ของข้าแล้ว และเป็นนายหญิงน้อยของหุบเขาราชาโอสถแห่งนี้ด้วยเช่นกัน อาจารย์ไม่มีของดีอะไรจะมอบให้เจ้า อืม มอบสิ่งของเกี่ยวกับโอสถให้เจ้าก็แล้วกัน!”
เขาหยิบตำราการแพทย์และโอสถขวดหนึ่งออกมา “ถือเสียว่าเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกราบอาจารย์ก็แล้วกัน!”
“ขอบคุณอาจารย์มาก” เฟิ่งจิ่วรับมาก่อนกล่าวขอบคุณ จากนั้นก็เก็บสิ่งของไว้อย่างดี
เห็นดังนั้นแล้วเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุต่างก็สบตากัน พวกเขาหยิบโอสถออกมาจากในอกเสื้อ ส่งโอสถระดับเจ็ดสองเม็ดไปข้างหน้า ก่อนจะวางขวดมากมายลงบนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ ครั้นนักเล่นแร่แปรธาตุทั้งสิบเก้าคนยืนเรียงพร้อมเพรียงกันแล้ว ทันใดนั้นพวกเขาก็คารวะครั้งหนึ่ง ปากก็กล่าวคำอวยพรออกมา
“ยินดีกับราชาโอสถ ยินดีกับราชาโอสถ!”
สิ้นเสียงนั้นพวกเขาก็คารวะเฟิ่งจิ่วครั้งหนึ่งเช่นกัน “พวกข้าขอคารวะนายหญิงน้อย ก่อนหน้านี้ล่วงเกินไปมาก ขอนายหญิงน้อยให้อภัยด้วย”
ราชาโอสถมองเฟิ่งจิ่วด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม บ่งบอกให้นางพูดต่อ เห็นดังนั้นแล้วเฟิ่งจิ่วจึงพูดว่า “ทุกท่านทดสอบข้าเป็นสิ่งที่สมควรทำแล้ว ข้าย่อมไม่มีทางเก็บมาใส่ใจ”
“นายหญิงน้อยใจกว้างนัก”
ทุกคนพูด ในที่สุดก็ยิ้มออกมา “เจ้าหุบเขาน้อย นี่เป็นโอสถของพวกข้า ทุกเม็ดล้วนเป็นโอสถระดับเจ็ด ขอเจ้าหุบเขาน้อยรับไว้ด้วย”
เฟิ่งจิ่วมองโอสถเหล่านั้น ยิ้มพลางว่า “ข้าย่อมเชื่อใจพวกท่าน” พูดจบแล้วนางก็สะบัดแขนเสื้อ เก็บโอสถทั้งหมดเข้าไปในห้วงมิติ ไม่ได้ตรวจดูแต่อย่างใด
การกระทำนี้ของนางทำให้ได้รับความเชื่อมั่นและความเคารพจากทุกคนแล้ว
ถูกต้อง อายุเท่านี้ ไม่ว่าพลังหรือพรสวรรค์ด้านการหลอมโอสถล้วนถือเป็นบุคคลผู้มีความโดดเด่นพอที่จะเป็นเจ้าหุบเขาน้อยของพวกเขา พวกเขายังมีอะไรไม่พอใจ ไม่โอนอ่อนได้อีกหรือ?
ถึงจะเป็นสตรี แต่นางก็แสดงให้เห็นแล้วว่าสตรีก็ไม่พ่ายแพ้ต่อพวกเขา พวกเขาย่อมไม่มีทางเก็บไปนินทาลับหลังแน่นอน
“ยินดีกับราชาโอสถ ยินดีกับราชาโอสถ!”
“คารวะนายหญิงน้อย”
เสียงของทุกคนดังขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นคนในหุบเขาราชาโอสถกำลังตะโกน เสียงดังกึกก้องสะท้อนอยู่กลางหุบเขา เนิ่นนานไม่ซ่านสลาย…
หลังเที่ยงวัน เฟิ่งจิ่วมาถึงกลางถ้ำที่พวกตู้ฝานพักอยู่ เมื่อเข้าไปแล้วพวกเขาก็ล้อมเข้ามาทันที
“นายท่าน พวกเขาไม่ได้ทำให้ท่านลำบากใจใช่หรือไม่” หลายคนถามด้วยความเป็นห่วง
……….
ตอนที่ 3193 โอสถร่างสัตว์
เฟิ่งจิ่วยิ้มเล็กน้อย “ไม่ต้องเป็นห่วง พวกเขาไม่ได้ทำให้ข้าลำบากใจ และตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าเป็นนายท่านของหุบเขาราชาโอสถแห่งนี้กึ่งหนึ่งแล้ว”
ครั้นได้ฟังดังนั้น หลายคนอดสบตากันไม่ได้ ฟั่นหลินถามขึ้นว่า “นายท่าน เช่นนั้นพวกเราจะไปจากที่นี่ได้เมื่อไร”
“ตอนนี้คำถามเหล่านี้ไม่ใช่ปัญหาโดยสิ้นเชิง พวกเจ้าก็อย่าคิดมากเกินไป ข้านำโอสถมาให้พวกเจ้าด้วย กินเข้าไปแล้วปรับลมปราณดู โอสถเหล่านี้ช่วยให้บาดแผลภายในร่างกายเจ้าฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว”
นางพูดไปพลาง หยิบโอสถเหล่านั้นที่ได้รับมาก่อนหน้านี้ออกมาจากในห้วงมิติ ตอนวางขวดหลายขวดลงตรงหน้าพวกเขา ฟั่นหลินที่ได้กลิ่นหอมของสมุนไพร จึงเปิดขวดหนึ่งออกก่อนอย่างอดไม่ได้ เมื่อมองแล้วก็ชะงักงันไป
“นายท่าน นี่…นี่คือโอสถระดับเจ็ด!”
“ถูกต้อง เป็นโอสถระดับเจ็ด นี่เป็นยาใน กินแล้วบาดแผลในร่างกายของพวกเจ้าจะฟื้นฟูกลับมาภายในเวลาเพียงครึ่งชั่วยาม” นางยิ้ม บอกอีกว่า “อย่ามัวแต่อึ้ง รีบกินโอสถแล้วปรับลมปราณ รักษาบาดแผลในร่างกายให้หายดีก่อนค่อยพูดเรื่องอื่น อีกอย่างที่นี่ยังมีขี้ผึ้งหยกมรกตเกิดกล้ามเนื้อขวดหนึ่ง ใช้ได้ผลดีกับบาดแผลภายนอกเป็นอย่างยิ่ง อีกเดี๋ยวพวกเจ้าลองใช้ดู”
ได้ยินดังนั้นแล้วพวกเขาจึงรีบตั้งสติ รับคำก่อนกินโอสถไปคนละเม็ด จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิปรับลมปราณ ฝ่ายเฟิ่งจิ่วทิ้งกลืนเมฆาให้คอยคุ้มครองพวกเขาอยู่ที่นี่ ส่วนตนเองกลับไปก่อน
ยังไม่ทันกลับถึงถ้ำที่นางพักอยู่ ก็มีคนเรียกนางไว้กลางทาง
“นายหญิงน้อย ราชาโอสถให้ท่านไปที่หลังเขา” คนจัดยาคนหนึ่งวิ่งเหยาะๆ มาถึงตรงหน้านางก่อนกล่าว
เฟิ่งจิ่วฟังจบแล้วจึงพยักหน้า “รู้แล้ว” ตอบรับเสร็จก็มุ่งหน้าไปยังหลังเขา
ตอนไปถึงที่นั่น นางเห็นเตาหลอมโอสถอันหนึ่งวางอยู่ ราชาโอสถนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงหน้าเตาโอสถ นางเดินไปข้างหน้าแล้วมองเตาโอสถครั้งหนึ่ง ถามขึ้นว่า “อาจารย์ ตามหาข้ามีเรื่องอะไรหรือ”
“ข้ามีสูตรทำโอสถอยู่ตรงนี้แผ่นหนึ่ง คิดให้เจ้าหลอมดู” ราชาโอสถพูดพร้อมกับส่งกระดาษแผ่นหนึ่งให้นาง
เฟิ่งจิ่วรับมาอ่านดู ก่อนชะงักไปทันที “โอสถร่างสัตว์? นี่คือโอสถอะไร” เหตุใดก่อนหน้านี้นางไม่เคยได้ยินชื่อโอสถชนิดนี้มาก่อน อีกทั้งบนสูตรยานี้ก็ไม่มีข้อบ่งใช้ นางจึงไม่รู้โดยสิ้นเชิงว่าโอสถร่างสัตว์นี้มีไว้ทำอะไร
ร่างสัตว์? หรือเป็นโอสถที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ มีไว้ใช้กับสัตว์อย่างนั้นหรือ?
นางคาดเดาอยู่ในใจ ขณะเดียวกันก็ถามขึ้นว่า “อาจารย์ โอสถร่างสัตว์มีไว้ทำอะไร หลอมออกมาแล้วทำอะไรได้บ้าง”
ราชาโอสถหยิบสุราออกมาจากที่ใดก็ไม่ทราบ เอนลงบนพื้นแล้วดื่มสุรา “ให้เจ้าลองหลอมก็หลอมเถอะ! ถามอะไรมากความ หากอยากรู้แค่หลอมออกมาก็รู้แล้วไม่ใช่หรือ”
ได้ยินดังนั้นแล้วเฟิ่งจิ่วก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี นางมองสูตรโอสถเล็กน้อย จากนั้นจึงมองไปรอบๆ “อาจารย์ ที่นี่ไม่มีสมุนไพรวิญญาณ! ไม่มีสมุนไพรวิญญาณแล้วจะหลอมอย่างไร!”
“สมุนไพรวิญญาณในหุบเขาราชาโอสถของพวกเรามีถมเถ เจ้าไปดูสมุนไพรวิญญาณที่ต้องการใช้ตรงสวนสมุนไพรเถอะ หรือไม่ก็ไปหาในคลังสมุนไพรก็ได้ ไม่ต้องมาถามข้า”
เขาโบกมือพลางกล่าว จากนั้นก็ดีดตัวขึ้นมา “ข้าจะกลับไปพักผ่อนแล้ว ให้เวลาเจ้าสามวัน หากเจ้าหลอมโอสถร่างสัตว์ออกมาไม่ได้ภายในสามวัน หึๆ ข้าจะต้องทำโทษเจ้าแล้ว”
เฟิ่งจิ่วงุนงงเล็กน้อย มองเขาโบกมือจากไปอย่างนั้น ในใจอดคิดไม่ได้ว่า ‘ลงโทษ? ลงโทษอะไร’
นางสลัดความคิดเหล่านั้นทิ้งไป รวมความสนใจไปที่สูตรยาในมือ โอสถร่างสัตว์? จำต้องพูดว่านางเกิดความรู้สึกสนใจขึ้นมาเล็กๆ แล้ว!