เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3666 ความแตกต่าง / ตอนที่ 3667 อยู่ต่อ
ตอนที่ 3666 ความแตกต่าง
“เจ้ากำลังใส่ร้ายคนอื่น!”
“ท่านนั่นแหละที่เป็นคนทำ!”
เห็นพวกเขาวิวาทกัน ทุกคนจากตระกูลมู่อดมองหน้ากันไม่ได้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่? เหตุใดถึงทะเลาะกัน เมื่อเห็นพวกเขาเถียงกันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ท่าทางจะลงไม้ลงมือแล้ว จึงมีคนโน้มน้าวขึ้นว่า “ผู้อาวุโสสาม พวกท่านอย่าทะเลาะกันเลย ตอนนี้พวกผู้นำตระกูลเป็นตายอย่างไรไม่รู้ พวกเรายังไม่ทันกลับถึงตระกูล หากมาทะเลาะกันตอนนี้นับว่าไม่ค่อยเข้าท่าเท่าใดนัก”
“ใช่! พวกเราต้องหาตัวคนที่ลอบทำร้ายผู้นำตระกูลให้เจออยู่แล้ว แต่จะใส่ร้ายป้ายสีคนดีไปทั่วไม่ได้”
“ถูกต้อง”
ฟังคำพูดของทุกคนแล้ว ทั้งสองคนก็ไม่ทะเลาะกันอีก เพียงแต่สีหน้าไม่ค่อยน่ามองกันทั้งคู่
“ทุกคนตามข้าไปตามหารอบๆ เถอะ ดูว่าจะพบพวกผู้นำตระกูลหรือไม่” ผู้อาวุโสสามเอ่ย ให้ทุกคนเตรียมตัวสักหน่อย แล้วจึงค้นหาโดยรอบ อย่างไรเสียต่อให้ตายไปแล้วก็ไม่มีทางไม่หลงเหลืออะไรแม้สักนิด
“หึ! ดึกดื่นป่านนี้ สัตว์ร้ายพวกนั้นอาจยังไม่ไปไหนไกล เจ้าคิดให้ทุกคนไปตามหา นี่เจ้าอยากส่งทุกคนไปตายหรืออย่างไร!” ชายวัยกลางคนคนนั้นแค่นหัวเราะเสียงเย็น ไม่เห็นด้วยอย่างเห็นได้ชัด
“ข้าอยากไปตามหาพวกผู้นำตระกูล! พวกเขาอาจรอพวกเราไปช่วยอยู่ก็เป็นได้!” ผู้อาวุโสสามโมโหจนตัวสั่น เขามองคนคนนี้ออกแล้ว!
“เจ้าอยากไปก็ไปคนเดียว เรื่องส่งตนเองไปตายเปล่าเช่นนี้ ข้าไม่มีทางไป!” ชายวัยกลางคนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา จากนั้นมองทุกคนคราหนึ่ง “หากพวกเจ้าคนไหนอยากตามผู้อาวุโสสามไปตามหาคนก็ไปเสีย! แต่ถึงเวลาแล้วตายเพราะสัตว์ร้ายอย่ามาหาว่าข้าไม่เตือนพวกเจ้าก็แล้วกัน!”
ฟังดังนั้นแล้ว คนที่เดิมทีคิดตามผู้อาวุโสสามไปตามหาคนก็พลันลังเลเล็กน้อย ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว หากสัตว์ร้ายพวกนั้นยังไม่ไปไหนไกล พวกเขาไปตามหาบริเวณโดยรอบอาจจะ…
“ผู้อาวุโสสาม ข้าจะไปตามหาผู้นำตระกูลกับคุณชายใหญ่ด้วย” บุรุษคนหนึ่งก้าวออกมา เดินมาถึงข้างกายผู้อาวุโสสามพร้อมใบหน้าคร่ำเคร่ง ไม่ว่าสุดท้ายแล้วคนที่ลอบทำร้ายผู้นำตระกูลและคุณชายใหญ่จะเป็นใคร ทว่าตอนนี้การตามหาตัวพวกเขาให้พบถือเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
“ผู้อาวุโสสาม ข้าก็จะไปด้วย” บุรุษอีกคนหนึ่งก้าวออกมาเช่นเดียวกัน
“พวกข้าจะไปด้วย”
“พวกข้าก็เหมือนกัน”
เมื่อคนหนึ่งก้าวออกมา ก็มีคนทยอยก้าวออกมาตาม ไม่นานนักในบรรดาคนสามสี่สิบคน จึงมีเพียงคนที่ได้รับบาดเจ็บ ไปจนถึงคนที่ขยับร่างกายไม่ได้เท่านั้นที่ไม่ได้ก้าวออกไป ส่วนคนอื่นที่เหลือต่างก็ตัดสินใจไปตามหาพวกผู้นำตระกูลด้วย
เห็นภาพนี้แล้ว ผู้อาวุโสสามพยักหน้าด้วยความโล่งใจ “ดี! สมกับที่เป็นบุตรตระกูลมู่! ตามข้ามา!”
“ผู้อาวุโสสาม พวกข้า…” คนที่ได้รับบาดเจ็บเหล่านั้นเห็นแล้วก็อดร้อนใจไม่ได้
ผู้อาวุโสสามมองพวกเขาคราหนึ่ง “พวกเจ้าบาดเจ็บ พักอยู่ที่นี่เถอะ! ดีเหมือนกัน ให้พวกเขาอยู่คุ้มครองพวกเจ้า ไม่ว่าจะพบพวกผู้นำตระกูลเหรือไม่ พวกข้าจะกลับมาก่อนฟ้าสาง”
ชายวัยกลางคนมองภาพนี้ด้วยสีหน้าดำคล้ำ ไม่ได้พูดอะไร เขามองคนเหล่านั้น มองผู้อาวุโสสามพาคนเดินไปไกล จากนั้นจึงค่อยแค่นหัวเราะเสียงเย็น
“ตาเฒ่า!”
คนอื่นได้ยินเขาต่อว่าอีกฝ่ายเช่นนี้ ย่อมก้มหน้าลงน้อยๆ อย่างอดไม่ได้ ทำเป็นไม่ได้ยิน ส่วนคนที่ได้รับบาดเจ็บบนพื้นพลันขมวดคิ้ว “ท่านสาม ท่านต่อว่าผู้อาวุโสสามได้อย่างไร! เขาเป็นผู้อาวุโสนะ”
ได้ยินดังนั้น ชายวัยกลางคนพลันกวาดสายตามองคนคนนั้นที่อยู่บนพื้นด้วยสีหน้าน่ากลัว จากนั้นแค่นหัวเราะเสียงหนึ่ง “ข้าต่อว่าเขาแล้วจะทำไม หรือว่าเขาไม่ใช่ตาเฒ่า? ทำไม เจ้าอยากปกป้องเขาหรือ? เจ้าอยากปกป้องเขา ยืนอยู่ฝั่งเดียวกับเขาแล้วไยไม่ไปกับเขาเล่า”
หลายคนที่นั่งพิงต้นไม้อยู่ฟังแล้วอดตกตะลึงไปไม่ได้ ด้วยไม่คิดว่าเขาจะพูดจาเช่นนี้ออกมา
……….
ตอนที่ 3667 อยู่ต่อ
“ท่านอาสาม ท่านพูดเช่นนี้ได้อย่างไร” บุรุษที่ได้รับบาดเจ็บคนหนึ่งกล่าวพร้อมใบหน้าซีดขาว มองอาสามของเขาราวกับมองคนแปลกหน้า (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
ชายวัยกลางคนกวาดสายตามองเขาครั้งหนึ่ง “เฉิงจวิ้น เจ้าบาดเจ็บไม่น้อยเลยนะ! ดูแลตัวเองให้ดีเถอะ! รู้ไว้เถอะว่าบาดเจ็บจนมีสภาพเช่นเดียวกับเจ้านั้น แทบจะเรียกได้ว่าไม่มีทางรอดกลับไปแล้ว”
“ท่านอาสาม ท่าน…” มู่เฉิงจวิ้นมองเขาอย่างงุนงง
“ข้าพูดผิดหรือ แต่พบกับอันตรายก็ดีเหมือนกัน หากพบกับอันตาย เจ้าคิดว่าใครจะปกป้องคนที่เดินไม่ได้อย่างพวกเจ้าบ้าง” เขากวาดสายตามองทุกคนบนพื้นอย่างเย็นชา “ตาเฒ่านั่นพาพวกเขาไปตามหาผู้นำตระกูลหรือ หึ! ข้าว่าเขาพากันไปตายมากกว่า!”
เห็นอาสามที่เหมือนกับคนแปลกหน้ามีสีหน้าเย็นชาเช่นนี้ ดวงตาของมู่เฉิงจวิ้นปรากฏแวววูบไหว ถามว่า “ท่านอาสาม เป็นท่านผลักผู้นำตระกูลกระมัง”
“เหลวไหล!” เขากวาดสายตามองอย่างเกรี้ยวกราด ก่อนยกแขนเสื้อขึ้นและฟาดออกไป ตบชายคนนั้นอย่างแรงจนใบหน้าบวมไปครึ่งหนึ่ง
“พรวด!”
เดิมก็มีบาดแผลอยู่บนตัวอยู่แล้ว บัดนี้ถูกตบอีกฝ่ามือหนึ่ง จึงกระอักเลือดออกมาคำหนึ่งทันที ก่อนจะล้มพับลงไป
“เฉิงจวิ้น!”
“เฉิงจวิ้น!”
“นายท่านสาม ท่านลงมือกับเฉิงจวิ้นได้อย่างไร เขาเป็นหลานชายของท่านนะ!”
“เฮอะ!” ชายวัยกลางคนมองพวกเขาทุกคนด้วยสายตาเยียบเย็น “หลายชาย? หลายชายจะดูหมิ่นอาของเขาได้หรือ” เขาหรี่ตามองพวกเขา จากนั้นมองท้องฟ้า แล้วกวาดสายตามองหลายคนที่ไม่พูดจาข้างๆ “พวกเขาไม่กลับมาแล้ว พวกเจ้าจะไปกับข้า หรือจะอยู่ที่นี่ต่อ”
ฟังดังนั้นแล้ว คนเจ็ดแปดคนลอบสบตากัน หนึ่งในนั้นถามขึ้นว่า “นายท่านสาม แล้วพวกเฉิงจวิ้นเล่า”
“พวกเขา? เฮอะ! ให้พวกเขาเอาตัวรอดอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน! ปล่อยให้พวกเขารอตาเฒ่าคนนั้นกลับมาพาพวกเขาไป!”
เมื่อได้ยินดังนั้น คนพวกนั้นพลันรู้สึกหนาวเหน็บในใจ หากบอกว่าก่อนหน้านี้มีความสงสัย เช่นนั้นตอนนี้พวกเขาก็แน่ใจได้แล้วว่านายท่านสามเป็นคนผลักผู้นำตระกูลออกไปอย่างแน่นอน
คิดถึงตรงนี้แล้ว พวกเขาต่างก็สบตากันอย่างอดไม่อยู่ ลังเลเล็กน้อย ก่อนที่คนหนึ่งในนั้นจะเอ่ยขึ้น “ท่านอาสาม ข้าว่าพวกข้าอยู่ต่อเพื่อคุ้มครองพวกเฉิงจวิ้นดีกว่า ตอนนี้พวกเขาไร้เรี่ยวแรงต่อสู้ หากพวกเราไปกันหมด เกรงว่าพวกเขาคงรอดได้ยากแล้ว”
“ใช่แล้วนายท่านสาม พวกข้าจะอยู่ต่อ” คนอื่นๆ พูดขึ้นเช่นกัน
“เฮอะ! พวกไม่รู้จักตาย ได้! พวกเจ้าอยากอยู่ก็อยู่ต่อเถอะ! ข้าอยากดูนักว่าพวกเจ้าทั้งหลายจะรอดไปจากที่นี่ได้อย่างไร!” เขาสะบัดแขนเสื้ออย่างมีน้ำโห ก่อนจะก้าวเท้าจากไปยังอีกทิศทางหนึ่ง เงาขยับวูบวาบสองสามครั้งก่อนจะหายไปในยามค่ำคืน
หลังเห็นเขาจากไปแล้ว ทั้งหมดต่างก็ถอนหายใจออกมาเสียงเบา หนึ่งในนั้นลังเลครู่หนึ่งก่อนพูดขึ้นว่า “พวกเจ้าว่าผู้นำตระกูลถูกนายท่านสามทำร้ายจริงหรือไม่”
“ท่าทางก่อนและหลังของเขานั้นต่างกัน ข้าคิดว่าเป็นไปได้สูงว่าเขาเป็นคนลงมือ” อีกคนหนึ่งพูดเช่นกัน
“เฉิงจวิ้น เฉิงจวิ้น เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” บุรุษคนหนึ่งรีบก้าวไปข้างหน้า ประคองมู่เฉิงจวิ้นที่ล้มลงบนพื้น
“ข้าไม่เป็นไร” เขาตอบพร้อมใบหน้าซีดขาว เหงื่อเย็นๆ เม็ดเท่าไข่มุกซึมออกมา
“พวกเจ้าว่าพวกผู้อาวุโสสามจะตามหาผู้นำตระกูลและคุณชายใหญ่พบหรือไม่”
“ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกผู้นำตระกูลยังมีชีวิตอยู่หรือไม่”
หลายคนสนทนากันพลางเฝ้าอยู่ที่นี่ ทั้งสังเกตความเคลื่อนไหวโดยรอบ ทั้งคอยมองดูว่าพวกผู้อาวุโสสามกลับมาแล้วหรือยัง
อีกด้านหนึ่ง ผู้อาวุโสสามนำกำลังคนค้นหาโดยรอบ พลางตะโกนว่า “ผู้นำตระกูล ผู้นำตระกูล…”
……….
YOU MAY ALSO LIKE
