เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3130 - ดอกบัวแฝด
ตอนที่ 3130 – ดอกบัวแฝด
“อืม ? ที่จริงที่นี่มีดอกบัวแฝดอยู่ ! ” ดวงตาของโมเทียนหยุนก็ลุกโชนขึ้นทันที เขาลงมาทันที ร่อนลงจอดในหุบเขาพร้อมกับเจี้ยนเฉิน
ในใจกลางของหุบเขา ดอกบัวถูกห่อหุ้มด้วยชั้นบาง ๆ ของปราณหยานหวง ส่องแสงระยิบระยับและปล่อยพลังงานอันทรงพลังออกมา
ไม่เพียงแต่เป็นดอกบัวแฝดที่มีปราณหยานหวงเท่านั้น แต่ยังเป็นทรัพยากรสวรรค์ระดับเทพขั้นสูงที่สุกงอมเต็มที่
ในโลกแห่งเซียน ดอกบัวแฝดก็เพียงพอที่จะทำให้เกิดการต่อสู้ระหว่างขั้นอัครสูงสุด
ดอกบัวแฝดเป็นทรัพยากรสวรรค์แห่งการฟื้นฟูที่มีผลพิเศษอย่างยิ่ง พวกมันสามารถรักษาทุกแง่มุมของผู้ฝึกฝนได้ ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใคร ผลกระทบของมันไม่ได้จำกัดอยู่ที่ร่างกาย พลังชีวิต และพลังงาน ที่สำคัญมันยังรักษาจิตวิญญาณอีกด้วย มันมีผลศักดิ์สิทธิ์ที่คล้ายกับพรของธรรมชาติอย่างแท้จริง
ทันใดนั้นหุบเขาก็เริ่มสั่นสะเทือน พลังตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวของขั้นอัครสูงสุดก็พุ่งออกมา เติมเต็มหุบเขาในทันที แม้แต่ปราณหยานหวงบนท้องฟ้าก็เพิ่มขึ้นอย่างรุนแรง
เห็นได้ชัดว่าสัตว์อสูรหยานหวงที่ทรงพลังปกป้องดอกบัวแฝดอันล้ำค่าเช่นนี้ แมลงตัวยาวที่มีขาร้อยขาคล้ายตะขาบคลานออกมาจากพื้น ดวงตาที่ขุ่นมัวของมันจับจ้องไปที่เจี้ยนเฉินและโมเทียนหยุนทันที
เจี้ยนเฉินตัวสั่นภายในทันที เพียงแค่มีสัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดตรึงไว้กับเขา ทำให้เขาตกอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาล
“ขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 1 ! ” เขาระบุความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรหยานหวงได้ในทันที !
ถ้าไม่ใช่เพราะมีโมเทียนหยุนที่อยู่ข้าง ๆ เขา ทั้งหมดที่เขาทำได้คือการหนีอย่างสิ้นหวังเมื่อเผชิญหน้ากับมัน
ขั้นอัครสูงสุด แม้แต่ขั้นอัครสูงสุดที่อ่อนแอที่สุดก็ยังยิ่งใหญ่กว่าสิ่งที่เขาสามารถต่อสู้ได้ในตอนนี้
ยิ่งไปกว่านั้น ปัจจุบันเขาอยู่ในโลกจิ๋วหยานหวง ซึ่งกฎแห่งมิติและกฎแห่งกระบี่ของเขานั้นไร้ประโยชน์ ความแข็งแกร่งของสิ่งที่เขาเผชิญนั้นยิ่งใหญ่เกินไป
ที่สำคัญที่สุด เขายังได้รับบาดเจ็บสาหัส
เขาไม่ได้ฟื้นพลังที่เขาสูญเสียไปเมื่อเขาข้ามสะพานชีวิตบนที่ราบรุ่งโรจน์ เขาได้หลอมรวมกระบี่ทั้งสองเข้าด้วยกันอีกครั้ง
สถานะปัจจุบันของเขาสามารถอธิบายได้ว่าอ่อนแออย่างยิ่ง
“ดอกบัวแฝดดอกนี้น่าจะเพียงพอสำหรับเจ้าในการฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์” โมเทียนหยุนกล่าวอย่างเฉยเมยขณะที่เขาเพิกเฉยต่อสัตว์อสูรหยานหวงที่ปรากฏขึ้นจากใต้ดิน เขาจ้องตรงไปยังดอกบัวแฝดที่อยู่ข้างหน้า
ในเวลาต่อมา เขาก็หายตัวไป ปรากฏตัวต่อหน้าสัตว์อสูรหยานหวงและต่อยออกในทันที
หมัดของโมเทียนหยุนไม่มีพลังของกฎ มีเพียงพลังบริสุทธิ์ของการฝึกฝน เช่นเดียวกับพลังอันยิ่งใหญ่ของร่างกายของเขา
ในฐานะจักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์จากสี่ตระกูลจักรพรรดิแห่งโลกแห่งปิศาจ ร่างกายของโมเทียนหยุนนั้นแข็งแกร่งเป็นพิเศษ
พลังการบ่มเพาะของเขาพุ่งสูงขึ้นในทันที และสัตว์อสูรหยานหวงที่โผล่ออกมาก่อนหน้านี้เพียงครู่เดียวก็ถูกต่อยเข้าที่หัว
มันไม่ใช่แค่หัวของมัน แม้แต่ร่างกายของมันก็แตกออกจนหมดภายใต้พลังอันน่าสะพรึงกลัวของโมเทียนหยุน สัตว์อสูรกำลังจะตายกลายเป็นชิ้น ๆ
ด้วยเพียงหมัดเดียว เขาฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงเทียบเท่ากับขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 1 ได้อย่างสมบูรณ์
เจี้ยนเฉินได้สัมผัสกับความแข็งแกร่งของโมเทียนหยุนด้วยตัวเองอีกครั้ง
“สังหารขั้นอัครสูงสุดในการโจมตีเพียงครั้งเดียว ข้าสงสัยว่าเมื่อไหร่ ข้าจะมีพละกำลังมหาศาลเช่นนี้” นั่นทำให้เจี้ยนเฉินชื่นชม แม้แต่ทั่วทั้งโลกแห่งเซียนจะมีสักกี่คนที่สามารถสร้างความกลัวในหัวใจของเขาด้วยความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้ ?
ที่สำคัญที่สุด โมเทียนหยุนไม่ได้ใช้พลังของกฎในการชกของเขา
หากมันถูกฝังแน่นด้วยกฎแห่งโลก พลังของหมัดยิ่งเกินจินตนาการ !
“เจี้ยนเฉิน กินดอกบัวแฝดดอกนี้ มันน่าจะเพียงพอสำหรับเจ้าที่จะฟื้นตัวเต็มที่” ในขณะนี้ โมเทียนหยุนได้เลือกดอกบัวแฝดแล้วมาตรงหน้าเจี้ยนเฉิน
ดอกบัวแฝดถูกห่อหุ้มด้วยปราณหยานหวงบาง ๆ ทำให้เกิดหมอกควันพร่างพรายเมื่ออยู่ต่อหน้าเจี้ยนเฉิน
เมื่อมองไปที่ดอกบัวแฝด เจี้ยนเฉินก็รู้สึกได้ถึงความสงบ โอกาสที่จะพบกับดอกบัวแฝดนั้นมีน้อยเสมอ นับประสาความจริงที่ว่าดอกบัวแฝดที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นปนเปื้อนด้วยปราณหยานหวงและได้เติบโตถึงระดับทรัพยากรสวรรค์ชั้นเทพขั้นสูง
คุณค่าของมันไม่ต้องพูดถึง !
ถ้าโมหยุนเทียนไม่ได้อยู่ข้างๆ เขา เขาคงไม่ได้รับดอกบัวแฝดนี้แน่นอน
เจี้ยนเฉินไม่ได้ปฏิเสธหรือทำท่าทางเกรงใจแต่อย่างใด เขากินดอกบัวแฝดทั้งหมดในคำเดียวก่อนจะนั่งขัดสมาธิและรักษาอาการบาดเจ็บของเขา
ในขณะนั้นเอง ก็มีแสงพร่ามัวจากร่างกายพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ผลกระทบมหาศาลจากดอกบัวแฝดที่ล้อมรอบตัวเขา และอาการบาดเจ็บของเจี้ยนเฉินก็หายอย่างรวดเร็ว
โมเทียนหยุนไม่ได้จากไป แต่เขายืนเอามือไพล่หลังอยู่ในหุบเขาโดยไม่ขยับเขยื้อนเลย เขายืนตัวตรงและสูงราวกับภูเขา เปล่งรัศมีราวกับว่าเขามีความสามารถในการเฝ้ามองโลกทั้งใบ
มีสัตว์อสูรหยานหวงมากมายที่ต้องการดอกบัวแฝดในโลกจิ๋วหยานหวง เนื่องจากพลังตัวตนของสัตว์อสูรหยานหวงที่แข็งแกร่งกว่า ไม่มีสัตว์อสูรหยานหวงตัวใดในบริเวณใกล้เคียงที่กล้าบุกรุกพื้นที่นี้
ตอนนี้พลังตัวตนของสัตว์อสูรหยานหวงที่เฝ้าดูภูมิภาคนี้หายไปแล้ว สัตว์อสูรหยานหวงที่ซุ่มอยู่บริเวณใกล้เคียงก็ถูกล่อลวงทันที
ในไม่ช้า เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ก็ดังขึ้นจากนอกหุบเขา แม้แต่แผ่นดินก็สั่นสะเทือนเมื่อสัตว์อสูรหยานหวงขนาดมหึมาเข้ามาใกล้บริเวณนี้
มีมากกว่าหนึ่ง
มันไม่ได้มาจากพื้นดินเท่านั้น แม้แต่เงาอันยิ่งใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนขอบฟ้าอันไกลโพ้น นกจำนวนมากเข้ามายังสถานที่แห่งนี้ด้วยความเร็วสูง
พวกมันอยู่ในส่วนลึกของโลกภายใน สัตว์อสูรหยานหวงใด ๆ ที่สามารถครอบครองพื้นที่ที่นี่ไม่สามารถอ่อนแอได้ เป็นผลให้แม้แต่สัตว์อสูรหยานหวงที่อ่อนแอที่สุดซึ่งเข้ามาก็ยังเป็นถึงขั้นบรรพกาลช่วงปลาย
หนึ่งในนั้นคือขั้นอัครสูงสุด
อย่างไรก็ตาม สัตว์อสูรหยานหวงซึ่งเห็นได้ชัดว่าอ่อนแอกว่าตัวที่โมเทียนหยุนเพิ่งสังหารไปมาก
สัตว์อสูรหยานหวงทั้งหมดดูเหมือนจะถูกดึงดูดด้วยการปรากฏตัวของดอกบัวแฝดที่เจี้ยนเฉินกินเข้าไปและมาบรรจบกับเขา
พวกมันไม่มีสติปัญญา ดังนั้นพวกมันจึงไม่มีกระบวนการคิด พวกมันทำตามสัญชาตญาณอย่างแท้จริง ดังนั้นจึงเห็นได้ชัดว่าพวกมันไม่ทราบถึงความแข็งแกร่งของโมเทียนหยุน
โมเทียนหยุนลงมือ เขาเหวี่ยงหมัดออกไปไกล ๆ การชกแต่ละครั้งทำลายล้างอย่างยิ่ง มากพอที่จะทำให้โลกนี้ซีดขาว ปราณหยานหวงที่เต็มไปรอบ ๆ พุ่งขึ้นอย่างรุนแรง
ฝนเลือดเริ่มตกในบริเวณโดยรอบ สัตว์อสูรหยานหวงทั้งหมดถูกสังหารอย่างไร้ความปราณีและกลายเป็นชิ้น ๆ
โมเทียนหยุนนั้นแข็งแกร่งเกินไป แม้จะไม่ได้อาศัยกฎ เขาก็สามารถฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย เขาสามารถฆ่าอะไรก็ได้ที่ขวางทางเขา
เขาไม่ต้องย้ายจากที่ที่เขาอยู่ด้วยซ้ำ ทั้งหมดที่เขาต้องทำคือเปิดการโจมตีในระยะไกลจากด้านข้างของ เจี้ยนเฉิน และเขาสามารถฆ่าศัตรูที่เข้ามาทั้งหมดได้
ทันใดนั้นโลกก็เงียบลง เสียงหอนและเสียงคำรามจากสัตว์อสูรหยานหวงหายไป
เจี้ยนเฉินรักษาต่อไป ในสภาพแวดล้อมของเขา โมเทียนหยุนได้สร้างม่านพลังเพื่อป้องกันการรบกวนใด ๆ
โมเทียนหยุนยืนเอามือไพล่หลังข้างเจี้ยนเฉิน ราวกับว่าเขาจะจากไปเมื่อเจี้ยนเฉินหายดีแล้ว
ในขณะนี้เขาเหวี่ยงมือ และซ่างกวนมู่เอ๋อก็ปรากฏตัวขึ้นในทันใด
“ข้าได้ฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงทั้งหมดที่อยู่บริเวณใกล้เคียงแล้ว มีทรัพยากรสวรรค์สองสามชนิดเติบโตที่นั่น ดังนั้นเจ้าสามารถไปรวบรวมพวกมันได้” โมเทียนหยุนกล่าวกับซ่างกวนมู่เอ๋อ
“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส ! ” ซ่างกวนมู่เอ๋อโค้งคำนับเล็กน้อยต่อโมเทียนหยุน การจ้องมองของนางหยุดอยู่ที่เจี้ยนเฉินชั่วครู่ และนางก็ถามว่า “ผู้อาวุโสโมเทียนหยุน ตอนนี้เจี้ยนเฉินเป็นอย่างไรบ้าง ? ”
“เจ้าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้น เจี้ยนเฉินจะตื่นขึ้นในไม่ช้า เมื่อเขาทำเช่นนั้นแล้ว เขาจะฟื้นตัวได้อย่างสมบูรณ์” โมเทียนหยุนกล่าว
YOU MAY ALSO LIKE
