เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3654 โอสถ / ตอนที่ 3655 ดื่มของป่า
ตอนที่ 3654 โอสถ
“ไม่เลว รสชาติบริสุทธิ์มาก”
ขณะพูด นางหยิบโอสถเม็ดนั้นใส่ปากแล้วกลืนลงไป สัมผัสในปากมีเพียงรสชาติหวานหอมสดชื่น ราวกับว่ารสชาติของบุปผานับร้อยอบอวลอยู่ในปาก ทำให้รู้สึกสบายกายขึ้นมาในพริบตาเดียว
เห็นนางกินโอสถเข้าไปแล้ว ฟ่านหลินจึงหยิบขึ้นมาเม็ดหนึ่งเพื่อดมกลิ่น จากนั้นจึงค่อยชิมรสชาติ พลันรู้สึกว่าไม่เหมือนกำลังกินโอสถ รสชาติหอมหวานเหมือนยามกลิ่นลูกกวาดมากกว่า จึงอดที่จะถามขึ้นไม่ได้ “นายหญิง โอสถนี้ใช้สมุนไพรวิญญาณสิบกว่าชนิด สุดท้ายใช้บุปผาน้ำแข็งและน้ำผึ้งเสาวรสร่วมด้วย รสชาติหอมหวานสดชื่น ทั้งใช่และไม่ใช่ยา มีข้อบ่งใช้พิเศษอะไรหรือ”
หากแยกส่วนประกอบสมุนไพรเหล่านั้น เขาย่อมรู้จักทั้งหมด ในบรรดาสมุนไพรวิญญาณสิบกว่าชนิดมีสมุนไพรวิญญาณช่วยผดุงครรภ์ด้วย ทว่าโอสถนี้ไม่เหมือนกับยาผดุงครรภ์ทั่วไป อีกอย่างแม้สมุนไพรวิญญาณสิบกว่าชนิดนั้นจะไม่ได้หายาก แต่ขั้นตอนการทำไปจนถึงระดับความยากเรียกได้ว่าหากนางไม่ชี้แนะอยู่ข้างๆ เขาคงไม่มีทางปรุงออกมาได้แน่นอน
“โอสถนี้ช่วยยับยั้งอาการแพ้ท้องได้ ช่วยผดุงครรภ์ได้เช่นกัน แถมช่วยปรับสมดุลร่างกายได้ด้วย อืม สรุปแล้วว่าเหมาะให้สตรีตั้งครรภ์กิน” นางยิ้ม จากนั้นมองเขาแล้วถามว่า “เจ้าจำขั้นตอนและปริมาณสมุนไพรไว้แล้วใช่หรือไม่”
ฟ่านหลินกำลังเหม่อลอยเพราะคำพูดของนาง ได้ยินนางถามว่าจำวิธีปรุงยาไว้แล้วใช่หรือไม่ เขาพลันตอบทันที “จำไว้หมดแล้วขอรับ
“อืม เช่นนั้นก็ปรุงออกมาอีกหน่อย ทำตามมาตรฐานเดียวกับเมื่อครู่นี้ ข้าง่วงแล้ว จะเข้าไปนอนหลับสักพัก พอหลัวอวี่กลับมาแล้วค่อยไปก็แล้วกัน!” นางหาวพลางลุกขึ้นนั่ง จากนั้นยืนขึ้นแล้วเดินเข้าไปในตัวเรือ
ฟ่านหลินเตรียมสมุนไพรวิญญาณที่ต้องใช้ จากนั้นหลอมโอสถต่อไป ถึงสมุนไพรวิญญาณสิบกว่าชนิดนี้จะไม่ใช่สมุนไพรวิญญาณพันปี แต่ก็ล้ำค่าอย่างยิ่งยวดเช่นกัน ยาที่ช่วยผดุงครรภ์ ยับยั้งอาการแพ้ท้อง และปรับสมดุลร่างกายได้พรรค์นี้ คาดว่ามีเพียงนายหญิงที่ใช้ได้ ต่อให้คนอื่นๆ ต่อให้มีสมุนไพรวิญญาณพวกนี้เช่นเดียวกัน ก็ใช่ว่าจะหลอมออกมาได้
ผ่านไปไม่นานเท่าไรนัก หลัวอวี่เดินเข้ามาในเรือเหาะพร้อมกับความแช่มชื่น จากนั้นยิ้มให้กับทุกคน “ข้ากลับมาแล้ว เอ๋? นายหญิงเล่า” เขามองบนเรือเหาะ แต่ไม่เห็นเงาร่างของเฟิ่งจิ่ว
“นายหญิงบอกว่าง่วงแล้ว จะไปนอนหลับสักพัก ทำไม เจ้ามีธุระกับนายหญิงหรือ”
“นอนแล้วหรือ! เช่นนั้นฉินซิน เจ้านำผลเหมาเหมย[1]พวกนี้ไปล้างให้สะอาด นายหญิงตื่นแล้วจะได้กินได้เลย” หลัวอวี่หยิบผลเหมาเหมยจานใหญ่ออกมาจากในห้วงมิติแล้วส่งให้ฉินซิน
“ได้” ฉินซินรับมาพร้อมรอยยิ้ม จากนั้นก็ไม่ถามมากความ นำไปล้างทำความสะอาดทันที
“เจ้าเก็บจากข้างล่างหรือ ข้าก็คิดอยู่ว่าเหตุใดเจ้าจึงเปลี่ยนเสื้อผ้านานขนาดนั้น ที่แท้ก็ไปเก็บผลเหมาเหมยมานี่เอง!” ฟ่านหลินยิ้ม พูดอีกว่า “แต่ก็ดีเหมือนกัน ช่วงนี้นายหญิงไม่ค่อยอยากอาหารเท่าไร น่าจะกินผลไม้วิญญาณจนเอียนแล้ว ชิมผลเหมาเหมยป่าพวกนี้หน่อยก็ไม่เลวเหมือนกัน”
หลัวอวี่ยิ้ม “ข้าก็คิดอยู่ว่าสองสามวันนี้นายหญิงไม่ค่อยเจริญอาหาร เห็นว่าข้างตาน้ำพุมีผลเหมาเหมยพวกนี้อยู่ไม่น้อย ถึงได้เก็บกลับมาให้นายหญิงกินเป็นของว่าง”
เขาพูดแล้วก็มองฟ่านหลินที่กำลังหลอมยาอย่างขะมักเขม้นตรงนั้น เชิดคางขึ้นเล็กน้อยก่อนถาม “เหตุใดเขาถึงหลอมยา”
“อ้อ เป็นโอสถที่นายหญิงให้เขาหลอม บอกว่าช่วยผดุงครรภ์” ตู้ฝานกล่าว ทันใดนั้นเห็นเหลิ่งหวาและฮุยหลางสองคนควบคุมเรือเหาะลอยไปข้างหน้า เรือเหาะลอยอยู่เหนือป่า ทุกคนนั่งลงก่อนเริ่มสนทนากัน
เฟิ่งจิ่วนอนหลับไปหนึ่งวันเต็มๆ จนกระทั่งฟ้ามืดจึงค่อยตื่นขึ้นมา
……….
ตอนที่ 3655 ดื่มของป่า
“นายหญิงตื่นแล้วหรือ เพิ่งทำอาหารเสร็จ กินได้พอดีเลย” ฉินซินเห็นนางตื่นแล้วก็พูดพร้อมรอยยิ้ม
เฟิ่งจิ่วมองอยู่ครู่หนึ่ง เห็นเรือเหาะหยุดอยู่กลางป่า นอกจากฉินซินและเหลิ่งซวงสองคนที่อยู่บนเรือเหาะแล้ว คนอื่นๆ ล้วนง่วนอยู่ข้างกองไฟข้างนอกเรือเหาะ
“ทำอะไรกันอยู่” (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
เฟิ่งจิ่วถามพลางเดินเข้าไปมองใกล้ๆ พวกเขาคล้ายกับกำลังทำอาหาร ภาพนี้ทำให้นางอดประหลาดใจไม่ได้ โดยเฉพาะตอนเห็นพวกตู้ฝานต่างก็ถกแขนเสื้อขึ้นทำอาหาร นางยิ่งยิ้มออกมามากขึ้น
“ทุกคนเห็นว่าฟ้ามืดแล้วจึงหยุดเรือเหาะก่อน จากนั้นหาของป่าจากรอบๆ มา” ฉินซินเอ่ยเสียงนุ่ม “พวกข้านำอุปกรณ์ทำอาหารมาด้วย ทุกคนจึงคิดว่าทำอาหารกินเองสักหน่อยดีกว่า นายหญิง ท่านดูสิ ทางนั้นล้วนเป็นอาหารที่พวกเขาทำเสร็จแล้ว”
เฟิ่งจิ่วมองไป เห็นบนโต๊ะตรงหัวเรือวางอาหารเอาไว้เจ็ดแปดอย่าง นางเดินเข้าไปดู ของป่าที่ฉินซินพูดถึงคือของจำพวกเห็ดสน อีกทั้งพวกเขายังต้มน้ำแกงด้วย น่าจะเป็นน้ำแกงที่มีเนื้อสัตว์ป่าที่ล่ามาได้ มีทั้งเนื้อทั้งผักครบครัน
“นายหญิง อาหารเย็นวันนี้ไม่ได้ต้มโจ๊ก ท่านกินอาหารดูสักหน่อย ไม่เช่นนั้นก็กินน้ำแกงเอา หลายวันมานี้กินแต่โจ๊กตลอด ไม่เห็นท่านกินอะไรอย่างอื่นสักเท่าไร เมื่อครู่ทุกคนพากันบอกว่านายหญิงผอมลงไม่น้อยเลย!”
ฟังคำพูดนี้แล้ว เฟิ่งจิ่วยิ้มขึ้นมา “มองดูแล้วนึกอยากอาหารทีเดียว ข้าคิดว่าเย็นวันนี้จะกินให้มากหน่อย”
นางนั่งลงข้างโต๊ะ จากนั้นพูดกับฉินซิน “บอกพวกเขาว่าทำอาหารเสร็จแล้วก็ขึ้นมากินด้วยกันเถอะ! อาหารจะได้ไม่เย็นชืด”
“เจ้าค่ะ” ฉินซินตอบรับ ก่อนจะลงจากเรือเหาะไปหาทุกคน
ข้างกองไฟ กลิ่นอาหารโชยไปไกล เว่ยเฟิงพลิกเนื้อที่ทอดอยู่บนแผ่นเหล็ก พลางถามว่า “พวกเจ้าทางนั้นเสร็จแล้วหรือยัง เนื้อทอดของข้าใกล้เสร็จแล้ว”
“ใกล้แล้วๆ” ตู้ฝานตอบพลางใช้แขนเสื้อเช็ดเหงื่อ แล้วตักเนื้อในหม้อขึ้นมา เมื่อใส่มันลงในจานแล้วก็ยื่นให้ฉินซินที่เดินเข้ามา “เจ้ายกขึ้นไปเถอะ”
ฉินซินรับมาแล้วพูดกับทุกคนว่า “นายหญิงบอกว่าทำเสร็จแล้วก็ขึ้นไปกินข้างบนเถอะ อาหารจะได้ไม่เย็นชืด”
ทุกคนได้ยินแล้วก็ยิ้มออก “ใกล้เสร็จแล้ว อีกเดี๋ยวจะขึ้นไป เจ้าให้นายหญิงกินก่อนเถอะ”
อาหารหลายอย่างถูกยกขึ้นไปบนเรือเหาะ กู่โม่และอิ่งอีที่เฝ้าอยู่รอบๆ เห็นสัตว์ป่าที่จ้องมองตาไม่กะพริบทว่ากลับไม่กล้าเข้าใกล้ พวกเขาเบนสายตาออกไป
เพราะไม่อยากถูกรบกวนยามทำอาหาร พวกเขาจึงแผ่แรงกดดันในกายออกไป แรงกดดันมหาศาลแทบจะปกคลุมบริเวณโดยรอบ สัตว์ป่าเหล่านั้นถึงได้ไม่กล้าเข้าใกล้แม้แต่ครึ่งก้าว ไม่เช่นนั้นในยามราตรีเช่นนี้ ความมืดปกคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ สัตว์ป่าเหล่านั้นย่อมไม่มีทางปล่อยโอกาสดีในการล่าเหยื่อเช่นนี้ไปแน่
“ไปกินข้าวกันเถอะ! ปล่อยให้กองไฟไหม้ต่อไป” ตู้ฝานกล่าวเสียงหนึ่ง หลังจากล้างทำความสะอาดข้าวของแล้วก็เก็บกลับไปทั้งหมด เขาเช็ดมือก่อนจะเดินขึ้นเรือไป
คนอื่นๆ หลังเก็บกวาดข้าวของ ก็ยกอาหารที่เพิ่งออกจากเตาขึ้นเรือเหาะไป โต๊ะหลายตัวถูกจัดวางให้ชิดกัน เมื่อทุกคนนั่งล้อมวงด้วยกันแล้วก็ดูครึกครื้นเป็นอย่างยิ่ง
“นายหญิง ท่านลองชิมเนื้อสัตว์วิญญาณผัดกับเห็ดสนจานนี้ดู ข้าเป็นคนผัดเอง”
“นายหญิง ท่านชิมน้ำแกงนี้ดู ข้าต้มเองเลย”
“นายหญิง ข้าทอดเนื้อทอดจานนี้เอง อร่อยเหมือนกัน”
“นายหญิง…”
ทุกคนแย่งกันคีบอาหารให้เฟิ่งจิ่ว ด้วยอยากให้นางชิมอาหารที่พวกเขาทำ หนึ่งคนคีบหนึ่งอย่าง ไม่นานนักในชามของนางก็มีอาหารสูงเท่าภูเขาขนาดย่อมเลยทีเดียว
……….
[1] ผลเหมาเหมย หมายถึง ราสป์เบอร์รี
YOU MAY ALSO LIKE
![เกิดใหม่เป็นสามีภรรยาชาวสวนผู้มั่งคั่งยุค 70 [宠婚蜜恋在八零]](https://novel-lucky.com/wp-content/uploads/2022/08/novel_5523_cover-75x106.jpg)
