เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3016 : ผลลัพธ์ (2)
ตอนที่ 3016 : ผลลัพธ์ (2)
“เกินความคาดหมายจริง ๆ ! หัวหน้าพิรุณแห่งที่ราบสำราญกลับรับมือกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งได้ เจ้าคิดว่าใครจะชนะ ? ”
“เราจำเป็นต้องถกเถียงกันเรื่องนี้อีกรึ ? ชัดแล้วว่าต้องเป็นบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง หัวหน้าพิรุณอาจจะรับมือบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งได้ แต่นั่นเพราะบรรพบุรุษผู้ก่อต ตั้งเมฆน้ำแข็งยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดที่มี เจ้ารู้เกี่ยวกับสุดยอดทักษะของนิกายหิมะรึไม่ ? นั่นคือสิ่งที่บรรพชนของนิกายหิมะในอดีตได้มาจากศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง เมื่อบรรพบุรุษผู้ ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งใช้มันออกมา แน่นอนว่าต้องเอาชนะหัวหน้าพิรุณได้ ไม่ว่านางจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม”
“ถูกต้อง นอกซะจากว่าหัวหน้าพิรุณจะเป็นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 7 แล้ว นางก็ไม่อาจจะรับมือกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งได้เลย”
“ที่เราควรสนใจตอนนี้ไม่ใช่ผู้ชนะจะเป็นใคร แต่หัวหน้าพิรุณจะรับมือบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งได้นานแค่ไหน”
“ถึงหัวหน้าพิรุณจะพ่ายแพ้ในการต่อสู้นี้ แต่มันก็ไม่มีอะไรน่าอับอาย ยังไงซะทั้งสองก็อยู่ชั้นสวรรค์ที่ 6 มันไม่ได้แย่อะไรกับการพ่ายแพ้ให้กับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง กลั บกันแล้วอันดับของที่ราบสำราญนั้นจะเพิ่มขึ้นมาอย่างมากในหมู่ที่ราบใหญ่ทั้ง 49 แห่งหลังจากเรื่องนี้”
…
…
บรรพชนขององค์กรชั้นนำพากันถกเถียงกันในที่ต่าง ๆ บนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก ไม่มีใครคิดจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้ในนิกายหิมะ พวกเขาได้จับตาดูว่าเรื่องมันจะเป็นยังไงต่อไป
แต่พวกเขาก็ต้องแปลกใจ การต่อสู้ระหว่างหัวหน้าพิรุณกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งนั้นจบลงเร็วกว่าที่พวกเขาคาดเอาไว้ มิติเหนือนิกายหิมะพังลงพร้อมเสียงระเบิด พลังอันหนาวเ เย็นและพลังฝนกระจายออกมาพร้อมกับร่างหนึ่งที่ร่วงลงมาราวกับว่าวสายป่านขาด
“มันจบลงเร็วแบบนี้จริง ๆ รึ ? ดูเหมือนว่าพลังของหัวหน้าพิรุณจะไม่ได้พิเศษอะไร นางกลับพ่ายแพ้รวดเร็วเช่นนี้”
“ในความเห็นของข้าแล้ว เหตุผลเดียวที่หัวหน้าพิรุณระเบิดพลังทัดเทียมกับชั้นสวรรค์ที่ 7 ได้นั้น บางทีอาจจะเป็นเพราะทักษะลับบางอย่าง เมื่อทักษะนี้หมดพลังไป ชัดแล้วว่านางก็ คงทนไม่ได้นานเมื่อเผชิญหน้ากับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง”
“ใช่ น่าจะเป็นเช่นนั้น มันก็เหมือนกับยาโลหิตบรรพชนของเผ่ากระเรียนสวรรค์ เมื่อพวกเขากินยาเข้าไป ความแข็งแกร่งก็จะเพิ่มขึ้น แต่มันคงอยู่ได้ไม่นาน”
เมื่อคิดเช่นนี้ หลายคนก็พากันสบายใจขึ้นมา หลายคนพากันถอนหายใจ ความแข็งแกร่งที่ทัดเทียมกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งที่หัวหน้าพิรุณระเบิดออกมาในตอนแรกนั้นทำให้พวกเขาหว วั่นใจ
ดูเหมือนว่าตอนนี้หัวหน้าพิรุณไม่ได้น่ากลัวแบบที่พวกเขาคิดเอาไว้
“ไม่ นะ นะ นั่นกลับเป็นบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง” ตอนนั้นเมื่อแผ่การรับรู้เข้าไปในนิกายหิมะ เจ้าของการรับรู้นั้นก็ต้องร้องอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง
ตอนนั้นเองที่ทุกคนถึงได้เห็นอย่างชัดเจน ร่างที่ตกลงมาจากรอยแตกมิตินั้นกลับเป็นคนในตำนานของนิกายหิมะ บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง
ยอดฝีมือของที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกต่างก็ตะลึงกับการค้นพบนี้ ใจของพวกเขากลับสั่นไหว
บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งร่วงลงมาอย่างรวดเร็ว พลังรอบตัวนางปั่นป่วน ใบหน้าของนางซีดเผือด มันถึงกับมีเลือดไหลออกมาที่มุมปากของนาง ชัดแล้วว่านางบาดเจ็บ
ตอนที่นางตกลงมาถึงค่ายกลป้องกัน บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งถึงได้ประคองตัวเองและหยุดการตกเอาไว้ ใบหน้าที่ซีดเผือดของนางดูเคร่งเครียดอย่างมาก
ไม่นานหลังจากนั้น หัวหน้าพิรุณบินออกมาจากรอยแยกมิติ ฝนได้เทกระหน่ำลงาทันทีพร้อมกับสายฟ้าที่เริ่มส่องประกายกับการปรากฏตัวของนาง มันได้พัดพาฝนและหิมะออกจากนิกายหิมะไป
หากเทียบกับสภาพของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งแล้ว หัวหน้าพิรุณน่ะดูดีกว่า ร่างของนางราวกับภาพลวงตาเหมือนในตอนแรก แต่ดูลึกลับกว่าเดิม นางค่อย ๆ ลงมาก่อนจะยืนอยู่บนอากา าศลอยอยู่ตรงหน้าบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง
“บอกคนของนิกายหิมะให้หยุดมือ ! ” หัวหน้าพิรุณพูดขึ้น เสียงของนางยังเยือกเย็นและไร้อารมณ์
สีหน้าของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งหม่นลง หลังจากที่ลังเลอยู่ชั่วครู่ นางก็ได้สร้างผนึกด้วยมือก่อนจะเปิดค่ายกลป้องกันของนิกายหิมะ
ตอนนั้นเองที่นิกายหิมะได้เปิดเผยตัวต่อทั้งโลก
แต่การต่อสู้ด้านในยังคงดำเนิดต่อไป แม้ว่าการต่อสู้ของบรรพชนหลานกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งจะดูด้อยกว่าการต่อสู้ของหัวหน้าพิรุณกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง แต่ก็ ยังดูตึงเครียดอย่างมาก
หุนเจิ้งยังคงสู้กับบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้ง ส่วนผู้อาวุโสสูงของเผ่ากระเรียนสวรรค์ เหอเถียนฉี ก็ยังรับมือกับการโจมตีจากผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายหิมะหลายคน
“ศิษย์ของนิกายหิมะ หยุดมือ ! ” บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งตะโกนขึ้น ก่อนจะมองไปยังอวกาศรอบนอกแล้วพูดขึ้นต่อ “หัวหน้าน้ำแข็ง เจ้าเองก็กลับมาด้วย ! ”
บรรพชนที่แกร่งที่สุดของนิกายหิมะสั่งการออกมาแล้ว ชัดแล้วว่าไม่มีใครกล้าพอที่จะปฏิเสธนาง เหล่าผู้อาวุโสสูงสุดรอบตัวเหอเถียนฉีพากันหยุดมือ แม้แต่บรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งก็ห หยุดสู้กับหุนเจิ้ง เขาได้บินขึ้นไปพร้อมกับประคองบรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งที่บาดเจ็บทางวิญญาณขึ้นไปด้วย พวกเขาได้ไปยืนอยู่ด้านหลังบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง
แต่ตอนที่พวกเขาเห็นใบหน้าที่ซีดขาวของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งและรอยเลือดที่มุมปากของนาง ทั้ง บรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งและบรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งต่างก็ตกตะลึง
บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งบาดเจ็บ ผลกระทบจากเรื่องนี้ที่มีต่อทั้งสองคนนั้นต่างก็ทำให้ทั้งสองรู้สึกว่าโลกนี้กำลังพบจุดจบ มันทำให้ทั้งสองกังวลใจอย่างมาก
ในพริบตา บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็ง ก็ได้กลับมาจากมิติภายนอก เมื่อเห็นเลือดที่ใบหน้าบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งก็สีหน้าบิดเบี้ยวไปท ทันที
“บางอย่างที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้นในนิกายหิมะ หวู่ฮ่าน เจ้าจงออกจากคุกน้ำแข็งกับซุยหยุนหลาน ซ่อนตัวให้ดี อย่าให้ใครพบเจ้า” ไม่นานหลังจากนั้นการรับรู้วิญญาณที่ซ่อนตัวอย่างดีก็แ แผ่ออกมาจากบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งเข้าไปถึงคุกน้ำแข็ง
ในคุกน้ำแข็ง หวู่ฮ่านมองไปที่ซุยหยุนหลานซึ่งอยู่ในสภาพน่าอนาถ นางรอผลของเม็ดยากลืนวิญญาณอยู่ ตอนนั้นข้อความของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งก็ส่งมาถึงหูนาง สีหน้าขอ องหวู่ฮ่านเปลี่ยนไปทันทีเมื่อรับรู้ได้ว่าบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็งกังวลเพียงใด แสงในตานางสั่นไหวก่อนที่นางจะโยนซุยหยุนหลานซึ่งทรมานอยู่เข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์โดยไ ไม่ลังเลแม้แต่น้อย หลังจากที่เปลี่ยนรูปลักษณ์ตัวเองแล้ว นางก็ได้ออกจากคุกน้ำแข็งภายใต้การปลอมแปลงเป็นศิษย์ราชาเทพของนิกายหิมะ
หุนเจิ้งได้บินออกมาจากนิกายหิมะเช่นกัน เขาไม่ได้ปลดค่ายกลวิญญาณนักรบที่ใช้กับตัวเขาออก เขายังมีพลังงานอันแข็งแกร่งไหลผ่านในตัว เขาได้ไปยืนข้างกายหัวหน้าพิรุณ
บรรพชนหลานได้กลับมาจากอวกาศรอบนอกเช่นกัน เขาลอยอยู่ตรงหน้าเหอเถียนฉี แต่ทั้งสองไม่ได้ยืนอยู่ฝั่ง บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งหรือหัวหน้าพิรุณ แต่กลับแยกไปยืนอีกฝั่ง
บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง, บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหัวหน้าน้ำแข็ง, บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็ง, บรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้ง, หัวหน้าพิรุณ, หุนเจิ้ง, บรรพชนหลาน และเหอเถียนฉี ได้แยกกันออก เป็น 3 กลุ่มเผชิญหน้ากัน
การกระทำของบรรพชนหลานบอกทุกคนว่านางไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับหัวหน้าพิรุณหรือเชื้อสายวิญญาณนักรบ พวกนางมีเป้าหมายของตัวเองซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมถึงได้ร่วมมือกันตอนที่โจมตีนิก กายหิมะ