เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3594 สั่นสะท้านทุกที่ / ตอนที่ 3595 ยากนักที่ทั้งชาติจะไร้ความกังวล
ตอนที่ 3594 สั่นสะท้านทุกที่
สิ่งที่รู้สึกได้อย่างชัดเจนที่สุดคือฟ้าดินผืนนั้นที่ครอบคลุมไว้ด้วยพลังวิญญาณของประมุขเทียมฟ้า ตอนที่ประมุขเทียมฟ้าตาย ผู้แข็งแกร่งของฟ้าดินผืนนี้ล้วนรับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของกลิ่นอายกลางอากาศ ถึงขั้นรู้สึกว่าฟ้าดินทั้งผืนกำลังสั่นไหว
ยามดึกสงัดเช่นนี้ คนที่นอนหลับสนิทอยู่ในห้องเพียงรู้สึกว่าฟ้าดินกลับตาลปัตรระลอกหนึ่ง ราวกับว่าท้องฟ้าถล่มลงมาอย่างไรอย่างนั้น ข้าวของบนตู้ โต๊ะล้วนกลิ้งตกลงพื้นเพราะแรงสั่นสะเทือนจากฟ้าดิน เสียงร้องด้วยความตกใจและเสียงของตกพื้นทำลายความเงียบยามราตรีกาล
ผู้แข็งแกร่งฝึกบำเพ็ญจากทุกที่รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวนี้แล้ว พากันกระโดดขึ้นไปบนหลังคาเรือนและมองไปบนท้องฟ้า เพื่อเสาะหาต้นตอของความเคลื่อนไหวนี้ เทียบกับผู้ฝึกบำเพ็ญที่มีระดับพลังทั่วไป ผู้ฝึกบำเพ็ญยิ่งมีระดับพลังสูงก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดิน
“สวรรค์จะเปลี่ยนแปลงแล้ว!”
บนอาคารสูง ชายชราคนหนึ่งมุ่นคิ้วมองท้องฟ้า รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงกลางอากาศ ยิ่งมองก็ยิ่งประหลาดใจ
“ความเคลื่อนไหวนี้ไม่ได้มาจากประมุขของฟ้าดินนี้ เกิดอะไรขึ้นกับประมุขเทียมฟ้า”
อีกด้านหนึ่ง ชายชราและพวกชายวัยกลางคนหลายคนมารวมตัวกัน ต่างก็มองความเคลื่อนไหวของฟ้าดินแห่งนี้ ในใจรู้สึกเหลือเชื่อ
“ใครหาเรื่องประมุขฟ้าดินแห่งนี้ หรือว่า…”
ผู้แข็งแกร่งจากหลายแห่งยืนมองอยู่บนที่สูงในคืนนี้ ต่างก็คาดเดากันไป แม้ในใจจะมีเป้าหมายที่สงสัยอยู่รางๆ แล้ว พวกเขารู้ว่าประมุขเทียมฟ้ากำลังรับมือกับพวกเซวียนหยวนโม่เจ๋อและภูตหมอเฟิ่งจิ่ว เพียงแต่อย่างไรเสียที่นี่ก็เป็นฟ้าดินของประมุขเทียมฟ้า หรือว่าพวกเขามาถึงที่นี่แล้วจริงๆ?
ขณะกำลังคิด จู่ๆ ก็มีคนร้องเสียงหลงขึ้นมา
“ดูเร็ว! กลางท้องฟ้าเหมือนกับมีอะไรบางอย่างตกลงมา อ๊า! แสงเจิดจ้ากลางท้องฟ้าคืออะไรกัน”
“ซี้ด! นั่นน่าจะเป็นก้อนหิน!”
แม้อยู่ไกลเป็นอย่างยิ่ง ก็ยังมีคนมองเห็นสิ่งของเหล่านั้นที่ตกลงมาอยู่อย่างเลือนราง พวกมันแม้จะดูเหมือนอยู่ไม่ไกล แต่พวกเขาดีรู้ว่านั่นคือสถานที่ที่ห่างไกลจากพวกเขายิ่งนัก
“เอ่อ พลังจิตวิญญาณกลางท้องฟ้าเหมือนกับ…เหมือนกับจู่ๆ ก็หายไป…”
มีชายชราคนหนึ่งเบิกตาโพลงด้วยความประหลาดใจ เขาตกใจมากจนออกแรงที่มือซึ่งกำลังลูบเคราอยู่ และดึงเคราออกมาหลายเส้นอย่างไม่ทันระวัง
“สวรรค์กำลังจะเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ…”
พร้อมกันนั้น ประมุขของแดนสวรรค์อื่นๆ ก็รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงฟ้าดินแห่งนี้เช่นกัน โดยเฉพาะตอนมองเห็นแสงสว่างสายนั้นพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พวกเขายิ่งประหลาดใจกว่าเดิม
เพียงแต่พวกเขารู้ว่าประมุขเทียมฟ้าเป็นศัตรูกับเฟิ่งจิ่วและเซวียนหยวนโม่เจ๋อ จึงคาดเดาได้อยู่แล้วว่าไม่ช้าก็เร็วการปะทะกันจะต้องเกิดขึ้น ตอนนี้มองเห็นภาพนี้แล้ววย่อมไม่รู้สึกสะท้านใจเท่าใดนัก เพียงประหลาดใจว่าประมุขเทียมฟ้าที่กลายเป็นประมุขมานานหลายปีแล้ว กลับพ่ายแพ้ให้กับพวกเซวียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่วอย่างแท้จริง
กระนั้นพวกเขาก็เพียงแค่ประหลาดใจเท่านั้น สุดท้ายแล้วนี่ก็ไม่ใช่เรื่องของพวกเขา จึงไม่ได้สนใจมากเท่าใดนัก เพียงแค่มองดูด้วยมุมมองของผู้สังเกตการณ์
อีกด้านหนึ่ง ตอนประมุขเสวียนอู่รับรู้ถึงการตายของประมุขเทียมฟ้า ในใจเขากลับสั่นสะท้านเป็นหมื่นส่วน เขาปะทะกับประมุขเทียมฟ้ามานานหลายปีล้วนไม่ได้รับชัยชนะ ไม่คิดเลยว่าเซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วจะทำสำเร็จแล้ว
ไม่เพียงพวกเขาเท่านั้นที่รู้สึกถึงได้ แม้แต่พวกเหลิ่งหวา สำนักเหล่านั้นบนโลกเบื้องบนไปจนถึงพวกผู้นำตระกูลของตระกูลใหญ่ทั้งหลาย ต่างฝ่ายต่างก็รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดินในคืนนี้แล้ว
ส่วนโม่เฉินที่คุ้มครองเฟิ่งจิ่วอยู่ในป่า หลังจากมองเห็นภาพกลางท้องฟ้าแล้ว เขาพลันมุ่นคิ้วขึ้นมา รู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้างจึงยื่นมือนับนิ้วคำนวณดู ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป
……….
ตอนที่ 3595 ยากนักที่ทั้งชาติจะไร้ความกังวล
กลืนนภาที่หมอบอยู่กับพื้นดินเห็นเขามีสีหน้าเปลี่ยนไป จึงมองความเคลื่อนไหวกลางฟ้าดินอีกครั้ง ก่อนจะยกศีรษะขึ้นอย่างอดไม่ได้ ถามขึ้นว่า “เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าตำหนักใช่หรือไม่”
โม่เฉินมองมันครั้งหนึ่ง จากนั้นมองเฟิ่งจิ่วที่กำลังหลับสนิท เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาถึงข้างกายเฟิ่งจิ่ว ยื่นมือคลายการสะกดจุดบนร่างนาง
เมื่อคลายการสะกดจุดแล้ว เฟิ่งจิ่วที่เดิมทีหลับสนิทก็ตื่นขึ้นไม่นานหลังจากนั้น สิ่งที่มองเห็นยามลืมตาขึ้นคือโม่เฉิน ส่วนที่มาของความอบอุ่นข้างกายไม่ใช่เซวียนหยวนโม่เจ๋อ กลับเป็นกลืนนภา นางมุ่นคิ้วทันที ตื่นเต็มตาทันทีเช่นกัน
“เขาไปไหน”
นางมองไปรอบๆ ไม่เห็นเงาร่างของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ กลับรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวของฟ้าดิน ไปจนถึงการเปลี่ยนแปลงระหว่างอากาศ นางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า เท่านี้สีหน้าของนางก็พลันเปลี่ยนไป ก่อนจะตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น
“เขาย้อนกลับไปหรือ” เสียงของเฟิ่งจิ่วดังขึ้นเล็กน้อย ฟังจากน้ำเสียงก็รู้ได้ว่านางเครียดเกร็งและกังวลใจมาก
โม่เฉินมองนาง กล่าวว่า “เจ้าหลับไปได้ไม่นานเขาก็สะกดจุดเจ้า จากนั้นย้อนกลับไป บอกว่าพลาดโอกาสนี้ไม่ได้ ข้าพยายามห้ามแล้ว แต่ห้ามเขาไม่ได้”
เสียงของเขาหยุดไป จากนั้นถอนใจเสียงหนึ่ง “เขาบอกว่าเขาไม่อยากให้เจ้าเป็นห่วง และจะกลับมาก่อนฟ้าสว่างแน่นอน ทว่าข้าเห็นสถานการณ์เปลี่ยนไป ถึงได้คลายการสะกดจุดให้เจ้าตื่นขึ้นมา รวมถึงบอกให้เจ้ารู้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์นี้”
“ประมุขเทียมฟ้าตายแล้วหรือ” เฟิ่งจิ่วถาม สายตาทอดมองจุดหนึ่งบนท้องฟ้า มองภาพแปลกประหลาดที่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าในยามค่ำคืน
“ถูกต้อง ประมุขเทียมฟ้าน่าจะถูกเซวียนหยวนโม่เจ๋อสังหารแล้ว ฟ้าดินแห่งนี้เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาตั้งแต่เมื่อครู่นี้ กลิ่นอายกลางอากาศเกิดความเปลี่ยนแปลงเช่นกัน จิตวิญญาณของประมุขเทียมฟ้าหายไปจากฟ้าดินแห่งนี้แล้ว เกาะที่เกิดขึ้นเพราะเขาพังลายแล้ว หินที่ตกลงมาเป็นหลักฐานของเรื่องนี้”
โม่เฉินกล่าวพลางมองท้องฟ้ามืดครึ้ม ในน้ำเสียงแฝงไปด้วยความสงสัย “ส่วนที่ข้าปลุกเจ้า ไม่ใช่เพราะประมุขเทียมฟ้าตายแล้ว แต่เป็นเพราะเคราะห์เป็นตายของพวกเจ้าเริ่มแล้ว”
ตอนที่นึกถึงเคราะห์เป็นตายของพวกเขา ในใจเขาก็รู้สึกหนักอึ้งอย่างน่าประหลาด
เมื่อได้ฟังดังนั้น สิ่งที่เอ่อขึ้นมาในหัวใจของเฟิ่งจิ่วไม่ใช่ความกังวลที่ตนเองมีต่อเคราะห์เป็นตาย แต่นึกถึงว่าตอนนี้คนที่ยังอยู่ในการต่อสู้คือเซวียนหยวนโม่เจ๋อ หากเคราะห์เป็นตายของพวกเขาเริ่มต้นแล้ว นั่นหมายความว่าเขาตายในการต่อสู้ครั้งนี้หรือ?
คิดถึงตรงนี้แล้ว นางพลันกระวนกระวายใจ “ข้าต้องไปหาเขา!” สิ้นเสียงนั้น นางกระตุ้นปราณกระโจนตัวออกไป ไม่สนใจโม่เฉินและกลืนนภาที่อยู่ข้างหลังแล้ว
“เจ้านาย!” กลืนนภารีบตะโกน จากนั้นกระโจนตัวไปเช่นกัน ตามนางอยู่กลางอากาศ
โม่เฉินเห็นเช่นนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย แววตาหยั่งลึกของเขาทอดมองเฟิ่งจิ่วที่จากไปอย่างรวดเร็วพร้อมชุดสีแดง เห็นนางที่แม้รู้ว่าอันตรายอยู่ข้างหน้า ถึงขนาดจะทำให้นางเดือดร้อนไปด้วย นางก็ยังยินดีเผชิญหน้ากับเคราะห์เป็นตาย มุ่งหน้าไปอย่างไม่เสียดายอะไร
เพียงเพราะสถานที่อันตรายนั้นมีคนที่รักอยู่ มีคนที่นางห่วงหาและผูกพันอยู่ นางล้วนยินดีร่วมเป็นร่วมตายโดยไม่กลัวและเต็มใจ
ชุดคลุมสีขาวขยับไหว ทันใดนั้นเขาพลันก้าวเท้าตามไป ไล่ตามเฟิ่งจิ่วพร้อมด้วยสายลมใต้เท้า
ชีวิตนี้ไม่ว่าเป็นหรือตาย เขาล้วนต้องปกป้องนาง ย่อมไม่มีทางเห็นนางเจอกับอันตรายแล้วไม่คุ้มครอง เพียงแต่ด้วยความสามารถน้อยนิดของเขา จึงเกรงว่าจะปกป้องนางไม่ได้ ทำให้นางต้องเป็นกังวล…
……….
YOU MAY ALSO LIKE
