เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3678 เป็นห่วง / ตอนที่ 3679 เข้าเมืองครั้งแรก
ตอนที่ 3678 เป็นห่วง
เห็นท่าทางเป็นห่วงของเหลิ่งซวง เฟิ่งจิ่วอดหัวเราะเสียงเบาไม่ได้ “ไม่ต้องเป็นห่วง ข้ารู้จักร่างกายของข้าดี ขอเพียงบำรุงร่างกายให้ดีก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร”
ได้ยินนางพูดเช่นนี้ หลายคนก็วางใจลง เพียงลอบคิดว่าครรภ์แฝดยากกว่าครรภ์ธรรมดาอยู่แล้ว อย่างไรก็ต้องดูแลอย่างระมัดระวังถึงจะถูกต้อง หลังจากตัดสินใจแล้ว เหลิ่งซวงจึงถามอีกว่า “นายหญิง เด็กคนนี้น่าจะยังตัวเล็กมาก อาจยังไม่สมบูรณ์ก็เป็นได้! ท่านกลับรู้แล้วว่าตั้งครรภ์แฝด ฟ่านหลินช่วยตรวจชีพจรให้ท่านทุกวัน เขาไม่สังเกตเห็นเลยหรือ”
“อายุครรภ์ยังน้อย เขาไม่สังเกตว่าเป็นครรภ์แฝดจึงเป็นเรื่องปกติ” เฟิ่งจิ่วยิ้มกล่าว ส่งผ้าในมือคืนให้เหลิ่งซวงแล้วสั่งว่า “เจ้าเตรียมเสื้อผ้าเด็กให้เรียบร้อย ทำไว้จนถึงอายุหนึ่งปีก็พอ เมื่อโตหน่อยแล้วข้าจะสั่งให้ร้านตัดเสื้อทำ”
“นายหญิงวางใจเถอะ ข้ารู้แล้ว” เหลิ่งซวงตอบรับ ถามอีกว่า “นายหญิง เช่นนั้นตอนนี้รู้แล้วหรือยังว่าเป็นหญิงหรือชาย ข้าต้องทำชุดเด็กชายหรือเด็กหญิง หรือว่าเป็นหนึ่งชายหนึ่งหญิง”
เฟิ่งจิ่วคิดก่อนกล่าว “ตอนนี้ยังไม่รู้ เด็กยังอายุไม่ถึงหนึ่งปี เจ้าทำสีฟ้าครามกับสีขาวไว้ล้วนใช้ได้ สองสีนี้ใส่ได้ทั้งเด็กชายและเด็กหญิง”
พูดแล้วนางก็ยิ้มออกมา “แต่เด็กตัวเล็กขนาดนี้ ยังเดินเองไม่ได้ ใส่อะไรล้วนใช้ได้ทั้งนั้นแหละ”
ฟังนางพูดเช่นนั้นแล้ว ทุกคนพลันหัวเราะขึ้นมา ทว่าเหลิ่งซวงกลับครุ่นคิด รู้สึกว่าทำตู้โตวเป็นสีแดงได้ ส่วนเสื้อผ้าอื่นทำตามที่นายหญิงสั่งได้เช่นกัน
พวกเขาพักผ่อนกันอยู่ที่นี่ พูดคุยพลางหัวเราะ เฟิ่งจิ่วเองก็เบิกบานใจเป็นอย่างยิ่ง อีกด้านหนึ่ง พวกตู้ฝานปล่อยอมนุษย์พวกนั้นไปแล้ว ตอนนี้กำลังแบกถุงผ้าใบหนึ่งเดินกลับมา
“นายหญิง นอกจากซ่อนของจำพวกดาบและกระบี่จำนวนหนึ่งแล้ว อมนุษย์พวกนั้นมีเพียงอัญมณีและเหรียญทอง นับดูแล้วถือว่าเล็กน้อยนัก” หลัวอวี่ยิ้ม วางข้าวของลงให้นางดู
“อืม พวกเจ้าเก็บไว้ให้ดี” นางกล่าว ลุกขึ้นยืนขยับร่างกายเล็กน้อย แล้วกลับไปพักผ่อนในตัวเรือก่อน
หลังจากนางเข้าไปแล้ว พวกตู้ฝานล้อมวงสนทนากัน ตอนนี้เหลิ่งหวาเดินออกมาจากข้างๆ มองทุกคนครั้งหนึ่ง “ข้าได้ยินตอนที่นายหญิงพูดกับพวกพี่สาวข้าก่อนหน้านี้ นายหญิงตั้งครรภ์แฝด”
สายตาของเหลิ่งหวาตกลงบนกายฟ่านหลินที่มีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะถามด้วยความเคร่งเครียด “ด้วยร่างกายของนายหญิง ตั้งครรภ์แฝดจะไม่เป็นไรจริงๆ หรือ ตอนคลอดเด็กแฝดจะเป็นอันตรายหรือไม่”
ครั้นฟ่านหลินได้ยินเหลิ่งหวาบอกว่านายหญิงตั้งครรภ์แฝด สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไป เขามองไปทางเหลิ่งซวงทันที ถามว่า “นายหญิงบอกว่านางตั้งครรภ์แฝดจริงๆ หรือ”
“อืม”
เหลิ่งซวงตอบรับ เห็นฟ่านหลินมีสีหน้าเป็นกังวล สีหน้าของนางก็เย็นเยียบขึ้นมาเช่นกัน “นายหญิงตั้งครรภ์แฝดจะไม่อันตรายใช่หรือไม่”
ที่นางเป็นห่วงที่สุดคือเป็นห่วงร่างกายของนายหญิง
ทุกคนเห็นดังนั้นย่อมมองไปที่ฟ่านหลิน กล่าวอย่างไม่พอใจอยู่บ้าง “ฟ่านหลิน ไม่ใช่ว่าเจ้าเป็นผู้ดูแลนายหญิงหรือ เหตุใดนายหญิงตั้งครรภ์แฝดแล้วเจ้าไม่พูด”
“ข้าไม่รู้ ตรวจไม่เจอ” ฟ่านหลินส่ายหน้าพลางกล่าว
“เมื่อครู่นายหญิงบอกว่าอายุครรภ์ยังน้อย พี่ใหญ่ฟ่านตรวจไม่เจอย่อมเป็นเรื่องปกติ” ฉินซินเอ่ยเสียงนุ่ม จากนั้นยิ้มให้ฟ่านหลิน
ทุกคนฟังจบก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงถามว่า “เช่นนั้นตั้งครรภ์แฝดเป็นอันตรายหรือไม่”
……….
ตอนที่ 3679 เข้าเมืองครั้งแรก
ครรภ์แฝด สตรีคนหนึ่งตั้งครรภ์เด็กคนหนึ่งก็เป็นเรื่องยากลำบากมากแล้ว ตอนนี้กลับบอกว่าในครรภ์ของนายหญิงมีเด็กสองคน? บุรุษอย่างพวกเขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่ามารดาที่อุ้มท้องเด็กสองคนนั้นยากลำบากแค่ไหน (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“พวกเจ้าอย่าร้อนใจไปเลย ฟังที่ข้าพูดก่อน”
ฟ่านหลินบอกให้ทุกคนใจเย็นลง เขามองพวกเขาแล้วค่อยกล่าวว่า “ไม่ใช่ว่าไม่มีใครตั้งครรภ์แฝดเลย เพียงแต่มีค่อนข้างน้อย และตั้งครรภ์แฝดไม่ได้น่ากลัว ขอเพียงดูแลอย่างระมัดระวัง ไม่มีทางมีอันตรายอะไร”
“แต่อย่างไรเสียนี่ก็เป็นครรภ์แรกของนายหญิง พวกเราระมัดระวังหน่อยน่าจะดีกว่า” เขาคิดแล้วมองไปทางฉินซิน “ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เจ้าเรียนวิชาแพทย์กับข้า เมื่อนายหญิงคลอดบุตรเจ้าจะได้คอยช่วยเหลืออยู่ข้างๆ”
ฉินซินฟังจบก็ตอบรับเสียงหนึ่ง “ได้”
“ชิงเฉิง ต้องปรับอาหารที่นายหญิงกินด้วย หลังจากออกจากที่นี่และเจอสถานที่พักผ่อนแล้ว ข้าจะปรับอาหารอีกครั้งหนึ่ง” ฟ่านหลินมองไปทางไป๋ชิงเฉิงพลางกล่าว
“อืม” ไป๋ชิงเฉิงเอ่ยรับ
“ถึงตอนนั้นแล้วเตรียมหมอตำแยอะไรไว้ให้เรียบร้อย ไม่ต้องกังวลมากเกินไป เพียงดูแลตามปกติก็พอแล้ว”
หลังสั่งกับทุกคนแล้วจึงให้พวกเขาแยกย้ายกันไป เดิมเขาคิดไปดูนายหญิงหน่อย แต่นึกได้ว่านายหญิงอาจนอนหลับไปแล้ว จึงล้มเลิกความคิด
อยู่ในแดนถื่อนรกร้างมาประมาณครึ่งเดือน ในที่สุดก็ออกจากสถานที่นี้ได้ ครั้นพวกเขาออกจากป่ามาแล้ว พอหันกลับไปมอง มันยังคงเป็นป่าทึบลึกลับซับซ้อนดังเดิม
คนกลุ่มหนึ่งมาถึงข้างนอกแล้วก็เก็บเรือเหาะ เปลี่ยนไปใช้รถลากกวางวิญญาณเดินทางแทน พวกเขาเดินทางจนกระทั่งถึงช่วงเย็นก็มาถึงเมืองเล็กๆ เมืองหนึ่ง
เมืองเล็กห่างไกลแห่งนี้มีชาวบ้านท้องถิ่นอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ มีทหารรับจ้างและผู้ฝึกบำเพ็ญพเนจรพักเท้าอยู่ที่นี่จำนวนหนึ่งด้วย ด้วยเหตุนี้เมื่อรถลากกวางวิญญาณของพวกเขาเข้ามาในเมืองเล็กแห่งนี้ แทบจะเรียกได้ว่าสายตาของทุกคนต่างก็จับจ้องอยู่ที่รถลากกวางวิญญาณ ไปจนถึงหนุ่มหล่อสาวสวยที่ติดตามอยู่รอบๆ รถลากกวางวิญญาณทองม่วงคันนี้
“นี่คือรถม้าอะไร นั่นคือกวางกระมัง”
“รถม้าอะไรกัน นั่นคือกวางวิญญาณ! แต่กวางวิญญาณสองตัวนี้มีเอกลักษณ์มากเลย! ข้าไม่เคยเห็นพันธุ์นี้มาก่อน ดูเขากวางนั่นสิ งดงามยิ่งนัก!”
“หึ สตรีที่นั่งอยู่บนรถม้าก็งดงามเช่นกัน พวกเจ้าดูใบหน้ารูปไข่นั่นสิ ดูรูปร่างของพวกนางด้วย จิ๊ๆ ล้วนเป็นหญิงงามอย่างแท้จริง!”
“ผู้อาวุโสสามซุน ท่านรีบสำรวมกิริยาของท่านจะดีกว่า! แค่มองก็รู้ว่าคนพวกนี้ไม่ใช่คนธรรมดา ท่านกล้าแสดงท่าทางบ้ากามเช่นนี้ ไม่กลัวหาเรื่องใส่ตัวหรืออย่างไร”
ฟังเช่นนั้นแล้ว ชายคนนั้นมองในรถลากกวางวิญญาณอีกครั้ง เป็นเช่นที่อีกฝ่ายว่าเอาไว้ แค่มองก็รู้ว่าคนพวกนี้ไม่ใช่คนธรรมดา จึงรีบเก็บสายตากลับ ไม่กล้ามองสตรีเหล่านั้นอีกครั้งในทันที เพียงกัดขนมคำใหญ่อย่างอดทนอดกลั้น
“เฮอะ! สตรีแบบใดบ้างเล่าที่ข้าเหล่าซุนไม่เคยพบ สตรีก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ มีอะไรน่ามองกัน” เขาแค่นหัวเราะเสียงหนึ่ง จากนั้นหมุนกายไป ไม่ชายตามองอีก
“ฮ่าๆๆ ดูท่าทางของเขาสิ”
“รู้จักกลัวเป็นเรื่องดี ไม่รู้จักกลัวสิถึงเป็นเรื่องแย่”
ชายชราสูบยาสูบ พลางเหลือบมองอีกฝ่ายอย่างนึกขัน จากนั้นมองรถลากกวางวิญญาณคันนั้นอีกครา ก่อนจะพึมพำเสียงบา “น่าจะเป็นคนจากตระกูลใหญ่ พวกเรา หลบไปดีกว่าเดี๋ยวจะหาเรื่องใส่ตัวเอา”
เว่ยเฟิงและหลัวอวี่ที่เดินสำรวจเส้นทางข้างหน้ากลับมาอย่างรวดเร็ว เมื่อมาถึงข้างรถลากกวางวิญญาณแล้วก็กล่าวว่า “นายหญิง พวกข้าจองโรงเตี๊ยมข้างหน้าเอาไว้แล้ว คืนนี้ก็พักที่นี่เถอะ”
“อืม” ในรถม้า เฟิ่งจิ่วเพียงตอบรับอย่างเกียจคร้านเสียงหนึ่ง
……….
YOU MAY ALSO LIKE
