เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3264 : ความจริง
ตอนที่ 3264 : ความจริง
ความตื่นเต้นและยินดีของเจี้ยนเฉินเปิดเผยออกมาตอนที่เขาคิดว่าไคยะยังอยู่ในตัวจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา พลังของนางปั่นป่วนพร้อมแสงรอบตัวที่สั่นไหวอย่างรุนแรงราวกับจะพังลงไป
สำหรับยอดฝีมือนับไม่ถ้วนรวมถึงราชันย์เซียนต่างก็พากันใจสั่นและพากันเบิกตากว้าง
การที่มาถึงระดับการบ่มเพาะนี้ พวกเขาไม่ได้โง่อยู่แล้ว พวกเขาจึงเข้าใจบทสนทนาระหว่างจอมปราชญ์สูงสุดแห่งวิถีโบราณและเจี้ยนเฉิน
จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาใช้เจี้ยนเฉินเพื่อเข้าสู่วิถีแห่งรัก
บทสรุปนี้ทำให้พวกเขาพูดอะไรไม่ออก พวกเขาราวกับไม่อาจจะรับความจริงนี้ได้
“ขอข้าดูเจ้าที ให้ข้ารู้ว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ แม้ว่าข้าจะต้องตายวันนี้ แต่ข้าก็ไม่เสียดาย” ตอนนั้นในสายตาของเจี้ยนเฉินราวกับมีแค่จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา เขามองไปที่จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาที่อาบไปด้วยแสงแห่งวิถีด้วยสายตาที่สั่นไหวก่อนจะพึมพำออกมา “เจ้าช่วยชีวิตข้าในอดีต ตอนนั้นตอนที่เราเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสภูผามหานที ข้าควรเป็นคนที่ตาย ข้าติดหนี้บุญคุณเจ้าในเรื่องนี้”
“หากข้าตายด้วยฝีมือของเจ้า ข้าจะไม่รู้สึกเสียดายแม้แต่น้อย”
พายุพลังงานปะทุออกมาที่มิติภายนอก พลังของจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาหลุดการควบคุม นางระเบิดพลังอันน่าตกใจออกมา กฎทั้งสามพันได้รับผลกระทบและผันผวนอย่างรุนแรง
คำพูดของเจี้ยนเฉินนั้นส่งผลต่ออารมณ์ของนางอย่างมาก นางต้องพยายามสงบจิตใจตัวเอง
สุดท้ายหลังจากผ่านไปหลายวินาที แสงรอบตัวของจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาก็หม่นลงก่อนจะจางหายไปช้า ๆ
ไม่นานแสงรอบตัวนางก็หายไปหมดพร้อมเผยให้เห็นรูปลักษณ์ของนางต่อหน้าเจี้ยนเฉินและต่อหน้าทุกคน
นางเป็นหญิงสาวที่ดูราวกับนางสวรรค์ นางราวกับหยกที่สลักมาอย่างดี นางมีความงดงามทั้งโลกอยู่ในตัวนาง นางคือผลงานที่สมบูรณ์แบบของธรรมชาติ มันไม่มีใครหาข้อเสียของนางได้เลย
สีหน้าของนางไม่ได้เปลี่ยนไป นางเงียบงันและงดงามแต่สายตาของนางกลับมีความวิเศษของทั้งโลก กฎเหมือนจะอยู่ในสายตาของนาง
แต่สายตาของนางดูซับซ้อน แสงหลากสีเข้าพัวพันกัน ภายในสายตาของนางนั้นแฝงไปด้วยความเจ็บปวด, เสียดาย, ลังเลและขัดแย้ง
เมื่อมองผ่านสายตาของนางก็จะเห็นได้ง่าย ๆ ว่าสถานการณ์นี้ทำให้ใจของนางปั่นป่วนแค่ไหน
“สวรรค์ จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตากลับ..เผยรูปลักษณ์ที่แท้จริง ! ”
“ข้าอยู่มาจนถึงตอนนี้แต่ไม่เคยเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตามาก่อน เจี้ยนเฉินพูดแค่ประโยคเดียว แต่จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตากลับเผยรูปลักษณ์ให้เขาเห็น”
“นางคือจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา ราชันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกเซียนในตอนนี้ เดาสิว่านางมีฐานะยังไง ? แต่นางกลับเผยรูปลักษณ์ที่แท้จริงเพราะเจี้ยนเฉิน น่าเหลือเชื่อ น่าเหลือเชื่อจริง ๆ ”
ยอดฝีมือโดยรอบพากันพึมพำออกมา พวกเขาพากันใจสั่นไม่อาจจะควบคุมได้ นี่ไม่ต้องนับราชันย์เซียนเลย แม้แต่องค์หญิงใหญ่ของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงก็ยังต้องตะลึง นางแทบจะอ้าปากกว้างพูดอะไรไม่ออก
แม้ว่าจะได้เห็นรูปลักษณ์ของจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาแต่เจี้ยนเฉินกลับผิดหวัง เขาส่ายหน้าด้วยความสลด “ไม่ เจ้าไม่ใช่ไคยะ เจ้าไม่ใช่ไคยะ”
สาวงามตรงหน้าเขาดูไม่ได้ด้อยกว่านางสวรรค์ แต่มันไม่ใช่ไคยะที่เขารู้จัก มันกลับเป็นรูปปั้นที่เขาเคยเห็นที่ชั้น 9 ของหอคอยอนัตตา ตอนที่เขาพบมันในขอบเขตทะเลในโลกด้านล่าง
แต่จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาน่ะดูมีเสน่ห์กว่ารูปปั้นนั้น นางดูสง่ายิ่งกว่า
“เจ้ามาไกลถึงขนาดนี้ มันได้เวลาที่เจ้าจะรู้ความจริงแล้ว” จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาถอนหายใจออกมา หลังจากที่ลบการปลอมแปลงใด ๆ และถอดผ้าคลุมออก นางกลับดูเป็นคนใสซื่อบริสุทธิ์
“ไคยะที่เจ้าเจอในอดีตนั้นคือการกลับมาเกิดของข้า หลังจากนั้นข้าก็ได้ปลุกความทรงจำในชีวิตที่แล้วในโลกเซียนและได้รู้ตัวตนที่แท้จริงของเจ้า”
“แต่เพราะเหตุผลบางอย่าง ข้าจึงไม่อาจจะดึงร่างแยกกลับมาได้ กลับกันแล้ววิญญาณของข้าได้กลับไปยังพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง ในขณะเดียวกันการกลับชาติมาเกิดของข้าก็มีความทรงจำทุกอย่างของชีวิตที่แล้วที่ถูกผนึกเอาไว้และเลือกที่จะอยู่ข้างกายเจ้า”
“การกลับมาเกิดใหม่ของข้านั้นไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเจ้า แต่ทุกอย่างที่การกลับเกิดใหม่ของข้าผ่านมานั้นเป็นประสบการณ์ของข้า”
จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาเริ่มอธิบายทุกอย่างออกมาอย่างชัดเจน หลังจากที่ลบการปลอมแปลงทั้งหมดออก นางก็ไม่คิดจะหนีอีกต่อไป นางกลับเผชิญหน้ากับเขาโดยไม่กลัวสายตาของคนอื่น ๆ นางไม่กลัวว่าจะเสียภาพลักษณ์ของตนเลย
ยอดฝีมือโดยรอบพากันตัวแข็งทื่อ พวกเขาตะลึงแทบคิดอะไรไม่ออก
“เจ้าโดนฆ่าผู้อาวุโสภูผามหานทีรึ ? ” เจี้ยนเฉินถามขึ้นมา
“ใช่ ! ”
“เจ้ารู้รึว่าไม่ว่าข้าเจ็บปวดแค่ไหน ข้ารู้สึกผิดเพียงใด ข้าโทษตัวเองแค่ไหนตอนที่ไคยะตาย ? เจ้าปิดบังเรื่องทั้งหมดจากข้า” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น
“ในใจเจ้านั้น ไคยะเป็นแค่สหาย เมื่อนางเป็นแค่สหาย ทำไมเจ้าต้องสนใจเรื่องพวกนี้ด้วย ? ” จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาตาเป็นประกายสะท้อนความเย็นชาออกมา
เจี้ยนเฉินเงียบไป มันเป็นความจริง ในอดีตนั้นเขารู้ว่าไคยะนั้นรู้สึกดีต่อเขา แต่เขาปฏิเสธที่จะยอมรับไม่ให้มีคนเข้ามาในใจ ดังนั้นเขาจึงมองว่านางเป็นสหายร่วมสาบานมาโดยตลอด
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับการไล่ล่าจากผู้อาวุโสภูผามหานที ไคยะยอมสละตัวเองเพื่อปูทางรอดให้กับเขา มันทำให้เขาเปลี่ยนใจ เขาเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
แต่ตอนนั้นทั้งหมดก็สายเกินไปแล้ว ไคยะตายด้วยฝีมือผู้อาวุโสภูผามหานที นางจากไปตลอดกาล ทั้งหมดเหลือแค่ความทรงจำเกี่ยวกับนางรวมถึงความเจ็บปวดและรู้สึกผิดในใจเจี้ยนเฉิน
เพราะแบบนั้นเขาจึงได้ทำลายนิกายวารีทมิฬด้วยตัวเอง
ตอนนั้นสิ่งที่จอมปราชญ์สูงสุดแห่งวิถีโบราณพูดมาก็ก้องอยู่ในหัวเขา ตาของเจี้ยนเฉินเริ่มเป็นประกายก่อนจะพูดขึ้นเบา ๆ “ข้าเข้าใจแล้ว เหตุผลที่ทำไมเจ้าถึงต้องฆ่าข้า ไม่ใช่เพราะข้าเป็นคนของโลกอมตะ เหตุผลที่แท้จริงคือข้าได้กลายเป็นผลแห่งวิถีของเจ้า”
“ เจ้าเข้าใจวิถีแห่งความรักผ่านตัวไคยะ หลังจากนั้นเจ้าจะปลิดชีวิตข้าด้วยมือตัวเองเพื่อเข้าใจวิถีใหม่รึ ? ” เจี้ยนเฉินมองไปที่จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ “ จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา ข้าพูดถูกรึไม่ ? ”
จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาเงียบไป แต่จอมปราชญ์สูงสุดแห่งวิถีโบราณได้พูดขึ้นมา “เจ้าพูดถูกแล้ว อนัตตาใช้เจ้าเพื่อเข้าสู่วิถีแห่งความรัก ดังนั้นตัวตนของเจ้าจึงกลายเป็นจุดอ่อนของอนัตตา มันทำให้นางมีจุดอ่อน”
“ผลก็คืออนัตตาต้องเข้าใจวิถีไร้ใจผ่านตัวเจ้าเพื่อปกปิดจุดอ่อนนี้”
“ถ้าอย่างนั้นก็ลงมือเลย ข้าไม่รู้สึกเสียดายหากได้ตายด้วยมือไคยะ สิ่งเดียวที่ข้าขอคือข้าหวังว่าเจ้าจะดูแลตระกูลข้าให้ดี พวกเขาบริสุทธิ์” เจี้ยนเฉินถอนหายใจออกมา เขาเศร้าโศก ตอนนั้นไม่มีอะไรทำให้จิตใจเขาหวั่นไหวได้อีก
เขาหลับตาลงช้า ๆ และยอมรับชะตาของตัวเอง เขาปล่อยวางทุกอย่างและมองหาความวิเศษเบื้องหลังความตายต่อหน้าราชันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกเซียน เขาไม่มีโอกาสหนีรอดแม้แต่เศษเสี้ยว
YOU MAY ALSO LIKE
