เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3604 ยากต้านทาน / ตอนที่ 3605 บัวดำออกมา
ตอนที่ 3604 ยากต้านทาน
ฉัวะ!
ปราณกระบี่สองสายพร้อมจิตสังหารฟันใส่พวกเขา กระนั้นโม่เฉินที่เห็นภาพนี้ก็ยังตกใจจนหัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ราวกับตกลงสู่เหวน้ำแข็งอย่างไรอย่างนั้น
เขามองภาพนั้นอย่างอึ้งงัน เห็นปราณกระบี่พร้อมปราณความตายสองสายฟันลงกลางเปลวเพลิง ผ่าไฟออกจากกัน แต่ที่นั่นกลับไม่เห็นเฟิ่งจิ่วและเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
ตอนนั้นหัวใจของเขาคล้ายกับหยุดนิ่ง จนกระทั่งมองเห็นแสงสว่างวาบ และเงาร่างของเฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อปรากฏข้างกองไฟอีกครั้ง เขาพลันใจเต้นแรงขึ้นมา แล้วผ่อนลมหายใจอย่างหนักเสียงหนึ่ง
ไม่เป็นไรก็ดี เขาคิดว่า คิดว่า…
เฟิ่งจิ่วดึงเซวียนหยวนโม่เจ๋อถอยหลังไปหลายหมี่ ร่างกายยืนนิ่งมั่นคงแล้ว ชั่วขณะเมื่อครู่นี้ นางใช้เปลวเพลิงคุ้มกันเขา พร้อมดึงเขาเข้าไปในห้วงมิติถึงหลบหลีกการโจมตีถึงชีวิตจากทั้งสองทางนั้นได้ ไม่กล้าจินตนาการเลยจริงๆ ว่าหากไม่มีห้วงมิติให้พวกเขาหลบหลีกไปได้พริบตาหนึ่ง ยามปราณกระบี่ที่หมายคร่าชีวิตสองสายฟันลงใส่ร่างพวกเขา สุดท้ายแล้วจะมีจุดจบอย่างไรกัน
นางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วผ่อนออกอย่างเชื่องช้าด้วยความรู้สึกนึกกลัว จากนั้นกวาดสายตามองประมุขบัวดำที่มีสีหน้าเคร่งขรึมครั้งหนึ่ง ก่อนจะมองไปทางเซวียนหยวนโม่เจ๋อแล้วถามว่า “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”
“ไม่เป็นไร” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว ส่ายหน้าเล็กน้อย บัดนี้มีสีหน้าจริงจังนัก “พลังของเขาเพิ่มมากขึ้นไม่น้อย ไม่อาจเบาใจได้”
“ข้ารู้” นางตอบรับเสียงหนึ่ง
นางกระชับกระบี่คมเขียวในมือ สายตามองจ้องประมุขเทียมฟ้า ทันใดนั้นก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ พุ่งเข้าใส่ประมุขบัวดำ
“เห็นทีบนกายเจ้าจะมีของวิเศษอยู่!”
ประมุขบัวดำมองเฟิ่งจิ่วด้วยสายตาดุดัน นัยน์ตามีประกายของความตื่นเต้นวูบวาบ ตอนนี้เขามองว่าสมบัติทุกอย่างบนตัวเฟิ่งจิ่วจะกลายเป็นของเขา ไม่เพียงบัวเขียวโบราณ ยังมีพริบตานั้นที่สองคนหายไปเมื่อครู่นี้ ทำให้เขาพอจะรู้แล้วว่าบนตัวเฟิ่งจิ่วมีห้วงมิติติดตัว!
เขายกมือขึ้น กระบี่ยาวสีดำจู่โจมไปยังเซวียนหยวนโม่เจ๋อราวกับมีชีวิต ขณะเดียวกันฝ่ามือเขาก็กลั่นพลังบัวดำเป็นลูกกลมจู่โจมใส่เฟิ่งจิ่วด้วย
เงาร่างสีดำปะทะกับกระบี่คมเขียวในมือเฟิ่งจิ่วโดยตรง ลมจากฝ่ามือรุนแรงอย่างหาใดเปรียบ ทุกกระบวนท่าจู่โจมถึงชีวิต โจมตีที่จุดตายของเฟิ่งจิ่วทั้งสิ้น
อีกด้านหนึ่ง เซวียนหยวนโม่เจ๋อถูกกระบี่ยาวแปรเปลี่ยนเป็นปราณสีดำพัวพันกาย แผ่ปราณบัวดำพร้อมปราณความตายปะทุปราณคมกริบราวคมดาบ กรีดร่างกายของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ทำลายกลิ่นอายทั่วกายเขา ทำเอาชุดคลุมของเขาขาดวิ่น
ปราณสีดำเข้าสู่ร่างกาย เพียงแค่กลุ่มเดียวก็เสียดกระดูกสร้างความหนาวยะเยือก หมอกควันสีดำนับไม่ถ้วนล้อมรอบเขา ราวกับว่าต้องการแทรกซึมเข้าไปในกายเขาอย่างไรอย่างนั้น
โม่เฉินเห็นภาพนี้แล้วก็ไม่สนใจอีกว่าตนเองได้รับบาดเจ็บ กระตุ้นปราณพุ่งไปหาเซวียนหยวนโม่เจ๋อทันที ปราณในกายเอ่อท้น จู่โจมฝ่ามือออกไป แสงศักดิ์สิทธิ์สะดุดตาลอยออกจากมือเขาไปทางควันดำกลุ่มนั้น ทำลายหมอกควันสีดำให้ซ่านสลายไป
“เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ยังไหวหรือไม่” เมื่อโฉบกายไปข้างหน้าแล้ว โม่เฉินประคองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่ฝีเท้าซวนเซ พลางจับมือเขาไว้ ทันใดนั้นก็สัมผัสได้ถึงปราณดำมืดที่แผ่ขยายมาถึงฝ่ามือตน โม่เฉินพลันตกใจกลัว เงยหน้ามองเขาทันที
“ไม่เป็นไร” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเม้มปาก ทว่าริมฝีปากกลับเปลี่ยนสีอยู่บ้าง สีหน้าของเขาก็ไม่น่ามองเป็นอย่างยิ่ง ราวกับกำลังฝืนอย่างเต็มที่
“ปราณทำลายโลกของบัวดำ ต่อให้เป็นเฟิ่งจิ่วในตอนนี้ก็ยากจะต้านได้ เจ้า…”
……….
ตอนที่ 3605 บัวดำออกมา
“จัดการเขาก่อนค่อยว่ากัน!”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อขัดจังหวะคำพูดเขา ใช้ระดับพลังมหาศาลกดข่มความไม่สบายตัวเอาไว้ มือหนึ่งจับกระบี่เซวียนหยวนแล้วผละออกจากโม่เฉิน เหาะขึ้นฟ้าอีกครั้ง เพื่อช่วยเฟิ่งจิ่วอีกแรงหนึ่ง
โม่เฉินเห็นดังนั้นแล้ว เขาถอยหลังไปหลายหมี่ ขัดสมาธิเหมือนกับนั่งบนก้อนเมฆ ปากขยับเล็กน้อย สองมือที่อยู่ตรงหน้าเคลื่อนไหว สร้างตราประทับซับซ้อนขึ้นมา หลังจากนั้นจึงชักสองมือกลับมา นิ้วมือสองข้างหนึ่งชี้ลง อีกหนึ่งชี้ขึ้นรูปทรงคล้ายกับดอกบัว ทันใดนั้นแสงศักดิ์สิทธิ์ก็ทะลักล้นขึ้นมาบนกาย
ไม่เหมือนกับแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ตลบอบอวลบนร่างกายก่อนหน้านี้ แสงศักดิ์สิทธิ์บนร่างกายตอนนี้นั้นเจิดจ้าราวกับแสงอาทิตย์ ขจัดปราณบัวดำกลางอากาศทิ้งไป ให้ผลลัพธ์ของการชำระล้าง
และเป็นเพราะโม่เฉินใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ในกายช่วยเหลือ ทำให้พลังของประมุขบัวดำค่อยๆ อ่อนกำลังลง เมื่อรู้สึกได้ถึงจุดนี้ เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วจึงยิ่งร่วมมือกันออกกระบวนท่าถึงตายครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ให้เขามีโอกาสได้พักหายใจ
พลังสีดำที่เดิมทีกลืนกินทุกอย่าง ขณะนี้ลดความเกรี้ยวกราดลงเพราะแสงศักดิ์สิทธิ์สายนั้น ประมุขบัวดำหรี่ตามองโม่เฉินคราหนึ่ง จากนั้นมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่ว สายตามองข้ามพวกเขาไปยังผู้ฝึกบำเพ็ญสองฝ่ายที่กำลังตะลุมบอนกันพวกนั้น
เขารู้ว่าหากวันนี้กำจัดพวกเขาไม่ได้ ต่อไปย่อมหาโอกาสเอาชีวิตพวกเขาได้ยากแล้ว โดยเฉพาะหากเขาพ่ายในการต่อสู้ครั้งนี้ ผ่านพ้นการต่อสู้ครั้งนี้ไป ความน่าเกรงขามของเซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วจะต้องสะเทือนไปถึงเก้าชั้นฟ้า! ถึงตอนนั้นแล้ว จุดจบของเขาจะเป็นอย่างไร แค่จินตนาการก็รู้ได้แล้ว!
คิดถึงตรงนี้ สายตาดุดันของเขาพลันหายไป จ้องมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่วเขม็ง วันนี้ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร ก็จะให้สองคนนี้รอดไปไม่ได้!
ทันใดนั้นเขาถอยหลังไปก้าวหนึ่ง สองมือแบออกแล้วเหาะขึ้นฟ้า จากนั้นสองมือประกบกันสร้างตราประทับ ดอกบัวสีดำขนาดใหญ่เท่ากำปั้นปรากฏขึ้นจากเหนือศีรษะเขา
“บัวดำทำลายโลก!”
โม่เฉินมองปราดเดียวก็จำดอกบัวสีดำที่ออกจากกายประมุขบัวดำได้ เขากล่าวกับเฟิ่งจิ่วด้วยความตื่นตกใจว่า “ทำลายมัน! ขอเพียงทำลายมัน ประมุขบัวดำก็ไม่อาจทำเรื่องชั่วร้ายได้อีก!”
สายตาของเซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วตกลงบนวัตถุที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของประมุขบัวดำ แววตาของทั้งสองคนวูบไหว “นี่คือบัวดำทำลายโลก?”
ดอกบัวสีดำเช่นนี้สร้างหายนะได้มากมายขนาดนั้นเชียวหรือ? ดอกบัวสีดำที่มีขนาดเท่ากำปั้นนี้ เป็นสิ่งที่มอบพลังมืดมิดร้ายกาจให้กับประมุขบัวดำอย่างนั้นหรือ?
เฟิ่งจิ่วประหลาดใจ เพราะบัวดำดอกนี้มีขนาดเล็กกว่าบัวเขียวในกายนางอยู่บ้าง ตอนบัวดำปรากฏ บัวเขียวในกายนางคล้ายกับรับรู้ได้ ปราณบัวเขียวบนกายกำลังปั่นป่วนเช่นกัน
“ถูกต้อง! นี่ก็คือบัวดำทำลายโลก” ประมุขบัวดำจ้องมองเฟิ่งจิ่วอย่างดุร้าย “อยากทำลายบัวดำของข้าหรือ นั่นเป็นเพราะเจ้ายังไม่เคยสัมผัสกับอานุภาพไร้เทียมทานของบัวดำของข้าอย่างแท้จริง!”
เขามองเซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วเขม็ง เผยรอยยิ้มแปลกและน่ากลัว บนกายเขานอกจากปราณความตายจากบัวดำแล้ว ยังเต็มไปด้วยปราณโสมมน่าพรั่นพรึง เมื่อเขาเรียกบัวดำออกมาแล้ว พลังดำมืดบนกายก็คล้ายกับแกร่งกล้าขึ้นอีก
บัวดำที่ลอยอยู่เหนือศีรษะเขาแผ่กลิ่นอายมืดมิดออกมามหาศาล กดข่มแสงศักดิ์สิทธิ์บนกายโม่เฉินได้อยู่หมัด อาจเป็นเพราะพลังสองสายต่อต้านกัน แรงกดดันซึ่งกันและกันของพลังแห่งความมืดทำให้โม่เฉินต้องกระอักเลือดออกมาเต็มปาก
“พรวด!”
“โม่เฉิน!”
เฟิ่งจิ่วส่งเสียงเบาด้วยความเป็นห่วง นางมองเขาที่อยู่ห่างออกไปหลายหมี่ “เจ้าได้รับบาดเจ็บภายในไม่น้อย อย่าใช้ปราณแท้อีกจะดีกว่า”
……….
YOU MAY ALSO LIKE
