เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3131 : แยกตัว
ตอนที่ 3131 : แยกตัว
หลังจากนั้นซ่างกวนมู่เอ๋อก็ได้พุ่งผ่านเขตโดยรอบและพบกับสมบัติสวรรค์หลายสิบแห่ง
แต่เดิมแล้วสัตว์อสูรหยานหวงที่แข็งแกร่งคอยปกป้องสมบัติสวรรค์เหล่านี้ แม้ว่านางจะร่วมมือกับเจี้ยนเฉิน แต่ก็แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะขโมยสมบัติสวรรค์เหล่านี้จากสัตว์อสูรหยานหวงได้
แต่ตอนนี้โมเทียนหยุนได้ฆ่าสัตว์อสูรหยานหวงทั้งหมดไป ดังนั้นสมบัติสวรรค์ขั้นเทพที่ล้ำค่าเหล่านี้จึงไร้เจ้าของ ซ่างกวนมู่เอ๋อจึงเก็บมันได้อย่างง่ายดาย
นี่ทำให้ซ่างกวนมู่เอ๋อยินดีอย่างมาก
แม้ว่าการได้สมบัติสวรรค์ขั้นเทพมาหลายสิบอัน แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรสำหรับตระกูลเทียนหยวน เมื่อดูจากความร่ำรวยที่มีตอนนี้ สมบัติสวรรค์เหล่านี้จะเทียบกับของที่มีในโลกจิ๋วหยานหวงได้ยังไง
แม้แต่ในโลกเซียน สมบัติสวรรค์ระดับเทพที่มีปราณหยานหวงก็หายากอย่างมาก ทุกอันล้วนประเมิณมิได้
หลังจากที่รวบรวมสมบัติสวรรค์ทั้งหมดในพื้นที่โดยรอบ ซ่างกวนมู่เอ๋อก็ได้กลับไปยังหุบเขาและนั่งลงกับพื้นพร้อมกับรอให้เจี้ยนเฉินฟื้นฟูตัวเอง
โมเทียนหยุนได้ทำการตรวจสอบเจี้ยนเฉินอยู่ตลอด แววตาของเขาสะท้อนความสนใจออกมาก่อนจะเริ่มครุ่นคิด
เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคำพูดที่เซียนกระบี่สวรรค์บอกมาตอนที่อยู่ในภูเขาเทพกระบี่บนที่ราบรกร้าง
“วิกฤตแบบไหนกันที่เจี้ยนเฉินต้องเผชิญ ไม่ใช่แค่ข้าไม่มีความสามารถพอจะช่วยเขาได้ แต่ยังจะพลอยทำให้ข้าตกที่นั่งลำบากไปด้วย “
“ด้วยความแข็งแกร่งของข้าตอนนี้แล้ว แม้ว่าข้าจะเอาชนะพวกชั้นสวรรค์ที่ 9 ไม่ได้ แต่ก็หนีออกมาได้ง่ายดาย บางทีคงมีแค่ราชันย์ของโลกที่เป็นศูนย์รวมวิถีสวรรค์เท่านั้นที่จะฆ่าข้าได้ “
“ วิกฤตที่เซียนกระบี่สวรรค์บอกมานั้นหมายถึงภัยจากจอมปราชญ์สูงสุดรึเพราะองค์ประกอบอื่นกัน ? ”
“อย่าบอกนะว่าเซียนกระบี่สวรรค์รู้ว่าเจี้ยนเฉินได้รับการยอมรับจากจิตวิญญาณกระบี่คู่ ? บางทีนั่นอาจจะเป็นเหตุผลสำหรับวิกฤตครั้งนี้ ? ”
“แต่หากจิตวิญญาณกระบี่เปิดเผยตัวออกมาจริง ๆ จอมปราชญ์สูงสุดในโลกแห่งเซียนก็อาจจะลงมือไปแล้ว พวกเขาไม่อาจจะปล่อยให้จิตวิญญาณกระบี่กลับไปยังโลกอมตะได้ ยังไงซะในระหว่างสงครามในอดีต จอมปราชญ์สูงสุดหลายคนจากโลกเซียนก็ต้องเจ็บตัวเพราะฝีมือกระบี่คู่”
ไม่ว่าโมเทียนหยุนจะครุ่นคิดเช่นไรก็ยังไม่อาจจะยืนยันได้ว่าวิกฤตนี้มาจากอะไร เขาพยายามตรวจสอบเรื่องนี้ แต่เท่าที่เขาเห็นก็มีแค่หมอกหนา แม้ด้วยระดับการบ่มเพาะที่เขามีแล้ว เขาก็ยังไม่อาจจะรับรู้อะไรเกี่ยวกับเจี้ยนเฉินได้เลย
“เจี้ยนเฉินต้องพิเศษแน่ ๆ ”
เจี้ยนเฉินใช้เวลาแค่ 3 วันในการพักฟื้น หลังจากนั้นเขาก็ได้ทำการดูดซับพลังของดอกบัวแฝดจนเสร็จ
ดอกบัวแฝดนี้ได้กำเนิดขึ้นใหม่ในตัวเจี้ยนเฉิน ไม่เพียงแต่เขาจะฟื้นฟูจากอาการบาดเจ็บที่แฝงเร้นอยู่ภายในร่างกายจากสะพานชีวิต แต่ผลกระทบจากการหลอมรวมกระบี่ทั้งสองก็ฟื้นฟูไปด้วย
เขาได้กลับมาอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดแล้ว !
“ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ ผู้อาวุโสโมเทียนหยุน ข้าฟื้นฟูขึ้นมาได้สำเร็จแล้ว” เจี้ยนเฉินลุกขึ้นยืนแล้วป้องมือคำนับโมเทียนหยุน เขาซาบซึ้งอย่างมาก
โมเทียนหยุนโบกมือด้วยท่าทีไม่ใส่ใจ “เจ้าไม่ต้องขอบคุณข้าหรอก เราต่างหากที่ติดค้างเจ้า หากไม่มีเจ้าแล้ว เราคงไม่อาจจะเข้ามาในโลกจิ๋วหยานหวงได้”
โมเทียนหยุนเงียบไปชั่วครู่แล้วพูดต่อ “ในเมื่อเจ้าฟื้นฟูร่างกายสำเร็จแล้ว ข้าจะได้จากไปอย่างสบายใจ”
“แต่เราอยู่ใกล้เขตหลักแล้ว สัตว์อสูรหยานหวงขั้นอัครสูงสุดมุ่งหน้ามาที่นี่อย่างต่อเนื่อง ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าแล้ว มันไม่ปลอดภัยที่จะอยู่ที่นี่ต่อ ให้ข้าส่งเจ้าไปก่อน”
หลังจากนั้นโมเทียนหยุนก็ได้พาเจี้ยนเฉินกับซ่างกวนมู่เอ๋อออกไปจากที่นี่ เขาระเบิดพลังของการบ่มเพาะออกมา แล้วเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ พุ่งตัดท้องฟ้าไปราวกับสายฟ้า
สุดท้าย โมเทียนหยุนก็ได้พาเจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อมายังพรมแดนส่วนนอกของโลกด้านใน จากนั้นเขาจึงกลับไป
“นี่น่าจะเป็นที่ซึ่งสัตว์อสูรหยานหวงขอบเขตเทพดูแลอยู่ สัตว์อสูรหยานหวงขั้นอสงไขยยากจะปรากฏตัวที่นี่ มู่เอ๋อ เราพึ่งตัวเองรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ได้” เจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ ก่อนจะหันกลับไปมองซ่างกวนมู่เอ๋อ แล้วเผยรอยยิ้มอบอุ่นออกมา
ซ่างกวนมู่เอ๋อขมวดคิ้วขมวดเล็กน้อย นางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังเล็กน้อย “ข้าไม่อาจจะควบคุมกฎโลกที่นี่ได้เลย ภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้แล้ว ความแข็งแกร่งของข้าได้รับผลกระทบอย่างมาก”
“ไม่เป็นไร เจ้ามีข้าอยู่ ตราบใดที่เราไม่เดินทางเข้าไปลึกเกินไป สัตว์อสูรหยานหวงก็ไม่อาจจะทำอันตรายเราได้ มู่เอ๋อ เรื่องสัตว์อสูรหยานหวงให้ข้าจัดการเอง เจ้าคอยรับหน้าที่เก็บสมบัติสวรรค์” เจี้ยนเฉินพูดขึ้นมาด้วยท่าทีไม่ใส่ใจ เป้าหมายสำคัญของเขาในการมายังโลกจิ๋วหยานหวงนั้นไม่ใช่เพื่อหาสมบัติสวรรค์ระดับสูงจากส่วนลึก แต่เพื่อรวบรวมของเหลวจิตวิญญาณที่จิตวิญญาณกระบี่พูดถึง
รวมไปถึงผลราชันย์เทพมังกรที่ทำให้นูบิสหายดีด้วย !
สำหรับเขาแล้ว มันไม่มีสมบัติสวรรค์ที่ไม่ว่าจะล้ำค่ารึหายากแค่ไหนที่จะทัดเทียมกับโถงศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลและผลราชันย์เทพมังกรได้
โถงศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลนั้นเป็นวัตถุเทพราชันย์สภาพสมบูรณ์ เขามีจิตวัตถุคอยสนับสนุน เขาไม่ต้องกังลว่าจะไม่อาจจะปลดปล่อยพลังของวัตถุเทพราชันย์ออกมาไม่ได้
ผลราชันย์เทพมังกรเกี่ยวข้องกับอนาคตของนูบิส
ของสองอย่างนี้สำคัญต่อเจี้ยนเฉินมาก พวกมันเรียกได้ว่าคือสิ่งจำเป็นที่เขาต้องได้มาในการเดินทางมายังโลกจิ๋วหยานหวง
ซ่างกวนมู่เอ๋อมองไปที่เจี้ยนเฉินแล้วเอ่ยว่า “ไม่จำเป็น ข้าไม่ได้แข็งแกร่งเท่าเจ้าก็จริง แต่ข้าก็ไม่ได้อ่อนแอแบบที่เจ้าคิด” นางพลิกฝ่ามือ ก่อนจะมีพิณปิศาจร่ำไห้ปรากฏขึ้นมาในมือของนาง นางจับมันด้วยมือข้างหนึ่งและใช้มืออีกข้างดีด
หลังจากนั้นสายของพิณก็เปล่งแสงออกมา สายแต่ละเส้นเหมือนกับใบมีดที่คมกริบสะท้อนแสงอันเย็นชาออกมา
“ข้าคงประเมินเจ้าต่ำเกินไป” เจี้ยนเฉินยิ้มออกมาพร้อมกับจัดผมที่ยุ่งของซ่างกวนมู่เอ๋อ แล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ กลับไปทางเดิมที่ผู้อาวุโสโมเทียนหยุนพาเราเข้าไป ตอนที่ผู้อาวุโสโมเทียนหยุนพาเราเข้าไป ข้าพบกับต้นท้อเมฆม่วงอมตะและต้นชาหยั่งรู้”
“ลูกท้อเมฆม่วงอมตะนั้นไม่ได้ส่งผลอะไรกับระดับการบ่มเพาะของเรามากนัก แต่ชาหยั่งรู้ขั้นเทพนั้นถือว่าเป็นสมบัติที่ข้าอยากได้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้”
“เรามาถึงที่นี่ด้วยความยากลำบาก ดังนั้นเราควรเก็บทรัพยากรไปให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ แม้ว่าเราจะไม่ได้ใช้มัน แต่ตระกูลและสหายรอบตัวเราก็อาจจะต้องการมัน”
เจี้ยนเฉินได้พาซ่างกวนมู่เอ๋อ เดินทางไปตามเส้นทางในความทรงจำ พวกเขาได้พบกับสัตว์อสูรหยานหวงขั้นราชาเทพระหว่างทาง
ก่อนที่เจี้ยนเฉินจะได้ทำอะไร ซ่างกวนมู่เอ๋อก็ได้ดีดพิณก่อนจะยิงแสงออกไปตัดผ่านทุกอย่างและตัดสัตว์อสูรหยานหวงขอบเขตเทพเป็นชิ้น ๆ ได้อย่างง่ายดาย
“สัตว์อสูรหยวนหวงเหล่านี้ต่างก็มีแก่น มันคือแก่นพลังงานของมัน เราไม่อาจจะทิ้งให้เสียเปล่าได้” เจี้ยนเฉินยิ้มออกมา เขายังจำได้ดีว่าเขาได้ทะลวงผ่านด้วยร่างบรรพกาลด้วยการดูดซับแก่นในตัวสัตว์อสูรหยานหวงตอนที่มาที่นี่ครั้งแรกกับเถี่ยต้า
แต่ตอนที่เจี้ยนเฉินกำลังจะเก็บแก่นนั้น สีหน้าเขาก็ต้องแข็งทื่อไป เขาพบว่าสัตว์อสูรหยานหวงขั้นราชาเทพที่ ซ่างกวนมู่เอ๋อฆ่าไปนั้น แก่นของมันล้วนแต่หายไปหมด
เขามองไปที่ศพแล้วทำการตรวจสอบสักพักก่อนจะรู้ถึงเหตุผล
“เข้าใจแล้ว วิธีที่สัตว์อสูรหยานหวงพัฒนานั้นค่อนข้างมีเอกลักษณ์ เมื่อความแข็งแกร่งขึ้นมาถึงขอบเขตเทพแล้ว แก่นในตัวพวกมันจะหลอมรวมกับร่างกาย พลังงานในแก่นจะหลอมรวมกับทุกส่วนในร่างกาย”
“มีแค่สัตว์อสูรหยานหวงที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตเทพเท่านั้นที่มีแก่น แต่ยาที่ข้าปรุงได้ตอนนี้ก็ทรงพลังกว่าแก่นของสัตว์อสูรขอบเขตดั้งเดิมอย่างมากแล้ว”
YOU MAY ALSO LIKE
