เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3288: ลงมืออีกครั้ง
ตอนที่ 3288: ลงมืออีกครั้ง
ไป่หยูโหรวตัวแข็งทื่อกลางอากาศ นางจ้องตรงไปที่ชายชราตรงหน้าของนางด้วยความรู้สึกเศร้าที่ไม่สามารถปกปิดได้
เหล่ามือสังหารที่ซุ่มโจมตีของไป่ชางเจี๋ยต่างก็มาจากกลุ่มบรรพชนหยานในตระกูลจักรพรรดิขาว ตอนนี้นางได้ฝ่าวงล้อมออกมาด้วยความยากลำบากมากมาย จนทำให้บรรพชนหยานต้องมาสกัดนางด้วยตัวเอง
ไป่หยูโหรวเข้าใจอะไรบางอย่างในทันที คนร้ายที่แท้จริงที่อยู่เบื้องหลังการซุ่มโจมตีและต้องการเอาชีวิตของพวกเขาที่นี่คือหนึ่งในสามบรรพชนของตระกูลจักรพรรดิขาว บรรพชนหยาน !
ในบรรดาบรรพชนทั้งสามของตระกูลจักรพรรดิขาว ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือจักรพรรดิขาว
รองลงมาคือบรรพชนซ่งและบรรพชนหยาน
“ทำไมล่ะบรรพชนหยาน ? ทำไมถึงเป็นท่าน ? ทำไมท่านถึงทำเช่นนี้ ? ” ไป่หยู่โหรวอารมณ์เสีย ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและความไม่เชื่อขณะที่นางตะโกนออกมาด้วยความเสียใจ “ข้าเคารพท่านมากแล้ว ท่านเป็นผู้อาวุโสที่เคารพนับถือในสายตาของข้าเสมอ ตะ-แต่ทำไมท่านถึงทำเช่นนี้ ? ”
“เราทุกคนมาจากตระกูลเดียวกัน เราเจริญและเสื่อมถอยไปด้วยกัน หากทำเช่นนี้จะมีประโยชน์อะไร ? ”
“ถ้าไม่มีจักรพรรดิขาว ตระกูลจักรพรรดิขาวก็ยังเป็นตระกูลจักรพรรดิขาวอีกหรือ ? ”
“ท่านไม่ต้องการให้จักรพรรดิขาวฟื้นฟู แต่ท่านเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าแค่ท่านและบรรพชนซ่งเพียงสองคนจะสามารถรักษาตระกูลไว้ได้หากไม่มีจักรพรรดิขาว ? ”
ไป่หยูโหรวเอ่ยออกมาอย่างปวดใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า
บรรพชนหยานเป็นขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 2 ต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญเช่นนี้ นางไม่อาจหนีรอดไปได้
การแสดงออกของบรรพชนหยานไม่เปลี่ยนแปลง เขายังคงเย็นชาเช่นเคย อย่างไรก็ตามความสงสารปรากฏขึ้นในสายตาของเขาที่มีต่อไป่หยูโหรว เขาถอนหายใจเบา ๆ “หยูโหรว ทำไมเจ้าถึงไม่ได้มาจากกลุ่มของข้า ? ไม่อย่างนั้น ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า เจ้าอาจจะกลายเป็นราชาสวรรค์ในอนาคต”
“ถ้าตระกูลจักรพรรดิขาวของเรามีราชาสวรรค์ มันจะรุ่งโรจน์ขนาดไหน ? ” ทันทีที่กล่าวถึงราชาสวรรค์ ใบหน้าของบรรพชนหยานก็เต็มไปด้วยความปรารถนา
“เฮ้อ น่าเสียดายที่เจ้าไม่ได้อยู่ในกลุ่มของข้า และด้วยพรสวรรค์ของเจ้า เราจะให้เวลาเจ้าเติบโตได้อย่างไร” บรรพชนหยานถอนหายใจเบา ๆ มองไปที่ไป่หยูโหรวด้วยความสงสารอย่างที่สุด
“เรา ? แน่นอนว่าบรรพชนซ่งก็อยู่ฝ่ายท่านเช่นกัน ไม่น่าแปลกใจ ไม่น่าแปลกใจที่บรรพชนซ่งและท่านมักจะหาเหตุผลและข้อแก้ตัวทุกอย่างเพื่อหลีกเลี่ยงภารกิจในการเอาแก่นชีวิตของราชาปีกปฐพี ดะ-ดังนั้น ท่านได้ตัดสินใจมานานแล้วว่าท่านไม่ต้องการให้ท่านทวดฟื้นพลังของเขา” ไป่หยู่โหรวยิ่งหน้าซีดไปอีก นางตกอยู่ในความสิ้นหวัง
“ถูกต้อง เราไม่หวังให้เขาฟื้นพลัง เพราะถึงเวลาที่ตระกูลจักรพรรดิขาวจะเปลี่ยนสายเลือดของตนแล้ว สำหรับความรุ่งโรจน์ของตระกูล เจ้าไม่ต้องกังวล มันจะไม่ขาดสะบั้น” ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น บรรพชนหยานก็หยิบคทาไม้ออกมา มันเป็นวัตถุเทพขั้นต่ำ
“หยูโหรว ในเมื่อเจ้ารู้ทุกอย่างที่เจ้าจำเป็นต้องรู้แล้ว เจ้าก็สามารถตายตาหลับได้ เจ้าคืออัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดที่ตระกูลจักรพรรดิขาวของเราเคยมีตลอดหลายปีที่ผ่านมา หลังจากเจ้าตาย ชื่อของเจ้าจะยังคงสูงส่งอยู่ในห้องโถงบรรพชน และลูกหลานของตระกูลจะยังรู้ว่ากลุ่มนี้เคยสร้างอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ออกมา” ด้วยเหตุนี้บรรพชนหยานจึงยื่นคทาในมือไปทางไป่หยูโหรวตรง ๆ เมื่อเขาปลดปล่อย แรงกดดันจากวัตถุเทพ ลำแสงสีเขียวก็ห่อหุ้มไป่หยูโหรวทันที
นี่เป็นการโจมตีที่ทรงพลังจากขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 2 และวัตถุเทพขั้นต่ำ แม้แต่ในสภาวะสูงสุดของนาง ไป่หยูโหรวก็ไม่สามารถต้านทานมันได้ นับประสาตอนนี้ที่นางไม่มีแรง
แต่ในขณะนั้น มิติตรงนั้นก็เงียบลงราวกับเวลาได้หยุดลง ทุกอย่างหยุดนิ่ง การโจมตีของบรรพชนหยานยังปล่อยอยู่
ไม่ใช่แค่การโจมตีของเขาเท่านั้น พลังที่มองไม่เห็นนี้ได้ยับยั้งเขาไว้ในขณะนี้ เขาไม่สามารถขยับนิ้วใด ๆ ได้
การยับยั้งนั้นรุนแรงเกินไป แม้จะด้วยความแข็งแกร่งของเขาในฐานะขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 2 เขาก็ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลยแม้จะใช้กำลังอย่างเต็มที่
บรรพชนหยานรู้สึกตกใจ ในขณะนั้นเขาไม่สามารถรักษาความสงบและความสุขุมได้เหมือนเดิมอีกต่อไป ดวงตาของเขาหรี่ลงจนเหลือเพียงขนาดของเข็มหมุด มันเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
ด้วยความรู้และประสบการณ์ของเขา เขาตระหนักในทันทีว่าผู้เชี่ยวชาญระดับสูงได้แช่แข็งมิติที่นี่ไว้ด้วยกฎมิติ
มันไม่ใช่แค่บรรพชนหยานเช่นกัน กับคนอื่นอย่างชูเทียนซิงและคนอื่น ๆ ที่ต่อสู้ด้วยชีวิตของพวกเขาต่างก็ค้นพบด้วยความประหลาดใจว่าศัตรูทั้งหมดของพวกเขาดูเหมือนจะถูกแช่แข็ง ไป่ชางเจี๋ยและราชาเทพชุดดำหลายสิบคนภายใต้คำสั่งของเขาค้างอยู่ในท่าเดิมเหมือนและไม่อาจเคลื่อนไหวได้เลย (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
ทันใดนั้นราชาเทพหลายสิบคนและบรรพชนหยานก็ถูกแช่แข็งทั้งหมด !
“เจ้ามีเวลาเพียงหนึ่งนาที ในช่วงหนึ่งนาทีนี้ พวกเขาไม่สามารถทำอะไรเจ้าได้ จะสู้หรือหนี อยู่ที่เจ้าตัดสินใจ”
ในขณะนั้น เสียงที่มองไม่เห็นได้เล็ดลอดออกมาจากระหว่างภูเขา
เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ชูเทียนซิง ผู้อาวุโสฉิงและคนอื่น ๆ ที่เคยประสบกับสิ่งนี้ก็ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที พวกเขาฮึกเหิมขึ้นมาทันที
“มันเป็นผู้อาวุโส ข้าไม่คิดว่าผู้อาวุโสจะช่วยเราอีกครั้ง”
“ขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือพวกเรา ผู้อาวุโส ตระกูลจักรพรรดิขาวของเราจะไม่มีวันตอบแทนความเมตตาของท่านในการช่วยชีวิตเราได้”
“ฆ่าให้หมด ! ฆ่าพวกมันทั้งหมด ! อย่าเสียเวลาเลย ลงมือทำกันทุกคน ฆ่าไอ้พวกเลวทรามพวกนี้ให้หมด”
“นาทีเดียวมันไม่เพียงพอที่จะหนี โอกาสเดียวของเราที่จะอยู่รอดคือการฆ่าทุกคนที่นี่ ! ”
ราชาเทพ 15 คนภายใต้การนำของไป่หยูโหรวได้พ่ายแพ้ในการต่อสู้แล้ว ในขณะนี้ราชาเทพที่รอดตายทั้งหมดก็ตะโกนออกมา พวกเขาปลดปล่อยพลังที่เหลืออยู่โดยไม่ยับยั้งเลยและเริ่มฆ่าราชาเทพในชุดดำ
ราชาเทพทั้งหมดถูกควบคุมโดยกฎมิติ พวกเขาไม่เพียงแต่ขยับไม่ได้เท่านั้น แต่ยังไม่สามารถต้านทานได้ด้วย พวกเขาทั้งหมดเป็นเหมือนเนื้อบนเขียงที่ไม่อาจป้องกันตัวเองได้แม้แต่น้อย พวกเขาถูกสังหารอย่างง่ายดายโดยราชาเทพภายใต้คำสั่งของไป่หยูโหรว
มีขั้นเหนือเทพจำนวนมากที่เข้าร่วมเพราะความแค้น พวกเขาตวัดกระบี่อย่างไร้ความปราณี
ในที่สุดบางส่วนของราชาเทพเหล่านี้ก็ถูกเหนือเทพบางคนแทงหัวได้อย่างง่าย ๆ และตายทันที
ที่อื่น ไป่หยูโหรว ซึ่งเดิมเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง และเริ่มมองเห็นความหวังอีกครั้ง นางมาถึงด้านหน้าของบรรพชนหยานพร้อมกับกระบี่ของนาง เมื่อมองดูชายชราที่เคลื่อนไหวไม่ได้ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความกลัว สายตาของนางก็ผสมปนเปทันที
นางเงื้อกระบี่ขึ้นหลายครั้ง แต่นางก็วางมันลงอีกครั้งในทุก ๆ ครั้ง นางต้องการฆ่าบรรพชนหยาน แต่นางไม่สามารถให้ตัวเองทำอย่างนั้นได้ นางมีความขัดแย้งอย่างมากภายใน
ไม่นาน ครึ่งนาทีก็ผ่านไป นอกจากไป๋ชางเจี๋ยแล้ว คนชุดดำทุกคนก็ถูกจัดการ
สำหรับไป่ชางเจี๋ย ผู้อาวุโสฉิงได้ทำร้ายเขาอย่างหนัก ก่อนที่จะหิ้วเขาทั้งเป็นผ่านเบื้องหน้าราชาเทพที่กระหายเลือดนับสิบหรือมากกว่านั้น ทั้งหมดมาถึงต่อหน้า ไป่หยูโหรว
เมื่อพวกเขาเห็นบรรพชนหยาน พวกเขาประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน แต่พวกเขาก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
“คุณหนู เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว เมื่อเราสูญเสียความช่วยเหลือของผู้อาวุโส พวกเราทุกคนที่นี่จะตายด้วยน้ำมือของบรรพชนหยาน” ชูเทียนซิงอดไม่ได้ที่จะเตือนไป่หยูโหรวเมื่อเขาเห็นนางลังเล
พวกเขาฆ่าราชาเทพทั้งหมด แต่การคุกคามของบรรพชนหยานก็มากกว่าพวกเขาทั้งหมดอย่างสมบูรณ์
“มันเป็นเวลาสี่สิบห้าวินาทีแล้ว คุณหนู…” เมื่อเห็นว่าเวลากำลังจะหมดลง แม้แต่ผู้อาวุโสฉิงก็อดกระวนกระวายไม่ได้
ไม่มีใครกล้าที่จะฆ่าหนึ่งในสามบรรพชนของตระกูล พวกเขาสามารถปล่อยให้การตัดสินใจขึ้นอยู่กับไป่หยูโหรว
ไป่หยูโหรวเข้าใจดีว่าพวกเขาไม่สามารถออกจากที่นี่ได้หากบรรพชนหยานไม่ตาย น้ำตาแห่งความเศร้าโศกไหลอาบใบหน้าของนาง และนางก็ร้องเสียงหลง ทันใดนั้นก็ดันกระบี่ออกมาและแทงเข้าที่หน้าผากของบรรพชนหยานทันที
บรรพชนหยานผู้น่าสงสาร ผู้แข็งแกร่งขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 2 เพิ่งจะถูกฆ่าโดยไป่หยูโหรวทั้งแบบนี้ เขาไม่อาจต่อต้านได้เลย
YOU MAY ALSO LIKE
