เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3598 เด็ดหัวพวกเขาให้ข้า / ตอนที่ 3599 ไม่กลัว
ตอนที่ 3598 เด็ดหัวพวกเขาให้ข้า
เสียงเจ้าเล่ห์และเต็มไปด้วยปราณโสมมดังออกจากปากประมุขบัวดำ เห็นเพียงสายตาดุร้ายของเขาจ้องมองเฟิ่งจิ่วในชุดสีแดง สายตานั้นเหมือนกับงูพิษจ้องมองเหยื่ออย่างไรอย่างนั้น
เขามองคนทั้งสาม เผยรอยยิ้มน่ากลัวออกมา “อยากสู้กับข้าหรือ พวกเจ้าอาจลืมไปแล้วว่าที่นี่เป็นอาณาเขตของใครกระมัง”
เมื่อสิ้นเสียงของเขา ทันใดนั้นเขาก็ยกมือขึ้น วังวนสีดำปรากฏขึ้นมา เสียงที่เต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาลดังออกมาคล้ายกับออกคำสั่ง “ออกมาให้หมด!”
เห็นเพียงวังวนกลางอากาศในตอนนี้เคลื่อนไหว ทันใดนั้นผู้ฝึกบำเพ็ญก็โฉบออกมาจากข้างในคนแล้วคนเล่า ผู้ฝึกบำเพ็ญพวกนั้นไม่ใช่คนของประมุขเทียมฟ้า แต่เป็นคนของประมุขบัวดำต่างหาก
ความมืดมิดปกคลุมรอบข้าง ข้างนอกข้างใน ทั้งสูงและต่ำ ชั้นแล้วชั้นเล่า เรียกได้ว่ามีคนอยู่เกือบหมื่นคน กระนั้นคนที่ออกจากวังวนยังคงไม่ขาดสาย ยังคงกระโจนออกมาจากข้างใน บัดนี้จำนวนมากเสียจนจินตนาการไม่ได้แล้ว
“ประมุขบัวดำ ไร้เทียมทาน! ฆ่าเซวียนหยวนเฟิ่งจิ่ว เพื่ออยู่บนจุดสูงสุดของใต้หล้า!”
“ประมุขบัวดำ ไร้เทียมทาน! ฆ่าเซวียนหยวนเฟิ่งจิ่ว เพื่ออยู่บนจุดสูงสุดของใต้หล้า!”
เสียงตะโกนมากมายดังออกจากปากของผู้ฝึกบำเพ็ญกลุ่มใหญ่ ที่ตรงนี้ท่วมท้นไปด้วยพลังปราณวิญญาณของทุกคน เสียงทะลุผ่านชั้นเมฆ ล่องลอยอยู่ทั่วทั้งท้องฟ้า
กระบี่ยาวในมือพวกเขาชี้ขึ้นฟ้า เสียงตะโกนหลายต่อหลายสายมีความตื่นเต้นฮึกเหิมอย่างชัดเจน ราวกับว่ามองเห็นประมุขของพวกเขาจัดการพวกเซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วเรียบร้อยแล้วก็ไม่ปาน
และเสียงที่ดังไปทั่วดั่งขุนเขากับสายน้ำ บัดนี้ก็ดังเข้าหูผู้ฝึกบำเพ็ญที่แข็งแกร่งทุกคนบนท้องฟ้าแล้วเช่นกัน…
ฟังเสียงตะโกนโห่ร้องอันดุเดือดของจิตวิญญาณนักสู้ที่ดังก้องไปทั่วท้องฟ้าแล้ว ประมุขบัวดำหรี่ตาลง บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้ม เขาพึงพอใจกับสถานการณ์นี้มาก ว่ากันว่าสองกำปั้นยากสู้กับสี่มือ เขาไม่จำเป็นต้องออกมือ เพียงแค่คนเหล่านี้ของเขาก็เพียงพอที่จะจัดการพวกเฟิ่งจิ่วได้แล้ว
เขายกมือขึ้นส่งสัญญาณ เสียงตะโกนสะเทือนหูเงียบลงโดยพลัน พวกผู้ฝึกบำเพ็ญพร้อมความมืดมนล้วนมองประมุขของพวกเขานิ่งๆ รอสัญญาณของเขาอีกครั้ง
พวกเขารู้ว่าขอเพียงวันนี้กำจัดพวกเซวียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่วได้ เช่นนั้นประมุขของพวกเขาก็จะเป็นประมุขใหญ่ของดินแดนมากมาย! มีสถานะสูงส่งเป็นพิเศษ แม้แต่ฐานะของพวกเขาก็สูงขึ้นด้วย!
“เซวียนหยวนโม่เจ๋อ เฟิ่งจิ่ว ต่อให้พวกเจ้ามีความสามารถล้นฟ้า ระดับพลังแข็งแกร่ง เจ้าว่าแค่คนของข้าพอจะจัดการให้พวกเจ้าตายได้หรือไม่”
ประมุขบัวดำเอ่ยอย่างทะนงตน บนใบหน้าเผยสีหน้าหยอกเย้า สายตาที่จ้องมองพวกเขาเหมือนกับกำลังมองคนตาย ทันใดนั้นเขาพลันยกมือขึ้น เสียงที่เปี่ยมไปด้วยความชั่วร้ายดังออกจากปาก
“ฆ่าพวกเขา! คนที่เด็ดหัวพวกเขาให้ข้า ข้าจะให้คนนั้นครองโลกเบื้องล่าง! คนที่ฟันพวกเขาเลือดไหล ข้าจะให้เขากลายเป็นผู้สูงส่งที่ได้รับการเคารพจากผู้คน!”
ฟังคำพูดนี้แล้ว ผู้ฝึกบำเพ็ญนับหมื่นคนตื่นตัวขึ้นมาทันที นึกถึงคำพูดนี้ของประมุขพวกเขาแล้ว ทันใดนั้นไม่มีใครคิดว่าพลังของพวกเขาจะต่อกรกับฝ่ายตรงข้ามได้หรือไม่ คิดเพียงว่าพวกเขามีกันตั้งหลายคน ต่อให้เปลืองพลังก็ยังสามารถสังหารพวกเขาสำเร็จได้! ด้วยเหตุนี้หลังจากสิ้นเสียงประมุขของพวกเขาแล้ว ผู้ฝึกบำเพ็ญนับหมื่นคนก็ตะโกนเสียงดังครั้งหนึ่ง แล้วพากันถือกระบี่จู่โจมพวกเฟิ่งจิ่ว
“ฆ่าพวกเขา! เด็ดหัวพวกเขา! ฆ่า! ฆ่า…”
เสียงตะโกนดังสะท้านฟ้าดิน ความต้องการต่อสู้เปี่ยมล้น จากนั้นพวกเขาก็พุ่งเข้าใส่เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่ว
……….
ตอนที่ 3599 ไม่กลัว
เห็นผู้ฝึกบำเพ็ญกลุ่มใหญ่ดาหน้าเข้าหาพวกเขา เซวียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่ว ไปจนถึงโม่เฉินสามคนกลับมีสีหน้าราบเรียบ โม่เฉินยืนมองอยู่ข้างหลังเซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วอย่างเงียบๆ แสงศิษย์ศักดิ์สิทธิ์บนกายแก่กล้าขึ้นเรื่อยๆ
ฝ่ายเซวียนหยวนโม่เจ๋อมองผู้ฝึกบำเพ็ญพวกนั้นคราหนึ่ง ริมฝีปากบางขยับเล็กน้อย เสียงทุ้มต่ำแฝงแรงกดดันดังออกจากปาก “มังกรเขียว! จัดการพวกเขา!”
“โฮก!”
มังกรเขียวที่บินวนอยู่กลางอากาศโก่งคอส่งเสียงคำราม หางมังกรสะบัดส่ายไปทางผู้ฝึกบำเพ็ญพวกนั้น ความแข็งกล้าของสัตว์เทพโบราณแผ่ออกมาในวินาทีนี้ จู่โจมคนพวกนั้น
เฟิ่งจิ่วเหลือบมองคนพวกนั้น ริมฝีปากแดงขยับเล็กน้อย เสียงเย็นชาดังออกจากปากนาง “หงส์ไฟ!”
เมื่อสิ้นเสียงนั้น แสงไฟสายหนึ่งพลันพุ่งออกจากตัวนาง หงส์ไฟงดงามพร้อมเปลวเพลิงทั่วร่างเชิดหน้าบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ทันใดนั้นทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืนพลันส่องสว่างพร้อมกับเสียงหงส์ที่ดังขึ้นตามมา อานุภาพของสัตว์เทพโบราณกลายเป็นการจู่โจมหลายต่อหลายครั้งพุ่งเป้าไปที่ผู้ฝึกบำเพ็ญพวกนั้น ส่วนกลืนนภาที่ตามหลังมานั้นกระโจนเข้าสู่การต่อสู้ตั้งแต่เฟิ่งจิ่วเรียกหงส์ไฟออกมาแล้ว
แม้มีมังกรเขียว หงส์ไฟ และกลืนนภาคอยจัดการคนพวกนั้นที่กำลังขวางทาง แต่เพราะมีจำนวนมาก อยากกำจัดไปให้สิ้นซากในเวลาอันสั้นนั้นย่อมเป็นเรื่องยากมาก กอปรกับผู้ฝึกบำเพ็ญที่เป็นคนของประมุขบัวดำต่างก็แผ่กลิ่นอายทำลายล้างสีดำออกจากกายกันทุกคน ความรุนแรงของกลิ่นอายนั้นสร้างเกราะกำบังให้กับพวกเขา ทำให้พวกเขาต่อสู้กับอานุภาพของสัตว์เทพโบราณด้วยพลังทั้งหมดอย่างไม่กลัวเกรง
เห็นภาพนี้แล้ว นางพลันมุ่นคิ้ว กล่าวว่า “กลิ่นอายบนตัวคนพวกนั้นแปลกนัก”
ขณะกำลังพูด แม้ระดับพลังของอีกฝ่ายจะสูงมาก ก็ยังคงต้านทานความดุดันของสัตว์เทพโบราณได้ยากมากเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นสัตว์เทพโบราณสองตัวปรากฏตัวพร้อมกัน คนพวกนี้กลับต้านแรงกดดันมหาศาลเช่นนี้ได้ จำต้องพูดว่านางรู้สึกประหวั่นใจยิ่งนัก
เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็ขมวดคิ้วครุ่นคิดเช่นกัน ราวกับคิดไม่ตกว่าเหตุใดพวกเขาจึงต้านรับแรงกกดดันของสัตว์เทพโบราณได้
โม่เฉินมองคนพวกนั้นครู่หนึ่ง กล่าวว่า “บนตัวคนพวกนี้มีแต่ปราณบัวดำทำลายโลกของประมุขบัวดำ อีกทั้งประมุขบัวดำยังทิ้งจิตวิญญาณส่วนหนึ่งไว้บนตัวพวกเขาทั้งหมดด้วย เพราะปราณบัวดำทำลายโลกและจิตวิญญาณส่วนนั้นนี่แหละ ที่ทำให้พวกเขาไม่กลัวอานุภาพของสัตว์เทพโบราณ”
เสียงของเขาหยุดไปเล็กน้อย จากนั้นพูดขึ้นอีก “เขาน่าจะเตรียมการไว้นานแล้ว เตรียมใช้พลังกายและพลังปราณวิญญาณของพวกเขา เพื่อให้เขาบรรลุถึงเป้าหมายในกระบวนท่าเดียว”
ได้ยินดังนั้นแล้ว เฟิ่งจิ่วหรี่ตาลง “หากเป็นเช่นนั้น ท่าทางพวกเราต้องหาคนช่วยแล้ว” เมื่อต่อสู้ยืดเยื้อ พวกเขาก็ไม่แน่ใจว่าจะยังสู้กับประมุขบัวดำได้อีก แต่ในเมื่อเป็นเช่นนั้น นางก็จะหาคนมาช่วยเหลือ!
เซวียนหยวนโม่เจ๋อฟังจบก็มองนางครั้งหนึ่ง ฝ่ายโม่เฉินเองก็มองนางเช่นกัน ก่อนจะถามด้วยความประหลาดใจ “อยู่ที่นี่แล้ว เจ้ายังเรียกใครมาช่วยได้อีก”
เฟิ่งจิ่วยิ้มมุมปาก บนใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นในใจ “โม่เฉิน เจ้าอาจลืมไปแล้วว่าข้ากับโม่เจ๋อล้วนเป็นประมุขของที่แห่งหนึ่ง พลังจิตวิญญาณของพวกเราครอบคลุมสองโลก อยากเรียกคนมาช่วย ไฉนเลยจะเป็นเรื่องยาก”
นางมองหงส์ไฟกระพือปีกพลางพ่นเปลวเพลิงจู่โจมผู้ฝึกบำเพ็ญเหล่านั้น อีกทั้งเห็นกลืนนภาฉีกทึ้งร่างผู้ฝึกบำเพ็ญเหล่านั้นด้วย ส่วนมังกรเขียวก็สะบัดส่ายหาง ใช้เสาน้ำจู่โจมคนอยู่ตลอดเวลา ทันใดนั้นนางพลันผสานสองมือตรงหน้าเพื่อสร้างเขตอาคมโบราณ เสียงเย็นชาดังออกมาหลังจากนั้น…
……….
YOU MAY ALSO LIKE
