เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3674 เสียงตวาด / ตอนที่ 3675 ความผันผวน
ตอนที่ 3674 เสียงตวาด
“คนพวกนี้เป็นใคร เหตุใดจึงแต่งกายเช่นนี้”
หลัวอวี่มองคนนับร้อยด้วยความสงสัย แต่ละคนเปลือยเท้า บนกายพันหนังสัตว์ บนแผ่นหลังที่มีแต่โคลนสะพายกระบอกใส่ลูกธนู ส่วนในมือถือคันธนู กำลังเข้าใกล้เรือเหาะของพวกเขาอย่างเงียบเชียบราวกับแมวเดิน
เว่ยเฟิงจ้องคนพวกนั้นอยู่พักหนึ่ง จากนั้นกล่าวด้วยสีหน้าสงสัย “ดูเหมือนจะเป็นคนโง่พวกนั้นที่ยิงธนูใส่เรือเหาะของพวกเราก่อนหน้านี้”
“ไม่ใช่คนโง่”
ฮุยหลางมีสีหน้าเย็นชา มองคนพวกนั้นพลางกล่าว “พวกเขาน่าจะเป็นคนป่าที่ใช้ชีวิตอยู่ในป่า เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าอมนุษย์ ก่อนหน้านี้เจ้านายเคยพูดถึง คนป่าไม่ได้น่ากลัว แต่ถ้าเป็นอมนุษย์ก็ต้องระวังหน่อย พวกเขาป่าเถื่อนเป็นอย่างยิ่ง”
ได้ยินดังนั้นแล้ว สายตาของเว่ยเฟิงพิจารณาคนพวกนั้นครั้งหนึ่ง “คนพวกนี้ไม่ใช่ผู้ฝึกบำเพ็ญ บนกายไม่มีพลังปราณวิญญาณ แต่พลังลึกลับกลับเข้มข้นมาก”
“จัดการคนนับร้อยพวกนี้น่าจะไม่ลำบากมาก” หลัวอวี่ลูบคางพลางครุ่นคิด
“เฮ้อ พวกเจ้าดูสิว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่” เว่ยเฟิงเตือน ให้ทั้งสองคนมองไปข้างหน้า
เห็นเพียงอมนุษย์นับร้อยถอยหลังไปอย่างเงียบๆ แต่ละคนกระซิบคุยกัน เป็นเสียงพึมพำฟังไม่รู้เรื่องโดยสิ้นเชิง แต่หลังจากเห็นพวกเขาถอยหลังไปแล้ว มีคนกึ่งหนึ่งเร่งจากไปอย่างรวดเร็ว
พวกเขาจากไปเร็วมาก เงาร่างวูบวาบอยู่กลางป่าไม้ คล่องแคล่วเหมือนกับลิงเป็นอย่างยิ่ง ไม่นานนักแต่ละคนก็แบกข้าวของกลับมา แถมยังกระซิบอะไรบางอย่างกันอีกครั้ง ทันใดนั้นอมนุษย์พวกนั้นก็ถือข้าวของที่นำมาล้อมเรือเหาะที่จอดอยู่ของพวกเขาแล้วสาดอะไรบางอย่างไปรอบๆ
“พวกเขากำลังสาดอะไร ต้องห้ามหรือไม่” หลัวอวี่ถาม ใครเล่าจะรู้ว่าเพิ่งสิ้นเสียงเขา ก็เห็นไฟลุกโหมอยู่รอบๆ ในทันที
ครั้นเห็นเรือเหาะของพวกเขาถูกล้อมไว้ด้วยไฟ พร้อมกับเห็นอมนุษย์พวกนั้นพุ่งตัวออกไป ถือคันธนูในมือแล้วยิงธนูออกไปด้วย ไม่ก็หยิบอาวุธที่เก็บมาได้จากที่ไหนก็ไม่รู้พลางร้องตะโกน พวกเขาก็อดที่จะงุนงงไม่ได้
“น่าตายนัก! คนพวกนี้เล่นไม้นี้หรือ!”
สามคนเห็นดังนั้นก็โฉบกายไปข้างหน้าทันที แม้ไฟจะทำอะไรเรือเหาะที่ถูกล้อมรอบไว้ด้วยเขตอาคมไม่ได้ แต่ความร้อนของไฟกลับทำให้คนในเรือเหาะรู้สึกร้อน ผิดมหันต์ที่พวกเขาบอกว่าอมนุษย์เหล่านี้เป็นคนโง่ ที่แท้อีกฝ่ายมีแผนการ ใช้ไฟคิดบีบคนที่อยู่ในเรือเหาะให้ออกมา!
กู่โม่ที่เตรียมก่อกองไฟอยู่ไม่ไกลจากเรือเหาะมองคนพวกนี้ครั้งหนึ่ง เห็นคนที่แต่งกายแปลกประหลาดยืนร้องตะโกนอยู่ข้างหลังเปลวไฟ นัยน์ตาของเขาพลันเย็นชา แผ่แรงกดดันบนกายออกไปโดยพลัน
แรงกดดันมหาศาลก่อตัวเป็นกระแสปราณกลุ่มหนึ่งจู่โจมออกไปโดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง ความยิ่งใหญ่ของปราณทำให้พวกอมนุษย์ที่ยืนถือคันธนูตะโกนโหวกแหวกพวกนั้นต้องกุมศีรษะนั่งยองลงด้วยความเจ็บปวด
ภายใต้แรงกดดันน่ากลัว มีความแตกต่างอย่างชัดเจนในด้านความแข็งแกร่ง ผู้ที่แข็งแกร่งย่อมอดทนไหว ส่วนผู้ที่อ่อนแอจะไม่อาจทนได้!
ตอนนี้เอง กระแสน้ำไปจนถึงโคลนเลนไหลขึ้นมาจากพื้นดิน ก่อตัวเป็นร่างมังกรหนึ่งน้ำหนึ่งดิน กลืนกินเปลวไฟโดยรอบอย่างรวดเร็ว ไฟดับมอดในพริบตาเดียว ราวกับไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนอย่างไรอย่างนั้น
เว่ยเฟิง หลัวอวี่ และฮุยหลางสามคนร่อนลงข้างกายกู่โม่พร้อมสีหน้าเย็นชา พลางมองอมนุษย์ที่กำลังกุมศีรษะส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดอยู่รอบๆ จากนั้นพวกเขาตวาดเสียงเย็นออกมาเสียงหนึ่ง
“ไสหัวไป!”
สามเสียงประสานกันกลายเป็นกระแสปราณที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เสียงนั้นแฝงไว้ด้วยแรงกดดันของทั้งสามคน ทรงพลังและน่าพรั่นพรึง ดีดอมนุษย์รอบๆ กระเด็นออกไปไกลสิบกว่าหมี่ในคราวเดียวทันที
……….
ตอนที่ 3675 ความผันผวน (<a href=”https://novel-lucky.com/”>อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky</a>)
“อ้าก!”
ทุกคนส่งเสียงร้องน่าเวทนา ถูกดีดกระเด็นออกไปอย่างแรง ก่อนที่ร่างกายจะกระแทกต้นไม้อย่างแรงและตกลงบนพื้น แต่ละคนกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะมองสองสามคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยความหวาดกลัว
“โบร๋ว!”
คนหนึ่งในนั้นหอนเหมือนกับหมาป่า เหล่าอมนุษย์ที่ตกลงบนพื้นพวกนั้นกระโจนตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหนีไปทันทีราวกับไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร
เห็นเงาร่างของพวกเขาจากไปอย่างว่องไว เว่ยเฟิงอดประหลาดใจไม่ได้ “ร่างกายของอมนุษย์พวกนี้แข็งแกร่งยิ่งนัก ถูกจู่โจมด้วยพลังแฝงแรงกดดันแล้ว กลับยังคงคล่องแคล่วปานนี้ได้อีก”
“พวกเขาน่าจะไม่กล้ามาแล้ว พวกเราเตรียมอาหารเย็นเถอะ!” หลัวอวี่กล่าว หลังจากจัดการของป่าที่เก็บกลับมาแล้ว เขาก็ย่างพวกมันที่ข้างกองไฟทันที
เฟิ่งจิ่วที่กำลังฝึกบำเพ็ญอยู่ในห้วงมิติไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก นางสงบใจฝึกบำเพ็ญ ให้ความสำคัญกับการฝึกบำเพ็ญของตนเองในตอนนี้เท่านั้น ในการฝึกบำเพ็ญช่วงนี้ นางพบว่าพลังของนางลดลงอย่างมาก ตอนนี้อยากเพิ่มพลังจึงยากเย็นอยู่บ้าง อย่างน้อยก็ไม่อาจเลื่อนระดับขั้นพลังได้ในเวลาอันสั้น
แต่นางกลับยืมเวลานี้ให้ความสำคัญกับระดับพลัง ค่อยๆ พัฒนาระดับพลังในเวลาที่เหมาะสมหลังจากนี้ บัวเขียวภายในกายนางไม่มีพลังชีวิตท่วมท้นอีกเพราะการต่อสู้ครั้งนั้น มันกลายเป็นบัวตูมราวกับกำลังฝึกบำเพ็ญอยู่อย่างไรอย่างนั้น
เพราะไม่อาจกระตุ้นปราณบัวเขียว นางจึงกังวลใจอยู่บ้าง เพราะแม้ปราณภายในกายเซวียนหยวนโม่เจ๋อจะถูกกดเอาไว้โดยตลอด แต่ยิ่งไม่กำจัดปราณบัวดำ เขาก็ยิ่งฟื้นขึ้นมายากขึ้นทุกวัน
ทว่าหากอยากกำจัดปราณบัวดำที่ซึมลึกถึงกระดูกก็เป็นเรื่องยากเกินกว่าจะจินตนาการได้ นางเคยอ่านเจอในตำราว่าหากพบบัวทองโบราณแล้ว อาจใช้พลังแสงศักดิ์สิทธิ์ของบัวทองโบราณกำจัดปราณบัวดำในกายเขาได้ เพียงแต่บัวทองโบราณอยู่ที่ไหนนั้น ตอนนี้กลับไม่มีเบาะแสเลยแม้แต่นิดเดียว
นางขยับมือทั้งสองข้าง เก็บพลังปราณวิญญาณที่ปล่อยออกมาบนกายกลับไป จากนั้นผ่อนลมหายใจออกครั้งหนึ่งอย่างแผ่วเบา ค่อยๆ ลืมตาขึ้น สายตาทอดมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่อยู่ไม่ไกลตรงหน้า
ครั้นนางเดินไปข้างหน้าแล้วก็ช่วยตรวจร่างกายเขาเล็กน้อย จากนั้นหยิบเม็ดบัวทองจากในห้วงมิติป้อนเข้าปากเขา เม็ดบัวทองจำนวนเล็กน้อยที่ได้รับครั้นขึ้นบันไดเซียน นอกจากเม็ดหนึ่งของโม่เฉินที่ถูกนางโยนเข้าไปในน้ำพุวิญญาณแล้ว อีกหลายเม็ดที่เหลือนั้นนางล้วนป้อนให้เซวียนหยวนโม่เจ๋อกินระยะนี้
เพียงแต่กินเม็ดบัวทองเหล่านี้ไปแล้ว ร่างกายเขายังคงไม่ดีขึ้นแม้แต่น้อย
“โม่เจ๋อ สถานที่ที่พวกเราอยู่ในตอนนี้เรียกว่าแดนสวรรค์เก้าลี้ลับ ที่นี่เป็นสถานที่ซึ่งไร้ประมุข” นางกุมมือเขา กล่าวเสียงเบาว่า “เจ้าว่าพวกเราเปลี่ยนที่นี่ให้กลายเป็นอาณาเขตของพวกเราดีหรือไม่”
“แม้ระดับพลังของข้าในตอนนี้เพิ่งถึงระดับผู้อาวุโสเซียน แต่ไม่เห็นเป็นไร อีกไม่กี่ปีระดับพลังของข้าต้องกลับสู่ระดับสูงสุดได้แน่นอน”
“เมื่อพวกเราออกจากแดนเถื่อนรกร้างแห่งนี้แล้ว พวกเราจะหาที่พักผ่อน บำรุงครรภ์อย่างดี รอคลอดบุตรของพวกเราออกมา”
นางคุยเล่นอยู่เป็นเพื่อนเขาที่นี่พักหนึ่ง ก่อนจะออกไปข้างนอก ตอนมาถึงข้างนอก พวกฉินซินก็เตรียมอาหารเสร็จสิ้นพอดี
ครั้นสัมผัสได้ถึงความผันผวนของปราณในอากาศ นางจึงเลิกคิ้วแล้วถามว่า “เพิ่งลงมือกับใครหรือ”
หลัวอวี่แย้มยิ้ม “นายหญิง ท่านมองปราดเดียวก็รู้แล้วหรือ”
ได้ยินดังนั้นแล้ว เฟิ่งจิ่วหลุดหัวเราะพลางส่ายหน้า “ยังต้องมองอีกหรือ กระแสปราณกลางอากาศผันผวนยังไม่ซ่านสลายไปไม่ใช่หรือไร”
ตอนนี้เองตู้ฝานยิ้มและก้าวเข้ามา “เป็นอมนุษย์ แต่หนีไปหมดแล้ว”
……….
YOU MAY ALSO LIKE
