เซียนหมอหญิงแม่ลูกอ่อน - ตอนที่ 600 ไปธารเหลือง[1]พร้อมกัน!

“อุแว้!”
จิ่วอิงช่วยกันไว้ทุกอย่างแทนมันแล้ว!
จิ่วอิงที่เกาะอยู่ข้างหลังของซีหวังหมู่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด มันก็บิน
ทะยานออกมาเขมือบไปทางมิคาเอลพร้อมกับซีหวังหมู่ทันที
“อุแว้!”
จิ่วอิงที่ศีรษะทั้งเก้าส่งเสียงทารกประหลาดออกมาพร้อมกัน ทั่ว
ทั้งร่างของมันปลดปล่อยพลังชั่วร้ายสีทองออกมา
เฟรดที่ตกตะลึงไม่ทันหลบหลีกรีบตะโกนขึ้นว่า “ระวัง!”
“โลกแห่งแสงสว่าง!” มิคาเอลกลับมีไหวพริบดี นางทำให้พื้นที่
หมื่นลี้กลายเป็นโลกที่แสงสว่างและความมืดประสานกัน รัศมีแห่ง
ความชั่วร้ายเปล่งประกาย
แซ่ด! แซ่ด!…
พลังชั่วร้ายที่ระเบิดออกมาจากอากาศอย่างต่อเนื่องกลืนกินซี
หวังหมู่และจิ่วอิงอย่างรวดเร็ว สลายความดุร้ายและกลืนกินพลังของ
พวกมัน
แม้จะเป็นเช่นนี้…
ซู่!

จิ่วอิงที่บินทะยานออกมาอย่างรวดเร็ว มันยังคงเข่นฆ่าพลังชั่ว
ร้ายเหล่านี้อย่างรวดเร็วก่อนจะพุ่งเข้าไปที่มิคาเอลและชุนเถียน
มิคาเอลสีหน้าพลันเปลี่ยน “โล่แห่งแสง!”
“อุแว้!” จิ่วอิงคำราม ความดุร้ายอันน่าสะพรึงที่เกิดจากการ
ร้องไห้ของทารกกลับไม่ด้อยไปกว่าพลังชั่วร้ายของมิคาเอล กระทั่ง
แม้แต่เฟรดและชุนเถียนรู้สึกขนหัวลุกเพราะเสียงประหลาดเกินไปนั่น
“ให้ตายเถอะ!” มิคาเอลตกตะลึงทำท่าจะถอยหลังด้วยสัญชาติ
ญาณในทันที
แต่จะทำอย่างไรได้ จิ่วอิงเร็วเกินไป หางที่เต็มไปด้วยหนามของ
มันแทงทะลุโล่แห่งแสงของมิคาเอลดัง สวบ
ในขณะเดียวกัน… ศีรษะที่อยู่ตรงกลางของจิ่วอิงยื่นไปข้างหลัง
โล่หวังจะกัดกินหัวใจของมิคาเอล
มิคาเอลหน้าซีดเผือด แต่นางหลบไม่ทันแล้ว
ดังนั้น… มิคาเอลที่ไม่คิดแม้แต่น้อย นางจับชุนเถียน เทพแห่ง
ชีวิตมาไว้ข้างหน้านางทันที
ชุนเถียน “…”
นางที่ไม่ทันตั้งตัวไม่สามารถตอบสนองใดๆ ได้เลย จากนั้น…
สวบ!

ศีรษะของจิ่วอิงกัดเข้าไปในหัวใจของชุนเถียนอย่างไม่ต้องสงสัย
มันกินหัวใจของนางไปแล้ว
พรวด!
ชุนเถียนอาเจียนเป็นเลือดออกมา สาดกระเซ็นเข้าที่หนามบน
หลังของจิ่วอิง ย้อมหนามอันโหดเหี้ยมเหล่านั้นจนกลายเป็นสีแดง
ทำให้พวกมันตั้งชันขึ้นราวกับได้รับการหล่อเลี้ยง พวกมันบินพุ่ง
ออกไปแทงชุนเถียนจนพรุนเป็นรังผึ้ง
พรวด…
ชุนเถียนที่อาเจียนเลือดออกมาไม่หยุด แม้พลังชีวิตจะเฟื่องฟู
อย่างไร นางก็ไม่สามารถฟื้นตัวได้แล้ว ลมหายใจของนางอ่อนลง
อย่างรวดเร็ว แต่เท่านี้ยังไม่จบ
สวบ!
ศีรษะที่เหลืออีกแปดของจิ่วอิง มันไม่ปล่อยให้ศัตรูมีเวลาตั้งสติ
ได้ก็กินชุนเถียนอย่างหมดจดทันที
ทั้งกระบวนการใช้เวลาไม่ถึงพริบตาเดียวเท่านั้น จิ่วอิงก็ ‘ทาน
อาหาร’ เรียบร้อยแล้ว
แม้แต่เทพระดับเฟรดก็ไม่สามารถเห็นได้ชัดเจนว่าจิ่วอิงกัดกิน
ชุนเถียนสำเร็จอย่างไร เขารู้เพียงว่า เขาไม่ทันกะพริบตาด้วยซ ้า เขา
จับตามองอยู่ตลอดเวลา ชุนเถียนก็หายไปแล้ว

หากจะถามว่านางตายอย่างไรนั้น เขาก็ไม่รู้ เพราะว่าเฟรด
มองเห็นไม่ชัดเลย แต่มิคาเอลเห็นชัดเจนมาก แต่นางไม่อยากจะเชื่อ
เพราะมันเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วมากจริงๆ แต่ด้วยสัญชาติญาณของมิ
คาเอล ทำให้ขณะที่นางเห็นหัวใจของชุนเถียนถูกกลืนกินก็รีบหาย
ตัวถอยหลังไปทันที ดังนั้นขณะที่ชุนเถียนถูกกลืนกิน มิคาเอลก็ปลีก
ตัวไปไกลแล้ว แต่แล้ว…
“ไปตายซะ!”
ซีหวังหมู่ที่ปรากฏตัวข้างหลังมิคาเอลก็ตะปบใส่หลังของมิคาเอล
ทันที
“อะไรน่ะ!”
มิคาเอลตกใจมาก! นางระเบิดม่านป้องกันอันแข็งแกร่งออกมา
ทันที
ตูม!
ซีหวังหมู่โจมตีใส่ ปะทะกับม่านป้องกันของมิคาเอลจนเกิดเสียง
ระเบิดดังสนั่น ทว่าการปะทะกันครานี้ เห็นได้ชัดว่าซีหวังหมู่ที่เจ็บตัว
ก่อนหน้านี้อ่อนแอกว่า ตัวมันลอยกระเด็นออกไป
“อุแว้!”

จิ่วอิงรับซีหวังหมู่ไว้ทันทีแล้วด่าว่า “ยัยแก่บ้าดุร้ายนี่ ใจเย็นๆ
หน่อยไม่ได้หรือ หากเมื่อครู่นี้ปู่จิ่วเจ้ามาช้าไปหน่อย คงต้องมาเก็บ
ศพเจ้าแทนแล้ว!”
เมื่อครู่นี้อีกนิดเดียวเท่านั้น นิดเดียวจริงๆ มันกันไว้ให้หมดแล้ว
ยัยแก่บ้านี่ยังไม่รีบไปรักษาตัว ยังจะมาสู้อีกสู้แล้วยังกระเด็นอีกครั้ง…
จิ่วอิงหัวจะปวด
“เจ้าหยุดบ่นเสียที รีบจัดการเทพีนี่ซะ ไม่ต้องสนใจข้า! นางต้อง
มีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ!” ซีหวังหมู่ที่ตั้งตัวได้ก็พุ่งขึ้นไปกัดกินมิ
คาเอลอีกครั้ง ทว่า…
ตูม!
แซ่ด! แซ่ด!…
กลิ่นอายที่มีฤทธิ์กัดกร่อนหนาแน่นจู่ๆ ก็พวยพุ่งออกมาจากรอย
แตกแยกที่อยู่ห่างออกไปหลายหมื่นลี้ พื้นที่ถูกปนเปื้อนราวกับวัน
โลกาวินาศ
โฮก!
มิคาเอลคำรามเหมือนสัตว์ร้าย ปีกที่อยู่ข้างหลังเติบโตขึ้นอย่าง
รวดเร็วและกลายเป็นสีเลือด ทำให้นางดูเหมือนวิญญาณร้ายที่ถูกตัก
ขึ้นมาจากทะเลสีเลือด
“อุแว้!”

จิ่วอิงปลดปล่อยพลังดุร้ายรุนแรงออกมาอย่างรวดเร็วเพื่อปก
คลุมตัวมันเองและซีหวังหมู่ไว้ ทำให้พื้นที่ที่พวกมันอยู่กลับมามั่นคง
ดังเดิม
เฟรดที่เห็นถึงตรงนี้ เขาก็พึมพำอย่างเหลือเชื่อ “อสุรภูมิ!?”
อสุรภูมิอยู่ในบริเวณที่มืดมนที่สุดในแอตแลน คล้ายกับโลกใต้
พิภพของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เป็นที่ที่ฝังเทพแอตแลนที่มีบาปหนา ซึ่ง
เป็นการบ่งบอกว่าจะไม่ได้เจอแสงสว่างอีกตลอดไป
แต่มิคาเอล… นางคือเทพีแห่งแสงสว่าง
เฟรดคิดไม่ถึงเลยว่านางจะอัญเชิญอสุรภูมิที่ชั่วร้ายที่สุดออกมา
เฟรด “…”
เขาพูดได้เพียงว่า “อสูรสองตัวนี้จบเห่แน่”
ถึงอย่างไรอสุรภูมิก็มีพลังกัดกร่อนอันน่าสะพรึง มันสามารถ
ทำลายเทพทุกระดับและยังไม่เหลือแม้แต่วิญญาณ ชนิดที่สามารถ
หายไปตลอดกาล
น่าเสียดาย…
เฟรดเพิ่งจะพูดจบ
พรวด!

มิคาเอลที่เสร็จสิ้นการกลายร่างขั้นสุดท้าย จู่ๆ นางก็อาเจียน
เลือดสีดำออกมาคำใหญ่ จากนั้น… บนใบหน้าของนางก็ปรากฏเงา
ของสัตว์เลื้อยคลานจำนวนมากเคลื่อนไหวอย่างชัดเจน
มิคาเอลที่รู้สึกคันก็เกาใบหน้าทันที จากนั้นมือของนางก็ปรากฏ
เงาสัตว์เลื้อยคลานมากมายที่คลานไปมา ชวนให้ผู้คนรู้สึกขนลุก
เพียงเท่านี้…
“เฮ้ย!”
เฟรดตกใจมาก ไม่รู้ว่านั่นคือตัวบ้าอะไร
ซีหวังหมู่ก็หัวเราะอย่างได้ใจ “ฮ่าๆๆ! แมลงของข้าเจ๋งกว่าสินะ!
เร็วเข้า! จัดการอุจจาระก้อนนี้ให้ตายซะ! ดูซิว่านางจะโอหังอย่างไร
ได้อีก!”
“เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทาง…” มิคาเอลคิดไม่ถึงเลยว่าตนเองจะตก
หลุมพราง นางทำลายหนอนแมลงเหล่านั้นอย่างสุดชีวิต ทว่าซีหวัง
หมู่คำรามขึ้นว่า “หมื่นโรคร้ายสังหาร”
ซู่! ซู่…
สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กที่ดิ้นไปมาทั้งหมดแพร่กระจายไปยัง
ศีรษะของมิคาเอลอย่างรวดเร็ว และเข้าไปในอนุสติของนาง
ความรู้สึกนั้นแน่นอนว่าไม่ต่างจากหนอนแมลงนับไม่ถ้วนกัดกิน
สมอง

“กรี๊ดด…”
มิคาเอลกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมาน
“ฮ่าๆๆ! คลานลงไปกับพื้นซะ!” ซีหวังหมู่กรีดร้องอย่างหยิ่งผยอง
สารรูปนั่น… ทำเอาปู่จิ่วส่ายศีรษะทั้งเก้า คิดในใจว่า มารดามันเถอะ
ควรให้เจ้านายมาเห็นสภาพยัยนี่! จะได้รู้ว่าจิ่วอิงอ่อนโยนขนาดไหน
เพียงแต่ว่ามันเพิ่งจะทอดถอนใจเสร็จเท่านั้น
“ไม่! ไม่…!”
มิคาเอลที่ปวดศีรษะจนแทบจะระเบิด จู่ๆ ก็กระโจนใส่พวกเขา
อย่างบ้าคลั่ง ครานี้นางคลั่งไปแล้วจริงๆ คลั่งชนิดที่กู่ไม่กลับแล้ว
[1] ธารเหลือง เป็นความเชื่อของคนจีนในอดีตที่เชื่อว่าเมื่อคน
ตายและถูกฝังลงดิน ดวงวิญญาณจะเคลื่อนไหลไปตามกระแสของ
ธารใต้ดินที่เรียกว่าธารเหลือง ท้ายสุดดวงวิญญาณจะไหลรวมไปเกิด
ในอีกภพภูมิหนึ่ง