เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3596 รักษาชีวิต / ตอนที่ 3597 มาได้พอดี
ตอนที่ 3596 รักษาชีวิต
บนท้องฟ้ายามค่ำคืน ยิ่งเกาะนั้นพังทลายลง เมฆหมอกก็สลายไปด้วย เงาร่างของพวกเซวียนหยวนโม่เจ๋อและประมุขบัวดำค่อยๆ ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
แม้เป็นเวลากลางคืน ทว่าเปลวเพลิงที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้านั้นเตะตาหาใดเปรียบ โดยเฉพาะตอนนี้ ประมุขบัวดำผู้นั้นเหาะขึ้นฟ้า กำลังดูดกลืนพลังปราณวิญญาณและความฮึกเหิมเข้มข้นจากกายคนเหล่านั้นอย่างบ้าคลั่ง
ปราณเหล่านั้นไหลเข้าสู่ร่างกายเขาอย่างรวดเร็ว ส่วนคนพวกนั้นเปลี่ยนจากเดือดดาลในตอนแรกเป็นร้องเสียงหลงต่อเนื่องในเวลาต่อมา เพราะพลังปราณวิญญาณบนกายพวกเขาถูกดูดกลืนพร้อมๆ กับความฮึกเหิม ผู้ฝึกบำเพ็ญทุกคนเหมือนกับดอกไม้ถูกน้ำร้อนลวก ต่างก็ปวดแสบปวดร้อน ร่างกายห่อเหี่ยวอย่างรวดเร็ว แก่ชรา จนถึงขั้นตายไป…
“ฮ่าๆๆๆๆๆๆ…”
เสียงหัวเราะร่าดังออกจากปากของประมุขบัวดำ เปี่ยมไปด้วยแรงกดดันมหาศาล สะท้านทั่วท้องฟ้าจนสั่นคลอน แม้เป็นเวลากลางคืน ก็ยังสามารถมองเห็นปราณสีดำเอ่อท่วมร่างกายเขาอย่างรุนแรงเช่นกัน
เพื่อสังหารประมุขเทียมฟ้าในหนึ่งกระบี่ เซวียนหยวนโม่เจ๋อใช้วิชาแบ่งร่างเบี่ยงเบนความสนใจของอีกฝ่าย แต่กระบี่นั้นตกลงสู่ร่างของเขาอย่างแท้จริง แม้เป็นร่างแบ่งของเขา ก็ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บไม่น้อยเช่นเดียวกัน
เพียงแต่ไม่คิดว่าประมุขบัวดำจะฝึกบำเพ็ญวิชาชั่วร้าย ดูดกลืนปราณพลังวิญญาณของผู้ฝึกปราณพวกนี้ ไปจนถึงความฮึกเหิมและความเกลียดแค้นของพวกเขาเข้าสู่ร่างกายตนเอง เพิ่มพลังให้กับตนเอง
เห็นเขามีพลังเพิ่มมากขึ้นแล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อรู้ว่าสู้ต่อไปไม่ได้อีก ไม่เช่นนั้นก็เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะพ่ายกับประมุขบัวดำ
ทันใดนั้นเขาถือโอกาสตอนที่ประมุขบัวดำกำลังดูดกลืนพลังของคนพวกนั้น หมุนกายคิดจะจากไป กระนั้นเสียงชั่วร้ายพร้อมจิตสังหารก็ดังขึ้นมาจากประมุขบัวดำ
“คิดหนี? หึ! เจ้าคิดว่าเจ้าจะหนีพ้นหรือ”
เสียงชวนขนลุกดังมา ทันใดนั้นเขายกมือขึ้น กระแสปราณสีดำสายหนึ่งเลื้อยออกมาราวกับงูพิษ ต้องการรัดร่างเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
เซวียนหยวนโม่เจ๋อที่หมุนกายไปแล้วเห็นดังนั้น ก็พลันขยับมือที่ถือกระบี่เซวียนหยวนเอาไว้ ปราณกระบี่ดุดันพุ่งออกมา ดีดปราณสีดำสายนั้นกลับไป กระนั้นปราณสายนั้นก็เหมือนกับไอหมอกอย่างไรอย่างนั้น สลายไปก่อนก่อตัวรวมกันจู่โจมใส่เขาจากทั้งสี่ทิศ
เขามุ่นคิ้ว มองปราณสีดำสายนั้น เงาร่างถอยไปอยู่ข้างๆ อย่างรวดเร็วพลางคิดหาวิธีตอบโต้ เมื่อสายตาทอดมองร่างกายของประมุขบัวดำ เขาพลันนึกอะไรขึ้นได้ ปราณพลังวิญญาณในกายท่วมท้น จับกระบี่เซวียนหยวนแล้วเหวี่ยงออกไปอย่างแรง
ฉัวะ!
ปราณกระบี่ดุดันเต็มไปด้วยกระแสปราณมหาศาลจู่โจมออกไป เห็นปราณกระบี่ระเบิดออกพร้อมจิตสังหารเยือกเย็นด้วยตาเปล่า ฟันลงด้วยพลังแห่งสายฟ้า
“ฮ่า!”
ปราณกระบี่ถึงข้างกายประมุขบัวดำก่อนถูกปราณสีดำขวางเอาไว้ ไม่อาจกล้ำกรายไปได้มากกว่านี้ เซวียนหยวนโม่เจ๋อเห็นดังนั้นก็หรี่ตาลง อีกมือหนึ่งฟาดด้ามกระบี่เซวียนหยวนที่ถืออยู่ พลังลึกลับพุ่งออกไป กระบี่เซวียนหยวนในมือเหวี่ยงออกไปหลังจากการฟาดครั้งนั้นเช่นกัน
ฉัวะ!
ปลายกระบี่สมบัติโบราณระเบิดความคมปลาบดุดัน ฟันออกไปด้วยพลังรุนแรง ทันใดนั้นก็ทำลายปราณสีดำสายนั้นได้ พุ่งเข้าใส่ประมุขบัวดำโดยตรง ทำให้เขาล้มเลิกใช้กระบวนท่าแทบไม่ทัน ขยับเงาร่างหลบหลีกอย่างรวดเร็ว
และเป็นเพราะการล้มเลิกใช้กระบวนท่า ผู้ฝึกบำเพ็ญที่ยังไม่ตายพวกนั้นต่างก็ล้มลงพร้อมลมหายใจรวยริน พลังลดลงจนถึงระดับต่ำสุด แต่ดีเลวอย่างไรก็ยังรักษาชีวิตเอาไว้ได้
……….
ตอนที่ 3597 มาได้พอดี
เห็นผู้ฝึกบำเพ็ญเหล่านั้นล้มลง ประมุขบัวดำพลันมีสีหน้าอึมครึม ปราณสีดำทั่วกายหนาหนักมากขึ้นเนื่องจากความเครียดเกร็ง
“ทำลายเรื่องดีของข้า ข้าจะให้เจ้าชดใช้!”
เสียงแปลกประหลาดดังออกมา ปราณสีดำที่สองมือเขาพลุ่งพล่านก่อนพุ่งออกไป จู่โจมใส่เซวียนหยวนโม่เจ๋ออย่างรวดเร็ว
กระบี่เซวียนหยวนหมุนรอบหนึ่งแล้วลอยกลับไปถึงมือของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ เห็นปราณสีดำนั้นจู่โจมมา บนกายเขาพลันมีกระแสปราณมหาศาลท่วมท้น กระแสปราณเปี่ยมไปด้วยแรงกดดันขวางกั้นปราณสีดำนั้นเอาไว้ได้ จากนั้นปราณสีดำกลับยิ่งมายิ่งเข้มข้นขึ้น จนกระทั่งบดบังทัศนียภาพไปจนหมด
ประมุขบัวดำยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโหดร้าย “ตายเสีย!”
“ระวังทางซ้าย!”
หลังจากมังกรเขียวที่อยู่กลางอากาศเห็นภาพนี้ มันรีบเตือนเขาด้วยความตื่นตกใจ ขณะคิดเข้าไปช่วยเหลือ กลับเห็นเงาร่างสีแดงสายหนึ่งโฉบมาถึงเหมือนกับภูตผี เงาร่างยังไม่ทันเข้าใกล้ แถบผ้าสีแดงก็จู่โจมออกไปแล้ว พันเอวเจ้านายมันแล้วดึงไปข้างหลัง
“ภูตหมอ!” มังกรเขียวมองผู้มาเยือน ก่อนจะเอ่ยเรียกด้วยความดีใจระคนแปลกใจ
กลิ่นอายที่คุ้นเคยทำให้เซวียนหยวนโม่เจ๋อไม่หลบหรือดิ้นรนเพื่อปลดตัวเองออกจากแถบผ้าสีแดงที่พันอยู่รอบเอวเขา เขาถูกแรงจากแถบผ้าสีแดงดึงไปข้างหลัง เข้าสู่อ้อมแขนของเฟิ่งจิ่ว
“เจ้าไม่เป็นไรกระมัง ได้รับบาดเจ็บหรือไม่” เฟิ่งจิ่วถามด้วยความเป็นห่วง กังวลว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ
ได้ยินเสียงคุ้นหูของนางแฝงไว้ด้วยความเครียดเกร็งและความเป็นห่วง เซวียนหยวนโม่เจ๋อยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย สายตาหยั่งลึกมองสตรีตรงหน้าด้วยความรักใคร่ “ไม่เป็นไร ไม่ต้องเป็นห่วง”
“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว เจ้าวุ่นวายนัก เหตุใดมาคนเดียวได้ หากเจ้าเป็นอะไรไปแล้วข้าจะทำอย่างไร” นางวางใจลงได้เสียทีเพราะเขาสมบูรณ์แบบไม่บุบสลาย กระนั้นก็ยังเป็นห่วงขึ้นมาอีกครั้งเมื่อได้กลิ่นคาวเลือดจากตัวเขา
“เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือ บาดเจ็บตรงไหน หนักหรือไม่”
นางที่กังวลเกินไปกลับไม่พบว่าเขาได้รับบาดเจ็บ ชุดคลุมสีดำบนตัวเขาปกปิดบาดแผลและรอยเลือดบนตัวเอาไว้ ทำให้มองไม่ออกว่าบาดเจ็บตรงไหน และไม่อาจรู้ว่าบาดเจ็บหนักหรือไม่
“ก็แค่บาดแผลเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ต้องเป็นห่วง”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อปลอบโยนนาง หลังจากคุ้มครองนางอยู่ข้างกายแล้ว แววตาหยั่งลึกมองไปทางประมุขบัวดำที่อยู่ข้างหน้า จากนั้นกล่าวกับเฟิ่งจิ่วว่า “เขาดูดกลืนพลังปราณ ความฮึกเหิม ไปจนถึงความเคียดแค้นของผู้ฝึกบำเพ็ญนับพัน บัดนี้พลังเพิ่มขึ้นจนรับมือได้ยากแล้ว”
เฟิ่งจิ่วมองประมุขบัวดำพร้อมปราณสีดำท่วมกายข้างหน้า นางเดินออกจากข้างหลังเซวียนหยวนโม่เจ๋อ “เขาต้องประมือกับข้าแล้ว ปราณบัวดำของเขาก็มีเพียงไฟสวรรค์คู่ชีวิตของข้าและบัวเขียวในกายข้าที่ควบคุมได้ เจ้าไปอยู่ข้างๆ เถอะ อย่าให้ปราณบัวดำของเขาทำร้ายเจ้าได้”
ได้ยินดังนั้นแล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อมุ่นคิ้ว ไม่ได้จากไปไหน กลับกุมมือเฟิ่งจิ่วไว้ “เจ้าคนเดียวสู้เขาไม่ได้แน่ พวกเราร่วมมือกันเถอะ!”
หลังจากพูดคุยกันแล้ว เขารู้ว่าพลังของประมุขบัวดำห่างชั้นจากประมุขเทียมฟ้ามาก โดยเฉพาะปราณบัวดำแปลกประหลาดที่ชวนพิศวงมากขึ้นทุกที หากให้นางรับมือคนเดียว ใครเล่าจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
“พวกเราสวมคนร่วมมือกันจัดการเขา”
โม่เฉินในชุดสีขาวก้าวมาอย่างช้าๆ ชุดคลุมสีขาวและบนกายเขาทอแสงสว่างของศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ จึงสะดุดตาราวกับดวงจันทร์ในยามค่ำคืน
เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วมองเขาครั้งหนึ่ง จากนั้นเบนสายตาไป ทอดมองร่างของประมุขบัวดำข้างหน้า คล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
“เฟิ่งจิ่ว เจ้ามาได้พอดีเลย!”
……….
YOU MAY ALSO LIKE
