เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3592 ตายตก / ตอนที่ 3593 ชีวิตและความตาย
ตอนที่ 3592 ตายตก
เงาร่างสองสายต่อสู้กันกลางอากาศ เห็นเพียงปราณดาบฟันลงมาอย่างแรง เซวียนหยวนโม่เจ๋อหลบทัน ปราณดาบนั้นเพียงฟันถูกพื้นดิน เกิดเป็นรอยแตกสายหนึ่งทันที ก่อนที่จู่ๆ เกาะลอยแห่งนี้จะคล้ายกับสั่นสะท้านเล็กน้อย พร้อมเสียงแตกร้าวดังมาเลือนราง
เปรี๊ยะ! ตูม!
ปราณกระบี่พุ่งออกมา ฟันตำหนักหลังนั้นออกเป็นสองส่วนในพริบตาเดียว เหล่าทหารคุ้มกันที่หลบอยู่ใต้ชายคาตำหนักร้องออกมาด้วยความตกใจ ต่างพากันกุมศีรษะหลบไปทั่วทุกที่
เสียงดังสนั่นดังไปไกล ตำหนักสองส่วนที่ถล่มลงก็ทำให้เกิดฝุ่นดินตลบอบอวล เศษหินกระเด็นกระดอน เพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้น วังที่สวยสง่าก็กลายเป็นซากปรักหักพังกองหนึ่ง
“ตัดแขนข้า! ทำลายวังข้า! เซวียนหยวนโม่เจ๋อ วันนี้หากเจ้าไม่ตายข้าจะไม่รามือ!”
ประมุขเทียมฟ้าที่ถือดาบเล่มใหญ่กล่าวอย่างฉุนเฉียว จิตสังหารคุกรุ่นทั่วกายและพลังปราณวิญญาณมหาศาลมารวมตัวกัน ก่อนจะถือดาบฟันออกไปพร้อมปราณพิฆาต ความเยือกเย็นกระหายเลือดชวนให้ขนลุกขนพอง
เซวียนหยวนโม่เจ๋อหรี่ตา เม้มปากไม่พูดอะไร ทว่าพลังวิญญาณที่มือซึ่งถือกระบี่เซวียนหยวนพลันเอ่อท้นออกมา ก่อตัวเป็นปราณคมปลาบน่าประหวั่นบนกระบี่ยาว ก่อนจะพันรอบตัวกระบี่พร้อมเสียงร้องน่ากลัว
เงาร่างสีดำแวบผ่านอย่างรวดเร็ว เห็นเพียงเขากระโดดขึ้นบนท้องฟ้า มือถือกระบี่ยาวฟันออกไป จากหนึ่งเป็นสาม จากสามเป็นเก้า เงากระบี่เก้าสายส่งเสียงสวบสาบพุ่งเข้าใส่การจู่โจมที่เข้ามาหา
ตอนนั้นเอง เงาร่างของเขาพลันแบ่งออกเป็นสอง หนึ่งเข้าปะทะ อีกหนึ่งก็แฉลบออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนมาถึงข้างหลังประมุขเทียมฟ้าในชั่วพริบตา
“ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะรอดพ้นคืนนี้!”
เสียงเย็นชาดังมาจากข้างหลังของประมุขเทียมฟ้า ทำเอาเขาหนาวสันหลังวาบ ขณะกำลังจะหมุนกายกลับมา กระบี่เซวียนหยวนพลันแทงทะลุจากแผ่นหลัง เขาถึงขั้นได้ยินเสียงคมกระบี่ทะลุเสื้อ ทะลุชุดเกราะ ทะลุเสื้อชั้นใน ทำลายจิตวิญญาณดั้งเดิมและเน่ยตันของเขาอย่างชัดเจน
“อ้าก!”
ในวินาทีนี้เองเสียงร้องน่าเวทนาดังก้องไปทั่วท้องฟ้า ท้องฟ้าพลันสั่นสะเทือน พร้อมกับการทำลายจิตวิญญาณดั้งเดิมและเน่ยตันของเขา พลังปราณวิญญาณไหลออกจากร่างอย่างบ้าคลั่ง เรือนผมสีดำที่มวยเอาไว้หลุดออกกวานเพราะพลังวิญญาณที่กำลังไหลออกไป จากนั้นค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีขาวและแห้งกรอบ ร่างกายเองก็หดเล็กลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน
เขามองเงาร่างข้างหน้าที่สลายหายไปเพราะถูกดาบใหญ่ฟันอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนจะก้มมองกระบี่เซวียนหยวนที่ทะลุร่าง เขาอ้าปาก เลือดสดๆ เอ่อออกมาโดยตรง
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองพลังวิญญาณที่ทะลักออกมาจากร่างเขาอยู่ข้างหลัง มุมปากตนเองมีเลือดไหลออกมาเช่นกัน เขายกมือเช็ดมันไปแล้วชักกระบี่เซวียนหยวนกลับมา แรงดึงนี้ทำให้ประมุขเทียมฟ้าที่ถูกแทงด้วยกระบี่เซวียนหยวนร่วงหล่นจากท้องฟ้า ตกลงสู่เบื้องล่าง
“ทะ…ท่านประมุข!”
เห็นภาพนั้นแล้ว ทุกคนข้างล่างตกใจจนพูดไม่ออก สีหน้าของพวกเขาซีดขาว เพราะยิ่งปราณพลังในกายของประมุขพวกเขาสลายไป พื้นดินที่พวกเขาเหยียบอยู่ก็แตกร้าวมากขึ้นเช่นกัน เกาะทั้งเกาะกำลังสั่นคลอน ราวกับว่าจะพังทลายได้ในทุกเมื่อ
ตรงมุมมืด ประมุขบัวดำที่มองดูอยู่พักหนึ่งแล้วหรี่ตาลง ครั้นเห็นภาพที่เซวียนหยวนโม่เจ๋อสังหารประมุขเทียมฟ้า นัยน์ตาเขาฉายแววเยือกเย็น เดิมคิดจากไป ทว่าทันทีที่เห็นเลือดตรงมุมปากของอีกฝ่าย เขาก็เผยยิ้มชั่วร้ายออกมา
……….
ตอนที่ 3593 ชีวิตและความตาย
เขากวาดสายตามองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ จากนั้นมองที่มังกรเขียวตัวนั้น เมื่อประมุขเทียมฟ้าตายแล้ว สัตว์พันธสัญญาคู่ชีวิตของเขาก็ต้องตายตาม ส่วนมังกรเขียวของเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่เหาะอยู่บนท้องฟ้า ขณะนี้กำลังส่งเสียงร้องดังสั่นสะเทือนแก้วหูจนรู้สึกเจ็บ
ทีแรกคิดว่าหากเซวียนหยวนโม่เจ๋อบาดเจ็บหนักหนีไปเพราะเอาชนะประมุขเทียมฟ้าไม่ได้ เช่นนั้นเขาคงได้จัดการประมุขเทียมฟ้าที่ได้รับบาดเจ็บและยึดครองทุกอย่าง ทว่าตอนนี้คนที่พ่ายแพ้กลับเป็นประมุขเทียมฟ้า ไร้ประโยชน์เสียจริง! แม้แต่สัตว์ร้ายโบราณตัวนั้นก็ต้องตายไปด้วย
ขณะขยับร่างกายที่ฟื้นสภาพกลับมาจากอาการบาดเจ็บ เขาหรี่ตามองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ เพราะการตายของประมุขเทียมฟ้า เกาะที่เกิดขึ้นเพราะจิตวิญญาณของประมุขเทียมฟ้าจึงเริ่มพังทลาย ซ่านสลายและค่อยๆ ตกลงไปเบื้องล่าง
เสียงแตกร้าวและเสียงร้องด้วยความตกใจของคนเหล่านั้นดังไปทั่วท้องฟ้า เขาเห็นว่าเป็นโอกาสเหมาะแล้ว จึงกระตุ้นปราณเหาะขึ้นไปบนท้องฟ้า ใช้เสียงเดือดดาลตะโกนออกไป
“เซวียนหยวนโม่เจ๋อ! เจ้าฆ่าประมุขเทียมฟ้าหรือนี่! วันนี้ข้าต้องแก้แค้นให้ประมุขเทียมฟ้าให้จงได้!”
เสียงตะโกนด้วยความโกรธและความเศร้าโศกที่อยู่ภายใต้แรงกดดันอันรุนแรงแผ่กระจายไปในอากาศ เมื่อไปถึงหูของผู้คนด้านล่าง ผู้คนที่ตื่นตระหนกในตอนแรกก็ค่อยๆ สงบลง หลังจากสงบลงแล้ว สิ่งที่ตามมาในภายหลังก็คือโทสะและความเกลียดชังอย่างยิ่งยวด
“แก้แค้น! ฆ่าเพื่อแก้แค้นให้ท่านประมุข!”
คนของประมุขเทียมฟ้าโกรธจนเลือดขึ้นหน้า ต่างคนต่างก็เหาะขึ้นฟ้าออกจากเกาะที่กำลังพังทลาย พวกเขาเห็นบ้านของตนเองแตกร้าว กระจัดกระจายตกลงไปข้างล่าง วังใหญ่โตล้วนถล่มลงทั้งหมด ความโกรธและความแค้นเกาะกุมหัวใจของพวกเขา ความต้องการต่อสู้ ความเกลียดชัง และจิตสังหารเข้มข้นพันเกี่ยวกัน เกิดเป็นกระแสปราณยิ่งใหญ่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
เห็นภาพนี้แล้ว ประมุขบัวดำดีใจเป็นอย่างยิ่ง ตะโกนเสียงดังทันที “เซวียนหยวนโม่เจ๋อมีมังกรเขียวโบราณ รวมกับพลังกายของเขาแล้วแข็งกล้าหาใดเปรียบ หากพวกเจ้าอยากแก้แค้น ให้ข้ายืมพลังวิญญาณและความกล้าหาญของพวกเจ้า! ให้ข้าแก้แค้นแทนประมุขของพวกเจ้า! ฆ่าเซวียนหยวนโม่เจ๋อเพื่อสังเวยให้กับวิญญาณของประมุขเทียมฟ้า!”
เสียงที่เปี่ยมไปด้วยพลังปราณเกินจินตนาการดังออกจากปากประมุขบัวดำราวกับมารร้าย เหล่าผู้ฝึกบำเพ็ญที่มีแต่ความโกรธเกลียดและอยากสังหารคนจนเสียสติ ถูกล่อลวงด้วยคำพูดนี้ของเขาทันที แถมยังตอบรับโดยไม่คิดให้ถี่ถ้วน
“โปรดบอกพวกข้า ว่าพวกข้าต้องทำอย่างไร!”
“พวกข้าจะให้ท่านยืมพลังวิญญาณและพลังปราณได้อย่างไร”
“หลังจากให้ท่านยืมแล้ว พวกข้าจะทำอย่างไรต่อไป พวกข้าจะเสียพลังวิญญาณไปหรือไม่” มีคนถามอย่างไม่สบายใจเช่นกัน
กระนั้นประมุขบัวดำก็เงยหน้าหัวเราะ แววตาดุร้ายหรี่ลง ในดวงตาทอประกายมืดมน เขาเอ่ยเสียงดังว่า “พวกเจ้าวางใจ ข้าฝึกวิชาหนึ่งเป็นการเฉพาะ ยืมพลังของพวกเจ้าเพื่อเพิ่มพลังตอบโต้ศัตรู หลังจากนั้นจะคืนพลังที่ยืมมาให้พวกเจ้าอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง!”
ฟังดังนั้นแล้ว ทุกคนข้างล่างก็ไม่ลังเลอีก ตอบรับอย่างฮึกเหิมด้วยระดับเสียงที่แตกต่างกัน
“ประมุขบัวดำ ได้โปรดแก้แค้นให้ประมุขของพวกข้า! แก้แค้นให้พวกข้า!”
คนของประมุขเทียมฟ้านับพันกำลังรวมตัวกัน ส่งเสียงตะโกนอย่างต่อเนื่อง เพราะเห็นการตายอย่างน่าอนาถของประมุขกับตาตนเอง เห็นบ้านเรือนถูกทำลาย จิตใจของทุกคนในตอนนี้ปั่นป่วนมาก จิตสังหารและความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม ก่อตัวเป็นกระแสปราณพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืนแล้ว
ภาพนี้สร้างความตื่นตะลึงให้กับผู้คนมากมาย เห็นได้ชัดว่ากำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว…
……….