เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่ - บทที่ 122 เรากำลังเป็นพยานของประวัติศาสตร์

บทที่ 122 เรากำลังเป็นพยานของประวัติศาสตร์

เซินไห่เฉิงรู้แผนการของเธอมาก่อนแล้ว และได้เตรียมพร้อมให้บอดี้การ์ดและกลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านธรรมชาติเข้าประจำที่เรียบร้อย

บอดี้การ์ดของตระกูลเซินไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ แม้แต่บาดเจ็บอยู่ก็ยังเริ่มเก็บของทันที

กลับเป็นพวกผู้เชี่ยวชาญด้านธรรมชาติที่ดูไม่อยากจะจากที่นี่ไปนัก

“ที่นี่เหมือนสวรรค์ชัด ๆ จะให้พวกเราไปจากที่นี่ก็โหดร้ายเกินไปแล้ว” พวกเขาพูดเช่นนั้น

เซินไห่เฉิงได้แต่ยิ้มอย่างจนใจ จึงได้บอกใบ้เกี่ยวกับแผนการของดาวเคราะห์หมายเลข 43 เล็กน้อย

เมื่อได้ยินว่าดาวดวงนี้มีโอกาสที่จะกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง พวกเขาก็ยอมขึ้นยานอวกาศไป โดยไม่ลืมหันกลับมามองทุกสามก้าว

การเดินทางไปยังดาวเคราะห์หมายเลข 43 นั้นห่างไกลมาก ต้องผ่านสถานีวาร์ปกว่า 50 แห่ง โชคดีที่ตอนนี้พลังจิตของเธอแข็งแกร่งมากขึ้นแล้ว ทำให้ผลกระทบไม่รุนแรงนัก บวกกับระดับพลังจิตของผู้เชี่ยวชาญด้านธรรมชาติแต่ละคนไม่เท่ากัน ยานอวกาศจึงต้องเคลื่อน ๆ หยุด ๆ เพื่อให้ทุกคนได้พักผ่อนอย่างเต็มที่

ถึงอย่างนั้น ‘บุคลิกชั่วร้าย’ ก็มีโอกาสโผล่ขึ้นมาอีกหลายครั้ง

แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะถูกกดทับไว้นานจึงอ่อนแอลง หรือเพราะการต่อสู้ครั้งก่อนทำให้เธอต่อต้านได้ดีขึ้น ครั้งนี้จึงรู้สึกมึนงงในสมองเพียงชั่วครู่ก่อนจะฟื้นตัวขึ้นมาได้ แม้แต่เซินไห่เฉิงที่ปกติไหวพริบไวก็ยังไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ

เมื่อการเดินทางที่ยาวนานสิ้นสุดลง เธอก็รู้สึกโล่งใจ

ดาวเคราะห์หมายเลข 43 เป็นอย่างที่เซินโหย่วชิงบอกไว้ แม้สวนพฤกษศาสตร์จะไม่เหลืออยู่แล้ว แต่โครงสร้างพื้นฐานยังคงสมบูรณ์ดี รวมถึงท่าอวกาศนี้ด้วย ถึงแม้ว่าอุปกรณ์จะล้าสมัย แต่ใช้งานได้ไม่มีปัญหา

เธอไปสำรวจที่ตั้งสวนพฤกษศาสตร์เดิมของตระกูลเซิน พบว่ายังมีเรือนกระจกขนาดใหญ่อีกหลายหลังที่นี่ เพียงแค่เติมดินเข้าไปก็สามารถใช้ได้ทันที ระบบชลประทานอัตโนมัติก็ยังใช้งานได้โดยไม่มีปัญหา

“นี่มันสะดวกมากจริง ๆ” เธอรู้สึกว่าคราวนี้ได้กำไรอย่างแท้จริง

แต่กลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านธรรมชาติของตระกูลเซิน (รวมถึงเซินไห่เฉิง) กลับไม่ได้คิดแบบนั้น พอพวกเขาลงจากยานอวกาศก็จ้องมองเธอไม่ยอมละสายตา เหมือนกำลังรอให้เธอโบกมือ แล้วเนรมิตสวนธรรมชาติขนาดใหญ่ออกมา

เมื่อต้องเจอสายตาหลายคู่จ้องมองจนรู้สึกไม่สบายตัว ลู่จินกู้จึงรีบเปิดระบบพาราไดซ์ และตรวจสอบกระบวนการสร้างอีกครั้ง

ตามความเป็นจริงแล้ว สวนธรรมชาติไม่ใช่อาคารเพียงแค่หลังเดียว แต่เป็นกลุ่มอาคาร

ซึ่งรวมถึงเขตป่าผลัดใบ ป่าสน ทะเลทราย ทุ่งหญ้า และเขตพฤกษศาสตร์ที่แตกต่างกัน

หากไม่มีระบบวิเศษนี้ การนำทัศนียภาพธรรมชาติเหล่านี้มาไว้ด้วยกัน คงเป็นงานที่เป็นไปไม่ได้

แต่ตอนนี้… เพียงแค่จินตนาการถึงฉากที่สวนธรรมชาติแห่งนี้สร้างเสร็จสมบูรณ์ เธอก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

นี่ไม่ใช่โครงการเล็ก ๆ เลย

เธอดึงภาพสามมิติของดาวเคราะห์หมายเลข 43 ออกมาและเริ่มวางแผนโดยรวม

ในอนาคต สวนธรรมชาติจะต้องเปิดให้สาธารณชนเข้าชม การเดินทางจากท่าอวกาศไปยังสวนธรรมชาติจะต้องสะดวก นอกจากนี้ ขนาดของสวนก็ใหญ่โตมาก ไม่สามารถเที่ยวชมได้หมดในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง จึงต้องพิจารณาเรื่องที่พักด้วย

อีกทั้งการเดินเที่ยวชมแต่ละเขตพฤกษศาสตร์ก็คงเหนื่อยมาก จึงจำเป็นต้องมีระบบขนส่งภายในสวน และจุดพักผ่อนชั่วคราว

เธอเปิดเอกสารที่บันทึกเนื้อหาไว้มากมายอยู่แล้ว และเริ่มเพิ่มข้อมูลเพิ่มเติมตามสภาพจริงของดาวเคราะห์หมายเลข 43 ทีละน้อย

เพราะไม่ได้เปิดโหมดป้องกันการสอดส่อง เซินไห่เฉิงและคนอื่น ๆ จึงเห็นเนื้อหาที่เธอเขียน

ไม่นานนัก พวกเขาก็จากที่ดูตื่นเต้นกลับสงบลง

เมื่อเห็นลู่จินกู้ที่กำลังจมอยู่ในความคิดของตัวเอง เซินไห่เฉิงก็กดโทรศัพท์วิดีโอหาพี่สาว แล้วแชร์ภาพที่เห็นให้พี่สาวดู

เพียงแค่เห็นแวบเดียว เซินโหย่วชิงก็เข้าใจความคิดของน้องสาว สายตาเธอสว่างวาบขึ้น

จากแผนการเหล่านี้ก็สามารถมองออกว่าสวนธรรมชาติแห่งนี้มีขนาดใหญ่เกินกว่าที่คาดคิดไว้มาก

“พี่คะ ดูเหมือนว่าแค่ให้เราจัดหาดาวเคราะห์หมายเลข 43 ยังไม่เพียงพอเลยนะ” เซินไห่เฉิงพูดเสียงเบา

เซินโหย่วชิงพยักหน้า “น้องพูดถูก”

หลังจากครุ่นคิดชั่วครู่ เธอก็เอ่ยว่า “งั้นพี่จะเปิดทรัพยากรด้านนี้ทั้งหมดของตระกูลเซินให้ น้องจะเป็นคนดูแลการติดต่อกับคุณจิน ถ้ามีความต้องการอะไร ไม่ว่าจะเป็นคนหรือของ น้องสามารถเรียกใช้ได้ทันที”

“ได้เลย ไม่มีปัญหา”

น้องสาวตอบรับอย่างรวดเร็ว ทำให้เซินโหย่วชิงมองน้องอย่างลึกซึ้ง “เมื่อก่อนเธอไม่ค่อยชอบทำเรื่องพวกนี้นะ”

“มันไม่เหมือนกันค่ะ” เซินไห่เฉิงกดมือลงที่อก “ฉันสัมผัสได้ว่าสวนธรรมชาติแห่งนี้จะต้องกลายเป็นสิ่งที่ทำให้ทั้งสหพันธ์ุต้องตกตะลึง และฉันโชคดีที่ได้เป็นพยานในการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ แค่คิดก็ทำให้ใจเต้นตึกตักเลยค่ะ”

เธอมองไปที่ใบหน้าด้านข้างของลู่จินกู้และพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “พี่คะ เรากำลังเป็นพยานแห่งประวัติศาสตร์”

คนที่เข้าสู่สภาวะทำงานแล้วไม่รู้เรื่องภายนอก ในที่สุดก็ถอนหายใจยาวและหยุดการกระทำ

เพิ่งรู้สึกว่าขาเริ่มชาหน่อย ๆ จากการยืนอยู่นาน

ลู่จินกู้ขยับขาทั้งสองข้างไปมา พร้อมกับเอียงคอซ้ายขวา

จากนั้นก็สังเกตเห็นว่า เซินไห่เฉิงและคนอื่น ๆ ยืนอยู่กับเธอที่นี่

จึงรู้สึกเกรงใจขึ้นมาในทันที เธอยิ้มและพูดว่า “พอฉันทำงานก็ลืมเรื่องอื่น ๆ ไปเลย ทำให้พวกคุณต้องรอนานเลยนะคะ”

อยากจะพูดอะไรอีกสองสามคำเพื่อแสดงความขอโทษ แต่มือของเธอกลับถูกจับเอาไว้

เซินไห่เฉิงพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “ไม่เลยค่ะ คุณจิน พวกเราไม่รู้สึกเหนื่อยเลย คุณตั้งใจจะเริ่มงานยังไง? ต้องการคนช่วยไหม? ต้องการทรัพยากรอะไรไหม? พวกเรายินดีช่วยอย่างเต็มที่!”

“เอ่อ…” ลู่จินกู้มองหน้าเซินไห่เฉิง แล้วมองดูคนอื่น ๆ ในตระกูลเซิน เห็นแต่ดวงตาที่ลุกโชนไปด้วยความกระตือรือร้น

รู้สึกว่าไม่ให้พวกเขาลงมือทำงานทันทีคงจะเป็นความผิดพลาด

ลู่จินกู้เกาศีรษะ และเลิกพิธีรีตองไป บอกไปตรง ๆ ว่า “ฉันต้องการผู้เชี่ยวชาญหลายคนช่วยค่ะ เริ่มจากพวกนักออกแบบ ทั้งโรงแรม ถนน การจราจร แม้กระทั่งตำแหน่งร้านค้าต่าง ๆ ก็ต้องมีแผนการออกแบบรวม นอกจากนี้ยังต้องการคนงานก่อสร้าง และมาตรการป้องกันในเขตป่า ซึ่งพวกนี้ฉันทำคนเดียวไม่ได้ ถ้าพวกคุณช่วยได้ก็ดีเลยค่ะ”

เดิมทีเธอวางแผนไว้ว่าจะหาคนเหล่านี้ผ่านการประมูลสาธารณะ แม้จะรับประกัน ‘คุณภาพ’ ได้สูงสุด แต่ก็ใช้เวลานาน หากตระกูลเซินเข้าร่วม เรื่องพวกนี้ก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

แน่นอน เซินไห่เฉิงตบอกและรับปากว่า “ไม่ต้องห่วงค่ะ อีกไม่กี่วันก็จะพร้อมแล้ว”

เมื่อมอบหมายเรื่องเหล่านี้ให้พวกเขาจัดการ ลู่จินกู้ก็เริ่มดูภาพโฮโลแกรมสามมิติของดาวเคราะห์หมายเลข 43 ต่อ

การสร้างสวนธรรมชาติ สิ่งแรกที่ต้องทำคือ

การปลูกกิ่งดอกไม้

หมายความว่า ก่อนอื่น ที่นี่ก็ต้องมีพาราไดซ์อยู่ด้วย

หลังจากนั้น การออกแบบสวนทุกเขตก็จะใช้ตำแหน่งของต้นไม้ใหญ่เป็นจุดหลักในการออกแบบ

ในที่สุดเธอก็เลือกตำแหน่งที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากท่าอวกาศเพื่อปลูกกิ่งดอกไม้นี้

เมื่อเลือกสไตล์ของเมือง เนื่องจากที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของสวนธรรมชาติ เธอจึงเลือก ‘สไตล์ธรรมชาติ’

ในพริบตาเดียว ต้นไม้ใหญ่ก็เติบโตขึ้น

มันคือต้นไทรขนาดใหญ่ มีเถาวัลย์ห้อยระโยง เส้นใยพันเกี่ยวกันเป็นพันสาย เมื่อมีลมพัดมา เถาวัลย์ดอกไม้ที่เกี่ยวพันกันนั้นดูสวยงามเป็นพิเศษ

เธอกำหนดให้สถานที่นี้เป็นที่ตั้งของกลุ่มอาคาร ‘สวนธรรมชาติ’ ในระบบ ลมอุ่น ๆ พัดผ่าน ดูเหมือนจะมีบางสิ่งในอากาศที่แตกต่างออกไป