เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3606 ใช้ร่างกายต้านทาน / ตอนที่ 3607 ใช้ชีวิตคุ้มครอง
ตอนที่ 3606 ใช้ร่างกายต้านทาน
เห็นเขาได้รับบาดเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในใจนางเป็นกังวลอย่างยิ่ง หากไม่ใช่เพื่อช่วยเหลือพวกนาง เขาก็ไม่ต้องบาดเจ็บเช่นนี้ ยิ่งไม่ต้องเสียปราณแท้ไปมหาศาลเช่นนี้
นางหันไปมองบัวดำดอกนั้น เห็นมันแผ่ปราณมืดมิดน่ากลัวตลบอบอวลอยู่กลางอากาศ นอกจากพวกนางทางนี้แล้ว ยังทะลักล้นไปยังสถานที่ซึ่งค่อนข้างห่างไกล นางร้อนใจอยู่บ้าง หากปล่อยให้ปราณบัวดำแผ่ขยายออกไปอีก เกรงว่าจะสร้างความเดือดร้อนให้กับทุกคนที่เดินทางมาช่วยเหลือแล้ว
ทว่านางยังไม่ทันลงมือ ก็เห็นประมุขบัวดำกวาดสายตาผ่านใบหน้าของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ จากนั้นหัวเราะเสียงเย็นคราหนึ่ง ทันใดนั้นเขาจู่โจมออกไปทางคนทั้งสองอย่างแรง
กระแสปราณน่ากลัวท่วมท้น ปราณสีดำพัดม้วนมามืดฟ้ามัวดิน รวดเร็วไม่ต่างจากพายุลมงวง กระนั้นตอนนางเห็นรอยยิ้มประหลาดบนใบหน้าประมุขบัวดำ นางพลันหนาวสะท้านขึ้นมาในใจ
มือข้างหนึ่งของเขาคว้าไปในอากาศ ลมคมปลาบรุนแรงจู่โจมใส่เซวียนหยวนโม่เจ๋อ นางมองไปทางเซวียนหยวนโม่เจ๋อตามสัญชาตญาณ แต่ตอนนี้กลับพบว่าสีหน้าเขาดูแปลกไป เหงื่อเย็นผุดพรายบนหน้าผาก สีสันบนริมฝีปากก็ผิดปกติเช่นกัน คล้ายกับกำลังฝืนทนความรู้สึกไม่สบายกายเอาไว้
ยามเห็นเขาจับกระบี่เซวียนหยวนในมือไว้แน่น ทว่ามือนั้นกลับสั่นเทาเล็กน้อย แววตาเย็นชาหยั่งลึกมองการจู่โจมที่เข้ามาข้างหน้า ทว่ากลับไม่มีเค้าลางว่าจะหลบหลีกเลยแม้แต่น้อย นางเพียงรู้สึกว่าเลือดร้อนๆ สายหนึ่งพุ่งขึ้นสู่ศีรษะ กระโจนหาเขาอย่างบ้าคลั่ง
“หลบเร็ว! หลบ!”
น่าตายนัก! เหตุใดนางถึงไม่รู้ว่าเขาแปลกไป เหตุใดนางประมาทคิดว่าเขาไม่เป็นไรจริงๆ เขาที่อยู่ตรงหน้านางไม่มีเรี่ยวแรงหลบหลีกเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้เขาบาดเจ็บหนักมากแล้ว!
ที่ทำให้นางตกใจยิ่งกว่านั้นคือประมุขบัวดำคล้ายกับมองเรื่องนี้ออกนานแล้ว การจู่โจมครั้งนี้พุ่งตรงมาที่นี่ กระนั้นกลับเปลี่ยนทิศทางไปหาเซวียนหยวนโม่เจ๋ออย่างฉับพลัน เขา…เขาคิดฆ่าโม่เจ๋อ คิดคร่าชีวิตเขา!
ไม่! นางไม่มีทางให้ใครทำร้ายเขา! ใครกล้าทำให้เขาตาย นางจะทำให้คนคนนั้นตกนรก! ทำให้เขาไม่อาจเกิดใหม่ได้อีก!
“อาจิ่ว อย่าเข้ามา!”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อตัวสั่นเทา เพราะพลังวิญญาณในกายพุ่งพล่าน ปราณแท้ปั่นป่วน ปราณบัวดำที่เขากดกลั้นไว้เคลื่อนไหวตามอำเภอใจ เคลื่อนไหวในเส้นเลือดทุกเส้นในกายเขาอย่างไม่อาจควบคุม ทำให้เหมือนกับอยู่ในเหวน้ำแข็ง ราวกับว่าปราณพลังทั่วกายถูกสูบออกไปอย่างไรอย่างนั้น
เขาที่เดิมอยากหลบหลีกกลับไม่สามารถหลบเลี่ยงการจู่โจมถึงชีวิตที่มาจากข้างหน้าได้ ทว่าเขากลับไม่อยากให้เฟิ่งจิ่วได้รับอันตรายใดๆ เพราะเขายิ่งกว่า
การฝืนกระตุ้นพลังทำให้เขากระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง สีหน้าซีดขาวยิ่งกว่าเดิม ร่างกายซวนเซก่อนตกลงไปทันที กระนั้นการจู่โจมจากประมุขบัวดำก็ไม่ได้ผิดพลาดเพียงเพราะเขาตกลงไป กลับใช้แรงเคลื่อนที่ส่งการจู่โจมที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมไปหาเขา
“ไม่!”
เสียงร้องกรีดลึกถึงหัวใจดังออกจากปากเฟิ่งจิ่ว ด้วยเห็นฝ่ามือนั้นฟาดใส่เซวียนหยวนโม่เจ๋อ ความเร็วของนางเพิ่มขึ้นจนถึงขีดสุด นางที่แต่เดิมไม่อาจไปถึงข้างกายเขาได้ก่อนฝ่ามือนั้น กลับพุ่งไปข้างหน้าราวกับแสงสว่างวาบสายหนึ่ง ความเร็วของนางไม่เพียงแต่โม่เฉินและเซวียนหยวนโม่เจ๋อมองไม่เห็น แม้แต่ประมุขบัวดำก็ไม่อาจมองเห็นเช่นกัน
ตูม!
เสียงระเบิดสนั่นดังขึ้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อถูกแรงสายหนึ่งผลักออก ส่วนการจู่โจมนั้นกลับชัดเจนราวอยู่ข้างหูนี่เอง…
……….
ตอนที่ 3607 ใช้ชีวิตคุ้มครอง
“เฟิ่งจิ่ว!”
“อาจิ่ว!”
เสียงร้องด้วยความตกใจและเสียงเหลือเชื่อของเซวียนหยวนโม่เจ๋อดังออกมาพร้อมกัน ทั้งสองคนเพียงเห็นว่าเงาร่างสีแดงลอยหวือไปเหมือนกับว่าวที่เชือกป่านขาด เลือดคำหนึ่งกระอักออกจากปากนาง พร้อมกับเงาร่างของเฟิ่งจิ่วที่ตกลงไป ไม่ได้ตกลงสู่กลางชั้นเมฆ ทว่าตกลงสู่เบื้องล่าง
ตอนนี้เองแสงสว่างสายหนึ่งวาบออกมา เหล่าไป๋พุ่งออกมาจากห้วงมิติ ร่างกายคล้ายมังกรพุ่งลงข้างล่างทันที รับเฟิ่งจิ่วที่กำลังตกลงไปไว้ได้
“เจ้านาย เจ้านาย!”
เหล่าไป๋เรียกด้วยความร้อนใจ หันไปเป็นนางหน้าซีดเผือด เลือดยังคงไหลออกจากปาก ในใจทั้งกังวลทั้งกระวนกระวาย ทว่าทันใดนั้นเงยหน้าขึ้น เห็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อตกลงมาเช่นกัน มันจึงรีบเหาะออกไปรับเขา
“เจ้าตำหนัก ท่านบาดเจ็บเช่นนี้ได้อย่างไร ท่านเป็นอย่างไรบ้าง เจ้านายข้าเป็นอะไร” มันข่มสัตว์พันธสัญญาอื่นหลายตัวในห้วงมิติ อย่างไรเสียนี่ก็เป็นการต่อสู้บนท้องฟ้า หากสัตว์พันธสัญญาในห้วงมิติบินไม่ได้ ออกมาก็ไร้ประโยชน์เช่นกัน
มันรู้ว่าครั้งนี้เจ้านายเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งมาก กลับคิดไม่ถึงเลยว่านางจะบาดเจ็บถึงขั้นนี้ได้
เซวียนหยวนโม่เจ๋อจับมือเฟิ่งจิ่วพร้อมใบหน้าขาวซีด เห็นนางหมดสติไปแล้ว จึงเรียกด้วยเสียงสั่นเครืออย่างควบคุมไม่ได้ “อาจิ่ว? อาจิ่ว เจ้าตื่นเถอะ…”
เฟิ่งจิ่วที่หมดสติไปเพราะการจู่โจมครั้งนั้นได้ยินเสียงของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ นางฝืนขยับเปลือกตาที่หนักอึ้ง ตอนใบหน้าของเซวียนหยวนโม่เจ๋อสะท้อนสู่สายตานั้นเอง นางก็กระตุกมุมปากน้อยๆ เผยรอยยิ้มเหมือนยกภูเขาออกจากอกขึ้นมา
“เจ้าไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”
เสียงนางแผ่วเบา ไร้เรี่ยวแรง ทว่ากระทบหัวใจของเซวียนหยวนโม่เจ๋ออย่างแรง ทำเอาหัวใจของเขาบีบรัดขึ้นมา เขายื่นมือไปกอดนางไว้ เสียงทุ้มต่ำเจือความรักใคร่และเจ็บปวด “เด็กโง่ ในใจข้านั้น ชีวิตของเจ้าสำคัญกว่าข้านัก เจ้ามีชีวิตอยู่ ชีวิตของข้าถึงมีความหมาย”
ฟังวาจานี้แล้ว เฟิ่งจิ่วหัวเราะเสียงหนึ่ง จากนั้นยิ้มอย่างเบิกบานใจ นางอยากบอกเขาว่าในใจนางนั้น ชีวิตของเขาสำคัญกว่าชีวิตของนางเช่นกัน แม้ต้องตายเพื่อเขา นางก็ไม่เสียดาย
เพียงแต่นางได้รับบาดเจ็บหนักมาก ตอนนี้แม้อยากพูดก็ยังเปลืองแรง อวัยวะตันห้ากลวงหกเสียหายอย่างหนัก ขยับเพียงนิดเดียวก็กระเทือนถึงบาดแผลภายในแล้ว ทำให้นางหน้าซีดขาวยิ่งกว่าเดิม
“ฮ่าๆๆๆๆๆ! เฟิ่งจิ่ว ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้าจะรักลึกซึ้งเหมือนนกยวนยางเช่นนี้! เพื่ออีกฝ่ายแล้ว แม้แต่ชีวิตตนเองก็ไม่เสียดาย ดีมาก ดีมาก ดีมากจริงๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ!”
เสียงหัวเราะชั่วร้ายของประมุขบัวดำดังไปทั่วท้องฟ้า สั่นสะเทือนปราณกลางอากาศจนสั่นไหวไปหมด เมื่อเสียงหัวเราะของเขาเงียบลง สายตาดุดันกระหายเลือดก็จ้องเขม็งไปยังเฟิ่งจิ่วและเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ทั้งยังทอประกายแปลกประหลาดยอีกด้วย
“สังหารเจ้าโดยเร็วไม่อาจระงับไฟโทสะในใจข้าได้จริงๆ แต่ข้าทำให้เจ้าลิ้มรสความรู้สึกอยู่มิสู้ตาย เจ็บปวดหัวใจเจียนตายได้!”
เสียงของเขาหยุดลง ยังคงจ้องมองเฟิ่งจิ่วที่มีใบหน้าซีดขาว เสียงหัวเราะน่ากลัวดังขึ้นอีกครั้ง “ตอนนี้พวกเจ้าอยู่ต่อหน้าข้าแล้วไม่ต่างอะไรจากลูกแกะรอเชือด ข้าอยากฆ่าพวกเจ้า ขอเพียงขยับนิ้วมือก็ทำให้พวกเจ้าตายได้แล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะให้เจ้าดูภาพบุรุษที่เจ้ารักถูกข้าฆ่าต่อหน้าต่อตาก่อนเป็นอย่างไร”
เสียงนี้เปี่ยมไปด้วยความชั่วร้ายกระหายเลือด ไปจนถึงความตื่นเต้นราวกับคนบ้า เมื่อกล่าวจบประโยคแล้ว เขาพลิกมือคราหนึ่ง ตรงฝ่ามือค่อยๆ ปรากฏกระแสปราณสีดำน่ากลัวขึ้นมา…
……….
YOU MAY ALSO LIKE
